قصاص

by Vahé Katcha, ابراهیم صدقیانی (Translator)

Էլեկտրոնային տարբերակը անվճար ներբեռնել ԱՅՍՏԵՂ։
«Ակն ընդ ականը» Վահե Քաչայի (1928-2003) գլուխգործոցներից է։ Այս վիպակի համար 1957թ. Քաչան արժանացել է Ֆրանսիայում օտարազգի գրողներին տրվող ամենահեղինակավոր՝ Ռիվարոլի մրցանակի։

Վերցված է՝ Գիշատիչների խնջույքը / Վ. Քաչա, ֆրանս. թարգմ.՝ Ալ. Թոփչյան, խմբ.՝ Ե.Ս. Զարեհյան, վերջաբ. հեղ.՝ Ալ. Թոփչյան, Երևան: Սովետական գրող, 1976, 366 էջ, 20 սմ, հրատարակությունից։

158 pages, Paperback

First published January 1, 1956

About the author

Vahé Katcha, de son vrai nom Vahé-Karnik Khatchadourian, (Damas, 1928 - Paris, 14 janvier 2003) est un écrivain, scénariste et journaliste français d'origine arménienne.

Né en Syrie, Vahé Katcha passe son adolescence au Liban. Il le quitte à 17 ans pour la France. Il suit à Paris des études de cinéma et de mise en scène à l'IDEC et obtient le Prix Pelman en 1962 pour deux reportages journalistiques : Pas de pitié pour les aveugles et Les cancéreux.

Il publie son premier livre à l'âge de 20 ans, Les mégots du dimanche (Gallimard).

Son deuxième ouvrage, Œil pour œil est adapté au cinéma par André Cayatte.

Vahé Katcha a écrit 25 romans (exemple : Un homme est tombé dans la rue), 2 pièces, 15 scénarios de films et un recueil de pensée sur la mort (Laissez mourir les autres). Parmi ses romans adaptés au cinéma figurent Galia qui a révélé Mireille Darc au public, À Cœur joie avec Brigitte Bardot, Le Maître-nageur avec Jean-Louis Trintignant et Jean-Claude Brialy ou La Grande Sauterelle avec Mireille Darc.

Il a aussi travaillé pour la MGM et le film Un homme doit mourir (The Hook) (avec, entre autres, Kirk Douglas), l'adaptation de son livre L'Hameçon et participé à l'écriture des scénarios des films d'Henri Verneuil Le Casse ou Mayrig. Son roman phare reste l'épopée familiale des Dourian dans Un poignard dans ce jardin (1981), œuvre à la fois romanesque et historique d'une famille arménienne. L'histoire se situe avant, pendant et après le génocide arménien et raconte l'histoire d'une famille arménienne de Constantinople.

Parmi ses autres romans, notamment publiés par les Presses de la Cité, figurent Un bateau de singes (1966), Un bruit qui court (1979), Le Chypriote (en collaboration, 1982).

Reviews

[Dató · Rating 5 out of 5]

Անկասկած Քաչան ընթերցողին մինչև վերջին վերջակետը լարված պահելու մասնագետ է, խոսք չկա։ Մի շնչով կարդացվող հերթական ստեղծագործություններից մեկն էր, որտեղ հեղինակն այնպես է անում, որ չես էլ հասկանում, թե ինչպես ես տասնյակ էջերը թերթում՝ հասկանալու համար, թե ինչ է ի վերջո լինելու։

«Արարչի ութերորդ օրը» վիպակի ամփոփման մեջ էլ եմ նշել, էստեղ էլ եմ ասում, այն, թե ինչպես է Քաչան ընտրում մեր իրականության մեջ գոյություն ունեցող, բայց մեր ուշադրության լուսանցքից դուրս մնացած պատմություններ, ֆանտաստիկ է։

Անպայման խորհուրդ եմ տալիս, կարդացեք։

[Samson Martirosyan · Rating 5 out of 5]

