What do you think?
Rate this book
Κλίμακα F
Τι κάνουμε;». Είναι αποφασισμένος να πάρει απάντηση στα ερωτήματά του.
«Κινούμε λίγο τον κόσμο. Όταν αρχίζει να χάνει την ισορροπία του».
«Την ισορροπία των λίγων».
«Μη γίνεσαι αφελής. Πάντα την ισορροπία οι λίγοι την επιλέγουν. Στα μέτρα τους».
«Δεν έχει σημασία, λοιπόν, ποιοι είναι αυτοί;»
«Βεβαίως και έχει. Υπάρχουν πολλές ολιγαρχίες. Υπαρκτές και εν δυνάμει. Το ζήτημα είναι να επιλέξεις με ποια θα πας».
«Ποια ολιγαρχία επιλέξαμε εμείς;»
«Την πιο παλιά. Αυτή που έχει επιβιώσει από όλα. Αυτή που ξέρει πότε ο κόσμος πρέπει να αλλάξει και τον αλλάζει».
Μια επίθεση με εκρηκτικούς μηχανισμούς στην Ισραηλιτική Λέσχη και η αποκάλυψη της δολοφονίας μιας νεαρής γυναίκας κινητοποιούν δημοσιογράφους και πολιτική ηγεσία. Την ευθύνη αναλαμβάνει η οργάνωση «Κρυπτεία». Οι συλλήψεις που ανακοινώνει η αστυνομία αποτελούν κίνηση εντυπωσιασμού ή προάγγελο νέων χτυπημάτων; Μια ομάδα δημοσιο-γράφων με τη βοήθεια του καθηγητή Πουλιέζου προσπαθεί να αποκαλύψει την ταυτότητα των δραστών. Μια ομάδα νεαρών στην Αίθουσα ΘΕ.ΛΙ. (Θεμέλιος Λίθος) επηρεάζουν την κοινή γνώμη κάνοντας παρεμβάσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ο πόλεμος ξεκινά και τα νήματα κινούν «αόρατοι» παίκτες. Ποιος θα κερδίσει το παιχνίδι; Στο μέσο της μάχης η Κλίμακα F. Θα δώσει απαντήσεις; Ίσως τελικά η «αράχνη» αλλάξει όψη για να επιβιώσει…
«Κινούμε λίγο τον κόσμο. Όταν αρχίζει να χάνει την ισορροπία του».
«Την ισορροπία των λίγων».
«Μη γίνεσαι αφελής. Πάντα την ισορροπία οι λίγοι την επιλέγουν. Στα μέτρα τους».
«Δεν έχει σημασία, λοιπόν, ποιοι είναι αυτοί;»
«Βεβαίως και έχει. Υπάρχουν πολλές ολιγαρχίες. Υπαρκτές και εν δυνάμει. Το ζήτημα είναι να επιλέξεις με ποια θα πας».
«Ποια ολιγαρχία επιλέξαμε εμείς;»
«Την πιο παλιά. Αυτή που έχει επιβιώσει από όλα. Αυτή που ξέρει πότε ο κόσμος πρέπει να αλλάξει και τον αλλάζει».
