Hoogsensitiviteit lijkt in grote mate erfelijk te zijn. Dat maakt het opvoeden er niet makkelijker op. Want niet alleen je kind is hoogsensitief (wat heel wat extra zorg vraagt), ook jij als ouder moet rekening houden met je eigen specifieke valkuilen en triggers. Als hoogsensitieve ouder is het dan ook allesbehalve eenvoudig om in balans te blijven.
Hoogsensitiviteit is op zichzelf geen probleem, maar het niet herkennen en er niet goed mee omgaan kan wel voor veel problemen zorgen. In dit boek legt coach Bieke Geenen uit wat de 10 triggers zijn die hoogsensitieve mensen uit evenwicht kunnen brengen (zoals kritiek, vermoeidheid, onrechtvaardigheid, piekeren en overprikkeling), en geeft ze concrete handvatten mee om op een andere manier met hun eigen hoogsensitiviteit en die van hun kind om te gaan.
Bieke Geenen is sinds 2004 therapeut, coach, auteur en een veelgevraagd spreker. Sinds ze ontdekte dat ze samen met haar zoon hoogsensitief is, ontwikkelde ze zich tot expert binnen hoogsensitiviteit.
Ik heb uit dit boek zeker goede tips en handvaten opgepikt.
Waarom dan niet meer sterren? Omdat ik sommige passages wat betuttelend vond, en een paar keer met mijn ogen gerold heb (heb ik wel vaker met boeken over ouderschap, en met het ouderschap zelf ook, nu ik erover nadenk :) ).
Quotes die te pas en te onpas tussen de alinea's door staan (en soms totaal geen link hebben met de inhoud) vond ik compleet overbodig
Ik las wat negatieve commentaar over dit boek. Maar voor mezelf als hoogsensitieve ouder met een hoogsensitief kind, is dit best een meerwaarde om dit boek te lezen. Weer heel wat herkenbaar, maar ook tips om mezelf en mijn kind te beschermen.
Het boek heeft een hele tijd aan de kant gelegen omdat het niet was wat ik verwachtte. Nochtans heel veel bruikbare en concrete tips, maar net iets te weinig onderbouwd en vernieuwend voor mij.
Het duurde even voor we een boek over HSP hadden gevonden dat bij ons paste... maar deze komt in de buurt!
Een persoonlijk en eerlijk boek over hoe het is als hoogsensitieve ouder met hoogsensitieve kinderen, waarbij de schrijver zichzelf niet de hele tijd heilig probeert te maken, maar juist supersterk haar onvolkomendheden kent en vertelt. Oh EN zonder alle wazige esoterische sjit waardoor HSP een slechte reputatie heeft. Brrr.
Ik ben zelf niet hoogsensitief maar mijn ADHD doet ook leuk mee met overprikkeling enzo. En we begrijpen de dynamiek tussen vrouw- en dochterlief opeens een stuk beter. En daardoor is het veel makkelijker om er mild naar te kijken. En kleine oplossingen te verzinnen die het leven thuis leuker maken.
Er waren flink veel herkenbare situaties en tips waar we meteen wat mee kunnen, ook voor mij als partner!
Het is vlot geschreven en er staat veel in....maar er staat wel heel veel in! Het is een dik boek met kleine letters met een enorme straal tekst. Omdat het zo veel is, en er voor mij niet een duidelijke hierarchie in zit, wordt het uiteindelijk een beetje brij. Daar had voor mij nog een ronde redactie overheen gekund. Ik had hetzelfde met het boek Zelfzorg van Nina Mouton.
Maar aan de andere kant: de schrijver geeft helemaal aan het begin al aan dat je het niet van voor tot achter hoeft te lezen. Je kan ook alleen de stukken lezen die relevant voor je zijn. En daar bleken er gelukkig vrij veel van te zijn!
Dankzij dit boek zijn we weer een paar stappen verder in ons leerproces! Voorwaarts!
Ik had hoge verwachtingen van dit boek. Eindelijk zou deze prikkelgevoelige mama leren hoe zich goed te kunnen houden temidden van de drukte en het lawaai die twee kleuters met zich meebrengen. Ik vond het boek amper onderbouwd - heel weinig bronnen - en dus eerder een persoonlijk verslag van ervaringen van Bieke en haar zoon. De quotes waren weinig inspirerend en kwamen quasi uitsluitend van 1 persoon. Het boek bleef voor mij erg oppervlakkig. Ik heb hier amper iets praktisch toepasbaar uitgehaald. Jammer!
Dit boek wil (goed bedoelend) een beetje teveel zijn. Het probeert heel veel topics aan te boren en blijft daardoor tegelijkertijd, voor mij, teveel aan de oppervlakte. De link van de verschillende topics met hoogsensitiviteit wordt me ook niet altijd duidelijk. (Is het ontvangen van kritiek vb. niet voor iedereen “een lastige”?) Wat het boek wél goed doet, is het aanleveren van een flink aantal praktische tips/voorbeelden om met je kinderen/je gezin in gesprek te gaan, om grenzen af te bakenen en om jezelf (als ouder en mens) wat minder serieus te nemen.
Na overspannenheidsklachten met een peuter in huis en tweede op komst, bij dit boek beland. Ik zou mezelf niet volledig hoogsensitief noemen, maar de tips en onderwerpen sloten heel erg aan. Fijn om te weten dat ik niet de enige ben.
In een week het boek uitgelezen en wat aantekeningen gemaakt. De beschreven handvatten kun je breder inzetten, ze kunnen ook nuttig zijn voor een niet-HSP’er als opvoeder of bij kinderen die niet hoogsensitief zijn. Het is een praktisch boek.