Μια μελέτη για τις πρακτικές και τις μορφές συλλογικής βίας, οι οποίες σχετίζονται με την αμφισβήτηση των υφιστάμενων και θεσπισμένων εξουσιαστικών μορφωμάτων.
Η μελέτη εξετάζει τη συγκρότηση και την ανάπτυξη αντάρτικων στρατών κατά τη διάρκεια των τελευταίων αιώνων, καλύπτοντας ένα κενό στην ελληνική βιβλιογραφία. Εστιάζεται στις πιο εμβληματικές περιπτώσεις εμφάνισης ανταρτών (από την Αμερικανική Επανάσταση μέχρι τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, την Κίνα, την Κούβα, την Αλγερία, το Βιετνάμ, το Αφγανιστάν και το Ιράκ), καθώς και στους τρόπους με τους οποίους επιχείρησαν να τους αντιμετωπίσουν οι εκάστοτε κυρίαρχες δυνάμεις. Διατρέχοντας τις θεωρητικές προσεγγίσεις του ανταρτοπόλεμου, εντάσσεται στον χώρο της ιστορικής κοινωνιολογίας του πολιτικού. Δίνει έμφαση στην ιστορικότητα και στις ποικίλες εκδοχές του ανταρτοπόλεμου.
Ο Βαγγέλης Τζούκας (γεν. στην Άρτα το 1974) είναι πτυχιούχος και διδάκτορας του τμήματος Κοινωνιολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου και μέλος ΣΕΠ του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου. Το 2003 υποστήριξε τη διδακτορική του διατριβή με τίτλο "Οι οπλαρχηγοί του ΕΔΕΣ στην Ήπειρο 1942-44". Τοπικότητα και πολιτική ένταξη, η οποία εκδόθηκε από την Εστία το 2013. Τη διετία 2005-2006 ήταν μεταδιδάκτορας ερευνητής στο ερευνητικό έργο "Οργανώσεις της ελληνικής Αντίστασης - η περίπτωση του ΕΔΕΣ (ηγεσία, κοινωνική συγκρότηση, μεταπολεμική επιρροή)" στο τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου. Έχει διδάξει στο τμήμα Φιλοσοφικών και Κοινωνικών Σπουδών και στο τμήμα Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Κρήτης (ΠΔ 407/80). Έχει δημοσιεύσει άρθρα και μελέτες για τη σύγχρονη ελληνική και ευρωπαϊκή ιστορία, καθώς και για ζητήματα κοινωνιολογίας της βίας.
Από έκδοση του ΕΑΠ (ανοικτό πανεπιστήμιο Πάτρας), εξαιρετική ποιότητα και αν κρίνω και από τους ελάχιστους τίτλους που έχουν εκδοθεί, βαδίζει στα βήματα των Πανεπιστημιακών εκδόσεων Κρήτης.
«Το μικρό αυτό βιβλίο του Βαγγέλη Τζούκα από τις εκδόσεις ΕΑΠ θυμίζει τα εγχειρίδια ανταρτοπόλεμου τα οποία κυκλοφορούσαν κατά τη μακρά δεκαετία του 1960, αρκετά εκ των οποίων αναφέρονται μάλιστα στην εν λόγω έκδοση. Ο συγγραφέας ξεκινάει το βιβλίο με μια σύντομη και συνάμα πυκνή εννοιολόγηση, αλλά και ιστορικοποίηση του ζητήματος, για να προχωρήσει έπειτα σε μια χρονολογική του ανάλυση, εκτεινόμενη από την Αμερικανική και την Οκτωβριανή Επανάσταση μέχρι την σοβιετική —αλλά και την αμερικανική— επέμβαση στο Αφγανιστάν. Στο βιβλίο μπορεί να βρει κανείς στοιχεία για τον «ανορθόδοξο πόλεμο» (όπως είθισται να λέγεται ο ανταρτοπόλεμος) κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά και για την αποαποικιοποίηση στην Κίνα, την Κούβα, το Βιετνάμ και την Αλγερία.» Χρίστος Μάης