What do you think?
Rate this book
سعادة خطرة
كوبلاند شاعر وكاتب من الطراز الفريد ، استاذ كرسي الدراسات النفسية في هولندا ويعد من اكثر الشعراء الهولنديين قراءة ، فلغته واقعية متقشفة وقريبة من القارئ. أصدر ديوانه الأول " بين الماشية".
في العام ١٩٦٦ حيث يستخدم المفارقة في قصائده، التي كثيرا ما تبدأ في اماكن مألوفة وأوضاع قريبة من حياة القارئ. حصل في العام ١٩٨٨ على جائزة أدبية مرموقة للغته الواضحة المكثفة التي تكاد تكون علمية، اصدر في العام ٢٠٠١ " الشوق إلى السيجارة " وفي العام ٢٠٠٨ " عندما شاهدت " وتوالت بعد ذلك اصداراته ترجمت نصوصه الى الفرنسية والألمانية والانكليزية. ولد كوبلاند في العام ١٩٣٤ في مدينة خروننكن شمال هولندا وتوفي العام ٢٠١٢ مخلفا ارثا علميا وأدبيا كبيرا وهو عالم نفسي، لكن شهرته كشاعر غطت على شهرته كعالم نفس. يستخدم في كثير من الاحيان مشاكل مرضاه النفسية في نصوصه كما يظهر ذلك في المفارقات التي تحفل بها قصائده المبكرة التي تبدو لأول وهلة بسيطة لكن قراءة متأنية لهذه النصوص تظهر عمقها وطبيعة موضوعها المعقد في أغلب الاحيان . يستثمر كوبلاند الطبيعة من كل جوانبها وعلاقتها بالإنسان والحيوان ويربط ذلك دائما بالمصير البشري من خلال تناوله ثيمة الموت البايولوجي والنفسي سواء كان يتحدث عن الإنسان أو الحيوان أو النبات، لان الطبيعة بالنسبة له كل واحد لا يتجزأ وغالبا ما يقلب الادوار ويجعل الحوار يدور على السنة الحيوانات.
Added by: @ahmed_k_masterly
في العام ١٩٦٦ حيث يستخدم المفارقة في قصائده، التي كثيرا ما تبدأ في اماكن مألوفة وأوضاع قريبة من حياة القارئ. حصل في العام ١٩٨٨ على جائزة أدبية مرموقة للغته الواضحة المكثفة التي تكاد تكون علمية، اصدر في العام ٢٠٠١ " الشوق إلى السيجارة " وفي العام ٢٠٠٨ " عندما شاهدت " وتوالت بعد ذلك اصداراته ترجمت نصوصه الى الفرنسية والألمانية والانكليزية. ولد كوبلاند في العام ١٩٣٤ في مدينة خروننكن شمال هولندا وتوفي العام ٢٠١٢ مخلفا ارثا علميا وأدبيا كبيرا وهو عالم نفسي، لكن شهرته كشاعر غطت على شهرته كعالم نفس. يستخدم في كثير من الاحيان مشاكل مرضاه النفسية في نصوصه كما يظهر ذلك في المفارقات التي تحفل بها قصائده المبكرة التي تبدو لأول وهلة بسيطة لكن قراءة متأنية لهذه النصوص تظهر عمقها وطبيعة موضوعها المعقد في أغلب الاحيان . يستثمر كوبلاند الطبيعة من كل جوانبها وعلاقتها بالإنسان والحيوان ويربط ذلك دائما بالمصير البشري من خلال تناوله ثيمة الموت البايولوجي والنفسي سواء كان يتحدث عن الإنسان أو الحيوان أو النبات، لان الطبيعة بالنسبة له كل واحد لا يتجزأ وغالبا ما يقلب الادوار ويجعل الحوار يدور على السنة الحيوانات.
