Under the enlightened rule of the Buyid dynasty (945-1055 A.D.) the Islamic world witnessed an unequalled cultural renaissance. This book is an investigation into the nature of the environment in which the cultural transformation took place and into the cultural elite who were its bearers.
جوئل کرمر در این کتاب محققانه موضوعی رو مطرح می کنه که هنوز هم (با وجود اهمیت) بهش پرداخته نشده و همچنان در فضای فکری جامعه ما تقریبا ناشناخته است. این موضوع "انسان گرایی" یا همون اومانیسم در تمدن اسلامیه. چیزی که هزار سال پیش در تمدن اسلامی وجود داشته و حدود یک قرن و شاید کمی بیشتر ادامه داشته. جریان الحاد (مثل نفی نبوت توسط محمد بن زکریای رازی)، بسنده کردن به عقل بشری، تاکید بر تجربه و آزمایش و مخالفت با مطلق انگاری و ... از مولفه های این جریان فکریه. رازی، ابوحیان توحیدی، ابوسلیمان سجستانی، ابن راوندی، بیرونی و ... از نمایندگان این جریانند.