පුතකු හමුවීම

by Chingiz Aitmatov

Aytmatov, milletinin tarih boyunca kazandığı sosyal, kültürel, ahlaki, edebî, askeri yani, bütün maddi, zenginliğini eserlerine yansıymış, yaşadığı coğrafyanın insanının tarih içinde kazandığı değerleri, acılarını, kahramanlıklarını, tecrübelerini yazıya döküp ölümsüzleştirmiş, halkının içine düştüğü zor durumları eserlerinde en güzel şekilde anlatmış, onların çözümlerine dair ipuçları göstermiş, eserlerinde kendi ifadesi ile 'tipik insan'ı ortaya koymaya çalışmış bir yazardır. Hikâyelerinde milletinin temel mülkü olan millî hafızaya ait efsane, destan, masal, hikâye ve türküleri, bunların meydana geldiği şartları, ardındaki hikâyeleri, insanları kullanırken, Kırgız Türk kültürünü, psikolojisiyle, duyuş ve anlayış tarzıyla, maddi manevi zenginliğiyle o kültürü bina edenlerin evlatlarına yeniden hatırlatmaya çalışmıştır.

Genres: Turkish Literature

67 pages, Paperback

First published January 1, 1964

About the author

Chinghiz Aitmatov (Чингиз Айтматов, Tschingis Aitmatow, Čingiz Ajtmatov, Tšõngõz Ajtmatov, Cengiz Aytmatov, Tsjingiz Ajtmatov, Tchinguiz Aïtmatov, جنكيز ايتماتوف) was an author who wrote in both Russian and Kyrgyz. He was the best known figure in Kyrgyzstan literature.

Aitmatov's parents were civil servants in Sheker. The name Chingiz is the same as the honorary title of Genghis Khan. In early childhood he wandered as a nomad with his family, as the Kyrgyzstan people did at the time. In 1937 his father was charged with "bourgeois nationalism" in Moscow, arrested and executed in 1938.

Aitmatov lived at a time when Kyrgyzstan was being transformed from one of the most remote lands of the Russian Empire to a republic of the USSR. The future author studied at a Soviet school in Sheker. He also worked from an early age. At fourteen he was an assistant to the Secretary at the Village Soviet. He later held jobs as a tax collector, a loader, an engineer's assistant and continued with many other types of work.

In 1946 he began studying at the Animal Husbandry Division of the Kirghiz Agricultural Institute in Frunze, but later switched to literary studies at the Maxim Gorky Literature Institute in Moscow, where he lived from 1956 to 1958. For the next eight years he worked for Pravda. His first two publications appeared in 1952 in Russian: The Newspaper Boy Dziuio and Ашым. His first work published in Kyrgyz was Ак Жаан (White Rain) in 1954, and his well known work Jamilya appeared in 1958. 1980 saw his first novel The Day Lasts More than a Hundred Years; his next significant novel, The Scaffold was published in 1988. The Day Lasts More than a Hundred Years and other writings were translated into several languages.

Aitmatov suffered kidney failure and on 16 May 2008 was admitted to a hospital in Nuremberg, Germany, where he died of pneumonia on 10 June 2008, aged 79. His obituary in The New York Times characterized him as "a Communist writer whose novels and plays before the collapse of the Soviet Union gave a voice to the people of the remote Soviet republic of Kyrgyz" and adds that he "later became a diplomat and a friend and adviser to the Soviet leader Mikhail S. Gorbachev."

Chinghiz Aitmatov belonged to the post-war generation of writers. His output before Jamila was not significant, a few short stories and a short novel called Face to Face. But it was Jamila that came to prove the author's work. Louis Aragon described the novellete as the world's most beautiful love story, raising it even above Rudyard Kipling's World's Most Beautiful Love Story. Aitmatov's representative works also include the short novels Farewell, Gulsary!, The White Ship, The Day Lasts More Than a Hundred Years, and The Scaffold.

Aitmatov was honoured in 1963 with the Lenin Prize for Jamila and later he was awarded a State prize for Farewell, Gulsary!. Aitmatov's art was glorified by admirers. Even critics of Aitmatov mentioned high quality of his novels.

Aitmatov's work has some elements that are unique specifically to his creative process. His work drew on folklore, not in the ancient sense of it; rather, he tried to recreate and synthesize oral tales in the context of contemporary life. This is prevalent in his work; in nearly every story he refers to a myth, a legend, or a folktale. In The Day Lasts More Than a Hundred Years a poetic legend about a young captive turned into a mankurt serves a tragic allegory and becomes a significant symbolic expression of the philosophy of the novel.

A second aspect of Aitmatov's writing is his ultimate closeness to our "little brothers" the animals, for their and our lives are intimately and inseparably connected. The two center characters of Farewell, Gulsary! are a man and his stallion. A camel plays a prominent role in The Day Lasts More Than a Hundred Years; one of the key turns of the novel which decide

Reviews

[Caterina · Rating 5 out of 5]

Bir nefeste bitiveren iki kısacık hikaye, hayattan iki anın sonsuzluğa nakşedilmesi, okurunu küçük detayların büyüklüğüne savurması, tıpkı bir gökkuşağı gibi hayatın renklerini süzüp yüreklerimize akıtması diyebileceğim, kendi küçük içeriği büyük bir kitap. Neden bilmem İkinci hikayeyi daha çok sevdim, ölmeden okumanızı tavsiye ederim.

İyi ki doğmuş, iyi ki yazmışsın Cengiz Aytmatov!

[Büşra · Rating 4 out of 5]

O kadar kısacık olmasına rağmen sizi içine alıp duygulandırması.......

