What do you think?
Rate this book
Barcos que se cruzan en la noche
A mediados del siglo XIX, antes de que la tuberculosis fuese tratada con medicamentos, surgieron una serie de sanatorios en zonas montañosas de Centroeuropa ante la creencia médica de que la alta presión atmosférica podía mejorar el funcionamiento del corazón y los pulmones. En uno de estos sanatorios se encuentra Bernardine, una profesora e intelectual que ve truncadas sus aspiraciones profesionales cuando le diagnostican esta enfermedad. Su guía en este lugar será Robert Allitsen, un hombre especialmente grosero y antipático al que todos llaman el Hombre Desgradable. Bernardine, que se juzga a sí misma y a los demás únicamente por el intelecto, descubre a través de la estrecha relación que forja con Allitsen y otros huéspedes del sanatorio que hay cosas que no se pueden aprender en los libros.
Publicada en 1893, «Barcos que se cruzan en la noche» es la obra más conocida de la escritora y sufragista Beatrice Harraden, un éxito inmediato entre el público que tuvo 15 ediciones y se tradujo al alemán, al francés, al sueco, al checo, al holandés, al islandés e incluso al braille. Sin embargo, como suele ser común, las obras más vendidas no suelen ser las canónicas, y mucho menos si se trata de una novela sentimental escrita por una mujer feminista.
Publicada en 1893, «Barcos que se cruzan en la noche» es la obra más conocida de la escritora y sufragista Beatrice Harraden, un éxito inmediato entre el público que tuvo 15 ediciones y se tradujo al alemán, al francés, al sueco, al checo, al holandés, al islandés e incluso al braille. Sin embargo, como suele ser común, las obras más vendidas no suelen ser las canónicas, y mucho menos si se trata de una novela sentimental escrita por una mujer feminista.
172 pages, Paperback
First published January 1, 1895
16 people are currently reading
138 people want to read
About the author
Beatrice Harraden
106 books5 followersBorn in Hampstead, London on 24 January 1864, Harraden studied in Dresden, at Cheltenham Ladies’ College in Gloucestershire and at Queen’s College and Bedford College in London, and received a BA degree. She travelled extensively in Europe and the United States and in 1893 found fame with her debut novel, Ships That Pass in the Night, a love story set in a tuberculosis sanatorium. This was a best-seller but she failed to achieve similar success with subsequent books which included novels, short stories and books for children.
Harraden spent several summer holidays lodging at The Green Dragon inn at Little Stretton, Shropshire, walking and writing. Her memories of this and the landlady, a Mrs Benbow led to her writing a short story, At the Green Dragon, published in 1894.
Harraden involved herself greatly with the women’s rights movement, joining the Women's Social and Political Union, the Women Writers' Suffrage League and Women’s Tax Resistance League and publishing her work in the suffragette paper Votes for Women. This involvement is reflected in much of her fiction. She also involved herself as a reader for the Oxford English Dictionary, and this, too is reflected in her fiction: The Scholar’s Daughter (1906) is set among lexicographers. In 1930, she received a civil list pension for her literary work. She died at Barton-on-Sea on Monday 5 May 1936.
Harraden spent several summer holidays lodging at The Green Dragon inn at Little Stretton, Shropshire, walking and writing. Her memories of this and the landlady, a Mrs Benbow led to her writing a short story, At the Green Dragon, published in 1894.
Harraden involved herself greatly with the women’s rights movement, joining the Women's Social and Political Union, the Women Writers' Suffrage League and Women’s Tax Resistance League and publishing her work in the suffragette paper Votes for Women. This involvement is reflected in much of her fiction. She also involved herself as a reader for the Oxford English Dictionary, and this, too is reflected in her fiction: The Scholar’s Daughter (1906) is set among lexicographers. In 1930, she received a civil list pension for her literary work. She died at Barton-on-Sea on Monday 5 May 1936.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 29 of 29 reviews
December 15, 2016
"..the real importances of our existence are the nothingnesses which the philosopher in his study, reasoning about and analysing human character, is apt to overlook; but which, nevertheless, make him and every one else more of a human reality and less of an abstraction."
March 20, 2018
This was a fantastic book.
I cried three times.
My mom picked it up from the library full of old books here at the British Hills Resort in Japan where all the books are a hundred years old or more. She picked it up because the title was evocative. My mom generally doesn't read so imagine my shock when I looked up to see her sobbing.