Added by: @ahmed_k_masterly
- GenresPoetry
110 pages, Paperback
First published January 1, 1999
12 people are currently reading
123 people want to read
About the author
Rutger Kopland
58 books14 followersRutger Kopland (1934-2012) was de schrijversnaam van de psychiater R.H. van den Hoofdakker. Van den Hoofdakker was hoogleraar aan de Rijksuniversiteit Groningen. Als onderzoeker en behandelaar hield hij zich persoonlijk vooral bezig met de betekenis van de slaap en de biologische klok voor het emotionele leven van zowel gezonde als psychisch gestoorde mensen. Daarbij werkte hij ook als psychotherapeut. Behalve artikelen en hoofdstukken in wetenschappelijke tijdschriften en leerboeken schreef hij ook essays over psychiatrie in de algemene maatschappelijke context. Een aantal van deze stukken werd opgenomen in De mens als speelgoed (1995) en in Twee ambachten (2003).
Als Rutger Kopland publiceerde Van den Hoofdakker veertien gedichtenbundels. Hij debuteerde in 1966 met Onder het vee, zijn meest recente bundel is Toen ik dit zag, die verscheen in het najaar van 2008. Kopland schreef daarnaast literaire essays: Het mechaniek van de ontroering (1995) en Mooi, maar dat is het woord niet (1998). Al jaren behoort Kopland tot de meest gelezen dichters in ons land. Bloemlezingen uit zijn werk verschenen in onder meer in Engeland, Finland, Frankrijk, Ierland, Israel, Italië, Noorwegen, Polen, Zuid-Afrika en de Verenigde Staten; bundels in het Duits en Italiaans zijn in voorbereiding.
In 1999 en in 2001 ontving Van den Hoofdakker / Kopland eredoctoraten van respectievelijk de Universiteit voor Humanistiek en de Rijksuniversiteit Utrecht, in beide gevallen voor de combinatie van zijn verdiensten op wetenschappelijk en literair gebied. In 1988 ontving de dichter de P.C. Hooftprijs voor zijn oeuvre en de VSB Poëzieprijs 1998 voor zijn bundel Tot het ons loslaat.
In 2006 verschenen zijn Verzamelde gedichten ter markering van zijn veertigjarig dichterschap. Ter gelegenheid van zijn vijfenzeventigste verjaardag verscheen het boekje met cd Aan het grensland. Geluiden uit het Noorden 2. In 2008 verscheen zijn recentste bundel Toen ik dit zag. Een nieuwe druk van zijn Verzamelde gedichten waarin ook deze laatste bundel opgenomen werd, verscheen in 2010.
Als Rutger Kopland publiceerde Van den Hoofdakker veertien gedichtenbundels. Hij debuteerde in 1966 met Onder het vee, zijn meest recente bundel is Toen ik dit zag, die verscheen in het najaar van 2008. Kopland schreef daarnaast literaire essays: Het mechaniek van de ontroering (1995) en Mooi, maar dat is het woord niet (1998). Al jaren behoort Kopland tot de meest gelezen dichters in ons land. Bloemlezingen uit zijn werk verschenen in onder meer in Engeland, Finland, Frankrijk, Ierland, Israel, Italië, Noorwegen, Polen, Zuid-Afrika en de Verenigde Staten; bundels in het Duits en Italiaans zijn in voorbereiding.
In 1999 en in 2001 ontving Van den Hoofdakker / Kopland eredoctoraten van respectievelijk de Universiteit voor Humanistiek en de Rijksuniversiteit Utrecht, in beide gevallen voor de combinatie van zijn verdiensten op wetenschappelijk en literair gebied. In 1988 ontving de dichter de P.C. Hooftprijs voor zijn oeuvre en de VSB Poëzieprijs 1998 voor zijn bundel Tot het ons loslaat.
