Known Japanese poet Matsuo Basho composed haiku, infused with the spirit of Zen.
The renowned Matsuo Bashō (松尾 芭蕉) during his lifetime of the period of Edo worked in the collaborative haikai no renga form; people today recognize this most famous brief and clear master.
بیدار شو، پروانه دیروقت است ما باید فرسنگها باهم برویم.
یاد نوشت: این روزا بیشتر تا کتابای خودمو بخونم یه کتابایی اتفاقی میاد سر راهم و جذبم میکنه به خوندن. جالبه. منی که حتما باید کتاب مال خودم باشه تا بهم بچسبه از گذر اتفاقی کتابا به زندگیم لذت میبرم.
برکه کهن، آه! جهیدن غوکی صدای آب ------------ پشت حجرهی باکرگان آلوبُن شکوفا ------------ پسرک بینواــ رها میکند تماشای ماه را به خاطر شالیکوبی ------------ ابرها فرصتی برای در رفتن از تماشای ماه ------------ آیا برگشتهاست برفی که ما با هم تماشا میکردیم؟ ------------ از دلِ شقایق پُرپَر شیرین، زنبور مست ------------ حتی در کیوتو وقتی آواز کوکو را میشنوم دلم هوای کیوتو میکند ------------ تابشی، سرانجام خاموشی چه غمانگیز شبتابها. ------------ لاک پوک زنجره خود را به تمامی خواند و خالی کرد!