Naturally I had to read it next. It was so good. It was so sad.
I cried three times.
My mom picked it up from the library full of old books here at the British Hills Resort in Japan where all the books are a hundred years old or more. She picked it up because the title was evocative. My mom generally doesn't read so imagine my shock when I looked up to see her sobbing.
Naturally I had to read it next. It was so good. It was so sad.
April 14, 2014
Sağ gösterip çeneme çaktı kitap resmen. Baya baya canım yanıyor şu an ve isyan edip haykırmak sabaha kadar ağlamak istiyorum. Böyle olacağını biliyordum ama BÖYLE olacağını bilmiyordum. Hala inanamıyorum.
June 7, 2016
Believe it or not, I found an old copy of this book that dates back to 1910.
I came across this treasure in one of our local thrift stores and I simply needed to read it.
All in all, it was romantic, secretive, and sad. The connection/relationship between Bernardine and Robert is similar to Elizabeth Bennett and Mr. Darcy, a hate-to-love.
I absolutely loved reading this book, and love reading it over and over again.
I came across this treasure in one of our local thrift stores and I simply needed to read it.
All in all, it was romantic, secretive, and sad. The connection/relationship between Bernardine and Robert is similar to Elizabeth Bennett and Mr. Darcy, a hate-to-love.
I absolutely loved reading this book, and love reading it over and over again.
April 22, 2024
(1894) I enjoy reading novels from previous eras, and love that this one popularized the term. The theme of what keeps us having hope when things look bleak is relevant to today: usefulness, hobbies and connection with other people are as important, though less shiny, than romantic love.
Trigger warning: I was not expecting suicide to be an event in a Guilded Age romance novel.
Trigger warning: I was not expecting suicide to be an event in a Guilded Age romance novel.
April 23, 2014
Orijinali Kitap Esintisi adresinde.
İki umutsuz karakterin birbirlerinde umudu ve aşkı bulduğu ama sonunda planladıkları o kadar anıyı yaşayamamalarını anlatan bir kitap... Hasta olduklarından dolayı doktor önerisiyle Alpler'de özel bir otelde tanışan iki kayıp ruh Bernardine ve Huysuz Adam. Huysuz Adam'ın bir ismi var: Robert Allitsen. Ama yıllardır o otelde olmasına rağmen kimseyi hayatına sokmayan bencil bir kişiliğe sahip olması ona bu ismi getirmiş. Kendi de farkında ve gerçekten huysuz bir adam.
Bernardine ise hayatı boyunca sevgiyi hissetmemiş, sevilmeyeceğinden değil; öyle bir duyguya sahip olamadığından. Kendini sadece çalışmaya vermiş, insanların diğer meziyetlerini anlayamamış biri Beatrice. Ama kendi eksikliklerini fark edip pişman olması Kurhaus otelinde, bu garip huysuz arkadaşı sayesinde gerçekleşiyor. İşin garibi bu Huysuz Adam'ın da Beatrice'e o derece huysuzluk edesi gelmiyor, onunla dolaşıyor, eski fotoğraf makinesini bile veriyor, uzun uzun konuşuyor.
Kitabın acı kısmı ise sonu kesinlikle. Beatrice iyileşip otelden ayrılıyor ve ikisi de düştükleri umutsuz hale anlam veremiyorlar. Ama tam birleştiler sandığınızda ise... İşte burası canınızı çok acıtıyor, kime ne oluyor söylemeyeceğim tabi. Ondan önce gözlerinizi doldurabilecek derecede yoğun bir mektup yazıp yollayamıyor Robert. Aşağıdaki kısımdan ne derece duygusal olduğunu anlayabilirsiniz:
"Seni küçük şey, seni tatlı küçük şey… Seni asla sevmek istemedim. Şu ana kadar kimseyi sevmedim, kimseye yaklaşmadım. Tüm hayatım boyunca yalnız yaşadım, çünkü ben daha genç bir adamım. Zaman zaman kendime söylerdim: Ona aşık olmayacağım. Bu benim için hiç iyi olmaz, onun için de. Ve sağlığım bu haldeyken evliliği, kendime bir aile kurmayı düşünmeye ne hakkım var? Tabi ki böyle bir şey mümkün değil. Ve ben de düşündüm ki kaderine mahkum edilmiş, hayatın güzelliklerinden koparılmış bir adam olmam sırrımı kendime gömerek seni bu halimle sevemeyeceğim anlamına gelmez; ta ki bu aşk gittikçe içimde büyüyene kadar, çünkü o benim sırrımdı. Buna da bir açıklama getirdim: Seni seviyor olmam, sana zarar veremez. Kimse sevildiği için daha kötü biri olmaz. Böylece ben de yavaş yavaş bu lükse teslim oldum ve bir zamanlar kupkuru olan kalbim yeniden çiçek açmaya başladı. Evet küçük şey, sana kalbimin çiçeklere gömüldüğünü söylediğimde gülümseyeceksin."
