Bergje

by Bregje Hofstede

In Bergje beklimt Bregje Hofstede de berg die zij zo vaak bezocht als kind: de Sass Songher in de Dolomieten. In haar kinderogen had de berg mythische proporties: hij was groter dan alle andere bergen op de wereld, het rijk van wilde avonturen, waar de echo’s van strijdbare bergvorstinnen klinken, en waar Hofstede zich afzonderde van het veelkoppige gezin waar ze deel van uitmaakt. Kan iemand anders zien wat jij als kind hebt gezien? Kan iemand zien wat er niet meer is? Het zijn vragen die Hofstede zich stelt tijdens haar wandelingen, eerst samen met haar geliefde, wanneer de Sass Songher een onneembaar fort is door de hevige sneeuwval, en later, in de verzengende hitte, in haar eentje. In haar weergaloos precieze stijl beschrijft ze hoe alles wat ze ziet aanzet tot bespiegelingen over symbiose en eenzaamheid, toerisme en natuurbehoud, betovering en realisme, moederschap en zelfontplooiing, klein geluk en groots leven.

Genres: Nonfiction, Travel, Dutch Literature, Audiobook, Essays, Walking

79 pages, Paperback

First published April 21, 2020

About the author

Bregje Hofstede (Ede, 1988) woont en werkt in Brussel, studeerde kunstgeschiedenis en Frans in Utrecht, Parijs en Berlijn, en sloot haar studie af met een onderzoeksmaster in 2012. De Hollands Maandblad aanmoedigingsbeurs werd haar in 2012/2013 toegekend voor haar korte verhalen en essays. Ze doceerde kunstgeschiedenis aan de Radboud Universiteit in Nijmegen en werkt als redactrice.

Ze debuteerde in 2014 met de roman De hemel boven Parijs.

Reviews

[Dolf Patijn · Rating 5 out of 5]

Dit (reis)boek is bescheiden in omvang maar erg mooi geschreven. Het is niet alleen een fysieke reis maar daarnaast een reis door haar eigen gedachten en emoties waarbij ze ook haar relatie met "de jongen" onder de loep neemt. Ik heb sommige zinnen een paar keer gelezen en het af en toe even weggelegd om na te genieten van het geschrevene. Een aanrader.

[Jan-Maat]

A lovely book, the kind were I like to try to read every word, in fact that desire was so strong in me that I read it twice in quick succession.

I was attracted to it by it's format, a good sized book for my hands.

The author photograph shows a very young looking woman with the kind of artfully artless looking hair style of a star from 1980s American films aimed at a youthful audience. This perhaps is a warning that the simplicity of the book is illusory and a hard worked for effect.

The book concerns the author's relationship with a mountain, which was a holiday destination for for family throughout her childhood. She has returned there with her partner, halfway through May one year, only for their desire to walk up to the summit to be be foiled by deep May snows curses1 that is probably a spoiler! , which requires her to return to the mountain in July in order to complete the book.

Reading I was reminded of an account by Petrarch of how he and his brother tried to scale, I think, Mont Blanc, in which the climbing of the mountain becomes, or is an allegory for the attempt to reach God, Petrarch's brother was a monk, apparently on day release or possible he was in some less restrictive holy order and so bounds goat like from rock to rock in rapid ascent while the worldly poet struggles slowly upwards.

This really is one of those journey is the destination books with the occasional arresting phrase, just reading pleasure.

[Bart · Rating 3 out of 5]

*** 3,75 ***

[Marcia · Rating 4 out of 5]

Over de liefde voor een berg, een liefde die ook ik van kinds af aan met me meedraag. ⛰💕

[Myra Schmitz · Rating 4 out of 5]

Nu heb ik zin in vakantie en een bergje

[Jeroen Decuyper · Rating 3 out of 5]

"Kan iemand anders zien wat jij als kind hebt gezien?", valt er op de achterflap van dit mini-boekje te lezen. Neen. Het valt al tegen wanneer je zelf als volwassene terugkeert naar plaatsen uit je kindertijd of jeugd die in je hoofd mythische afmetingen aangenomen hebben: groter geworden door de tijd die de herinneringen in je hoofd doorgebracht en gerijpt hebben en meestal aangedikt zijn door de aantal keren dat je ze herbeleefd hebt of verteld hebt aan anderen.

