Als Maantje en mama en papa een eenzaam baby-eekhoorntje vinden, weten ze niet wat ze moeten doen. Het eet niet en drinkt niet, het kijkt alleen ontzettend lief. Maantje wil het houden, dan kunnen ze samen in bed en in bad. En in bomen klimmen. Maar als het niet eet en niet drinkt, dan … Dat wil Maantje niet! Ze brengen het eekhoorntje naar een opvang voor egels en eekhoorns en Maantje begint brieven te schrijven. Als je een brief aan een eekhoorn schrijft, wordt het vanzelf een sprookje. Dat wist Maantje niet. En ze wist helemaal niet … dat eekhoorns een brief terug kunnen schrijven.
‘Het was zielig voor papa dat hij het vond. Want papa houdt niet van dieren. Hij vindt ze vies en eng. Dan is het moeilijk om van ze te houden.’
In weinig woorden schildert Sjoerd Kuyper de lezer de leefomgeving van Armani en haar ouders. Een sprookje in een verhaal. Dat van Maantje. Een naam van hoop voor een heerlijk ondernemend en ad rem meisje dat je spontaan in je hart sluit. Een meisje dat een groot dierenliefhebber is. Haar mama ook. ‘Ze vinden muizen lief en ze zijn dol op padden en kikkers en salamanders. Spinnen pakken ze met hun blote handen.’ Een kikker liefdevol een zoentje geven en zelf in de vijver zetten? Natuurlijk doe je dat. Papa denkt daar iets anders over. Hij springt terstond op een stoel als er maar iets van een dier op twee poten of meer op de drempel zit.
Hij vindt zichzelf de grootste pechvogel als er opeens ‘een kluit van die smerige oranje slakken’ in de tuin ligt. Mama en Maantje worden ogenblikkelijk gebeld. Het blijkt een jonge eekhoorn te zijn. Maantje ontfermt zich over ‘Eek’. Eek doet niets, ‘Hij ademt nog… maar ik heb hem niet zien lachen.’, en wordt in een doek gewikkeld voor de nacht. Na overleg wordt besloten dat Eek naar de dierenopvang moet. Maantje ziet dat het daar beter gaat met Eek. Haar staart beweegt weer en ‘gaan alle haartjes op een rij liggen, alsof ze worden gekamd door de stralen van de zon.’
Een verhaal waarin wordt ervaren dat niet alle dieren bij jou thuis kunnen blijven wonen, maar in de vrije natuur hun thuis blijven vinden. Kuyper legt op een prettige manier uit dat ondanks iemand of iets verder weg woont wel jouw familie blijft. De familie van Maantjes vader woont in Suriname, Eek gaat in Friesland verblijven tot ze in de vrije natuur verder kan leven. Het is bijna ontroerend hoe invoelend de ouders worden neergezet t.o.v. het kind, maar ook hoe ouders iets van het kind kunnen leren. Papa ontdekt dat hij wel met fantasie een verhaal kan helpen schrijven of bijna van dieren kan houden. Maantje wordt serieus genomen. Er wordt gecommuniceerd door zowel ouders als opvang in belang van kind en dier. Wie beweert na het lezen van dit liefdevolle stoere verhaal dat voorlezen niet genezend of rustgevend werkt, moet Maantje even vragen om haar sprookje over prinses baby-eekhoorn met de witte staart voor te komen lezen.
Maantje leert veel in dit toegankelijk poëtisch geschreven verhaal waarin je menigmaal met een glimlach verder leest. De wereld rondom Maantje is overzichtelijk gehouden. De mooie soepele zinnen vol verbeelding en dialogen geven gesprekstof. Begrippen worden uitgelegd, een filosofische gedachte niet geschuwd, zalige logica, een prettig lettertype met cursief gedrukte woorden, je leert over de natuur, emoties komen voorbij, woordenschat wordt speels aangereikt. ‘Ze is zo blij dat ze dit mag zien en zo verdrietig dat ze dit moet zien.’ Maantje ziet alles in een ‘onderwaterbos’ door de tranen in haar ogen.