Bitirdikten sonra aklımda canlanan sahne ise şuydu: Robert peynir kabıyla ilgilenip fotoğraf makinesiyle oynarken, Beatrice de yanında kitabını yazıyor; birbirlerine saklı gülümsemeler atıyorlar... Ben yapım gereği romantik bir insanım, kitabın sonu koydu valla. Ama nedense bu çifti böyle düşünmeye devam edeceğim.
"Bu sefer daha güçlü yapacağız," deriz kendi kendimize.
Böylece bir kez daha başlarız.
Çok sabırlı oluruz.
Ve bu sırada da yıllar gelir, geçer.
İki umutsuz karakterin birbirlerinde umudu ve aşkı bulduğu ama sonunda planladıkları o kadar anıyı yaşayamamalarını anlatan bir kitap... Hasta olduklarından dolayı doktor önerisiyle Alpler'de özel bir otelde tanışan iki kayıp ruh Bernardine ve Huysuz Adam. Huysuz Adam'ın bir ismi var: Robert Allitsen. Ama yıllardır o otelde olmasına rağmen kimseyi hayatına sokmayan bencil bir kişiliğe sahip olması ona bu ismi getirmiş. Kendi de farkında ve gerçekten huysuz bir adam.
Bernardine ise hayatı boyunca sevgiyi hissetmemiş, sevilmeyeceğinden değil; öyle bir duyguya sahip olamadığından. Kendini sadece çalışmaya vermiş, insanların diğer meziyetlerini anlayamamış biri Beatrice. Ama kendi eksikliklerini fark edip pişman olması Kurhaus otelinde, bu garip huysuz arkadaşı sayesinde gerçekleşiyor. İşin garibi bu Huysuz Adam'ın da Beatrice'e o derece huysuzluk edesi gelmiyor, onunla dolaşıyor, eski fotoğraf makinesini bile veriyor, uzun uzun konuşuyor.
Kitabın acı kısmı ise sonu kesinlikle. Beatrice iyileşip otelden ayrılıyor ve ikisi de düştükleri umutsuz hale anlam veremiyorlar. Ama tam birleştiler sandığınızda ise... İşte burası canınızı çok acıtıyor, kime ne oluyor söylemeyeceğim tabi. Ondan önce gözlerinizi doldurabilecek derecede yoğun bir mektup yazıp yollayamıyor Robert. Aşağıdaki kısımdan ne derece duygusal olduğunu anlayabilirsiniz:
"Seni küçük şey, seni tatlı küçük şey… Seni asla sevmek istemedim. Şu ana kadar kimseyi sevmedim, kimseye yaklaşmadım. Tüm hayatım boyunca yalnız yaşadım, çünkü ben daha genç bir adamım. Zaman zaman kendime söylerdim: Ona aşık olmayacağım. Bu benim için hiç iyi olmaz, onun için de. Ve sağlığım bu haldeyken evliliği, kendime bir aile kurmayı düşünmeye ne hakkım var? Tabi ki böyle bir şey mümkün değil. Ve ben de düşündüm ki kaderine mahkum edilmiş, hayatın güzelliklerinden koparılmış bir adam olmam sırrımı kendime gömerek seni bu halimle sevemeyeceğim anlamına gelmez; ta ki bu aşk gittikçe içimde büyüyene kadar, çünkü o benim sırrımdı. Buna da bir açıklama getirdim: Seni seviyor olmam, sana zarar veremez. Kimse sevildiği için daha kötü biri olmaz. Böylece ben de yavaş yavaş bu lükse teslim oldum ve bir zamanlar kupkuru olan kalbim yeniden çiçek açmaya başladı. Evet küçük şey, sana kalbimin çiçeklere gömüldüğünü söylediğimde gülümseyeceksin."
