Uit woede en onbegrip. Pamflet over de schande van armoede

by Erik Vlaminck, Jos Geysels

Woede: omdat het mogelijk is dat in een welvarend land kinderen met honger in schoolbanken rekensommen maken en K3-liedjes zingen. Omdat het mogelijk is dat in een welvarend land ouderen van de barre kou en uit schrik voor eenzaam waken hun bed niet durven te verlaten. Omdat het mogelijk is dat in een welvarend land een moeder haar pijn niet met een dokter durft te delen omdat de medicatiekost de schuldenberg alleen maar uitzichtlozer maakt. Vanwege een politiek beleid dat krampachtig huivert en buigt voor de immer op woekerwinst beluste lobby van ongrijpbare multinationale ondernemingen, die er bovendien schaamteloos in slagen om hun niet te stelpen geldhonger voor te stellen als ‘algemeen belang’. Onbegrip: voor ‘verkozenen des volks’ die niet de minste voeling, laat staan mededogen, hebben met een groeiende groep medemensen die zich permanent zorgen moet maken om basisvoorzieningen zoals voedsel, kledij, verwarming of gewoon het hebben van een onderdak. Onbegrip voor holle slogans als ‘jobs, jobs, jobs’ die als axioma én als mantra gebruikt worden om al wat stinkt, vervuilt, verslaaft, uitbuit en ontmenselijkt goed te praten.

Genres: Nonfiction

48 pages, Paperback

First published October 10, 2019

About the author

Erik Vlaminck is een Vlaamse roman- en theaterauteur. Hij is geboren op 2 juli 1954 in Kapellen (België).
Hij leidde de Antwerpse SchrijversAcademie en de Vlaamse Auteursvereniging en hij is voorzitter van de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde.

Erik Vlaminck in de Nederlandstalige Wikipedia

Erik Vlaminck in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren

Erik Vlaminck bij "Schrijversgewijs"


Erik Vlaminck is a Flemish writer.

Reviews

[Christine Bonheure · Rating 3 out of 5]

Verplicht boek voor iedereen, maar zeker voor beleidsmakers. Terwijl ik een vuistdik boek over Karl Marx aan het doornemen ben, lees ik als tussendoortje het prachtige afscheidsboek van Dirk Van Duppen die de kille argumentatie van onze beleidsmakers aan de kaak stelt: “De armen hebben alles aan zichzelf en hun luie natuur te danken." Hetzelfde idee komt terug in dit woeste en woedende pamflet over wat er allemaal scheef loopt in ons welvarende Belgenlandje. Wist je dat 14% van alle kinderen in armoede opgroeit? Een dergelijke start in het leven betekent vaak nog veel meer miserie later. Met een aantal kleine bijsturingen aan het beleid los je nochtans al veel op. Maar de wil daartoe moet er zijn, en die is er nu duidelijk niet. De auteurs sommen naakte feiten op in een eenvoudige taal en illustreren alles met overtuigende cijfers. Leuke extra: ongeveer elk hoofdstukje sluit af met een rake tegenstelling.

[Tanya Van · Rating 5 out of 5]

Iedereen die ook maar een beetje begaan is met diegenen die het niet zo breed hebben zouden dit moeten lezen. Maar vooral de dames en heren politici, die beter dringend hun ivoren toren verlaten om ECHT is te doen aan (kinder)armoede

[Laura Vanwezemael · Rating 3 out of 5]

"Het is de woede die ons drijft.
Woede en onbegrip.

Het is het onbegrip voor een politiek beleid dat niet de minste voeling, laat staan mededogen, heeft met een grote groep medemensen die zich permanent zorgen moet maken over basisvoorzieningen zoals voedsel, kledij, verwarming of gewoon het hebben van onderdak.

Het is de woede omdat men gedurende vele jaren meer de armen heeft bestreden dan de armoede.

Het is de woede en het onbegrip over een armoedig beleid.*

[Bruno · Rating 4 out of 5]

"Het is het onbegrip voor een politiek beleid dat niet de minste voeling, laat staan mededogen, heeft met een grote groep medemensen die zich permanent zorgen moet maken over basisvoorzieningen zoals voedsel, kledij, verwarming of gewoon het hebben van onderdak."

[Emelie Sannen · Rating 2 out of 5]

Schreeuwerig werk. Te vaak terugvallen op clichés en spreekwoorden ondermijnt de kwaliteit van de inzichten. De punten zijn er wel maar vaak slordig of onvolledig uitgewerkt. De overdaad aan cijfers, die soms maar een zeer beperkt nut hebben, zorgt er niet bepaald voor dat de tekst blijft plakken.

[Sandra Van den Bosch · Rating 4 out of 5]

Eigenlijk verplichte lectuur. Zoals iemand aanhaalde gaat het natuurlijk om een ‘pamflet’ zoals vermeld in de titel ook. En ook al is het misschien te eenzijdig volgens sommigen, het is wel de realiteit en daar kan je niet echt genuanceerd over doen. Laat de beleidsmakers deze mantra voor ogen houden : ‘Ieder heeft het recht een menswaardig leven te leiden’ en zich vervolgens Samen buigen over de vraag hoe dat zo snel mogelijk te verwezenlijken!

[Jacques · Rating 4 out of 5]

'Het betoog is helder, naar waarheid, eenvoudig te lezen en, raar maar waar, zelfs poëtisch in zijn eenvoud' schrijft Reinhilde Decleir op de achterflap. Klopt helemaal. De auteurs verontschuldigen zich voor het teveel aan cijfers. De letters maken de cijfers goed !

[Kurt Thys · Rating 3 out of 5]

De cover zegt het zelf: een pamflet. Dus je wordt snel, overdonderd, door cijfers en uitspraken, éénzijdig gekaderd (maar het probleem is er natuurlijk)...