Noor is totaal verslaafd aan haar telefoon. Terwijl ze op Insta ziet hoe haar vriendinnen naar de meest exotische oorden vliegen, moet zij van haar moeder naar een afkickkamp in… Ommen.
Tot haar grote schrik moet ze haar telefoon voor een week inleveren en de natuur in. Tijdens deze week ontmoet ze Rowan, een jongen van haar leeftijd, die kampt met een zware gameverslaving. Ze krijgen een bijzondere band en alles lijkt op een romantisch avontuur uit te draaien, tot hun verblijf plotseling een andere wending neemt. Samen komen ze erachter dat kampleider Tony ze niet van hun verslaving probeert af te helpen, maar hele andere plannen heeft…
Dit sloeg om precies te zijn helemaal nergens op. Stine Jensen wilde overduidelijk een lesje "kinderen doe je telefoon toch weg"-boek schrijven en heeft haar lesje in een totaal mislukte thriller verpakt.
Een YA-novelle over Noor die onafscheidelijk is van haar telefoon. Na de dood van haar vader lijkt ze sterk op zoek te zijn naar zichzelf. Wanneer ze op afkickkamp vertrekt voor haar telefoon probleem, lijkt er al gauw iets niet pluis te zijn.
Het duurde even voor het verhaal op gang kwam. Hoewel de schrijfstijl vlot en toegankelijk is, merkte ik toch dat ik mezelf vaak moest aanzetten om door te lezen. Het boek lees je in een à twee uur zeker uit. Voornamelijk omdat deze novelle minder dan 100 pagina's bevat. Daarnaast vond ik het lettertype ook zeer groot voor een young adult boek. Dit alles maakte dat ik het boek iets te 'jong' vond om het als een young adult verhaal te aanschouwen. Zowel de manier van schrijven, als de personages en het verhaal lijken mij eerder geschikt voor lezers tussen 10 tot 15 jaar. Een YA lezer, een doelgroep van 15 tot 25 jaar, kan best wel wat meer aan. Met een genre label gaan lezers ook eisen stellen. Als dit boek onder de noemer jeugdboek viel, had ik het helemaal anders ervaren. Voor mij voldeed het niet helemaal. Dit zorgde er ook voor dat de personages vrij oppervlakkig blijven. Ze hebben een eigenschap die hun rol in het verhaal bepaald. Wel is elk personage uniek op zijn/haar manier en dat kon ik waarderen. Het zorgde ervoor dat de personages elkaar mooi aanvulden.
Het concept vond ik zeer origineel. Al heb ik het gevoel dat in een 'volwaardig' boek, het beter tot z'n recht had kunnen komen. Nu miste ik soms de spanning. Zeker naar het einde toe. Wat meer uitgewerkt hadden die laatste scenes enorm meeslepend kunnen zijn. Ik merkte op vele punten wel de insteek: nu gaat het spannend worden. Er werd wel goed opgebouwd naar een climax, alleen was die vaak iets te beperkt. De boodschap van dit boek is zeker een topper en voor kinderen/tieners zeker een belangrijke les. Dat alles met 'te' ervoor niet goed is, komt dan ook meermaals aan bod. Verschillende punten uit het boek zijn zeker ook toepasbaar in het dagelijkse leven van de lezer. Ik denk op vlak van een verhaal overbrengen, de auteur wel geslaagd is.
De boodschap en het concept trokken me over de streep. Het is een interessant verhaal met veel kanten. Ik vond het fijn om tussendoor te lezen, maar ik twijfel sterk of dit boek me echt heeft kunnen overtuigen. Vooral de doelgroep heeft naar mijn idee de bal misgeslagen. Het bleef voor mij te oppervlakkig in de plot om een duidelijk beeld te schetsen over het boek. Ik zie potentie, maar had nadien nog teveel vragen om helemaal overtuigd te zijn.
De verleiding is oké. Het is niet buitenstaand, soms irritant met het hoofdpersonage die telkens titels voor boeken verzint, maar het is zeker ook niet slecht. Het is eigenlijk gewoon goed. Je leert Noor beter kennen wat wel fijn is en wat ik niet verwacht had doordat dit een redelijk kort verhaal is. Het gaat over verslavingen, zij is namelijk verslaafd aan haar telefoon en gaat daarvoor op kamp. Het gehele idee is wel origineel en goed compact in dit verhaal gegoten zonder dat het een informatiebom geworden is of zonder dat er net te weinig info was. Gewoon goed en oké.
