What do you think?
Rate this book
De Ademdief
Dood de Ademdieven.
Vernietig de magie.
Verbreek de vloek.
Dat is de levensmissie van de Jagers van Artames. Pas wanneer alle Aspiratar – mensen met een magische gave – zijn uitgeroeid, wordt een eeuwenoude vloek verbroken die Jagers laat sterven op hun twintigste verjaardag. Dat is de opdracht en dat is wat er zal gebeuren. Tenminste, in theorie. Want de Aspiratar weten al meer dan tweeduizend jaar uit handen van de Jagers te blijven.
Thalia leidt samen met haar acht jaar jongere zusje Livia een nomadenbestaan, vanaf het moment dat de Jagers hun ouders doodden. Al vijf jaar lang geneest ze mensen en gaat ze tot het uiterste om haar zusje te beschermen. Maar wanneer ze op een avond Jager Quinn ontmoet en ze elkaar genade tonen, neemt haar leven een onverwachte wending en moet ze voor de zoveelste keer vluchten.
Quinn zet de achtervolging in en Thalia wordt gedwongen met hem samen te werken om een onverwachte gezamenlijke vijand te verslaan. Maar hoe moet dat als je geleerd hebt op niemand anders te vertrouwen dan jezelf? En wat als je als Jager gevoelens krijgt voor iemand die je uiteindelijk moet vermoorden om zelf een toekomst te hebben?
Vernietig de magie.
Verbreek de vloek.
Dat is de levensmissie van de Jagers van Artames. Pas wanneer alle Aspiratar – mensen met een magische gave – zijn uitgeroeid, wordt een eeuwenoude vloek verbroken die Jagers laat sterven op hun twintigste verjaardag. Dat is de opdracht en dat is wat er zal gebeuren. Tenminste, in theorie. Want de Aspiratar weten al meer dan tweeduizend jaar uit handen van de Jagers te blijven.
Thalia leidt samen met haar acht jaar jongere zusje Livia een nomadenbestaan, vanaf het moment dat de Jagers hun ouders doodden. Al vijf jaar lang geneest ze mensen en gaat ze tot het uiterste om haar zusje te beschermen. Maar wanneer ze op een avond Jager Quinn ontmoet en ze elkaar genade tonen, neemt haar leven een onverwachte wending en moet ze voor de zoveelste keer vluchten.
Quinn zet de achtervolging in en Thalia wordt gedwongen met hem samen te werken om een onverwachte gezamenlijke vijand te verslaan. Maar hoe moet dat als je geleerd hebt op niemand anders te vertrouwen dan jezelf? En wat als je als Jager gevoelens krijgt voor iemand die je uiteindelijk moet vermoorden om zelf een toekomst te hebben?
- GenresFantasy
300 pages, Paperback
First published September 21, 2020
2 people are currently reading
51 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 16 of 16 reviews
September 5, 2020
Mijn review verschijnt aankomende week op mijn blog in het kader van de blogtour voor dit boek!
Om mijn sterwaardering al ietwat toe te lichten: Het concept is tof, het enemies to lovers gedeelte is ongelooflijk goed gedaan en met name Quinn is een heel interessant personage. Ik miste echter een klik met Thalia (met een volstrekt logische oorzaak) en de mythologie die we te lezen kregen bleef wat aan de oppervlakte (om volstrekt begrijpelijke redenen). Ik wil daarom, omdat ik vermoed dat beide "problemen" gaan worden opgelost, het vervolgdeel zeker WEL lezen!
Om mijn sterwaardering al ietwat toe te lichten: Het concept is tof, het enemies to lovers gedeelte is ongelooflijk goed gedaan en met name Quinn is een heel interessant personage. Ik miste echter een klik met Thalia (met een volstrekt logische oorzaak) en de mythologie die we te lezen kregen bleef wat aan de oppervlakte (om volstrekt begrijpelijke redenen). Ik wil daarom, omdat ik vermoed dat beide "problemen" gaan worden opgelost, het vervolgdeel zeker WEL lezen!
January 17, 2021
4,5 :)
Een magisch avontuur, een zenuwslopende vete, en een duistere vloek… Het zijn enkele kernwoorden waar het in De Ademdief om gaat en ik was dan ook razend benieuwd hoe dit alles zich zou ontvouwen. Terwijl ik begon te lezen, werd het me al gauw duidelijk: ik werd betoverd door de vurige personages en hun adembenemende verledens die mij met zich meetrokken en niet meer loslieten. Na het lezen van de laatste bladzijde wist ik dan ook gelijk: ik wil meer, ik heb meer nodig. Nu! Want na dat einde… Dat einde! Pfff… De tijd van (on)geduldig wachten op het vervolg is aangebroken… ;)
De Ademdief wordt verteld uit twee stemmen. Je leest het verhaal van de kant van Thalia, een jonge vrouw met een verbazingwekkende gave, die halsoverkop samen met haar zusje moet vluchten voor de Jagers die hun onderkomen hebben ontdekt. Opgeven is geen optie, de Jagers hebben namelijk maar één doel: mensen met een magische gave moeten worden uitgeroeid. Dus ook zij. Totdat ze oog in oog komt te staan met een van de Jagers, en dit keer voor zichzelf en voor haar laatste familie opkomt. Dit moet eens en voor altijd - in ieder geval voorlopig - afgelopen zijn, ze wilt eindelijk een keer voor een langere tijd op een plek kunnen wonen, zonder continu op de hoede te zijn voor het gevaar van buitenaf. Ze weet dat dit niet mogelijk is zolang de Jagers rondlopen, maar ze wil koste wat kost een normaal leven opbouwen voor haar jongere zusje.
De andere kant van het verhaal lees je vanuit de stem van één van haar grootste tegenstanders.
