De zorgen over het basisonderwijs zijn bijna dagelijks onderwerp van gesprek. Het staat hoog op de politieke agenda. Maar hoe is het om in het basisonderwijs te werken? Wat speelt er van dag tot dag, van week tot week? Als directeur van een basisschool in Amsterdam hield Cordula Rooijendijk een jaar lang een dagboek bij. Ze toont ons de realiteit en dynamiek van de schoolpraktijk. Die is even kleurrijk als levendig – en vaak ook ronduit hectisch en tot wanhoop stemmend. Het lerarentekort, falende instanties, van speciaal onderwijs tot jeugdzorg, het schooladvies, de opvang van vluchtelingen, de verbijsterende kloof tussen overheidsbeleid en de werkvloer, alle grote thema’s komen voorbij. Maar in de eerste plaats is er datgene waar alles om draait: de interactie met de kinderen, nu eens aangrijpend, dan weer hartverwarmend en vaak ook hilarisch. Zijn de problemen waarover we in de kranten lezen reëel? Moeten we ons grote zorgen maken? De conclusie is een onontkoombaar ‘ja’. Maar wat bovenal blijkt uit dit krachtige relaas is met hoeveel inzet en liefde leerkrachten, assistenten, directeur, conciërges en ouders zich dag in dag uit inzetten om het best mogelijke onderwijs te bieden.
Wat een leuk en inzichtgevend boek! Ik moest regelmatig ontzettend hard lachen en kon me twee bladzijden later doodergeren aan de naar binnen gekeerde houding van ministerie, gemeente en COA.
Volgens mijn goede vriend H het meest herkenbare boek dat ooit over de realiteit van een schooldirecteur is geschreven. En dat geloof ik graag!
‘Daar zouden basisscholen eens meer mee moeten doen’ hoor je continue. Van cultuur tot voeding tot omgaan met geld. Maar het kan niet, het past niet in een schoolwerk van vijf keer vijf lesuren per dag.’
In (en soms over) het onderwijs wordt veel geklaagd. Maar Rooijendijk schreef een erg mooi dagboek, waarin ook een veranderende maatschappij aan bod komt.
Het beste boek dat ik dit jaar heb gelezen, en zonder twijfel het beste boek dat ik ooit over onderwijs heb gelezen. Wat zou ik Cordula graag persoonlijk kennen. Zo inspirerend, doortastend en intelligent zijn maar weinig mensen. Een geweldig boek.
Wat een heerlijk boek!! Een feest der herkenning! Als iemand nog vraagt wat je nou eigenlijk de hele dag doet als basisschooldirecteur zal ik doorverwijzen naar dit boek. Wat schrijft ze heerlijk nuchter, ontroerend en intelligent!
Zeer goed geschreven; moest meerdere keren heel hard lachen. Herkenbaar vanuit perspectief jeugdzorg en onze beleidsmakers van Ocw worden terecht neergezet als afstandelijk en zonder sense of urgency. Daarnaast kan Cordula een voorval treffend en met empathie neerzetten. Genot om te lezen dus.
Zorgde bij mij voor meer begrip voor alle zaken die bij basisscholen neergelegd worden zonder dat daar middelen voor bij komen. Als boek zelf wat langdradig.
Grappig, ontroerend, informatief en soms schokkend. Een must read voor alle ouders van een basisschoolkind en voor alle instanties die zich bezig houden met het basisonderwijs, vind ik!