Heb heerlijk voorgelezen aan 3T elke les. Als je denkt dat pubers daar niet van houden heb je het mis. Ze vonden het uiteindelijk best spannend en ook wel interessant. Dat Stine een beetje irritant schrijft, kunnen zij gelukkig niet herkennen. Het is natuurlijk een veel te simpel verhaal en vooral erg voorspelbaar, maar toch kun je goede klassengesprekken aan de hand van dit boek voeren. Verslaving, kalverliefde, online misbruik, er zit best veel in. Elke les een hoofdstukje en daarna rustig beginnen aan de les. Kan het iedereen aanbevelen. Voor de les een 10, voor mezelf een 6.
De veertienjarige hoofdfiguur Noor is verslaafd aan haar smartphone. Ze mist haar vader die drie jaar geleden aan kanker overleden is en sindsdien loopt de verstandhouding met haar moeder niet van een leien dakje. Noor zit vaak alleen thuis, terwijl haar moeder op zoek is naar een nieuwe vriend om haar leven mee te delen. Noor verdwijnt dan als het ware in haar telefoon. Ze volgt apps, berichten van vriendinnen, … en sluit zich gewoon af van alles om haar heen. Haar moeder vindt het uiteindelijk welletjes en na een paar hevige discussies wordt Noor naar een afkickkamp gestuurd. Het is een afkickkamp voor verschillende verslavingen en Noor maakt tot haar verbazing snel vrienden. Ze voelt zich erg goed bij Mira – een hackster en ze wordt verliefd op Rowan – een gamer. Bij aanvang van het kamp moest iedereen zijn/haar telefoon inleveren, wat op heel wat gemor kon rekenen. In het centrum moeten de deelnemers verschillende afkicksessies volgen, zowel binnen het centrum, als in de natuur. Er zijn groepsgesprekken, maar ook individuele sessies bij Tony de kampleider. Een vreemde figuur met een Amerikaans accent, die graag zijn spierballen laat rollen en indruk maakt – of probeert te maken - door steeds gekleed te gaan in erg korte shorts. Gaandeweg ontdekt Mira dat er iets niet pluis is. Ze neemt Noor in vertrouwen en vertelt over de verborgen camera’s die ze ontdekte. Op haar beurt licht Noor Rowan in. Samen gaan ze verder op onderzoek en kunnen uiteindelijk kampleider Tony ontmaskeren die zwichtte voor het geld en zonder medeweten van de deelnemers – of van hun ouders - filmpjes van hen maakte voor een tv-reportage. Gelukkig konden Noor en haar kompanen hun ouders en de politie inlichten, waardoor het kamp vervroegd beëindigd wordt. Het boek is een jeugdnovelle en belicht erg actueel onderwerpen: nl. smartphoneverslaving, computerverslaving, gameverslaving, eetstoornis… Het is een erg toegankelijk, vlot leesbaar en herkenbaar boek. Niet alleen worden de tig verslavingen behandeld er wordt ook gewaarschuwd voor dubieuze kampen, tig handelingen van (kamp) leiders, … Ik ben van mening dat dit boek velen de ogen kan openen en kan aanzetten tot een veranderd (verslavings-)gedrag.
Voor het beklijvende onderwerp, de vlotte schrijfstijl, waardeer ik dit boek graag met drie sterren.
Idee was leuk, uitvoering matig! Te snel, te oppervlakkig, een beetje net niet ook. Ik zie dat gifje van Steve Buscemi met z'n domme petje en skateboard voor me: 'How do you do, fellow kids?'
Noor is totaal verslaafd aan haar telefoon. Dus moet ze van haar moeder naar een afkickkamp. Op het kamp moet ze haar telefoon inleveren en de natuur in. Ze ontmoet Rowan, die kampt met een gameverslaving. Hun ontmoeting lijkt op een romance uit te lopen, tot alles anders loopt. Samen komen ze erachter dat kampleider Tony ze niet van hun verslaving probeert af te helpen, maar hele andere plannen heeft…
Toen ik verslaafd zag staan op de cover, had ik iets heel anders verwacht dan een telefoonverslaving. Dat was dus een beetje een anticlimax.
Het boek was vermakelijk en ik bleef geboeid lezen. Maar inhoudelijk vond ik het niet zo extreem interessant. Einde was nog wel verrassend.
Het boek was al met al wat leger, inhoudelijk gezien, dan ik van tevoren had gehoopt. Maar heb me wel vermaakt.