Quinn, de Jager in kwestie, heeft niet lang meer totdat de vloek hem fataal zal worden, zoals ook is gebeurd bij zijn familie, vrienden en andere Jagers van zijn leeftijd. Hij zet zich volledig in om iedereen met een gave te vernietigen om de andere Jagers hiermee - voor zolang het kan - te beschermen. Dan wordt hij plots overvallen door de strijdlust van de Ademdief die hij in zijn zoektocht tegenkomt, wat zich ontwikkelt in een hevige strijd op leven en dood… of toch niet? Het is alsof ze allebei tot inkeer komen en elkaar een korte adempauze geven. Zij laat hem leven, hij geeft haar een voorsprong tijdens haar vlucht naar opnieuw een nieuw, onzeker leven. Maar hij zal haar opnieuw vinden, en dan zal dit haar laatste vlucht zijn geweest… Want hij is erop gebrand haar te vinden voor de vloek hem vindt. Hoe dan ook.
Na hun vlammende gevecht keren ze elkaar de rug toe, maar toch blijven ze zich afvragen waarom de ander deed wat hij of zij deed. En vooral: waarom ze dat zelf deden. Ze zijn aartsvijanden, waarom maakten ze het dan niet af zoals ze hoorden te doen? Hoe verder het verhaal vordert, hoe meer de lezer erachter komt hoe zowel Thalia als Quinn in het leven staat, en waarom zij de betreffende keuze hebben gemaakt op dat moment. Totdat ze elkaar opnieuw tegenkomen en niets meer is wat het lijkt. Beide werelden staan op springen als ze erachter komen dat er veel meer speelt dan alleen de vloek, en met enige argwaan besluiten ze elkaar het voordeel van de twijfel te geven door samen de strijd aan te gaan met ‘het nieuwe kwaad’. Met alle gevolgen, en gevoelens, van dien. Want het samen strijden gaat goed, maar wat als er dingen in je hart veranderen die je nooit voor mogelijk had gehouden, omdat het gewoonweg niet zo hoort te zijn? De zinderende spanning hangt tussen hen in, en dat is echt niet meer alleen vanwege de vloek…
De groei van zowel Thalia als Quinn is goed voelbaar en maakt dat je hoopt dat ze in de verdere toekomst de juiste keuzes zullen maken. Vooral voor zichzelf, om zichzelf te kunnen omarmen en trots op zichzelf te kunnen zijn. De bijpersonages maken het verhaal in mijn ogen compleet: ze vullen de hoofdpersonages goed aan, maken ze nog menselijker en laten je soms van de ene verbazing in de andere vallen. Ik ben dan ook heel benieuwd hoe het met hen verdergaat in de serie!
Wat ik - naast een ijzersterk verhaal met veel informatie - ook prettig vond aan dit boek als lezer, was het feit dat de geschiedenis van zowel de mensen met gaven zoals Thalia, als die van de Jagers, stukje bij beetje wordt uitgelegd, met alle termen die ervoor worden gebruikt en de volkeren die eronder vallen. Hierdoor begrijp je meer en beter hoe alles werkt, hoe men leeft en waarom men doet wat ze doen.
De schrijfstijl van auteur Miranda Peters is vloeiend, gedetailleerd waar nodig en heel prettig te lezen, wat maakt dat je door het verhaal heen vliegt. Of vaart, want misschien stappen we straks met z’n allen op de boot naar Terschelling, waar dit magische verhaal zich deels afspeelt en gaan we met z’n allen op zoek naar de personages wanneer het weer kan ;)
Ik kan alleen maar zeggen: De Ademdief is het begin van een fantastisch epos waar ik me helemaal in wil verliezen en zal koesteren. Ik heb er enorm van genoten en weet zeker dat ook andere lezers die ‘af en toe fantasy lezen’ net zoals ik, zich erin zullen verliezen. Op naar deel 2, want dit einde (ik had het al gezegd maar.. serieus, dat einde!) vraagt echt om meer!
Een magisch avontuur, een zenuwslopende vete, en een duistere vloek… Het zijn enkele kernwoorden waar het in De Ademdief om gaat en ik was dan ook razend benieuwd hoe dit alles zich zou ontvouwen. Terwijl ik begon te lezen, werd het me al gauw duidelijk: ik werd betoverd door de vurige personages en hun adembenemende verledens die mij met zich meetrokken en niet meer loslieten. Na het lezen van de laatste bladzijde wist ik dan ook gelijk: ik wil meer, ik heb meer nodig. Nu! Want na dat einde… Dat einde! Pfff… De tijd van (on)geduldig wachten op het vervolg is aangebroken… ;)
De Ademdief wordt verteld uit twee stemmen. Je leest het verhaal van de kant van Thalia, een jonge vrouw met een verbazingwekkende gave, die halsoverkop samen met haar zusje moet vluchten voor de Jagers die hun onderkomen hebben ontdekt. Opgeven is geen optie, de Jagers hebben namelijk maar één doel: mensen met een magische gave moeten worden uitgeroeid. Dus ook zij. Totdat ze oog in oog komt te staan met een van de Jagers, en dit keer voor zichzelf en voor haar laatste familie opkomt. Dit moet eens en voor altijd - in ieder geval voorlopig - afgelopen zijn, ze wilt eindelijk een keer voor een langere tijd op een plek kunnen wonen, zonder continu op de hoede te zijn voor het gevaar van buitenaf. Ze weet dat dit niet mogelijk is zolang de Jagers rondlopen, maar ze wil koste wat kost een normaal leven opbouwen voor haar jongere zusje.
De andere kant van het verhaal lees je vanuit de stem van één van haar grootste tegenstanders.