Bitirdikten sonra aklımda canlanan sahne ise şuydu: Robert peynir kabıyla ilgilenip fotoğraf makinesiyle oynarken, Beatrice de yanında kitabını yazıyor; birbirlerine saklı gülümsemeler atıyorlar... Ben yapım gereği romantik bir insanım, kitabın sonu koydu valla. Ama nedense bu çifti böyle düşünmeye devam edeceğim.
"Bu sefer daha güçlü yapacağız," deriz kendi kendimize.
Böylece bir kez daha başlarız.
Çok sabırlı oluruz.
Ve bu sırada da yıllar gelir, geçer.
April 18, 2014
Alıntılar ve çekiliş için http://kitapkks.blogspot.com.tr/2014/...
Severek daha doğrusu ağlayarak okuduğum okumanızı önerdiğim ama aynı zamanda kitabın sadece bana özel olmasını istediğim için okumanızı da istemediğim bana garip duygular yaşatan ‘’ Gece Geçen Gemiler’’ yorumumla herkese selamlar :)
Gece Geçen Gemiler , hayatı kendine çekilmez bir hale getiren sürekli umutsuz sürekli üzüntülü Bernardine’nin yürek burkan hikayesini okuyoruz. Bernardine ilham perilerinin azaldığı ve artık yazmak istemediği bir dönemde verem olur. Hayata zaten hep olumsuz bakan Bernardine artık yaşamından da vazgeçmeye başlamıştır.
Petershof’da veremli hastalarının tedavi olmak için bir bakımevine ( ya da buna benzer bir yer) gider.
Bakımevinde Robert Allitsen ile tanışır. Huysuz Adam lakabına sahip olan bu lakabının hakkını veren Robert Allitsen ve Bernardine arasında diğer insanları hayrete düşüren bir arkadaşlık başlar. Bu arkadaşlığa arkadaşlık demek biraz da yanlış olur çünkü birbirlerini sürekli iğneleme yarışında olan iki kişinin arkadaş olacağını sonra ise aşık olabileceklerini kimse tahmin etmezdi. Kitabın arkasında yorumlara bakarak aşık olacaklarını biliyordum ama Huysuz Adam ve Bernardine ile o zamanda aynı ortamda bulunsaydım Huysuz Adam’ın aşık olacağına hayatta inanmazdım.
Kitabı sakın ilk birbirlerinden nefret eden sonra aşık olan klasik kitap gözüyle bakmayın buradaki aşk diğer kitaplardan çok farklı ve gerçek .
Yazar Beatrice Harraden’ın üslubunu çok beğendim kitapta öyle bir yer vardı ki (132) sayfanın yarısından 6 tane alıntı yazdım . Kelimelerin büyüsünü hissetirmeyi çok güzel bir şekilde başardığını düşünüyorum.
Son olarak kapağa değinmek istiyorum. Kapak, kitabın ismi ile ele alınmadığında gayet başarılı ama işin içine kitabın ismi girince biraz saçma kaldığını düşünüyorum. Gece ama gündüz , gemi ama sandal. Ben diğer ülkelerde yayınlanan kapaklar içerisinden en çok bunu beğendim . Kitabın buhranlı havasına çok güzel uyduğunu düşünüyorum.
Kitabı okumanızı öneriyorum ama dediğim gibi sadece bana özel olmasını çok isterdim.
Kitabı sevmeyen biri olduğunda sanki kitabı ben yazmışım gibi üzülüyorum :(
Katkılarından dolayı ve güzel kitabı bizlere kazandırdığı için Altın Bilek Yayınları’na teşekkürler …
Şimdi sıra kitabı okumayanlar için kitabı okumalarını sağlayabileceğini düşündüğüm alıntılara geçiyorum :)
Alıntı:
http://kitapkks.blogspot.com.tr/2014/...
Severek daha doğrusu ağlayarak okuduğum okumanızı önerdiğim ama aynı zamanda kitabın sadece bana özel olmasını istediğim için okumanızı da istemediğim bana garip duygular yaşatan ‘’ Gece Geçen Gemiler’’ yorumumla herkese selamlar :)
Gece Geçen Gemiler , hayatı kendine çekilmez bir hale getiren sürekli umutsuz sürekli üzüntülü Bernardine’nin yürek burkan hikayesini okuyoruz. Bernardine ilham perilerinin azaldığı ve artık yazmak istemediği bir dönemde verem olur. Hayata zaten hep olumsuz bakan Bernardine artık yaşamından da vazgeçmeye başlamıştır.
