Ριζωμένη σε μια μακρά παράδοση επαναστάσεων (που ξεκινούσε από την Μεγάλη Επανάσταση του 1789 και έφθανε μέχρι τις εργατικές εξεγέρσεις της δεκαετίας του 1830 καθώς και εκείνης του 1840), η Παρισινή Κομμούνα του 1871 ήταν η πρώτη μεγάλη αστεακή εξέγερση της σύγχρονης εποχής, αποτελεί δε ορόσημο στην ιστορία του παγκόσμιου εργατικού κινήματος και της ανθρώπινης χειραφέτησης γενικότερα. Ήταν η πρώτη απόπειρα λαϊκής αυτοκυβέρνησης, η πρώτη πανηγυρική διάψευση της πεποίθησης ότι οι απλοί άνθρωποι είναι ανίκανοι να πάρουν τις τύχες τους στα χέρια τους. Επιπλέον, η Κομμούνα δεν ήταν ένα ακόμη επεισόδιο μέσα στην ατέρμονη πορεία του ιστορικού γίγνεσθαι, αλλά μια επανάσταση που δεν περιοριζόταν στα χρονικά όρια της εποχής της. «Ήταν μια επανάσταση του 21ου αιώνα, ενώ η Ρωσική Επανάσταση ήταν μια επανάσταση του 19ου αιώνα», όπως πολύ εύστοχα έχει επισημάνει η Έλλη Παπά.
Pyotr Alekseyevich Kropotkin, prince, Russian anarchist, and political philosopher, greatly influenced movements throughout the world and maintained that cooperation, not competition, the means, bettered the human condition.
Breve reflexión sobre el resultado de un experimento revolucionario espontáneo. Aún no salimos de la época de la "reacción". ¿Habrá otra comuna en el siglo XXI?, ¿o será la única salida frente a la debacle de la civilización?