Quinn, de Jager in kwestie, heeft niet lang meer totdat de vloek hem fataal zal worden, zoals ook is gebeurd bij zijn familie, vrienden en andere Jagers van zijn leeftijd. Hij zet zich volledig in om iedereen met een gave te vernietigen om de andere Jagers hiermee - voor zolang het kan - te beschermen. Dan wordt hij plots overvallen door de strijdlust van de Ademdief die hij in zijn zoektocht tegenkomt, wat zich ontwikkelt in een hevige strijd op leven en dood… of toch niet? Het is alsof ze allebei tot inkeer komen en elkaar een korte adempauze geven. Zij laat hem leven, hij geeft haar een voorsprong tijdens haar vlucht naar opnieuw een nieuw, onzeker leven. Maar hij zal haar opnieuw vinden, en dan zal dit haar laatste vlucht zijn geweest… Want hij is erop gebrand haar te vinden voor de vloek hem vindt. Hoe dan ook.
Na hun vlammende gevecht keren ze elkaar de rug toe, maar toch blijven ze zich afvragen waarom de ander deed wat hij of zij deed. En vooral: waarom ze dat zelf deden. Ze zijn aartsvijanden, waarom maakten ze het dan niet af zoals ze hoorden te doen? Hoe verder het verhaal vordert, hoe meer de lezer erachter komt hoe zowel Thalia als Quinn in het leven staat, en waarom zij de betreffende keuze hebben gemaakt op dat moment. Totdat ze elkaar opnieuw tegenkomen en niets meer is wat het lijkt. Beide werelden staan op springen als ze erachter komen dat er veel meer speelt dan alleen de vloek, en met enige argwaan besluiten ze elkaar het voordeel van de twijfel te geven door samen de strijd aan te gaan met ‘het nieuwe kwaad’. Met alle gevolgen, en gevoelens, van dien. Want het samen strijden gaat goed, maar wat als er dingen in je hart veranderen die je nooit voor mogelijk had gehouden, omdat het gewoonweg niet zo hoort te zijn? De zinderende spanning hangt tussen hen in, en dat is echt niet meer alleen vanwege de vloek…
De groei van zowel Thalia als Quinn is goed voelbaar en maakt dat je hoopt dat ze in de verdere toekomst de juiste keuzes zullen maken. Vooral voor zichzelf, om zichzelf te kunnen omarmen en trots op zichzelf te kunnen zijn. De bijpersonages maken het verhaal in mijn ogen compleet: ze vullen de hoofdpersonages goed aan, maken ze nog menselijker en laten je soms van de ene verbazing in de andere vallen. Ik ben dan ook heel benieuwd hoe het met hen verdergaat in de serie!
Wat ik - naast een ijzersterk verhaal met veel informatie - ook prettig vond aan dit boek als lezer, was het feit dat de geschiedenis van zowel de mensen met gaven zoals Thalia, als die van de Jagers, stukje bij beetje wordt uitgelegd, met alle termen die ervoor worden gebruikt en de volkeren die eronder vallen. Hierdoor begrijp je meer en beter hoe alles werkt, hoe men leeft en waarom men doet wat ze doen.
De schrijfstijl van auteur Miranda Peters is vloeiend, gedetailleerd waar nodig en heel prettig te lezen, wat maakt dat je door het verhaal heen vliegt. Of vaart, want misschien stappen we straks met z’n allen op de boot naar Terschelling, waar dit magische verhaal zich deels afspeelt en gaan we met z’n allen op zoek naar de personages wanneer het weer kan ;)
Ik kan alleen maar zeggen: De Ademdief is het begin van een fantastisch epos waar ik me helemaal in wil verliezen en zal koesteren. Ik heb er enorm van genoten en weet zeker dat ook andere lezers die ‘af en toe fantasy lezen’ net zoals ik, zich erin zullen verliezen. Op naar deel 2, want dit einde (ik had het al gezegd maar.. serieus, dat einde!) vraagt echt om meer!
November 1, 2022
Reread en nog steeds 5sterren waard
April 21, 2024
Recensie De Ademdief door Miranda Peters, uitgegeven bij Dutch Venture Publishing.
De Ademdief gaat over de zusjes Thalia en Livia, wie al hun hele leven op de vlucht zijn voor de Jagers. Jagers jagen op de Ademdieven en deinzen nergens voor terug om hen te vermoorden, maar zijn Ademdieven echt zo slecht en gevaarlijk als Jagers denken? Niets is wat het lijkt in dit boek.
Het boek is geschreven vanuit twee perspectieven: Quinn en Thalia. Dit werkt goed voor dit boek en je leest zo het verhaal vanuit twee kanten: degene die op de vlucht is en degene die op haar jaagt.
Het boek begint met een pakkende proloog, waarbij je pas in het midden van het boek achterkomt wat de reden is van de gebeurtenis.
De spanning is goed opgebouwd in dit verhaal en de hoofdstukken eindigden vaak zo, dat je niet kon stoppen met lezen.
Er waren een aantal dingen die ik niet aan zag komen in dit boek en dat vond ik echt heel erg tof.
Ook zitten er in dit boek een aantal mooie quotes, waarvan ik er toch een paar wilde benoemen:
♡ Angst is de vijand. Hij verlamt je. Dat is een les die ik al vroeg heb geleerd.
♡ Ook al doe ik zo mijn best om mijn verleden los te laten en niet achterom te kijken, het blijft me achtervolgen. Het vreet aan me, zoals de magie aan mijn lichaam vreet.
Wat je niet in alle fantasy boeken leest, is dat magie een prijs heeft, dat het grenzen heeft. In dit boek is het zeker zo dat de magie grenzen heeft en energie kost.
En laten we het nog even over de cliffhanger hebben aan het einde van dit boek, want... Het was echt een grote cliffhanger en ik heb deel 2 nodig! Gelukkig komt die er wel aan, maar we moeten er nog even op wachten.
Kortom, een mooi fantasy verhaal die zeker tot mijn favorieten van 2020 behoort.
Ik gaf dit boek ⭐⭐⭐⭐⭐/5 sterren.
