Inclusion is about participating. About establishing essential relations with strangers. About diversity, about cocreation. We need these elements because we are living and working together with people from different cultures and backgrounds. This makes inclusion, handling power and differences well, one of the greatest challenges of our times.
Collaborations clash because of different organizational cultures, conflicts are created because we don't understand each other. People are excluded because of their color, religion, age, or sexual orientation. Inclusion is a hot topic, and it discusses who decides on what, who should adapt to whom, about what we consider 'normal' and what not. About who can join in and especially about who cannot.
We need an energetic language to debate the issues, that doesn't spark immediate conflicts. This language can be found in Jam Cultures, you will learn to look at inclusion like a jam session in which you meet each other, and everyone dares to share their personal sound, reaching a better result in constant tuning into each other.
Jitske Kramer is corporate antropoloog en reist de wereld over om te leren van traditionele healers, leiders, verrassende innovators en willekeurige voorbijgangers. Culturele antropologie is de discipline die zich afvraagt wat het betekent om mens te zijn tussen mensen in organisaties en daarbuiten. Hoe kun je samenwerken met mensen die je leuk vindt, maar vooral ook met mensen die je niet zo leuk vindt. In 2012 zette ze Deep Democracy in Nederland op de kaart en verzorgt ze hier samen met een team van instructors vele trainingen in. Ze is altijd op zoek naar manieren om sterke tribes te bouwen en onderlinge relaties te verstevigen. En brengt deze kennis via ijzersterke lezingen en masterclasses naar de wereld van organiseren, samenwerken en leiderschap. Om de slagkracht en resultaten van individuen en groepen te verbeteren (en de wereld gewoon een beetje mooier te maken). Ze leidt mensen op, zodat we nooit meer hoeven te vergaderen. Ze heeft de ambitie om organisaties te activeren om voor alles en iedereen woest aantrekkelijk te zijn. En het liefst ook nog verrukkelijk eenvoudig. Ze neemt je mee in verhalen die ruimte creëren voor nieuwe manieren van kijken en handelen. Gaandeweg wordt wat vertrouwd is vreemd. En wat vreemd is vertrouwd.
Kyteman heeft de laatste jaren alle podia en festivals waar hij optrad tot een feestje gemaakt. Van North Sea Jazz tot Pinkpop sprong iedereen met zijn orkest mee. Zijn live jamsessies maken iedereen vrolijk. Voor Jitske Kramer is hij het ideale voorbeeld van een leider in tijden van diversiteit: hij geeft de kaders aan, waarbinnen iedereen muziek mag maken. Toch spelen ze allen in hetzelfde ritme.
In “Jam Cultures” komt Jitske Kramer los van de culturen waaruit ze veel lessen trok in haar eerdere (antropologische) boeken. Natuur er is steeds respect voor het eigene in een cultuur, maar een cultuur kan ook te beschermend werken, waardoor het moeilijk is om te te integreren.
Op de achterkant staat een quote van Verna Myers die mooi weergeeft hoe Kramer denkt over diversiteit: “Diversity is about being invited to the party, Inclusion is about being aloud to join in and dance”. Vanuit dat principe strijdt Jitske Kramer voor inclusiviteit.
Van Kramer mogen we met haar meedansen langs boardrooms en Botswana (ze deelt haar tandenborstel niet met de lokale bevolking, geeft ze toe; integreren kent grenzen). Ze definieert inclusie via een aantal principes: onderscheid, macht, waarheid, vertrouwen en lef.
Door de zakelijke en persoonlijke benadering weet ze ingewikkeld diversiteitsuitdagingen te behandelen zonder dat iemand zich aangevallen wordt. Gloria Wekker wordt bijvoorbeeld geciteerd, maar ook meteen in een context geplaatst, waardoor haar uitlatingen niet meteen emoties oproepen, die vervolgens de discussie onmogelijk maken. (voor mij in ieder geval, ik ben benieuwd wat @disruptia ervan vindt)
“Jam Cultures” biedt een verfrissend praktische ,maar ook diepgaande beschouwing van diversiteit en inclusiviteit. Een manager die hiermee te maken krijgt heeft wat aan de beschouwende kant, en het boek geeft bovendien een aantal gereedschappen als een Jam-canvas om de uitdagingen en verschillen bespreekbaar te maken.
Ik heb het geluisterd, net als eerdere boeken van haar, en het is fijn om naar haar stem te luisteren. Hele prettige energie voor mij. Er zouden meer mensen met haar helderheid en bruisende energie moeten zijn. Ik hoorde haar verhalen en gedichten, en werd blij voor de mensen en groepen waar zij mee te maken heeft. Ik vraag me alleen wel af of die mooie principes waar ze mee werkt ook ondere andere (bege)leiders kunnen werken. Ze geeft zelf op het eind van het boek toe dat als je de hele tijd aan het jammen bent je daar moe van wordt. Ik was tegen het einde van het boek helemaal uitgeput en wanhopig.. wat is het ingewikkeld en wat moet je jong en fris en superintelligent en gemotiveerd zijn om dit allemaal te processen. Het kan niet anders dan meestal supermis gaan, zonder dat.. dus bij mij gaf het lezen geen boost maar werd er depressief van.
Na het boek even te hebben weggelegd toch weer opgepakt. De boodschap voor een inclusieve samenleving is goed geoperationaliseerd naar handvaten voor de lezer. Inclusiviteit raakt je persoonlijk en dat komt tot uiting in de persoonlijke stijl van het boek. Ik moest daar soms doorheen lezen. En dat was het helemaal waard.
Ik heb het boek eerst geluisterd en was gefascineerd en geïnspireerd maar het ging ook snel. Daarom later het boek aangeschaft en gelezen om tussendoor aantekeningen te maken en dieper door te laten dringen. Een must read wat mij betreft. Beetje idealistisch maar mooi om naar te streven.