Ο Νίκος Σαραντάκος μάς παρουσιάζει είκοσι πέντε εξαιρετικά διαδεδομένους μύθους και πλάνες για την (ελληνική) γλώσσα, ανιχνεύει την προέλευση και τους λόγους της διάδοσής τους και τους ανασκευάζει.
Έχασαν τα ελληνικά για μία ψήφο την ευκαιρία να είναι η επίσημη γλώσσα των ΗΠΑ; Τα κομπιούτερ προγραμματίζονται, με πρωτοβουλία του Μπιλ Γκέιτς, στα αρχαία ελληνικά; Η ινδοευρωπαϊκή θεωρία έχει άραγε ξεπεραστεί; Πώς βέλαζαν τα αρχαία πρόβατα; Είναι η ελληνική μητέρα όλων των γλωσσών; Διαθέτει πέντε εκατομμύρια λέξεις; Το τελικό ν οξυγονώνει άραγε τον εγκέφαλο; Ο άνθρωπος θρώσκει; Οι κεφτέδες είναι ελληνικοί;
Τις απαντήσεις στα παραπάνω και σε άλλα ερωτήματα θα τις βρείτε σε αυτό το βιβλίο. Όλα αυτά με τον γνώριμο, επιστημονικό αλλά και απολαυστικό, τρόπο του, με ύφος παιγνιώδες, σαφές και ενίοτε σαρκαστικό.
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Εισαγωγή
1. Ο μύθος της μίας ψήφου 2. Το Λερναίο κείμενο 3. Η δήθεν πρωτογένεια της ελληνικής γλώσσας 4. Ο Μπιλ Γκέιτς συνιστά πράγματι τα αρχαία ελληνικά; 5. Ο μύθος της επίκλησης που είναι κρυμμένη μέσα στο ελληνικό αλφάβητο 6. Η άρνηση της φοινικικής προέλευσης του ελληνικού αλφαβήτου 7. Η πινακίδα του Δισπηλιού και τα λογικά άλματα των ελληνοκεντρικών 8. Έχει άραγε 5 εκατομμύρια λέξεις η ελληνική γλώσσα; 9. Η ελληνική γλώσσα, μητέρα όλων των γλωσσών; 10. Η άρνηση της ινδοευρωπαϊκής θεωρίας 11. Πώς βέλαζαν τα αρχαία πρόβατα; Η άρνηση της ερασμιακής προφοράς 12. Η λεξαριθμική θεωρία 13. Ο μύθος για το Ν που οξυγονώνει τον εγκέφαλο 14. Η Φωνηεντιάδα ή ο μύθος για την κατάργηση των φωνηέντων 15. Ο μύθος των μακρών φωνηέντων 16. Υπάρχουν στην ελληνική φράσεις μόνο με φωνήεντα; 17. Αυτό συμβαίνει μόνο στην ελληνική γλώσσα 18. Ο άνθρωπος δεν θρώσκει 19. Ο μύθος για την αρχαιοελληνική προέλευση του αμπεμπαμπλόμ 20. Ελληνικά στην Ιαπωνία, στη Χαβάη, στη Χιλή 21. Ομηρικά αγγλικά ή ο Γκας Πορτοκάλος σε νέες περιπέτειες 22. Οι κεφτέδες είναι ελληνικοί; 23. Ο τρόμος για την ορθογραφική αλλαγή 24. Από ποιον κινδυνεύει η ελληνική γλώσσα; 25. Φωνητική γραφή, λατινικό αλφάβητο και γκρίκλις
Ο Νίκος Σαραντάκος γεννήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 1959 στην Αθήνα. Έχει πτυχίο της σχολής Χημικών Μηχανικών του Μετσόβιου Πολυτεχνείου και Αγγλικής Φιλολογίας ενώ εργάζεται στο μεταφραστικό τμήμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και ζει στο Λουξεμβούργο. Παράλληλα είναι συγγραφέας, λογοτέχνης και μεταφραστής. Έχει εκδώσει βιβλία τεχνικά, λογοτεχνικά, γλωσσικού ενδιαφέροντος και βιβλία για το μπριτζ. Διατηρεί ένα καθημερινό ιστολόγιο (Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία), κυρίως με γλωσσικά και φιλολογικά, αλλά συχνά και πολιτικά θέματα.
Ένα διαμαντάκι από τη σειρά 96plus του ΕΑΠ. Απολαυστικότατο στην ανάγνωση και συνάμα τόσο χρήσιμο για την επιτυχή αποδόμηση των κλασικών ηλιθιοτήτων που είναι πολύ πιθανό ότι θα ακούσει κανείς σε μια καθημερινή συζήτηση με το αμόρφωτο ελληναριό της διπλανής πόρτας, γραφείου, τραπεζιού, παρέας...
Υπάρχουν κάποια βιβλία τα οποία όσο τα διαβάζεις, υπομειδιάς και απευθύνεις μία σιωπηλή επίνευση προς τον εαυτό σου, για την επιλογή που έκανες. Συνήθως, αυτό συμβαίνει σε λογοτεχνικά αριστουργήματα, ή σε βιβλία που χρειαζόταν να διαβάσεις, αλλά δεν το ήξερες μέχρι τότε. Εδώ έχουμε μια άλλη κατηγορία βιβλίου, εξίσου ενδιαφέρουσα, τα βιβλία που ήξερες ότι χρειαζόσουν αλλά δε γνώριζες που να τα αναζητήσεις.
Ο Σαραντάκος αποδομεί με τρόπο εύστοχο, σαφή και ελαφρώς σκωπτικό, τους πιο συνηθισμένους μύθους που αφορούν την ελληνική γλώσσα. Όλοι μας λίγο πολύ θα έχουμε συναντήσει κάποιον από αυτούς, είτε υπό την ταμπέλα “Greek Hoaxes” είτε (το πιο πιθανό δυστυχώς) ως προμετωπίδα μιας επηρμένης ανάλυσης που διατυμπανίζει την ανωτερότητα της Ελληνικής , (ιδίως της Αρχαίας Ελληνικής) έναντι όλων των άλλων γλωσσών και διαλέκτων στον πλανήτη.
Όταν ολοκληρώσεις το βιβλίο αυτό, νιώθεις (παραδόξως) ακόμη πιο περήφανος για τη γλώσσα σου, αλλά για τους σωστούς λόγους. Έχεις συνειδητοποιήσει ότι η Νέα Ελληνική δεν υστερεί σε τίποτα σε σχέση με την ομογάλακτη Αρχαιοελληνική, αλλά είναι μία θαυμάσια, ζωντανή γλώσσα, όπως είναι -με τον δικό της τρόπο- κάθε μία από τις πάνω από 5000 ομιλούμενες σήμερα γλώσσες. Έχεις πλέον μάθει ότι υπάρχουν και άλλα στάδια στη διαχρονία της Νεοελληνικής, όπως είναι η Ελληνιστική Κοινή, αλλά και η Μεσαιωνική και Πρώιμη Νεοελληνική, οι οποίες -καίτοι πιο κοντά στη σημερινή νόρμα της γλώσσας μας- είναι άδικα παραγνωρισμένες.
Έχεις πλέον εμπεδώσει ότι, σε πείσμα της δυστοπίας που σύμφωνα με κάποιους μας περιμένει εξαιτίας των greeklish και της λεξιπενίας, μία γλώσσα με ζωντανούς φυσικούς ομιλητές, με σύγχρονη γραμματεία και δυναμική γραμματική, δεν πεθαίνει έτσι ξαφνικά. Καμία από τις γλώσσες που σβήνουν (μία κάθε 2 εβδομάδες!) δεν επλήγη από τα κατακλυσμιαία φαινόμενα που περιγράφουν διάφοροι γλωσσαμύντορες, όψιμοι ή μη. Πολλοί παρόμοιοι μύθοι, όπως αυτός που ήθελε την Ελληνική να μη γίνεται παγκόσμια γλώσσα για μία ψήφο, είναι σίγουρο ότι ανθίζουν από τα αρχαία ήδη χρόνια, παρέα με το χαμηλό επίπεδο της γλώσσας των νέων που κραδαίνουν ορισμένοι, ως προαιώνια αιτίαση για τον εκφυλισμό της γλώσσας.
Είναι σίγουρο επίσης ότι τέτοιες πλάνες απαντούν λίγο πολύ σε όλους τους πολιτισμούς ανά τους αιώνες. Ακόμη πιο σίγουρο όμως είναι ότι ο συγγραφέας, χωρίς απαραίτητα να «κομίζει γλαύκας εις Αθήνας», ανασκευάζει άκρως ικανοποιητικά τους ισχυρισμούς αυτούς, αποδεικνύοντας ότι ένα εκλαϊκευμένο επιστημονικό πόνημα μπορεί να είναι ακριβές, έγκυρο, ευσύνοπτο και συνάμα ευανάγνωστο. Οι περιστασιακοί αναγνώστες θα το ευχαριστηθούν αναμφίβολα, ενώ οι πιο απαιτητικοί (ή με συναφείς σπουδές στο πεδίο της γλωσσολογίας) μπορούν να αξιοποιήσουν περαιτέρω τις εύστοχες παραπομπές και τη σχετική βιβλιογραφία.
εξόχως ευκολοδιάβαστο, αλλά και πολύ χρήσιμο. Για όσους παρακολουθούν το μπλογκ του συγγραφέα δεν θα υπάρξουν ιδιαίτερες εκπλήξεις εδώ. Δυστυχώς, ειναι αρκετά σύντομο: ανοίγει την όρεξη και σε κάνει να θέλεις κι άλλο, αλλά δεν είναι ούτε 100 σελίδες. Ιδιαίτερα χρήσιμο για προβληματισμό, ίσως θα μπορούσε ο συγγραφέας να είχε θίξει περισσότερο τις πολιτικές αιτίες των μύθων που καταγράφει. Ελπίζουμε να δούμε σύντομα τη συνέχεια
Όχι απλά ενδιαφέρον, αλλά ένα χρησιμότατο "εργαλείο", το οποίο με όμορφο, γλαφυρό τρόπο αποδομεί όλους εκείνους τους μύθους που κατασκευάζονται γύρω από την ελληνική γλώσσα και που μόνο θετικό ρόλο δεν παίζουν για την κατανόηση της γλώσσας και του ρόλου της.
.....η ανασκευή ενός μύθου είναι πολύ πιο χρονοβόρα από την κατασκευή του...
... όσοι θέλουν να εξασφαλίσουν το μέλλον της γλώσσας ,ας προσπαθήσουν να θεραπεύσουν τις αιτίες που οδηγούν σε υπογεννητικότητα και σε μετανάστευση των νέων....