Deze recensie is ook te vinden op:
♡ Hebban
♡ Instagram (fantasybooklover3)
♡ Bol.com
De Ademdief gaat over de zusjes Thalia en Livia, wie al hun hele leven op de vlucht zijn voor de Jagers. Jagers jagen op de Ademdieven en deinzen nergens voor terug om hen te vermoorden, maar zijn Ademdieven echt zo slecht en gevaarlijk als Jagers denken? Niets is wat het lijkt in dit boek.
Het boek is geschreven vanuit twee perspectieven: Quinn en Thalia. Dit werkt goed voor dit boek en je leest zo het verhaal vanuit twee kanten: degene die op de vlucht is en degene die op haar jaagt.
Het boek begint met een pakkende proloog, waarbij je pas in het midden van het boek achterkomt wat de reden is van de gebeurtenis.
De spanning is goed opgebouwd in dit verhaal en de hoofdstukken eindigden vaak zo, dat je niet kon stoppen met lezen.
Er waren een aantal dingen die ik niet aan zag komen in dit boek en dat vond ik echt heel erg tof.
Ook zitten er in dit boek een aantal mooie quotes, waarvan ik er toch een paar wilde benoemen:
♡ Angst is de vijand. Hij verlamt je. Dat is een les die ik al vroeg heb geleerd.
♡ Ook al doe ik zo mijn best om mijn verleden los te laten en niet achterom te kijken, het blijft me achtervolgen. Het vreet aan me, zoals de magie aan mijn lichaam vreet.
Wat je niet in alle fantasy boeken leest, is dat magie een prijs heeft, dat het grenzen heeft. In dit boek is het zeker zo dat de magie grenzen heeft en energie kost.
En laten we het nog even over de cliffhanger hebben aan het einde van dit boek, want... Het was echt een grote cliffhanger en ik heb deel 2 nodig! Gelukkig komt die er wel aan, maar we moeten er nog even op wachten.
Kortom, een mooi fantasy verhaal die zeker tot mijn favorieten van 2020 behoort.
Ik gaf dit boek ⭐⭐⭐⭐⭐/5 sterren.
Deze recensie is ook te vinden op:
♡ Hebban
♡ Instagram (fantasybooklover3)
♡ Bol.com
September 16, 2020
Een geweldig eerste deel van een trilogie waarbij je adem wordt weg genomen. De wereld van Apriritar en jagers zit totaal anders in elkaar dan hoe het op het eerste gezicht lijkt. Aan het eind van dit boek blijft de lezer met een hele hoop vragen achter en kan niet anders dan verlangen naar het volgende deel.
De rest van de recensie lees je hier:
https://divabooks.nl/2020/09/09/blogt...
De rest van de recensie lees je hier:
https://divabooks.nl/2020/09/09/blogt...
December 21, 2020
Ondanks dat ik vaak niet van het zoetsappige ben, sprak de flaptekst van De Ademdief me zeker aan. De cover is trouwens ook prachtig en ik had mezelf voorgenomen wat dieper in Dutch Venture Publishing te duiken, vanwege mijn Jen Minkman fandom. Na het succes van Het Verdronken Land zit ook De Ademdief precies in mijn straatje. Samenvattend vond ik het leuk om te lezen, al was niet alles even verrassend. De schrijfstijl is prettig, het verhaal is spannend en het boek leest lekker weg. Het is ook niet een heel dik boek, dus perfect als en een readingslump voelt aankomen.
Waar ik een beetje van schrok is hoe hard en vuil Jagers over Ademdieven praten, helemaal omdat je als lezer nog niets gelezen hebt over dat Ademdieven echt iets fout doen. Daarom voelt het een beetje misplaatst en is het lastig het verhaal vanuit twee perspectieven mee te maken. De motivatie van de Jagers had voor mij dus wel ietsje uitgediept mogen worden. Daarnaast: het is niet de schuld van de huidige Ademdieven dat de vloek er is, dus waarom haten de Jagers de vloek niet? En ik snap niet waarom ze nooit getuigen achterlaten, helemaal omdat ze overal spionnen hebben. Als een groot deel van Nederland/de wereld er toch van op de hoogte is, dan maakt het toch niet uit dat er getuigen zijn? Dan moeten Jagers zelf toch ook zien dat zij de slechteriken zijn?
Disclaimer: ik ben geen fan van visioenen en ook in dit boek vond ik het niet per se iets toevoegen. Dat had denk ik ook wel op een andere manier opgelost kunnen worden die wat aannemelijker is. Ik ben er ook nog niet helemaal over uit wat ik van het 'onzichtbare lijntje' vind. Dat voelt ook een beetje makkelijk.
Laten we het even over die romance hebben (je voelt het vast al aankomen). Beetje overdreven dat Quinn meteen voor Thalia valt. Dat was zo gehaast, maar uiteindelijk vind ik het wel gaaf dat de Jager zich een prooi voelt. Maar hoezo drinkt Quinn alcohol? Lijkt niet echt bij de levensstijl te passen. Over de Jagercultuur gesproken: ik maak me er zelf in mijn boeken ook schuldig aan, maar Latijnse en Etruskische namen vond ik niet heel origineel, maar ik vind wel dat goden een interessante rol spelen. Ik kijk er dan ook naar uit in een volgend deel daar meer over te weten te komen.
Aan de ene kant merkte ik niet bijzonder veel verschil tussen het lezen vanuit Thalia of vanuit Quinn. Ze hebben niet echt ander taalgebruik ofzo, maar aan de andere kant is Jur bijvoorbeeld wel echt een onderscheidend personage met zijn weddenschappen. Heel leuk en het maakt hem menselijk. De plottwist rondom Quin zag ik al wel aankomen, maar de twist van Mia had ik niet verwacht. Helaas was die wel minder interessant dan ik gehoopt had, want intrige is wat minder mijn ding.