«Ակն ընդ ական»ը հիասքանչ ստեղծագործություն է։ Դեպքերը տեղի են ունենում Լիբանանում, իսկ գրքի հիմնական հերոսները երկուսն են՝ ֆրանսիացի բժիշկ և մի լիբանանցի (չակերտները շատ չեմ ուզում բացել)։
Եթե Վահե Քաչայի բոլոր գրքերն են այսքան լավը ապա հաստատ կուզեմ դրանք բոլորը կարդալ։
Շուտվանից այսքան լարված չէի կարդացել, գրքի մոտ կեսից սկսած ուղղակի անհնար է պոկվել, մինչև վերջին բառը կպել էի քինդլիս։ Չնայած կարելի է ասել, որ պահ է գալիս երբ սկսում ես կռահել գրքի ավարտը, բայց միևնույն է չես կարող հաստատ համոզված լինել։ Հեղինակը իր գրելու ոճով ընթերցողին շատ վարպետորեն փոխանցում է հերոսների զգացմունքները՝ անբացատրելի տագնապ և վախ, խղճի խայթոցներ, նորից վախ, անհոգ ապագայի հույսեր, ցնորք և այլն։ Շատ մանրակրկիթ նաև պատկերացնում ես տեղայնքը ու շուրջբոլորը տիրող, իրար կտրուկ փոխարինող տարբեր տրամադրությունների երանգները։ Եղանակը նույնպես իր ուրույն դերն է խաղում այս գրքում։ Շատ հավանեցի խելագառության ու ցնորքային մասերը։
Չեմ կարող այս գիրքը թեթև թրիլլեր համարել, ըդհակառակը՝ ծանր է կարդացվում, արագ ու ծանր։ Ճնշումը լավ բարձր է, տոնայնությունն էլ զրնգուն։
Էփիք էր։ Սի-րե-ցի Քաչային, նրանից կարդացածս առաջին գիրքն էր։
Հ.Գ. գիրքը գրվել է Բեյրութում, միգուցե դրա համար Լիբանանի շունչը այդքան լավ է փոխացվում։

[arsen hakobian. · Rating 4 out of 5]

հահ լավն էր, բայց դե գիշատիչն ամենից շատն եմ հավանել ։դ

տեղ-տեղ թուլանում էր, խճճվում էի, չէի հասկանում ինչ էր կատարվում, բայց դե՝ հավես էր առաջ գնում )))

[Marat M. Yavrumyan · Rating 5 out of 5]

Վահե Քաչայի հերթական գլուխգործոցը. Վիպակը Քաչայով է շնչում, ապրում. երևի ամենաշըտ ինձ լարված պահած գիրքն է։ Թարգմանությունը կրկին Ալ. Թոփչյանի, էլեկտրոնային տարբերակը (որպես ebook), արդեն գիտեք որտեղից։) Վայելեք։

[Ruby Rue · Rating 3 out of 5]

Քաչայի գրքերից լավագույնը չէր ինձ համար, բայց էս գրքում էլ էր հեղինակն ընթերցողին լարված պահում ավելի շատ հոգեբանական պահերով, քան սյուժեով: Ասենք բժիշկը որևէ օրենքի առաջ պատասխանատու չէ, որ աշխատանքային ժամերից դուրս որևէ հաճախորդի սպասարկի, բայց նրան չընդունելը ու դրա հետևանքները կարան իրեն հանգիստ ու դադար չտան:

Քաչայի գրքերը կարդալը մազոխիստական հաճույք ա համ էլ ինձ համար. սիրում եմ պատկերացնել, որ հերոսի հետ կատարվածն իմ հետ ա լինում, տենց հայտնվել հոգեբանական ճնշման տակ, որի տակ գիրքն ավելի լավն ա թվում:

[Davood Panahi · Rating 3 out of 5]

داستان جراح فرانسوی که تو بیمارستانی تو طرابلس یکی از شهر های لبنان کار میکنه و خیلی هم موفقه
ی شب ی بیمار میره محل سکونت این پزشک و ....

