Hoy Perro Apestoso va al cole. ¿Conseguirá no dormirse en clase? ¿Podrá jugar un partido de fútbol sin rodar con la pelota? ¿Aprenderá por fin a leer para descifrar las etiquetas de lo que encuentra en la basura? Con su infinito entusiasmo, una vez más demostrará que bajo su pelo de moqueta vieja late un corazón muy grande.
Kribu-Krants otsustab kooli minna, kuid paljud olukorrad on tema jaoks keerulised. Siiski aitab tema hea süda probleemseid oluordi lahendada. Sobib algklassilastele.
Het is leuk, omdat het over een hond gaat. Hij wil er graag bij horen, maar is anders dan de anderen honden op school. De hoofdstukken zijn zo opgedeeld dat het fijn kan zijn tijdens het voorlezen. De geschreven tekst kan soms wat grof zijn en heeft een oudere stijl. Voor mijn leerlingen (groep 4) staan er echt wat moeilijke woorden in. Het boek maakt mij verder niet heel erg enthousiast en heeft niet veel diepgang. Het past ook niet bij mijn thema’s bij Blink. Daarnaast lijkt het mij geen rijke tekst.
Wat een ontzettend akelig boek was dit. Het is een boek uit de serie 'Stinkhond' dat vooral gelezen wordt door kinderen uit groep 4 en 5. Ik hoop en verwacht dat de andere delen minder akelig zijn, maar goed, ik las dit boek.
Stinkhond is een vuilnisbakkie, een hondje zonder baasje van de straat met een vriendje Plattekat. Stinkhond snapt veel niet, maar is altijd super vriendelijk en houdt van gezelligheid (Op de achterkant staat: 'Stinkhond is niet alleen lelijk en dom, maar hij heeft ook een hart van goud.' Ik val eigenlijk al over dat lelijk en dom...) In dit deel gaat Stinkhond naar school, want hij wil oh zo graag leren lezen, zodat hij Plattekat kan voorlezen. Een heel lieve insteek passend bij de doelgroep waarvoor het geschreven is.
Wat volgt zijn eerst 50 bladzijden (van de 63) waarin Stinkhond excessief gepest wordt door zijn klasgenoten uit de véél betere kringen én geregeld toegeschreeuwd en vernedert wordt door zijn juf. 'Stinkhond! Naar het bord!' schreeuwt de juf. [...] 'Vandaag leren we het verschil tussen een vlo en een luis. We leren ook parasieten herkennen.' 'Wat eng!' denkt Stinkhond wanneer hij vooraan gaat staan. 'Wie heeft er al eens een hond met schurft gezien?' vraagt de juf. 'Met zulke beesten gaan wij niet om', zegt de opgeschoren poedel. 'Wij komen niet in slechte buurten', voegt de basset eraan toe. [...] 'Kijk naar die vacht! Wat afgrijselijk om te zien! Ruik die stank! Walgelijk!' zegt de juf met een vertrokken gezicht. 'Kom dichterbij, schatjes. Kom dichterbij en kijk naar een hond uit de goot.' [..] 'Hemel, wat is dat dier stom! zucht de juf. En tegen de klas zegt ze: 'Vooruit, honneponnetjes. Zeg wat je ziet.' 'Een mat!' roept de sint-bernard. 'Een dweil!' keft de poedel. 'Een badmatje!' joelt de cocker. 'Een arme hond', mompelt de labrador.
Hij heeft één hond die het niet fijn vindt wat zijn klasgenoten doen en zijn vriend wel wil zijn en dat is de labrador. Dat komt de labrador echter direct duur te staan, hij wordt gekneveld en met een prop in zijn mond vastgebonden aan een toilet 'Nu zie je wat er gebeurt met vriendjes van vieze honden'.
Net als ik hoop dat al het vreselijks dan eindelijk tot een goed einde wordt gebracht na 50 bladzijden ellende, kom ik erachter dat dat er anders uitziet dan ik verwacht en verklaar ik dit tot een rotboek. De juf komt erachter dat de labrador verdwenen is en begint te huilen. Niet omdat ze ineens het licht ziet, maar omdat ze bang is dat ze door zijn baas van school gestuurd zal worden! Stinkhond redt de juf door de labrador te vinden en als dank leert de juf hem zijn eigen naam lezen.
Moraal: 'Deze school is niet bedoeld voor honden zoals wij.'
Positief: De tekeningen zijn heerlijk en leuk! Stinkhond ziet er daar gelukkig helemaal niet lelijk uit, maar is gewoon een lekkere wat ongeordende ragebol. De vriendschap tussen de labrador, Plattekat en Stinkhond, dat was toch nog goed voor 8 bladzijden. En het allerbelangrijkste, wat er ook gebeurde Stinkhond bleef altijd zichzelf.
Maar voor kinderen van 7 á 8 jaar vind ik dit een bovenmatig naar boek en moest ik te vaak denken aan een warming-up voor bepaalde studentenkorpsen.
Secondo volume della serie dedicata a Cane Puzzone e al suo amico, Spiaccigatto. Il nostro protagonista questa volta è alle prese con la scuola. Ma la puzza che emana, lo rende diverso ed è, pertanto, oggetto di bullismo da parte degli altri cani snob. Il cane tontolone non si rende ben conto dell'infida natura di chi lo circonda, ma per fortuna non tutti sono crudeli.... Anche in questo secondo volume il bambino, con l'aiuto di un adulto, può cominciare a imparare che il bullismo è un comportamento scorretto, messo in atto solo dai vigliacchi.
Esta lectura me ha retorcido el corazón. Normalmente a perro Apestoso le pasan muchas aventuras pero en este episodio, hay mucha crueldad por parte de todos en el colegio. Me ha dado mucha pena e imagino a los niños leyéndolo y pasándolo mal. Entiendo que hay que reflejar una realidad que se da en los colegios pero creo que podría haber un poquito de esperanza entre las páginas.
Jälle vahva ja humoorikas, aga ka õpetlik lugemine Kirbu-Krantsist ja Kilu-Kiisust. Seekord otsustab Kirbu-Krants kooli minna ja saab seal tervelt ühe päeva käidud. Aga oi kui palju mahtus sellesse ühte päeva...
Kuna ma kuulasin terve nädala "Beautiful countryt", siis saan öelda, et väikese Qiani esimesed koolipäevad ja vaese Kirbu-Krantsi omad läksid väga sarnaselt.
Voorgelezen aan groep 1/2/3. Leuk boek voor de kinderen en met mooie thema's om er aan te koppelen pestgedrag of gewoon leuk alle verschillende hondenrassen die naar voren komen
Cane Puzzone ha necessità di imparare a leggere le etichette, continua a ingerire cose che non vanno bene e per poter risolvere la situazione vince una giornata in una scuola prestigiosa, ma i compagni di classe non sono molto amichevoli, anzi! La maestra non è da meno, ma riuscirà Cane Puzzone a imparare qualcosa?
Cane Puzzone è un inguaribile ottimista, non riesce a vedere le cose per come sono realmente. La prima parte del libro è “triste” in quanto viene maltrattato sotto ogni aspetto. Lui fa una tenerezza infinita, ma per i piccoli lettori in modo particolare, fa solamente tanta tenerezza. A un certo punto mia figlia voleva piangere. Ma lui ha un cuore talmente grande che riesce a uscire a testa alta anche da questa situazione.