Dan wil ik het niveau van fantasy nog even bespreken, want ondanks dat dit verhaal zich grotendeels in Nederland afspeelt, zat er toch flinke fantasy in en dat is knap. Waar de ring zich verborgen houdt, vind ik wel wonderbaarlijk en meer ga ik daar niet over spoilen. Het is niet heel origineel maar leuk genoeg dat dat me niet uitmaakt. Ook de manier van magie bedrijven is gaaf en dan weer wel verrassend origineel. Wederom kijk ik ernaar uit daar meer over te leren. Ik snap het plan van de magische tunnel alleen niet helemaal. Het voelt een beetje overbodig ingewikkeld, maar ik hoop dat er meer achter zit. Gideon vind ik een leuk personage maar hij verzorgt wel wat quickfixes.
Kortom: leuk om te lezen, helemaal als je wat minder kritisch bent dan ik haha. Het is niet een heel ingewikkeld verhaal en dat was eigenlijk precies waar ik aan toe was. Ik ga sowieso meer van Miranda Peters lezen!
Waar ik een beetje van schrok is hoe hard en vuil Jagers over Ademdieven praten, helemaal omdat je als lezer nog niets gelezen hebt over dat Ademdieven echt iets fout doen. Daarom voelt het een beetje misplaatst en is het lastig het verhaal vanuit twee perspectieven mee te maken. De motivatie van de Jagers had voor mij dus wel ietsje uitgediept mogen worden. Daarnaast: het is niet de schuld van de huidige Ademdieven dat de vloek er is, dus waarom haten de Jagers de vloek niet? En ik snap niet waarom ze nooit getuigen achterlaten, helemaal omdat ze overal spionnen hebben. Als een groot deel van Nederland/de wereld er toch van op de hoogte is, dan maakt het toch niet uit dat er getuigen zijn? Dan moeten Jagers zelf toch ook zien dat zij de slechteriken zijn?
Disclaimer: ik ben geen fan van visioenen en ook in dit boek vond ik het niet per se iets toevoegen. Dat had denk ik ook wel op een andere manier opgelost kunnen worden die wat aannemelijker is. Ik ben er ook nog niet helemaal over uit wat ik van het 'onzichtbare lijntje' vind. Dat voelt ook een beetje makkelijk.
Laten we het even over die romance hebben (je voelt het vast al aankomen). Beetje overdreven dat Quinn meteen voor Thalia valt. Dat was zo gehaast, maar uiteindelijk vind ik het wel gaaf dat de Jager zich een prooi voelt. Maar hoezo drinkt Quinn alcohol? Lijkt niet echt bij de levensstijl te passen. Over de Jagercultuur gesproken: ik maak me er zelf in mijn boeken ook schuldig aan, maar Latijnse en Etruskische namen vond ik niet heel origineel, maar ik vind wel dat goden een interessante rol spelen. Ik kijk er dan ook naar uit in een volgend deel daar meer over te weten te komen.
Aan de ene kant merkte ik niet bijzonder veel verschil tussen het lezen vanuit Thalia of vanuit Quinn. Ze hebben niet echt ander taalgebruik ofzo, maar aan de andere kant is Jur bijvoorbeeld wel echt een onderscheidend personage met zijn weddenschappen. Heel leuk en het maakt hem menselijk. De plottwist rondom Quin zag ik al wel aankomen, maar de twist van Mia had ik niet verwacht. Helaas was die wel minder interessant dan ik gehoopt had, want intrige is wat minder mijn ding.
Dan wil ik het niveau van fantasy nog even bespreken, want ondanks dat dit verhaal zich grotendeels in Nederland afspeelt, zat er toch flinke fantasy in en dat is knap. Waar de ring zich verborgen houdt, vind ik wel wonderbaarlijk en meer ga ik daar niet over spoilen. Het is niet heel origineel maar leuk genoeg dat dat me niet uitmaakt. Ook de manier van magie bedrijven is gaaf en dan weer wel verrassend origineel. Wederom kijk ik ernaar uit daar meer over te leren. Ik snap het plan van de magische tunnel alleen niet helemaal. Het voelt een beetje overbodig ingewikkeld, maar ik hoop dat er meer achter zit. Gideon vind ik een leuk personage maar hij verzorgt wel wat quickfixes.
Kortom: leuk om te lezen, helemaal als je wat minder kritisch bent dan ik haha. Het is niet een heel ingewikkeld verhaal en dat was eigenlijk precies waar ik aan toe was. Ik ga sowieso meer van Miranda Peters lezen!
September 7, 2020
In het begin van het boek is het tempo nog kalm. Er moet immers het nodige uitgelegd worden over de Jagers en de Aspiratar en over hoe de magie in dit verhaal werkt. Maar als het verhaal eenmaal op stoom komt, beland je ook meteen in een rollercoaster van gevaarlijke situaties en heftige gevoelens.
Ik vond dit hoge tempo zelf wel prettig. Het hield me in ieder geval zeker bij de les. Het verhaal wordt er ook enorm spannend door. Ook zijn de situaties waarin de hoofdpersonen belanden erg bijzonder. Steeds als je het ene verwacht, gebeurt het andere.
Het verhaal wordt afwisselend verteld vanuit het gezichtspunt van Thalia en dat van Quinn. In eerste instantie lijken hun standpunten onverenigbaar, maar uiteindelijk blijken ze toch meer gemeen te hebben dan ze denken.
Politieke intriges spelen een grote rol in het verhaal. Persoonlijk vind ik dat altijd heel leuk. Ik werd hier dus zeker niet teleurgesteld.
Ik vond het ook fijn dat er dieper ingegaan werd op de gevoelens van de hoofdpersonen. Tussen de actie door zijn er steeds net wat kleine rustmomentjes waarin de hoofdpersonen gedwongen worden bij de situatie stil te staan. Ik vond dat erg mooi.
Het boek eindigt met een cliffhanger. Daardoor wil ik natuurlijk graag verder lezen. Maar ook zonder de cliffhanger zou ik wel méér van dit verhaal willen.
Ik vond dit hoge tempo zelf wel prettig. Het hield me in ieder geval zeker bij de les. Het verhaal wordt er ook enorm spannend door. Ook zijn de situaties waarin de hoofdpersonen belanden erg bijzonder. Steeds als je het ene verwacht, gebeurt het andere.
Het verhaal wordt afwisselend verteld vanuit het gezichtspunt van Thalia en dat van Quinn. In eerste instantie lijken hun standpunten onverenigbaar, maar uiteindelijk blijken ze toch meer gemeen te hebben dan ze denken.
Politieke intriges spelen een grote rol in het verhaal. Persoonlijk vind ik dat altijd heel leuk. Ik werd hier dus zeker niet teleurgesteld.
Ik vond het ook fijn dat er dieper ingegaan werd op de gevoelens van de hoofdpersonen. Tussen de actie door zijn er steeds net wat kleine rustmomentjes waarin de hoofdpersonen gedwongen worden bij de situatie stil te staan. Ik vond dat erg mooi.
Het boek eindigt met een cliffhanger. Daardoor wil ik natuurlijk graag verder lezen. Maar ook zonder de cliffhanger zou ik wel méér van dit verhaal willen.
September 13, 2020
Miranda Peters heeft met 'De Ademdief' een wereld geschapen die echt origineel is en ik dacht dat het eigenlijk niet meer mogelijk zou zijn met alle boeken op deze wereld! Ze heeft zich ontzettend verbeterd met dit boek. Haar schrijfstijl is nog prettiger geworden. Het verhaal heeft een open einde en ik, en jij ook als je dit boek hebt gelezen, ga met smart wachten op het volgende deel! Want dit was echt een heerlijk boek!
Volledige recensie is op FollowMeMove.com te vinden!
Volledige recensie is op FollowMeMove.com te vinden!
September 8, 2020
Wat een fantastisch boek! Je vliegt door de lekker korte hoofdstukken heen. Zo kan je iedere keer een klein stukje lezen, wat absoluut meer en meer word dan gepland. Je wilt meer weten van beide personages doordat het uit beide perspectieven geschreven word. Zowel de jager als de vluchters.
September 1, 2020
De Ademdief is een magisch, avontuurlijk, intrigerend en spannend verhaal. Ook bevat De Ademdief verrassende wendingen. Alleen heeft het eerste gedeelte van het verhaal een laag leestemp, maar dit komt mede doordat de personages worden geïntroduceerd. Naarmate het verhaal steeds verder vordert krijgt het verhaal ook steeds meer tempo. Daarnaast heeft De Ademdief een open einde en kan ik niet wachter op het vervolg. --> Vanaf 8 september is de hele recensie te lezen op mijn blog: www.elinebooks.com
September 28, 2020
Lees de gehele review op: https://roodlokjeleest.blogspot.com/2...
Een origineel verhaal is de Ademdief van Miranda Peters absoluut. Het stelen van iemands adem wordt in de mengkom gegoten met bestaande mythologie en overgoten door een sausje met Young Adult kenmerkende thematiek. Het thema ´adem geven of stelen´ vind ik erg mooi, de mythologie, een eigen fantasiewereld met de gehele worldbuilding, maar ook de diepere thematiek zoals moreel relativisme, het ontdekken van persoonlijke identiteit en het separatieproces komen mooi aan bod in een bijzondere setting. De wereld van de Aspirators en Jagers speelt zich namelijk af op het prachtige waddeneiland Terschelling. En laat nu juist de luchtkwaliteit op de eilanden bovengemiddeld goed te zijn voor de longen..
Door inzet van een goed uitgewerkte fantasiewereld, met dieperliggende thematiek en een filosofisch randje in herkenbare plekken, was de Ademdief een feestje om te lezen. Daarnaast heeft Miranda Peters een fijne schrijfstijl, waarbij ze het verhaal verteld in korte hoofdstukken en vanuit het perspectief van zowel Thalia als Quinn. Beide personages zijn goed uitgewerkt en maken een persoonlijke groei door. Daarnaast leer je niet alleen meer van de achtergrond van beide partijen, ook ontstaat nuance en ontdek je bladzijde na bladzijde meer mysterie.
Een origineel verhaal is de Ademdief van Miranda Peters absoluut. Het stelen van iemands adem wordt in de mengkom gegoten met bestaande mythologie en overgoten door een sausje met Young Adult kenmerkende thematiek. Het thema ´adem geven of stelen´ vind ik erg mooi, de mythologie, een eigen fantasiewereld met de gehele worldbuilding, maar ook de diepere thematiek zoals moreel relativisme, het ontdekken van persoonlijke identiteit en het separatieproces komen mooi aan bod in een bijzondere setting. De wereld van de Aspirators en Jagers speelt zich namelijk af op het prachtige waddeneiland Terschelling. En laat nu juist de luchtkwaliteit op de eilanden bovengemiddeld goed te zijn voor de longen..
Door inzet van een goed uitgewerkte fantasiewereld, met dieperliggende thematiek en een filosofisch randje in herkenbare plekken, was de Ademdief een feestje om te lezen. Daarnaast heeft Miranda Peters een fijne schrijfstijl, waarbij ze het verhaal verteld in korte hoofdstukken en vanuit het perspectief van zowel Thalia als Quinn. Beide personages zijn goed uitgewerkt en maken een persoonlijke groei door. Daarnaast leer je niet alleen meer van de achtergrond van beide partijen, ook ontstaat nuance en ontdek je bladzijde na bladzijde meer mysterie.