In 2006 verschenen zijn Verzamelde gedichten ter markering van zijn veertigjarig dichterschap. Ter gelegenheid van zijn vijfenzeventigste verjaardag verscheen het boekje met cd Aan het grensland. Geluiden uit het Noorden 2. In 2008 verscheen zijn recentste bundel Toen ik dit zag. Een nieuwe druk van zijn Verzamelde gedichten waarin ook deze laatste bundel opgenomen werd, verscheen in 2010.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 11 of 11 reviews
August 23, 2023
Weggaan
Weggaan is iets anders
dan het huis uitsluipen
zacht de deur dichttrekken
achter je bestaan en niet
terugkeren. Je blijft
iemand op wie wordt gewacht.
Weggaan kun je beschrijven als
een soort van blijven. Niemand
wacht want je bent er nog.
Niemand neemt afscheid
want je gaat niet weg.
Weggaan is iets anders
dan het huis uitsluipen
zacht de deur dichttrekken
achter je bestaan en niet
terugkeren. Je blijft
iemand op wie wordt gewacht.
Weggaan kun je beschrijven als
een soort van blijven. Niemand
wacht want je bent er nog.
Niemand neemt afscheid
want je gaat niet weg.
February 7, 2023
Als ik vergeten ben waarom ik van poëzie houd, lees ik Kopland. Rustige verstilde gedichten.
‘en toen werd het langzaam weer
te mooi om waar te zijn, de dingen
van de dag verdwenen voor de geur
van hooi’
[…]
‘gelukkig kwam er iemand naast mij
zitten, om precies te zijn jij
was het die naast mij kwam
onder de appelboom, zeldzaam
zacht en dichtbij
voor onze leeftijd.’
Uit: ‘Onder de appelboom’
‘en toen werd het langzaam weer
te mooi om waar te zijn, de dingen
van de dag verdwenen voor de geur
van hooi’
[…]
‘gelukkig kwam er iemand naast mij
zitten, om precies te zijn jij
was het die naast mij kwam
onder de appelboom, zeldzaam
zacht en dichtbij
voor onze leeftijd.’
Uit: ‘Onder de appelboom’
May 12, 2020
Nice to feel intimate with a poet the moment you read his name..
October 27, 2023
‘van de aarde valt weinig te melden,
je rij populieren staat zachtjes te snikken,
maar dat gaat wel over, het gras ligt geduldig
te sterven, het ruikt zwaar naar het groene,
het groene bloed van het gras.
Ik heb een vuur
gemaakt, je vindt as als je terugkomt, as.’
je rij populieren staat zachtjes te snikken,
maar dat gaat wel over, het gras ligt geduldig
te sterven, het ruikt zwaar naar het groene,
het groene bloed van het gras.
Ik heb een vuur
gemaakt, je vindt as als je terugkomt, as.’
March 1, 2016
Héél grote dichter...
January 12, 2023
Genres : Poëzie;Mood: Subtiel;Mood: Intiem
Citaat : Er moet iets zijn als we inslapen
we gingen liggen en sliepen in wat was het dan - terwijl de laatste woorden voor de wereld ijler en ijler werden: maanlicht, verre hond, zacht ademen, geuren van een man, een vrouw, nacht, nacht en nog eens - wat was het dat zei, terwijl ook het laatste woord nacht was gedoofd: dit zijn onze eigen armen nog waarin we uiteenvallen in dit zwarte gat dit is nog ons eigen lichaam dat iets zei, terwijl er geen woorden meer waren uit Geluk is gevaarlijk
Review : Iets onbekends tot leven wekken. Iets in herinnering brengen dat in het brein ligt opgeslagen en er niet is voordat het onder woorden wordt gebracht. Zo vatte Rutger Kopland (1934-2012) zelf zijn taak als dichter op. Kopland is het passende pseudoniem van Van den Hoofdakker. Hij was naast dichter en schrijver ook psychiater. Voor zijn dichterlijk werk heeft hij vele prijzen gehad. In 1988 ontving Kopland de P.C. Hooftprijs voor zijn oeuvre en de VSB Poëzieprijs 1998 voor zijn bundel Tot het ons loslaat. Kopland is niet wat men noemt een 'talige' dichter bij wie de woorden hun eigen gang gaan. Zijn stijl is onopvallend en hij schrijft over duidelijk herkenbare gebeurtenissen en gevoelens, hetgeen hem een grote populariteit heeft bezorgd. Geluk is gevaarlijk 2011is een herziene editie van een vroegere uitgave die op verzoek van Rutger Kopland zelf aangevuld werd met de mooiste gedichten uit zijn meest recente bundels. Deze bloemlezing van Rutger Kopland is dan ook een unieke keuze uit de vele hoogtepunten in zijn poëzie. Eens te meer kan je in deze bundel merken dat hij zich afschermt van romantische dweperij door kwistig met humor en zelfs ironie te strooien. Toch schreef hij ook de meest passievolle gedichten en ook de meest beklemmende over de dood en het leven. Zijn vakopleiding heeft ook duidelijk sporen in zijn poëzie nagelaten.