Dit alles is omlijst door de in passende, veelal aardetintkleuren, mooie dan wel grappige illustraties van Alice Hoogstad. Zij geven het verhaal de glans die het verdient. De ene keer paginagroot, de andere keer een detail waardoor tekst tegelijkertijd wordt uitgelegd en een verhaal op zich kunnen zijn. Een omslag passend bij dit klein maar groots geschreven verhaal maakt het een compleet geheel. Maantje, een verhaal waarin de essentie van liefde, aandacht voor elkaar en de natuur door een geweldig verteller tot uitdrukking komt. Maantje, het kan zomaar je lievelingsboek blijven!
Samen lezen vanaf ong. 5 jaar. Zelf lezen vanaf ong. 7 jaar. In onder- en middenbouw zeer goed in te zetten bij een verschillende lessen.
'Papa weet alles van de wereld, maar Maantje weet alles van de wereld in Maantjes hoofd.'
Niet helemaal mijn boek. Op punten erg lief, maar soms zat ik mijn hoofd te schudden. Een meisje vindt een eekhoorn, wordt er verliefd op, en brengt het naar een opvang (die nooit, voor magische redenen) een eekhoorn hebben opgevangen. De mails van de opvang en de sprookjes vond ik leuk gedaan. Het einde was ook lief. Sorry, maar wat voor onzin is het dat de dierenambulance niet weet wat ze met een eekhoorn moeten en zelfs maar gewoon zeggen dat het in het wild moet worden gezet? Um, weet de schrijver ansich hoe de dierenambulance werkt en dat deze stichting ook voor eekhoorntjes rijdt. :| En weer het woord huggen? Hallo KNUFFELEN? Ooit van gehoord, een heel gewoon mooi Nederlands woord. Ik heb nog wel meer gevoelens/mening over het boek, maar ik weet hoe mensen zijn tegenwoordig, en zolang ik niet op bepaalde reviews comments uit kan zetten zal ik mijn review kort houden.
Een heerlijk verhaal over een Surinaamse papa die alle beestjes eng vindt.... cultuurdingetje(?) maar wel in mensen durft te snijden en lezingen voor volle zalen durft te geven, een Hollandse mama die kunstschilder is en alle beestjes leuk vindt en zelfs niet bang is voor spinnen en een dochter die het liefst alle dieren die ze kan redden ook wil houden en bovendien een geweldige aanleg voor het bedenken van verhalen heeft. En natuurlijk over een eekhoorn. Fijn verhaal om voor te lezen. Veel humor, veel liefde voor het kind, modern geëmancipeerd gezin, liefde voor de natuur en alles vanuit een vanzelfsprekendheid, gewoon fijn. Voorlezen vanaf 5 jaar Zelf lezen vanaf 8 jaar
Het laatste boek dat mijn zoon moest lezen voor de leesjury, en hij begon er maar niet aan. Soms heeft ie zo zijn onbegrijpelijke trekjes. Enkele dagen voor het moest uit zijn, dacht ik "OK, dit komt niet meer goed" en onderbrak ik ons voorleesboek om dit er even tussen te nemen.
Geen spijt van!
Wat is dit een ontzettend lief boek. Baby-eekhoorntjes zijn zo schattig. En de vader zo grappig, mijn kinderen lachten constant. En wat een heerlijke verhalen bedenkt Maantje. Met egels "stekelsaurussen" en mensen "reuzen", wat een leuke vondst.
En wat er toen gebeurde, raad je nooit: mijn zoon plaatste het op zijn nummer 1 voor de leesjury. Haha!
Wat een heerlijk boek geschreven echt vanuit het kind! Alles kan in het hoofd van Armani/Maantje. Ook een eekhoorn als huisdier. Eek mag van haar ouders niet blijven, want papa vindt 'm eng en moet naar een opvang. Echt geweldig hoe ze telkens naar haar brieven schrijft aan de eekhoorn en weer terugkrijgt!