داستان کشش و شروع و پایان خوبی داشت
ب شخصه پایانش رو اصلا پیش بینی نمیکردم

[Garnik · Rating 5 out of 5]

Նորից բժիշկ և նորից կյանքի ու մահվան հարցեր (ինչպես "Արարչի 8-րդ օրը"-ում), բայց արդեն ոչ թե Փարիզ, այլ Բեյրութ, ավելի սուր ու դինամիկ սյուժեով, որ չի թողնում կտրվես կարդալուց, ու մտքով զուգահեռ տարբեր հանգուցալուծումներ ես առաջարկում ինքդ քեզ: Հետաքրքիր է՝ ինչպես են որոշ գրողներ հաջողում ստիպել մեզ ապրումակցել իրենց հերոսներին (ինչպես այս վիպակի դեպքում), իսկ մյուսները՝ ոչ: Իրոք որ Քաչայի գլուխգործոցներից էր, որի համար նա 1957թ.արժանացել է Ֆրանսիայում օտարազգի գրողներին տրվող ամենահեղինակավոր՝ Ռիվարոլի մրցանակի։

[Gianni WhiteBeard · Rating 4 out of 5]

Բժիշկ Էռմեն արդյոք իմանում էր որ գիշերային լոգանք ընդունելը իր գլխին այդքան փորձանք էր բերելու... երևի թե ոչ:
Արդյոք բժիշկները ընդհանրապես իրավունք ունե՞ն մեկուսանալու, ազատ ժամ ունենալու և մոռանալու որ իրենք բժիշկ են և պարտավորություն ունեն իրենց արած Հիպոկրատյան երդման դիմաց:
Երևի Պորտաքի տեղ ով էլ որ լիներ նույն կերպի կվարվեր Էռմեի հետ...
Առաջին էջից մինչև վերջ լարված մի պատմություն էր, ինձ համար նուրություն էր Վահե Քաչան, երևի շարունակեմ կարդալ իր մյուս գրքերը:

[Emma · Rating 3 out of 5]

Քաչայի գրքերից 2-րդն էր, որ կարդացի (Գիշատիչների խնջույքից հետո): Անկասկած դուրս եկավ, մի շնչով կարդացվող գիրք էր: Գիրքը կարելի է որակավորել որպես հոգեբանական թրիլլեր, Քաչան էդ մթնոլորտը ստեղծել է, չնայած ավարտը կանխատեսելի էր:
Ես կարդացել եմ էլեկտրոնային տարբերակով ու հստակ երևում էր, որ գործողությունները տեղի են ունեցել Լիբիայում, Տրիպոլիում: Բայց այստեղի review-ներում կարդացի, որ Լիբանանում էր, ինչն ինձ շատ զարմացրեց :Դ

[Մետաքսյա · Rating 5 out of 5]

Քաչայից կարդացածս առաջին ստեղծագործությունն էր։ Շատ կարևոր է, որ գրողն իր առաջին գրքով այնպես գրավի, որ էլի ու էլի փնտրես իրեն, ցանկանաս նոր բան կարդալ։ Շատ արագ ընթերցվող գիրք էր, լարված է պահել մինչև վերջ, սիրեցի

[Իզաբելա Մադոյան · Rating 5 out of 5]

Ուղղակի կասեմ,որ պաշտում եմ էս գրողին։

[Foroogh · Rating 5 out of 5]

عجب پایان غافلگیر کننده ای داشت! واهه کاچا حرف نداره ولی متاسفانه توی ایران گمنام مونده

[Ararat Yeganian · Rating 4 out of 5]

Հայ Ալբեր Կամյուն🙂

[Arpi Ghazarian · Rating 3 out of 5]

Խրատական ելևէջներ կային, բայց ընդհանուր առմամբ էն չէր. կանխատեսելիություն կար մեջը, ձգձգված էր, տեղ-տեղ անհետաքրքիր ու հոգնացուցիչ: Խիստ զիջում էր նախորդ 2 գործերին:

[Siranush · Rating 5 out of 5]

Ընտիր գիրք, անվերջ հակասական գաղափարներով: