Ehsan Tabari احسان طبری (زادهٔ ۱۹ بهمن ۱۲۹۵ در ساری - درگذشتهٔ ۹ اردیبهشت ۱۳۶۸ در تهران) نویسنده، شاعر، نظریهپرداز برجستهٔ مارکسیسم-لنینیسم، ایدئولوژیست ارشد، و عضو کمیتهٔ مرکزی و هیئت سیاسی حزب توده ایران در سالهای انقلاب ایران بود. وی از نخستین سالهای دهه سی خورشیدی تا سال ۱۳۶۲ که در نظرات و عقاید خود تجدید نظر کرد، «معروفترین و برجستهترین چهرهٔ نظری حزب توده ایران» شناخته میشد. وی در دوران سلطنت محمدرضا پهلوی در دادگاهی نظامی به صورت غیابی محکوم به دو بار اعدام شده بود. پس از انقلاب سال ۱۳۵۷ همراه با دیگر رهبران حزب توده به ایران بازگشت و به ادامهٔ فعالیتهای سیاسی در رهبری حزب توده ایران پرداخت. او پنج سال پس از پیروزی انقلاب، با شرکت در مصاحبهای تلویزیونی از عقاید گذشته خود ابراز ندامت کرد و خاطرات خود را در کتاب کژراهه منتشر کرد.
حوصله ندارم كه بخواهم دربارهي حزب توده بشنوم يا حرف بزنم. به معناي واقعي كلمه، سياست يكي از كثيفترين موضوعات اين دنياي ماست احسان طبري، تئوريسين و مغز حزب توده در اواخر عمر با ميگرنهاي شديد و براي زندگي كردن در كشور خود مجبور ميشود مشتي كلمات بنويسد كه حتا يك كلمهاش را باور نداشت. براي اين كه بتواند در سرزمين خود نفسهاي آخر را بكشد، شعر
اي مسلمانان! من اينك يك مسلمانم دگر
ميسرايد. حيف از او كه عمري پا به راهي نهاد كه پايانش، پند شيخ اجل نشد آخر چو افسانه ميشوي اي بخرد افسانهي نيك شو، نه افسانهي بد