Petershof’da veremli hastalarının tedavi olmak için bir bakımevine ( ya da buna benzer bir yer) gider.
Bakımevinde Robert Allitsen ile tanışır. Huysuz Adam lakabına sahip olan bu lakabının hakkını veren Robert Allitsen ve Bernardine arasında diğer insanları hayrete düşüren bir arkadaşlık başlar. Bu arkadaşlığa arkadaşlık demek biraz da yanlış olur çünkü birbirlerini sürekli iğneleme yarışında olan iki kişinin arkadaş olacağını sonra ise aşık olabileceklerini kimse tahmin etmezdi. Kitabın arkasında yorumlara bakarak aşık olacaklarını biliyordum ama Huysuz Adam ve Bernardine ile o zamanda aynı ortamda bulunsaydım Huysuz Adam’ın aşık olacağına hayatta inanmazdım.
Kitabı sakın ilk birbirlerinden nefret eden sonra aşık olan klasik kitap gözüyle bakmayın buradaki aşk diğer kitaplardan çok farklı ve gerçek .
Yazar Beatrice Harraden’ın üslubunu çok beğendim kitapta öyle bir yer vardı ki (132) sayfanın yarısından 6 tane alıntı yazdım . Kelimelerin büyüsünü hissetirmeyi çok güzel bir şekilde başardığını düşünüyorum.
Son olarak kapağa değinmek istiyorum. Kapak, kitabın ismi ile ele alınmadığında gayet başarılı ama işin içine kitabın ismi girince biraz saçma kaldığını düşünüyorum. Gece ama gündüz , gemi ama sandal. Ben diğer ülkelerde yayınlanan kapaklar içerisinden en çok bunu beğendim . Kitabın buhranlı havasına çok güzel uyduğunu düşünüyorum.
Kitabı okumanızı öneriyorum ama dediğim gibi sadece bana özel olmasını çok isterdim.
Kitabı sevmeyen biri olduğunda sanki kitabı ben yazmışım gibi üzülüyorum :(
Katkılarından dolayı ve güzel kitabı bizlere kazandırdığı için Altın Bilek Yayınları’na teşekkürler …
Şimdi sıra kitabı okumayanlar için kitabı okumalarını sağlayabileceğini düşündüğüm alıntılara geçiyorum :)
Alıntı:
http://kitapkks.blogspot.com.tr/2014/...
January 8, 2020
A surprisingly good book. Insightful and quite unlike anything I've ever read. It was a lucky find; I picked it up without knowing what it would be about.
The character of Bernardine was relatable for me. The author has made no attempt to whitewash her heroine. No unnecessary attributes of beauty or charm. She is described as she is, human. Her illness, which I suppose these days one would call a burnout is beautifully described. And her growth as a person among the many residents of Petershof was lovely to read.
The Disagreeable Man was instantly recognisable for me as well. Broody and melancholy but with a sincere heart.
A romance between the two would probably have been too much happiness for this book, so I understand the decision to cut Bernardine's life short. In my heart though, they've made it :)
The character of Bernardine was relatable for me. The author has made no attempt to whitewash her heroine. No unnecessary attributes of beauty or charm. She is described as she is, human. Her illness, which I suppose these days one would call a burnout is beautifully described. And her growth as a person among the many residents of Petershof was lovely to read.
The Disagreeable Man was instantly recognisable for me as well. Broody and melancholy but with a sincere heart.
A romance between the two would probably have been too much happiness for this book, so I understand the decision to cut Bernardine's life short. In my heart though, they've made it :)
This entire review has been hidden because of spoilers.
January 7, 2022
During the first part of the book I wasn't sure if I liked it. The more I read the more interesting I found it. I can't tell you more without ruining the book for you. Of course you do notice that I gave it 5 stars. My copy is a very old and very worn 25cent copy which I was too afraid to read for fear it would fall to pieces if I did so. Thank goodness for the Gutenberg Project, so I could read it without damaging my physical copy.
November 13, 2018
One of the saddest things I have ever read. The letter he writes near the end nearly broke me, and then the end itself, well pass the tissues. I can't recommend it enough, it's a short read, free on PG, go on!
