De Black Box Democratie

by Dilara Bilgiç

In het huidige politieke systeem profileren politici zich ten koste van hun collega's om op te vallen. Niet het argumenteren, maar het debatteren staat centraal. Hierdoor lijken veel burgers hun vertrouwen in de volksvertegenwoordiging te hebben verloren. Het moet dus anders, stelt de jonge denker Dilara Bilgiç.
Daarom stelt zij een alternatief politiek systeem voor: de Black Box Democratie. Na iedere crash lezen we de black box uit om te achterhalen waar het mis ging en om het systeem te verfijnen. In dit systeem wordt de democratie in haar geheel (voortdurend) doorgelicht en worden de pijnpunten blootgelegd. Wat schort er aan onze democratie, en hoe kunnen we die hervormen? Hoe kunnen we tegenstellingen in de samenleving overbruggen, het bestuur over het land efficiënter en eerlijker maken, én ervoor zorgen dat het in de politiek weer over politiek gaat? De Black Box Democratie geeft antwoorden.
Maar helemaal waterdicht is haar systeem niet, geeft ze toe. Geen enkel systeem is dat. Daarom moeten we de politiek, net als elk vliegtuig, toerusten met een black box. De Black Box Democratie is hierdoor een zelflerend politiek systeem; een systeem waarin politici geen winnaars of verliezers meer zijn, waarin burgers directe inspraak hebben, waarin wetenschap een plek heeft en tegengestelde opvattingen worden geïntegreerd.

Genres: Nonfiction

128 pages, Paperback

Published June 1, 2020

Reviews

[Ikram Taouanza]

Gek dat dit boek niet veel aandacht heeft gekregen. Het biedt een verfrissende kijk op hoe een democratie kan werken. Dilara Bilgic schetst met de 'black box democratie' een mentaliteitsshift: niet langer worden de ministers afgestraft als er iets mis gaat (denk aan het UWV, de Nationale Politie het CBR en last but not least de Belastingdienst), maar wordt er echt geleerd van wat de onderliggende (systemische) oorzaken zijn zodat die eeuwige patronen eindelijk worden doorbroken. Loting speelt hierbij een grote rol: burgers hebben via een 'opt-out' systeem en een semi-selectieve loting een belangrijke rol in de werking van de democratie. De diploma-democratie wordt hierdoor tegen gegaan en het (door mij gehate) 'profileren-om-te-profileren' krijgt geen kans. Met andere woorden: het gaat niet meer om wie er al dan niet moet opstappen na een schandaal, maar om de werking en uitvoering van het beleid. En de verkiezingen zijn niet langer een circus; men kiest beleidsthema's in plaats van het populairste kindje van de klas.
So much to say about this book: wanneer gaan ze het in de Tweede en Eerste kamer hier over hebben?? Gelet op de voorkeur voor de status quo, vermoed ik nooit.
Veel dank, Dilara !

[Merol]

Goede filosofische uiteenzetting van democratische tegenstellingen. Het voorstel van een Volkskamer vind ik ontzettend intrigerend en representeert een alternatief dat doet nadenken over de complexiteit en het elitisme van onze (eerste) kamer deelname procedures. Ook het idee van stemmen op beleidsonderwerpen ipv partijen biedt een verfrissend alternatief, net zoals de loting van beleidsmakers, echter vraag ik me af of de uitvoerende taak hiervan (kabinet) ook geloot moet worden. Dit boek zal in ieder geval nog even in mijn gedachtes blijven.

[Steven]

Het leeuwendeel bestaat uit een bloemlezing van politieke filosofie op een zeer 'toegankelijk niveau'. Concepten als de Atheense democratie en de algemene wil van Rousseau worden genoemd (vooral om het boek meer legitimiteit te geven) maar worden niet echt uitgewerkt. Ook lezen we een analyse van de huidige politieke situatie die m.i. nogal wat tekort doet aan de complexiteit ervan. De conclusie van het boek is het door de schrijfster ontwikkelde concept van 'De Black Box Democratie': een leuk gedachte-experiment, maar voor mij niet erg inspirerend of praktisch bruikbaar. Bepaalde elementen zijn interessant, zoals het inrichten van een 'VolksKamer', maar zijn in dit boek gewoon nog niet genoeg uitgewerkt. Het zijn ideeën waar de lezer zelf wat mee kan, maar die in andere boeken/ideeën/theorieën beter tot hun recht komen. Wel een knap boek voor zo'n jonge denker, dat gezegd.

[Mees Vernhout]

Het boek zet terecht vraagtekens bij de missers in onze democratie. Toch worden er een aantal idealistische conclusies/aannames gedaan die niet kloppen. De meeste mensen boeit democratie en politiek niet. Dit is nauwelijks/niet meegenomen in de beargumentatie. Daarnaast biedt de BBD geen oplossing door politiek-niet-sexy domeinen, maar die wel noodzakelijk zijn voor onze samenleving. Tot slot denkt de auteur dat de maatschappij in staat is om te leren van fouten in het verleden. Dat vind ik, met mijn achtergrond in de geschiedwetenschap, kul.

[Fifi]

'Oppakken, herstellen en wijzer worden.' #DeZinVanHetBoek