Otkrovenje staroslovenskih priča

by Rastko Petrović

Usamljen sam u sobi seoske krčme, ali prislonim li samo uvo na pod, jasno čujem kako tutnji širokim drumovina rođena zemlja zverstvom i blagoslovom ...

Ovo unikatno izdanje sastoji se od dve celine: pripovedaka sabranih pod nazivom Staroslovenske priče i zbirke pesama Otkrovenje (1922).

"Literarne aktivnosti Rastka Petrovića, osim žanrovske svežine i avangardnog doprinosa, karakteriše etnološki i socijalnopsihološki pogled u razumevanju društvenih procesa i umetničkih tvorevina. Služeći se Dirkemovim i Levi-Brilovim nalazima o kolektivnom duhu, kolektivnoj svesti i primitivnom mentalitetu, preuzimajući donekle metafore Pjera Žanea o sublimnom karakteru histeričnih stanja, polemišući najzad sa nadrealističkim ubeđenjem o saznajnoj autentičnosti nesvesnog, on se u prvim decenijama dvadesetog stoleća pojavljuje kao jedan od najmaštovitijih avangardnih pisaca srpske kulture spajajući, ne bez izvesne rableovske čulnosti, književnost, društvenu teoriju,slikarstvo i film, bez kabinetske dosade i intelektualističke poze." (Pavle Milenković)

Genres: Poetry

224 pages, Paperback

Published January 1, 2019

About the author

Rastko Petrović (Belgrade, 1898 – Washington, D.C., 1949), poet, novelist, travel writer, essayist, ethnographer, gifted sketcher, cameraman and photographer. He graduated law in France, and on his return to Yugoslavia he worked as an art and literary critic. After this he was employed in the diplomatic service and posted to Italy and the USA. Based at the Yugoslav embassy in Washington, D.C. during World War II, he remained in the United States after the war and died there.
He is considered to be one of the most important and most influential Serbian writers in the period between the two world wars.

Reviews

[Sara G · Rating 5 out of 5]

"Sitosti, sitosti, svuda na hiljade!
Ta zadovoljenje pohote samo uspe da me načini čudovištem
što drhće, dahće, zviždi od trbušnosti i zasićenja:
ne znam (šta me se tiče!) da li priroda onda mora da me prizna,
ali je prevazilazim."

Trebalo mi je vremena da se snađem s stilom pisanja i pohvatam niti, ali sam tako nešto i očekivala tako da ne zameram.
Ne znam kako da vam objasnim ovu knjigu sem da kažem da je ujedno maglovita kao san, krvavo brutalna i bolna, ali i preplavljena nekom praznom nadom i ljubavlju bez oslonca.
Petrović vrlo vešto koristi svaku reč, odmereno i s znanjem i poštovanjem prema jeziku. Pravo je zadovoljstvo gledati kako reči teku, jedna za drugom, čitati ih i pratiti prirodan i melodičan ritam.
Na kraju, najlakše je reći, ova knjiga donosi osećaj života u teškim, prelomnim momentima. Saznanja da će se posle svega život nastaviti, i da nikada ti nikada više nećeš biti isti.