September 10, 2020
Het verhaal van de ademdief gaat over 2 zussen die op de vlucht zijn voor mannen die “jagers” heten. Al snel wordt duidelijk wat zij elkaar aan kunnen doen. Het gaat over de strijd tussen jager en prooi en dat speelt zich onder andere af op het mooie eiland Terschelling. De een, Thalia beschrijft haar strijd en haar geschiedenis vanuit haar oogpunt en ook hoe ze Quin, de andere hoofdpersoon ontmoet. Ze ontdekt dat haar gevaarlijke leven nog enkele verrassingen voor haar in petto heeft. Quinn heeft weinig tijd maar dit houdt hem niet tegen om de strijd aan te gaan.
Er is ruim de tijd genomen voor uitleg en Miranda neemt de lezer aan de hand mee naar een wereld die zich naast of onder ons afspeelt. Toch duizelde het soms wel van alle zaken die besproken worden. Het is een wereld dat gaat over Aspirators, Ignoriti, Activators en meer figuren die je bijna mythisch zou kunnen noemen.
Het leest als een sprookje, een modern sprookje waarin naast de magische aspecten gelukkig ook ruimte is voor romantiek en humor.
Miranda gebruikt zinnen die je ook aan het nadenken zetten. En die blijven na het lezen lang hangen.
“vooroordelen zijn gevaarlijk, weet je dat? Het vertroebelt je vermogen om logisch na te denken.”
Ik zou bijna hopen dat er een serie van komt want de beelden in dit boek die, veroorzaakt door de beschrijvingen van Miranda voor mijn netvlies kwamen waren zo mooi en bijzonder en soms zo heerlijk. En dat gewoon in ons eigen land.
Gelukkig dat het een serie is en dat we nog geen afscheid hoeven te nemen van deze personages. Een mooi en spannend epiloog maakt dit verhaal helemaal af…..denk ik.
Er is ruim de tijd genomen voor uitleg en Miranda neemt de lezer aan de hand mee naar een wereld die zich naast of onder ons afspeelt. Toch duizelde het soms wel van alle zaken die besproken worden. Het is een wereld dat gaat over Aspirators, Ignoriti, Activators en meer figuren die je bijna mythisch zou kunnen noemen.
Het leest als een sprookje, een modern sprookje waarin naast de magische aspecten gelukkig ook ruimte is voor romantiek en humor.
Miranda gebruikt zinnen die je ook aan het nadenken zetten. En die blijven na het lezen lang hangen.
“vooroordelen zijn gevaarlijk, weet je dat? Het vertroebelt je vermogen om logisch na te denken.”
Ik zou bijna hopen dat er een serie van komt want de beelden in dit boek die, veroorzaakt door de beschrijvingen van Miranda voor mijn netvlies kwamen waren zo mooi en bijzonder en soms zo heerlijk. En dat gewoon in ons eigen land.
Gelukkig dat het een serie is en dat we nog geen afscheid hoeven te nemen van deze personages. Een mooi en spannend epiloog maakt dit verhaal helemaal af…..denk ik.
November 11, 2021
De magie zit goed in elkaar
Jagers zijn een groep jongens en jongemannen die strijden voor de godin Artemes (niet Artemis), om de vloek die over hen hangt te doorbreken. Iedere Jager zal sterven op zijn twintigste verjaardag. De vloek kan alleen verbroken worden als alle magie gedood is. Zodoende gaan Quinn en zijn vrienden Julius en Lucius achter de ademdieven aan. Thalia is een van hen. Sinds de dood van haar ouders en oma voelt ze de verantwoordelijkheid om voor haar zusje Livia te zorgen. De meisjes hebben alleen elkaar, terwijl ze worden opgejaagd door de Jagers. Constant achtervolgt probeert Thalia zichzelf en Livia in veiligheid te brengen. Gelijktijdig wil ze haar gave als Activator (een stroming binnen de Aspiratar) inzetten voor het goede. Want ademdieven stelen niet. Ze genezen mensen die op sterven liggen door hun magische adem in hen te blazen. De Jagers en Aspiratar hebben een niet kloppend beeld van de andere groep, wat tot (onnodige) conflicten leidt die vele mensen met de dood moeten bekopen. Dit is voor het verhaal een klassieke, maar origineel uitgevoerde, basis.
De Ademdief is een Young Adult roman met taalgebruik wat aansluit bij de doelgroep. Voor mij was de taal soms op het randje. Ik hou er niet van als er veel ruige woorden in een boek voorkomen. In sommige scènes had ik het gevoel dat de woordkeus wat geforceerd was. Ook de steeds herhalende gedachten van Thalia over Quinn en andersom vond ik na de helft van het boek wat langdradig. De twee voelen diep vanbinnen dat ze elkaar leuk vinden, maar hun verstand kan er niet bij. Logisch, want ze zijn beide met een beeld van de andere groep opgegroeid die eerder alles vernietigend dan vredelievend is. Dat maakt het voor hen lastig om te accepteren dat de situatie gecompliceerder is dan ze dachten. Jammer genoeg voel ik niet geheel mee met de personages; ze blijven een beetje aan de oppervlakte, ondanks dat er ingewikkelde gevoelens benoemd worden.
De verhaallijn en de plottwist hebben me meermaals verrast. Het verhaal eindigt op een manier die ik echt niet had voorzien. Leuk gegeven is de locatie van het verhaal, namelijk Terschelling. Ik hou wel van verhalen die in onze wereld afspelen. Het maakt immers ons eigen leven iets magischer; zou het waar zijn? Lopen er echt Aspiratar en Jagers door onze straten? De magie in De Ademdief komt heel logisch en natuurlijk over. De magische zit goed in elkaar en is een zeer belangrijk component voor dit verhaal. Echte fantasy, van eigen bodem. Hoe leuk is dat!