Citaat : Er moet iets zijn als we inslapen
we gingen liggen en sliepen in wat was het dan - terwijl de laatste woorden voor de wereld ijler en ijler werden: maanlicht, verre hond, zacht ademen, geuren van een man, een vrouw, nacht, nacht en nog eens - wat was het dat zei, terwijl ook het laatste woord nacht was gedoofd: dit zijn onze eigen armen nog waarin we uiteenvallen in dit zwarte gat dit is nog ons eigen lichaam dat iets zei, terwijl er geen woorden meer waren uit Geluk is gevaarlijk
Review : Iets onbekends tot leven wekken. Iets in herinnering brengen dat in het brein ligt opgeslagen en er niet is voordat het onder woorden wordt gebracht. Zo vatte Rutger Kopland (1934-2012) zelf zijn taak als dichter op. Kopland is het passende pseudoniem van Van den Hoofdakker. Hij was naast dichter en schrijver ook psychiater. Voor zijn dichterlijk werk heeft hij vele prijzen gehad. In 1988 ontving Kopland de P.C. Hooftprijs voor zijn oeuvre en de VSB Poëzieprijs 1998 voor zijn bundel Tot het ons loslaat. Kopland is niet wat men noemt een 'talige' dichter bij wie de woorden hun eigen gang gaan. Zijn stijl is onopvallend en hij schrijft over duidelijk herkenbare gebeurtenissen en gevoelens, hetgeen hem een grote populariteit heeft bezorgd. Geluk is gevaarlijk 2011is een herziene editie van een vroegere uitgave die op verzoek van Rutger Kopland zelf aangevuld werd met de mooiste gedichten uit zijn meest recente bundels. Deze bloemlezing van Rutger Kopland is dan ook een unieke keuze uit de vele hoogtepunten in zijn poëzie. Eens te meer kan je in deze bundel merken dat hij zich afschermt van romantische dweperij door kwistig met humor en zelfs ironie te strooien. Toch schreef hij ook de meest passievolle gedichten en ook de meest beklemmende over de dood en het leven. Zijn vakopleiding heeft ook duidelijk sporen in zijn poëzie nagelaten.
November 10, 2023
Er waren veel gedichten die me niks deden, maar meer dan genoeg mooie om dit 4 sterren te geven
September 8, 2024
Een van de weinig dichters die mij raakt. En ook deze bundel was geen uitzondering. Prachtig.
January 3, 2019
Na enkele jaren deze bundel met het verzamelde dichtwerk van de twee jaar geleden overleden Rutger Kopland herlezen en om eerlijk te zijn, valt zijn poëzie me wat tegen. Natuurlijk blijft de 'jonge sla' een te koesteren miniatuurtje in de Nederlandstalige poëzie, maar van die frisse aanpak vind ik zo weinig terug in de andere gedichten. Niet zozeer de inhoud valt me tegen, dan wel de vorm: vaak wat warrige zinnen, overdadige uitweidingen en zo. Ik had hem scherper, wat alerter gewild.
October 28, 2009
Ach ja, ´Sla´.... Prachtig!
November 3, 2012
Fantastic
Displaying 1 - 11 of 11 reviews