[Ökkeş Zortuk · Rating 4 out of 5]

karamsarlık dolu hikayeler ile tamamlandı kitap, kızıl elma öyküsü çok güzeldi. Kelimeler güzel hayatlarda buluşuyor, en eskisi en yenisi. üslubunu çok beğendiğim bir kitap oldu

[Nazlıcan · Rating 4 out of 5]

"... İnsan kalbi böyledir: Onu kolayca dondurabilirsiniz, ama çok zor eritir, çok zor ısıtırsınız. Bazen hiç çözemeyiz o buzu. Bunun da sonucu bir sinir zayıflığı, bir sinir hastalığı olur..."

[Edward Brogan · Rating 4 out of 5]

Cengiz aytmatov'un bir köy çocuğunun geçmişten günümüze eş ve kızı ile olan ilişkilerini anlatan ve bana bir yeni dönem iran filmi izlemiş hissi veren kısa ve sade hikayesi.

---

Cengiz aytmatov'un yine sade ve güçlü, yıldırım sesli manasçı gibi sağlam bir temaya sahip uzun öyküsü.

çordon savaşta kaybettiği oğlunun hatırasıyla yaşayan bir babadır. eşi, oğlunun vefatından sonra yatağa düşmüş ve sonrasında o da vefat etmiştir. bu yalnızlıkta çocuğu ile içsel bağını koparmayarak hayatına devam etmeye çalışmaktadır.

aytmatov'un en sevdiğim kısa öykülerindendir.

[Oya Güvercinci · Rating 4 out of 5]

İki kısa hikayeden oluşan 52 sayfalık bu kitap yazarın dilinin ve anlatım tarzının tüm özelliklerini taşıyor. Çok kolay okunuyor. Kızıl Elma bir aşk hikayesini, Oğulla Buluşma ise bir babanın oğluna olan özlemini anlatıyor.

Birşeyi uzun uzun anlatmak daha kolay, kısa anlatmak daha zordur. Bununla berarber bu kısa kitapta da okur duyguları hissediyor ve etkileniyor.

[Aydin Akinci · Rating 4 out of 5]

İki öykü de çok etkileyici. Cengiz Aytmatov'un insana ait her duyguyu anlatmada dili bu kadar sade bu kadar usta kullanması hayranlık verici. Tavsiye ederim.

[Elif · Rating 4 out of 5]

Aytmatov kitapları ince bir sızı bırakıyor kalpte ❤️

[Sudefteri · Rating 5 out of 5]

Cengiz Aytmatov'un anlatımını, dilini çok seviyorum. Yazıları su gibi akıp gidiyor. Sekteye uğratmıyor, boğazda kılçık gibi takılmıyor. Belki çevirmenin de olumlu katkısı vardır bunda, bilemiyorum. Henüz başka bir çevirmenden okumadım.

İki kısa hikâyeden oluşuyor. Çok basit, sade, belki de karşımıza daha önce benzeri çıkmış ya da yaşanırken farkına bile varmadığımız olayları öyle bir üslupla anlatıyor ki etkiliyor insanı.
Kızıl Elma da böyleydi benim için. Okuduktan sonra kocaman kıpkırmızı elma yemek istedi canım. :)

"Biliyor musun Anara, bu bir mutluluk habercisi, mutluluk simgesidir. Bu elma yaz boyunca seni beklemiş orada. Başkaları görmesin, gelip koparmasın diye gizlenmiş. Sen de onu buldun. Bu elmayı yiyecek insan çok mutlu olacak demektir."

"Büyükler çok defa çocukların her şeyi sezdiklerini, hissettiklerini unuturlar."

"İnsan kalbi böyledir: Onu kolayca dondurabilirsiniz ama çok zor eritir, çok zor ısıtırsınız. Bazen hiç çözemeyiz o buzu."

Oğulla Buluşma da duygusal ve hüzünlüydü.

"Oğlu kendi sözlerinde can bulmuştu ve şimdi bir başkasının bilincinde de yaşıyordu. Onu bir kere daha gömemez, yok edemezdi. Bu yüzden oğlunun uzun zamandan beri hayatta olmadığını, savaşta öldüğünü söyleyemezdi. Biraz daha; birkaç dakika daha yaşatmak istiyordu onu gönlünde. Sonra her şeyi anlatırdı, acelesi yoktu bu işin."

"Dört nala giden atlının duasını okuyordu: Ey ataların ruhu! Ey atların koruyucusu Kamber Ata! Bana yardım edin, atım sürçmesin, ona şahinin kanatlarını ver. Demirden bir yürek ve ceylan gibi bacaklar ver. Ona balıkların ciğerini ver."

[Zeynep Güvenilir · Rating 3 out of 5]

Bu kitabı içmeli bir akşam sonrası arkadaşımda kaldığım gün okumuştum. Arkadaşımın yeni evine ilk ziyaretimi midem bozuk bir şekilde tuvaletten 3 saate yakın çıkamayarak kutladığım o sabah telefonumun şarjı yoktu ve arkadaşımda ilgimi çekebilen tek kitap buydu. Tuvalet yolculuğumla başladı, tuvalet yolculuğumla bitti. Kayarak çıktı diyebilirim sanırım, tuvalette yaşananlara benzer nitelikte. Ilgi çekici bir yanı yoktu açıkcası ama böylesine tahlilsiz bir günü geçirilebilirleştirdiği için en azından bir 3 yıldızı hak ediyordur diye düşünmüştüm.
(Zamanında yorum yapmamışım vakit geçtikten sonra düzenleyesim geldi)

[sirius sol · Rating 5 out of 5]

So very human.

[Adil · Rating 4 out of 5]

akın altan'ın sesinden, kendi youtube kanalında dinledim.