April 14, 2014
Böyle bir son beklemiyordum ya içime oturdu.
January 14, 2023
One of my favorite books. Always reminds me that if you love someone, you should let them know.
September 22, 2018
Absolutely loved it!
October 31, 2018
Disagreeable man has lot to teach about life but what hets in return?
January 21, 2021
One of the saddest most beautiful stories. I picked up my copy at a local book store in Paris and enjoyed reading this story as I backpacked through Europe.
September 5, 2023
Fantastic. The ending literally killed me.
November 26, 2023
As relevant today as it was in 1894.
September 9, 2024
Gripping, sweet and devastating. It is a simple story but one filled with feeling. I can see why it was once a bestseller.
June 9, 2022
“no amount of freedom gets you clean, i still got you all over me” - taylor swift
February 14, 2021
Reseña completa aquí -> https://inquilinasnetherfield.blogspo...
April 23, 2014
Ayrıntılarla: http://bookowski-tkkb.blogspot.com.tr...
Bernardine Holme ve Robert Allitsen adlı iki karakter arasında yaşanan sıra dışı aşkı konu alan kitapta en ilgi çekici şey bence içindeki aşkın naifliği idi. Karakterler en kötü durumlarda bile masum bir aşkın yaşanabileceğinin ve aşkın insanı büyüttüğünün, olgunlaştırdığının ve umut etmeyi sağladığının ete kemiğe bürünmüş halleriydi.
Bernardine, kırılgan ama güçlü, bağımsız bir kadın. Robert ise içine kapanık, zeki ve huysuz bir adam. Evet, o bir Huysuz Adam. Kimseye kolay kolay güvenmeyen ve her şeye olumsuz yorum yapan gıcık mı gıcık bir erkek düşünsenize! Eminim birçoğunuz yanından kaçardı. Ama hayır, Bernardine gibi aykırı bir kadın ondan kaçmadı, dahası üstüne gitti ve onunla arkadaş oldu. Hem de en yakın arkadaşı!
Zaman su gibi akan bir şeydir, tutamazsınız. İsviçre'de Petershof'ta bulunan Kurhaus Sanatoryumu'nda da zaman çok çabuk geçiyordu. İnsanlar gelip gidiyor, hasta da olsalar "insan gibi" davranıyorlardı, hataları ve doğrularıyla. İnsanlar iyileşiyor, insanlar bu hayattan göçüp gidiyordu. Dostlar kaybediliyor ve kazanılıyordu. Bernardine ile Robert hayat ve insanlar hakkında sohbetlere dalıyor, kısa geziler yapıyor ve fotoğraf çekiyorlardı. Zaman yitip gidiyor, Bernardine'in parası azalıyor ve İngiltere'ye dönmesi gerekiyordu. O gün geldiğinde sessizce vedalaşıldı. Veda zamanını bilirsiniz, öylece çekip giderler gidecek olanlar. O saat pek acıtmaz sizi, asıl sonrası acıtır. O yalnızlık, o yoksunluk ve o yakan anılar. Robert ve Bernardine de farkına vardılar birbirlerinin varlıklarının bu yoklukta.
Robert özgür olduğunda gerçekten özgür olacağını, hatta yok olacağını söylemişti "küçük çocuk" Bernardine'e. Şimdi özgürdü ve önünde bulunan ihtimal Bernardine'in canını yakıyordu. Ama bir gün (kitabını da yazmaya başladığı günlerden birinde) amcasının kitapçı dükkanında görünce Huysuz Adam'ı, damarlarındaki kan belki de yeniden coşku ile akmaya başladı. Ya Huysuz Adam'a ne demeli... O umursamaz görünen ama sırılsıklam aşık olan bir adam... O küçük kadın... O güçlü ve aşık bir kadın, o ilgili ve önemseyen bir aşık... Ve o yakıcı son...
Tavsiyelerimle birlikte bir noktaya değinmem gerekir ki bu inceleme tam olsun, edisyon maalesef yetersizdi. Ve bence çeviri de yeterince iyi değildi. Birçok yerde -özellikle karşılıklı konuşmalarda- kimin konuştuğu zor anlaşılıyordu. Keşke zamirler yerine "Genç kadın", "Bernardine", "Genç adam" veya "Robert" kullanılsa imiş ara ara, o zaman çok daha kaliteli bir okuma süreci geçirebilirdim. Naif ve sıra dışı bir aşk hikayesini hayata ve insanlara dair doğru tespitlerle okumak istiyorsanız kesinlikle tercih etmenizi öneririm.