Terloops is een serie kleine boekjes van uitgeverij Van Oorschot, waarin auteurs een voor hun belangrijke wandeling beschrijven. De gedachtegang van de auteur is heel mooi en sterk verwoord en schiet alle kanten uit, zoals dat ook gaat wanneer je ergens een lange wandel- of fietstocht maakt en veel tijd in je hoofd doorbrengt. Het is een opeenstapeling van ideeën en losse gedachten, heel mooi neergeschreven, dat wel. Terloops, zo heb ik het ook gelezen. Niet meer, niet minder.

[Petra De Graaf · Rating 4 out of 5]

Boekenwurm challenge 2025: maart lees een boek met een dier op de kaft

Uit de terloops serie, ik geniet ervan, ik loop mee. Dikke 4 sterren omdat ze niet allemaal 5 kunnen

[Niki Vervaeke · Rating 4 out of 5]

Ik merk nood aan vakantie of op zijn minst andere oorden
het deed me grijpen naar dit boekje waarin de auteur zichzelf terugbrengt naar de vakanties uit de kindertijd
de magie van de berg
wat blijft er over eens je 'groot' bent
wel, ik kan u aanraden om met Bregje de bergen te gaan beklimmen of in te wandelen
en ook uw haast aan u voorbij te laten gaan om de dagelijkse schittering weer te zien
fijn boekje
Ik wil naar de dolomieten nu
https://www.volkskrant.nl/cultuur-med...

[Janne Huybrechts · Rating 5 out of 5]

Wauw, ik hing helemaal aan de lippen van Bregje. Zo mooi geschreven! Ik vond het zalig om te lezen over iemand die zo een speciale band heeft met een berg 🫶. Ik ga hier nog van nagenieten!

[Vincent Coomans · Rating 4 out of 5]

In 'Bergje' beklimt de Nederlandse auteur Bregje Hofstede de Sass Songher in de Dolomieten. Een berg die in haar kinderogen mythische proporties aan nam en die ze nu beklimt met haar vriend, in het boek markant omschreven als 'De jongen'. Later beklimt ze de berg ook alleen. 'Bergje' telt ca. 80 pagina's en mag dan wel ideaal zijn voor boekbesprekingen, het kleinood past ook heel erg leuk in je binnenzak en leest als een trein. Centraal staat de vraag 'Kan iemand anders zien wat jij als kind hebt gezien?'

Na het vrij zuinig geschreven begin, waarin Hofstede de lezer oriënteert in de richting van de berg, en voornamelijk haar omgeving observeert, gaat het pas echt knetteren wanneer ze het heeft over haar relatie en haar denken, en hoe het verleden op het heden inbeukt. Hofstede observeert grandioos: "Nog voor onze koffie op tafel staat, glijdt mijn blik over de magere vrouw die verderop met haar rug tegen de wand zit. Haar gezicht treft me met zo'n kracht dat het is alsof ze me direct aanspreekt en me bij naam noemt. De schok van haar veroudering. Die ook de schok is van mijn veroudering, want hoe kan er een kwart eeuw zijn verstreken als ik haar nu zie zitten met dezelfde ogen en dezelfde onmiddellijkheid?"
Ze brengt weinig beelden en metaforen binnen maar degene die ze binnen werkt, werkt ze diep uit, zoals wanneer ze haar relatie met 'De jongen' vergelijkt met korstmos, een alg en een schimmel. Bregje is ook filosofisch, "ik ben er lange tijd van uitgegaan dat ik alleen moest zijn voor de mooiste dingen. Maar nu denk ik dat aanwijzen, benoemen, delen de verwondering verdubbelen" en verderop "Maar meekijken met zijn blik vanuit zijn hoofd, verdubbelt de ruimte die ik heb."
In één van de mooiste passages van het boek heeft Hofstede het over versmelting en specifiek over het wandelen: "Alles wat ik wandelend denk, heeft een plek in het landschap: doordat het daar vandaan komt of ik het daar neerzet. Niets van wat ik denk krijgt de kans om te verstijven: wil het bij me blijven, dan moet het meebewegen."
En precies zo beweegt 'Bergje' van Bregje ook met mij mee.

[Will · Rating 4 out of 5]

‘Er is genoeg tijd verstreken om te zien dat continuïteit langzaam alles verandert.’

[Elly Lewin · Rating 4 out of 5]

Een mooi mijmerend boekje over kind zijn, volwassen zijn, geliefde zijn. Geen wereldschokkende ideeën, wel veel mooie beelden en persoonlijke overpeinzingen, overtuigend, oprecht.

