Παύλος και Ελένη

by Petros Abatzoglou, Πέτρος Αμπατζόγλου

Ένα σύγχρονο ερωτικό μυθιστόρημα με ερωτήματα για τη ζήλεια, την αποκλειστικότητα στον ερωτικό σύντροφο, τη φθορά στην καθημερινότητα και το όνειρο για φυγή και την ανυποχώρητη ελευθερία που ίσως μας οδηγεί στη μοναξιά.
Το δεύτερο βιβλίο του συγγραφέα, μετά το "Τι θέλει η κυρία Φρίμαν" της τριλογίας "Ανθρώπινες σχέσεις".

Genres: Literature

206 pages, Paperback

First published January 1, 1990

About the author

Also spelled Petros Ampatzoglou (Greek: Πέτρος Αμπατζόγλου)

He was born in Athens of his father Kirkagats of Asia Minor and his mother of Constantinople. The first eight years of his life he lived in Neo Heraklion Attica, while in 1939 the family settled in the center of Athens. His father, after dealing with various unsuccessful operations, opened, during the German occupation, a translation and typing office. During the German occupation, Abatzoglou was in danger of dying of vitamin deficiency, from which many people lost their lives at that time. He graduated from the High School in 1950 and after a competition is appointed to the Athens-Piraeus Electric Company, from which, in 1966, he retires early due to his poor health. In 1960 he made his debut in literature through the newspaper Nea Estia. Shortly before retiring, in 1962, he focused solely on prose, with the exception of some translation attempts in magazines, and released his first book, a collection of short stories entitled "Minotaur". In 1964, his first novel, "Balance of Terror," was awarded the second State Literary Prize. In 1964 he married the architect Kaiti Papanikolaou and began writing texts for advertising companies.
After his retirement he left with his wife for London, where he spend much of the rest of his life.
In 1969 he received a grant from the Ford Foundation, and in 1973 he visited US universities, earning a scholarship from the University of Iowa International Writers Program.
In 1982 he wrote a children's book entitled "The Empire of Vrohitsa". Petros Abatzoglou is one of the postwar Greek writers. A key feature of his writing is the imaginative element and the co-operative which, in the end, destroys the space and time of the narrative. After the works of the 1970s and 1980s, where his writing style was dominated by associative, often delusional speech, Abatzoglou returns to the realistic writing of his first phase and for the first time became popular with the general public with his novels " Paul and Helen "and" An Ordinary Day ".

Reviews

[George Makridakis · Rating 5 out of 5]

Άλλη μια συνηθισμένη πλοκή που το γνώριμο ύφος του Αμπατζόγλου την μεταμορφώνει.
Εδώ το κεντρικό θέμα εναλάσσεται συνεχώς μεταξύ ζήλειας και απιστείας(και τελικά έχουμε μια ωραία σπουδή και στα δύο), και ο πραγματικός πρωταγωνιστής μεταξύ Παύλου και Ελένης (παρότι η οπτική είναι πάντα του πρώτου).

Όπως πάντα ο Αμπατζόγλου βασίζεται σε ένα μπλεγμένο ήρωα με ανασφάλειες, και αφηγείται με ανάλαφρο ύφος, δυνατό χιούμορ και ασυνήθιστα για τα ελληνικά δεδομένα ιντερλούδια.

Πολύ καλό και το τελευταίο μέρος που γίνεται σχεδόν δραματικό (το απόγευμα που είναι η αφετηρία της σχέσης Αλέκου και Ελένης), και ο αναγνώστης συμπάσχει με τον πρωαγωνιστή που γελοιοποιείται όλο και παραπάνω σε κάθε σελίδα.

[Χριστόφορος Νικολάου · Rating 3 out of 5]

Του αξίζει μια ευκαιρία.
Δεν ήξερα τον Αμπατζόγλου, αλλά το διάβασα μετά από την παρότρυνση ενός συναδέλφου του οποίου το κριτήριο εκτιμώ πολύ.
Βρήκα στη γλώσσα, το ύφος και το ρυθμό στοχεία που μου είναι πολύ οικεία και αγαπημένα. Μακρές απαριθμήσεις, συνειδησιακή ροή, μεταφορές από τον κόσμο των επιστημών (φυσική και βιολογία), παραλλαγές και ρυθμικές επαναλήψεις.
Συνολικά πολύ αξιόλογο γιατί, ακόμα κι αν συχνά-πυκνά καταφεύγει στην εύκολη λύση των συναισθηματισμών μασκαρεμένων ως σεξουαλικών αποστροφών, ο Αμπατζόγλου καταφέρνει να πει πρωτότυπα μια ιστορία που κατά βάθος είναι κοινότοπη και πεζή. Ένας χωρισμός εξαιτίας της απιστίας ενός εκ των δύο.

[Αναστασία Τζημαγιώργη · Rating 3 out of 5]

Με αυτό το βιβλίο δέθηκα γιατί το είχε διαβάσει ο μπαμπάς μου στην ηλικία των 17 ετών, δηλαδή στην ηλικία που το βρήκα κι εγώ στο σπίτι της γιαγιάς. Ανάλαφρο βιβλίο, ευχάριστο. Είχε μια καλή και απλή πλοκή και δεν ένιωσα σε κανένα σημείο δυσφορία ή κούραση.

[surfmadpig · Rating 1 out of 5]

Εντελώς αδιάφορο.