'Morgenmiddag ga jij met iemand praten over je telefoongebruik. Ik heb de afspraak al gemaakt.' 'Ik wil niet,' zeg ik nors. Ik zit net midden in een gesprek met Ayla over hoe het bij haar op school gaat. 'Stom, heel stom,' zegt ze. Dat lucht me stiekem wel een beetje op, want stel je voor dat zij het daar super vindt en mij niet meer nodig heeft. 'Ik hoef niet naar de psycholoog.'
Noor en haar moeder maken vaak ruzie. Noor zit de hele tijd op haar telefoon. Haar moeder is actief op Tinder en heeft een nieuwe vriend. Het lijkt alsof ze Noor’s overleden vader al is vergeten. De psycholoog stelt voor dat Noor naar een ‘afkickkamp’ gaat, ver weg van alles. Maar op dat kamp gebeuren vreemde dingen. Wat is kampleider Tony van plan?
Ik vond dit boek niet het beste Young Adult-boek dat ik heb gelezen. Dat is jammer, want het verhaal bevat interessante onderwerpen. Toch zijn sommige gebeurtenissen zo kort door de bocht en onrealistisch dat ik me eraan stoorde.
Het boek is kort (95 pagina’s) en door het makkelijke taalgebruik lees je het snel uit. Maar eerlijk gezegd: er zijn betere korte boeken op de markt.
Geen aanrader dus!
Steekwoorden: verlies - rouw - familie - verslavingen - afkickkamp - niet realistisch
Ik vind dit boek erg interessant omdat het gaat over verslavingen rond je telefoon. Ik had niet verwacht dat het ook een soort thriller was maar daardoor werd het verhaal wel wat boeiender. Het boek is erg dun en van mij mocht het wel dikker zijn met meer details. Maar doordat het lekker dun was had ik het snel uitgelezen en dat is soms ook wel eens fijn.
Ik geef het boek 5 sterretjes omdat ik het een zeer interessant boek vind. Het lijkt eigenlijk een beetje op de jongeren van nu en ik vind dat zeer interessant. Dit is eigenlijk 1 van de eerste boeken die ik echt leuk heb gevonden. In het begin vond ik het wel een beetje traag en saai maar hoe verder je leest hoe sneller je tempo van lezen wordt en hoe leuker het boek wordt
Een boek wat vlot leest, maar wat mij qua einde tegenviel. Ik vond het erg snel tot de ontknoping komen om vervolgens ook snel afgekapt te worden. Zeker omdat er kort daarvoor een ingang werd gegeven aan een liefdesverhaal! Het hoort waarschijnlijk bij de soort boeken waar dit boek bijhoort, maar ik vind dat toch een beetje jammer.
Goede thema's: verslaving, mobiel gebruik, je verraden voelen door je ouders. Ik hou persoonlijk zelf niet zo van dat Amerikaanse gedoe met van die motivational one-liners. Zo gaat dat altijd wel op de tv bij die programma's dus daar reken ik geen minpunten voor.
Het was niet slecht, maar dit is niet echt mijn leesstijl. Het avontuur was nogal kort, maar wel leuk einde. De liefde is het boek heeft het wel een beetje beter gemaakt. Soms vond ik het wel grappig, ik had soms ook we irritaties aan het hoofdpersonage haar verslaving.
Ik vindt het boek zeer leuk en gemakkelijk om te lezen. Ikzelf kon me meeleven in het verhaal omdat ik zelf verslaafd ben aan mijn telefoon. Ik vindt het zeker een aanrader als je niet graag leest want het boek is niet zo dik en het leest snel.
Ik geef het boek 4 sterretjes omdat ik Het een zeer mooi en realistisch boek vind, ik kan me in het begin wel vinden in het personage en ik zou het ook aanraden aan andere mensen. Het is een spannend boek en dat vond ik er tof aan.
3,5 ster, naar boven afgerond, het boek gaf gespreksstof in ons familie boekenclubje. Er waren wel wat minpuntjes, maar leesplezier en goed neergezette karakters maakten het voor mij een ruime voldoende.
De boodschap(pen) in dit verhaal zijn erg goed!! Heerlijk vermakelijk om snel nog even tussendoor te lezen. Niet spannend, origineel of perfect uitgewerkt, maar wel een fijn tussendoortje.
Voor tieners wel een leuk verhaal om te lezen denk ik. Met voor hun veel herkenbare dingen (telefoongebruik, onzekerheden, enz). Geen heel verrassende plot twist