Kitaplarla kalın...
Bernardine Holme ve Robert Allitsen adlı iki karakter arasında yaşanan sıra dışı aşkı konu alan kitapta en ilgi çekici şey bence içindeki aşkın naifliği idi. Karakterler en kötü durumlarda bile masum bir aşkın yaşanabileceğinin ve aşkın insanı büyüttüğünün, olgunlaştırdığının ve umut etmeyi sağladığının ete kemiğe bürünmüş halleriydi.
Bernardine, kırılgan ama güçlü, bağımsız bir kadın. Robert ise içine kapanık, zeki ve huysuz bir adam. Evet, o bir Huysuz Adam. Kimseye kolay kolay güvenmeyen ve her şeye olumsuz yorum yapan gıcık mı gıcık bir erkek düşünsenize! Eminim birçoğunuz yanından kaçardı. Ama hayır, Bernardine gibi aykırı bir kadın ondan kaçmadı, dahası üstüne gitti ve onunla arkadaş oldu. Hem de en yakın arkadaşı!
Zaman su gibi akan bir şeydir, tutamazsınız. İsviçre'de Petershof'ta bulunan Kurhaus Sanatoryumu'nda da zaman çok çabuk geçiyordu. İnsanlar gelip gidiyor, hasta da olsalar "insan gibi" davranıyorlardı, hataları ve doğrularıyla. İnsanlar iyileşiyor, insanlar bu hayattan göçüp gidiyordu. Dostlar kaybediliyor ve kazanılıyordu. Bernardine ile Robert hayat ve insanlar hakkında sohbetlere dalıyor, kısa geziler yapıyor ve fotoğraf çekiyorlardı. Zaman yitip gidiyor, Bernardine'in parası azalıyor ve İngiltere'ye dönmesi gerekiyordu. O gün geldiğinde sessizce vedalaşıldı. Veda zamanını bilirsiniz, öylece çekip giderler gidecek olanlar. O saat pek acıtmaz sizi, asıl sonrası acıtır. O yalnızlık, o yoksunluk ve o yakan anılar. Robert ve Bernardine de farkına vardılar birbirlerinin varlıklarının bu yoklukta.
Robert özgür olduğunda gerçekten özgür olacağını, hatta yok olacağını söylemişti "küçük çocuk" Bernardine'e. Şimdi özgürdü ve önünde bulunan ihtimal Bernardine'in canını yakıyordu. Ama bir gün (kitabını da yazmaya başladığı günlerden birinde) amcasının kitapçı dükkanında görünce Huysuz Adam'ı, damarlarındaki kan belki de yeniden coşku ile akmaya başladı. Ya Huysuz Adam'a ne demeli... O umursamaz görünen ama sırılsıklam aşık olan bir adam... O küçük kadın... O güçlü ve aşık bir kadın, o ilgili ve önemseyen bir aşık... Ve o yakıcı son...
Tavsiyelerimle birlikte bir noktaya değinmem gerekir ki bu inceleme tam olsun, edisyon maalesef yetersizdi. Ve bence çeviri de yeterince iyi değildi. Birçok yerde -özellikle karşılıklı konuşmalarda- kimin konuştuğu zor anlaşılıyordu. Keşke zamirler yerine "Genç kadın", "Bernardine", "Genç adam" veya "Robert" kullanılsa imiş ara ara, o zaman çok daha kaliteli bir okuma süreci geçirebilirdim. Naif ve sıra dışı bir aşk hikayesini hayata ve insanlara dair doğru tespitlerle okumak istiyorsanız kesinlikle tercih etmenizi öneririm.
Kitaplarla kalın...
July 26, 2013
If it weren’t for several well placed comedic points, the novel would be extremely crunchy and I probably would not have enjoyed it as much as I eventually did. The story, which I started calling an anti-love story, is well written and engaging. The disagreeable man’s nickname is well given; he is extremely unlikable and I wondered what Bernadine actually saw in him. The only times he comes off as compassionate is when he leaves Petershof and goes Loschwitz, a small village, where he visits a family he has been to many times before and who know him well. Suddenly he’s much nicer and an all around good guy, which makes me thing that the resthome is actually making him worse than it is making him better.
