ابوتراب خسروی در سال ۱۳۳۵ در شهر فسا متولد شدهاست. پدر وی نظامی بود و به همین دلیل او در سالهای جوانی در شهرهای مختلف ایران زندگی کرده بود. در سالهای ۱۳۴۸ و ۱۳۴۹ در دبیرستانی در اصفهان درس میخواند و شاگرد هوشنگ گلشیری نویسنده ایرانی بودهاست
او لیسانس آموزش ابتدایی دارد. وی سالها در شهر شیراز به کودکان عقبمانده ذهنی آموزش میداد. در حال حاضر او بازنشسته شدهاست و در شیراز زندگی میکند. خسروی متأهل است و سه فرزند دارد
آثار ابوتراب خسروی با مضامینی گاها سوررئال، با تکیه بر ویژگیهای رمانهای پست مدرن قابلیت کنکاش دارد.او مثل هیچکس نمینویسد و بر ادبیات کهن احاطه دارد
در آثار خسروی زبان ویژهیی را که تمایل به باستان گرایی، کهن الگویی و بازگشت به زبان متون مقدس دارد، میبینیم. گفت وگوی متنهای گوناگون و بینامتنیت در آثار خسروی دیده میشود. نوشتههای خسروی بوی رویا و اسطوره میدهند و به همین دلیل همه زمانی و همه مکانی اند. زمان در این آثار میشکند. آثار خسروی انسان را به درنگ، اندیشیدن و استغراق در واژهها دعوت میکند. موضوعاتی مثل هستی، مرگ، عشق و انسان که با استحالههای پی در پی در آثار وی وجود دارند از موضوعات اصلی کارهای اوست
آقای (ابوتراب خسروی) همچون همشهری خویش (شهریار مندنیپور) از نویسندگان مورد علاقهام هستند و همواره پیگیر آثار این دو نویسنده بودهام. آقای (خسروی) آمدهاند این کتاب را با نامی که بر آن نقش بسته است منتشر کردهاند که صد البته عنوان فروتنانهای را انتخاب کردهاند
بر این باورم یک نوازندهی عالی که همگان مسحور صدا و حس و قدرت نوازندگی او هستند، به هیچ عنوان قرار نیست بتواند یک استاد و یا مدرس موسیقی خوب باشد. همینطور یک بازیگر، یک نقاش، یک نویسنده و الی ماشالله
آقای (خسروی) جزو نویسندگان خوب ما فارسیزبانان هستند و آثاری دارند که تکرار نشدنی هستند و علاقهی بنده به ایشان و آثارشان دلیل بر این نمیشود که وقتی این کتاب را میخوانم، نگویم: ای کاش این کتاب را چاپ نمیکردی و یا حداقل این عنوان را برایش انتخاب نمیکردی
این کتاب بیشتر چند بیانیه و یا خطابهی بسیار تکنیکی و حرفهایست در مورد داستاننویسی و داستان که در دو خطابه گاهاً نوشتههای ایشان جای تخفیف دارد. عنوان کتاب میگوید: حاشیهای بر مبانی داستان. و ما با یک کتاب پر از بیانیه مواجه میشویم
قبول که آقای (خسروی) معلم هستند و بنده نیز میدانم. اما مسلماً مدرس خوبی برای داستان نویسی{نیستند} و کتاب ایشان نیز کتابی قابل توجه و قابل اعتنا در این مورد شمرده نمیشود