[Elize Kuiper · Rating 5 out of 5]

Kort verhaal maar heel mooi

[Lien Agten · Rating 4 out of 5]

“Gelukkig is somberte te zwaar om bergop te dragen.” (p. 52)

“‘s Avonds zoemt het bloed zachtjes in mijn benen. Alsof mijn lichaam spint, uit tevredenheid dat ik er ben.” (p. 57)

[Danique Benschop · Rating 5 out of 5]

4.5

[Quinty Nella]

Ik likte aan mijn vinger en sloeg spiegelbeelden om

[Jayme · Rating 4 out of 5]

I didn't realise there were non-fiction pieces in this collection. I really enjoyed her narrative memoir style. The story tells of the connection she felt to a local mountain, her name, Bregje, being so close to Bergje. I felt all the nostalgia vicariously with this one.

Part of Strangers Press beautiful Verzet chapbook series focused on the Netherlands. Each series has a unique art style and highlights new and unknown voices. https://www.strangers.press

[Barry · Rating 4 out of 5]

Read in translation via Nieuw Nederlands Stemmen. Memoir that reads like a novella. Ironically her longer work has been translated into German and Danish (which I read still only badly).

[Stijn Zelhorst · Rating 3 out of 5]

Ik luisterde dit (mea maxima culpa) terwijl ik zelf ook een berg beklom, in de hoop op magische wijze samen te vallen met mijn favoriete schrijver. Dat gebeurde niet. Wat wel gebeurde was een moraliserend 'it's about the journey, not the destination' credo, waar ik, zeker al strompelend naar de top van de vulkaan, weinig mee kon. Als Bregje Hofstede schrijft over menselijke relaties word ik altijd week, dat is hier niet anders, maar al met al was het een hooguit prima anderhalf uur luistervoer.

[Lara Dona · Rating 3 out of 5]

Lief boekje, kon me alleen niet zo goed inleven omdat het veel over de bergen in de winter en skiën gaat.

“Gelukkig is somberte te zwaar om bergop te dragen,”

“‘s Avonds zoemt het bloed zachtjes in mijn benen. Alsof mijn lichaam spint, uit tevredenheid dat ik er ben. ‘s Ochtends heb ik die heerlijke stijfheid van diepe rust na inspanning.”

In die laatste kan ik me op het moment heel goed vinden :)

[Hannah Peiren · Rating 5 out of 5]

prachtig geschreven boekje, dat hersenspinsels uiteenzet waarin ik mijn eigen gedachtengangen herken. dit wordt een bijbeltje waar ik nog vaak naar terug zal grijpen om mijn hart aan te warmen.

[IngeT (inge1970reads) · Rating 3 out of 5]

Een Kort Verhaal Over Een Wandeling In De Bergen. Mooi Geschreven Maar Verhaal Zelf Greep Me Niet Echt. Het Einde Was Wel Verrassend En Bracht Een Glimlach Op Mijn Gezicht.

[Aimee · Rating 4 out of 5]

Love Bregje Hofstede, die zinnen joh ❤️

[Maaike]

Ik moet stoppen met boeken over bergen te lezen want er zijn weinig dingen waar ik zo onverschillig over ben als bergen, bergschoenen, bergwandelingen, sneeuwwandelingen en bergsneeuwwandelingen.

[Jip · Rating 3 out of 5]

liet me echt een beetje koud helaas… wel een ster extra voor de leuke titel

[Karin · Rating 5 out of 5]

Intiem kleinood. Prachtige wandeling!

[Ton Hof · Rating 2 out of 5]

Jammer genoeg liep mijn eerste Hofstede op een teleurstelling uit. De taalbeheersing is in Bergje onder de maat. Een voorbeeld: ‘Het wateroppervlak spettert en staat vol met bellen.’ Dan weer lees ik onzin: ‘Niets van wat ik denk krijgt de kans om te verstijven: wil het bij me blijven, dan moet het meebewegen.’ Krampachtig geschreven werkje met een zoetige slotsom.

[Maxim · Rating 5 out of 5]

"Ik hoef niet terug te keren naar de heilige plekken van toen, ik kan iets nieuws beginnen en gaan waar ik wil, sterker nog, ik zal wel moeten. Bliksem slaat niet twee keer in op dezelfde plek. De vonk verplaatst zich, en dat maakt me ongelofelijk vrij." (p. 76)

[Annabelle · Rating 3 out of 5]

- op vakantie -
Heel mooi - maar vond uiteindelijk de alinea die ook op de achterflap stond de mooiste uit het hele boek. Wat dat betreft natuurlijk een goede keuze als achterflap-tekst, maar ook jammer want voelde alsof ik het dan ook bij het lezen van de achterflap had kunnen houden.

[Els · Rating 5 out of 5]

Bergje fan, Bregje fan!