Read my full review here http://johnreads.tumblr.com/post/5650...
or here http://lookonmywordsyemighty.blogspot...
And buy the book here http://www.bookdepository.com/Ships-T...
Read my full review here http://johnreads.tumblr.com/post/5650...
or here http://lookonmywordsyemighty.blogspot...
And buy the book here http://www.bookdepository.com/Ships-T...
November 15, 2014
Kitabı az önce bitirdim ve büyük şoklar içerisinde şu satırları yazıyorum. Nasıl , nasıl böyle biter bu kitap. Kusura bakmayın baştan söylüyorum kitap mutlu sonla bitmiyor ne yazık ki hani derler ya sağ gösterip soldan vururlar işte bu yazarda aynen öyle yaptı!
Hani öyle hayatın çok güzel yanlarını okuyacağını sanıyorsanız bu kitapta yanılıyorsunuz. Gerçekten hayatın ne kadar acımasız olduğunu bir kez daha gözler önüne serilmiş bu kitapta.
Huysuz adam (Robert Allitsen) ve Bernardine’in hikayesi ; onları nasıl anlatsam bilemedim şimdi. Hikâye İsviçrede, Alpler’de geçiyor ve bu da ayrı bir atmosfer katmış kitaba. Alplerdeki sessiz sakin Hastenede geçen olayda iki sorunlu insanın karşılaşması ve birbirlerine bağlanması….
Dediğim gibi hayat o kadar acımasız ki bir araya gelememeleri, aslında tam bir şeyler oldu derken bambaşka şeylerin olması… Tavsiyemdir, okuyun!
Kitaplarla kalın.
Hani öyle hayatın çok güzel yanlarını okuyacağını sanıyorsanız bu kitapta yanılıyorsunuz. Gerçekten hayatın ne kadar acımasız olduğunu bir kez daha gözler önüne serilmiş bu kitapta.
Huysuz adam (Robert Allitsen) ve Bernardine’in hikayesi ; onları nasıl anlatsam bilemedim şimdi. Hikâye İsviçrede, Alpler’de geçiyor ve bu da ayrı bir atmosfer katmış kitaba. Alplerdeki sessiz sakin Hastenede geçen olayda iki sorunlu insanın karşılaşması ve birbirlerine bağlanması….
Dediğim gibi hayat o kadar acımasız ki bir araya gelememeleri, aslında tam bir şeyler oldu derken bambaşka şeylerin olması… Tavsiyemdir, okuyun!
Kitaplarla kalın.
September 19, 2015
Rakkausromaani yli sadan vuoden takaa. Tavat ja sovinnaisuudet, luokka ja varallisuus, sukupuoli, luonteen heikkous tai vahvuus, sivistys tai sen puute ja monet muut seikat rajaavat ja kehystävät ihmisten mahdollisuuksia ja toimintaa. Ja myös tekevät yhden jos toisenkin rakkauden mahdottomaksi toteutua. Tuberkuloosiparantolan arkea 1800-luvun lopulta, ajalta jolloin parannuskeinot olivat äärimmäisen rajallisia. Osa tervehtyi, suurin osa menehtyi hivuttavaan tautiinsa. Kiehtovaa lukea suomennosta, joka ilmestyi vuonna 1901.
November 22, 2010
Interesting because it takes place in a Kurhaus in the Alps for tb patients, before the illness could be cured by drugs. However, it is quite depressing, and the title is apt.
Read as an ebook from the Gutenburg project. I read it because Gretha has also bought a copy when she was in England. She hasn't read it yet and I don't think she is going to like it, although it has some interesting observations about nursing.
Read as an ebook from the Gutenburg project. I read it because Gretha has also bought a copy when she was in England. She hasn't read it yet and I don't think she is going to like it, although it has some interesting observations about nursing.
January 8, 2013
Old fashioned in a delightful way. Not at all what I expected, but if you like old, British books then you'll probably enjoy it. I did!
September 10, 2013
Unusual love story. Touched my heart.
September 13, 2016
Very sweet and slight read. Was not expecting the ending.
July 7, 2015
I picked up this little gem at a market - it was a very old OLD hardback - and I loved the story. Highly recommend to any sentimentalist.
Displaying 1 - 29 of 29 reviews