Jagers zijn een groep jongens en jongemannen die strijden voor de godin Artemes (niet Artemis), om de vloek die over hen hangt te doorbreken. Iedere Jager zal sterven op zijn twintigste verjaardag. De vloek kan alleen verbroken worden als alle magie gedood is. Zodoende gaan Quinn en zijn vrienden Julius en Lucius achter de ademdieven aan. Thalia is een van hen. Sinds de dood van haar ouders en oma voelt ze de verantwoordelijkheid om voor haar zusje Livia te zorgen. De meisjes hebben alleen elkaar, terwijl ze worden opgejaagd door de Jagers. Constant achtervolgt probeert Thalia zichzelf en Livia in veiligheid te brengen. Gelijktijdig wil ze haar gave als Activator (een stroming binnen de Aspiratar) inzetten voor het goede. Want ademdieven stelen niet. Ze genezen mensen die op sterven liggen door hun magische adem in hen te blazen. De Jagers en Aspiratar hebben een niet kloppend beeld van de andere groep, wat tot (onnodige) conflicten leidt die vele mensen met de dood moeten bekopen. Dit is voor het verhaal een klassieke, maar origineel uitgevoerde, basis.
De Ademdief is een Young Adult roman met taalgebruik wat aansluit bij de doelgroep. Voor mij was de taal soms op het randje. Ik hou er niet van als er veel ruige woorden in een boek voorkomen. In sommige scènes had ik het gevoel dat de woordkeus wat geforceerd was. Ook de steeds herhalende gedachten van Thalia over Quinn en andersom vond ik na de helft van het boek wat langdradig. De twee voelen diep vanbinnen dat ze elkaar leuk vinden, maar hun verstand kan er niet bij. Logisch, want ze zijn beide met een beeld van de andere groep opgegroeid die eerder alles vernietigend dan vredelievend is. Dat maakt het voor hen lastig om te accepteren dat de situatie gecompliceerder is dan ze dachten. Jammer genoeg voel ik niet geheel mee met de personages; ze blijven een beetje aan de oppervlakte, ondanks dat er ingewikkelde gevoelens benoemd worden.
De verhaallijn en de plottwist hebben me meermaals verrast. Het verhaal eindigt op een manier die ik echt niet had voorzien. Leuk gegeven is de locatie van het verhaal, namelijk Terschelling. Ik hou wel van verhalen die in onze wereld afspelen. Het maakt immers ons eigen leven iets magischer; zou het waar zijn? Lopen er echt Aspiratar en Jagers door onze straten? De magie in De Ademdief komt heel logisch en natuurlijk over. De magische zit goed in elkaar en is een zeer belangrijk component voor dit verhaal. Echte fantasy, van eigen bodem. Hoe leuk is dat!
December 5, 2021
Dit boek heb ik bij de YALFU gekregen en daar ben ik blij mee want anders had ik het boek niet gekend! En het boek viel niet tegen, ik zat er gelijk in en vond Thalia een leuk en sterk personage. De hoofdstukken zijn geschreven vanuit het perspectief van Thalia en van Quinn, hierdoor leer je ze allebei beter kennen en snap je ze beide. Ze zijn elkaars vijanden, maar hebben ook een gezamenlijk doel.
Wel haalde ik af en toe wat namen door elkaar, kon het niet altijd even goed volgen en heb op het laatst ook een hoofdstuk opnieuw geluisterd om beter te snappen hoe het precies in elkaar zat.
De ademdief is het eerste boek van een trilogie en ik hoop dat deel 2 snel uitgebracht wordt, want ik wil nu zo snel mogelijk weten hoe het verhaal verder gaat!
Wel haalde ik af en toe wat namen door elkaar, kon het niet altijd even goed volgen en heb op het laatst ook een hoofdstuk opnieuw geluisterd om beter te snappen hoe het precies in elkaar zat.
De ademdief is het eerste boek van een trilogie en ik hoop dat deel 2 snel uitgebracht wordt, want ik wil nu zo snel mogelijk weten hoe het verhaal verder gaat!
December 13, 2025
Tof idee voor een verhaal, met originele magie. Ook erg leuk om eens te lezen over gebeurtenissen in Nederland.
Ook lekker geschreven! Het leest goed weg. Wel soms het gevoel dat een strenge redactieronde nog veel zou kunnen verbeteren, inhoudelijk en in de taal. Bijvoorbeeld minder monologen die lezen als wikipedia.
Dit boek maakt mij wel nieuwsgierig naar meer boeken van deze schrijver, er zit flink wat potentie in.
Ik kom er wel steeds meer achter dat ik pukkeltjes krijg van onmogelijke gebeurtenissen (die niets met magie te maken hebben). Even onder de spoilers omdat het spoilers zijn en omdat het een beetje mierenneuken is.
Ook lekker geschreven! Het leest goed weg. Wel soms het gevoel dat een strenge redactieronde nog veel zou kunnen verbeteren, inhoudelijk en in de taal. Bijvoorbeeld minder monologen die lezen als wikipedia.
Dit boek maakt mij wel nieuwsgierig naar meer boeken van deze schrijver, er zit flink wat potentie in.
Ik kom er wel steeds meer achter dat ik pukkeltjes krijg van onmogelijke gebeurtenissen (die niets met magie te maken hebben). Even onder de spoilers omdat het spoilers zijn en omdat het een beetje mierenneuken is.
August 13, 2022
Ach ja. Ik had echt gedacht dat dit in de woestijn gebeurde ofzo (heb niet de achterkant gelezen en keek maar heel kort naar de voorkant). Niet dus. Maakt mij trouwens niet uit waar het gebeurt, das niet de reden voor de twee sterren.
Ik vond het boek gewoon erg gewelddadig en er zat voorderest weinig diepgang in. Er was het voorgeschreven homoseksuele karakter dat dood ging binnen 5 minuten, en verder dan dat werd er vrij veel in gescholden.
Ik vond het boek gewoon erg gewelddadig en er zat voorderest weinig diepgang in. Er was het voorgeschreven homoseksuele karakter dat dood ging binnen 5 minuten, en verder dan dat werd er vrij veel in gescholden.
Displaying 1 - 16 of 16 reviews