Het nijlpaard droomt van de neushoorn, denkt aan niets anders meer. Heeft hij hem onrecht aangedaan, teleurgesteld? De neushoorn, die door alle dieren aanbeden, geprezen, bejubeld en gevreesd wordt, die met het puntje van zijn hoorn meer licht geeft dan het vuurvliegje, die mooier kwaakt dan de kikker ooit zal kwaken...
Wakker worden zonder aan hem te denken, dt wil het nijlpaard, zonder honderden dieren ÔNeushoorn!Õ te horen roepen, zonder van hem te moeten dromen.
En toch is de neushoorn zijn beste vriend, zal hij hem altijd helpen als dat nodig is en niet op zijn tenen trappen als ze samen dansen.
Dit is het eerste boek dat ik van deze auteur gelezen heb. Heel bijzonder vond ik het verhaal niet. De achterliggende gedachte wel en dat maakte het interessant genoeg om uit te lezen. Daar had ik ook niet lang voor nodig, het zijn korte hoofdstukken met een groot lettertype waardoor het boek er dikker uitziet dan het daadwerkelijk is. Mijn oma heeft aangegeven dat ze een ander boek dat ze van hem gelezen heeft, veel leuker vindt. Dus het is wellicht toevallig dit boek dat mij niet zo aanspreekt. Wie weet zijn zijn andere boeken voor mij veel interessanter.
Het tweede deel van het boek vond ik boeiender dan het eerste deel, omdat het toen ergens naartoe ging. Het eerste deel gaat nijlpaard een beetje van het ene dier naar het andere en dat kan op zich wel een goede representatie zijn van depressie.
Een wat depressief boek, helemaal voor Toon Tellegen. Prachtig geschreven in de typische stijl van deze auteur. Ergens verdwijnt de grens tussen droom en werkelijkheid wat het boek surrealistisch maakt. Ik raakte er ook van in de war, terwijl ik Tellegen juist lees om tot rust te komen.
Een prachtig verhaal. Vol beeldspraak. Krachtig en helder geschreven met oog voor details. Herkenbaar beschreven hoe het voelt om een depressie te hebben.