Μια επίθεση με εκρηκτικούς μηχανισμούς στην Ισραηλιτική Λέσχη και η αποκάλυψη της δολοφονίας μιας νεαρής γυναίκας κινητοποιούν δημοσιογράφους και πολιτική ηγεσία. Την ευθύνη αναλαμβάνει η οργάνωση «Κρυπτεία». Οι συλλήψεις που ανακοινώνει η αστυνομία αποτελούν κίνηση εντυπωσιασμού ή προάγγελο νέων χτυπημάτων; Μια ομάδα δημοσιο-γράφων με τη βοήθεια του καθηγητή Πουλιέζου προσπαθεί να αποκαλύψει την ταυτότητα των δραστών. Μια ομάδα νεαρών στην Αίθουσα ΘΕ.ΛΙ. (Θεμέλιος Λίθος) επηρεάζουν την κοινή γνώμη κάνοντας παρεμβάσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ο πόλεμος ξεκινά και τα νήματα κινούν «αόρατοι» παίκτες. Ποιος θα κερδίσει το παιχνίδι; Στο μέσο της μάχης η Κλίμακα F. Θα δώσει απαντήσεις; Ίσως τελικά η «αράχνη» αλλάξει όψη για να επιβιώσει…
336 pages, Paperback
First published April 20, 2019
1 person is currently reading
18 people want to read
About the author
Έλενα Χουσνή
16 books26 followersΗ Έλενα Χουσνή γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Πέλλα. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος στις εφημερίδες "Έθνος" και "Έθνος της Κυριακής", ως υπεύθυνη του Γραφείου Τύπου της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου και ως επικεφαλής του Γραφείου Ευρωπαϊκής Πληροφόρησης Europe Direct Βορείου Αιγαίου, ενώ σήμερα εργάζεται στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση Σάμου. Διηγήματά της έχουν φιλοξενηθεί σε συλλογικά έργα, ενώ το βιβλίο της "Άλικο σαν το ...Αίμα" έλαβε το Α΄ Βραβείο στον Πανελλήνιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών (2012). Από την ΠΕΛ εξ άλλου έχει βραβευθεί με το Α΄ Βραβείο Θεατρικού έργου (2009) και με το Γ΄ Βραβείο Μυθιστορήματος (2009). Έχει λάβει διακρίσεις και βραβεία σε πολλούς πανελλήνιους διαγωνισμούς. Το 2014 εξέδωσε το πρώτο της βιβλίο "Στα άδυτα.. των δυτών" από τις εκδόσεις Δίαυλος ενώ τον Ιανουάριο του 2015 έγινε μέλος της ΕΛΣΑΛ (Ελληνική Λέσχη Συγγραφέων Αστυνομικής Λογοτεχνίας)
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 13 of 13 reviews
April 11, 2019
Όταν, μετά από μια σύντομη κουβέντα, η Έλενα Χουσνή μου έστειλε το καινούριο της μυθιστόρημα, δεν ήξερα τι θα διαβάσω – πέρα απ’ το ότι το θέμα θα είναι δύσκολο, όπως και στα προηγούμενα βιβλία της. Το κάνει η Έλενα αυτό, καταπιάνεται με θέματα που ζορίζουν. Και το κάνει καλά.
Σε τούτο το καινούριο βιβλίο, το «Κλίμακα F», ξεπερνά τα προηγούμενα. Μιλάει για τον φασισμό, τον νεοναζισμό, τον ρατσισμό, που αυξάνονται με αλματώδεις ρυθμούς στην Ευρώπη, χωρίς ν’ αφήνουν απ’ έξω τη χώρα μας. Μιλάει ακόμα για τα ΜΜΕ και τα social media, την επιρροή που μπορεί να ασκήσει κανείς μέσα απ’ αυτά, θετική ή αρνητική, τη χειραγώγηση. Με μικρά κεφάλαια, με κοφτές φράσεις, με προσεκτικά διαλεγμένες λέξεις χτίζει κομματάκι κομματάκι την ιστορία της.
Από την απελπισία των ανθρώπων της εποχής μας, την αδράνεια, την αδιαφορία, την απομάγευση της πολιτικής, μέχρι τα ρατσιστικά και “τρομοκρατικά” χτυπήματα ομάδων που προσπαθούν να τρομοκρατήσουν αυτούς που θεωρούν αντίπαλους, η Έλενα θεμελιώνει τις απόψεις της –μέσα από το στόμα του καθηγητή Δημήτρη Πουλιέζου ή των δημοσιογράφων Άρη και Μιλτιάδη– λέξη τη λέξη, φράση τη φράση.
«Χρησιμοποιούν τον ρατσισμό για να αποκτήσουν πολιτική πελατεία. Έχουν βρει τη χρυσή μέθοδο. Συσπειρώνουν τον κόσμο εναντίον ενός κοινού εχθρού. Τώρα είναι οι μετανάστες. Χθες ήταν οι προδότες του έθνους. Αύριο θα είναι ίσως η πολιτική ηγεσία, οι θεσμοί. Δεν έχει σημασία ποιος. Το ζήτημα είναι να υπάρχει ένας εχθρός. Και να χρεώνεται σε αυτόν κάθε δεινό. Κάθε πρόβλημα. Το πολιτικό σύστημα από μόνο του δεν δημιουργεί συσπειρώσεις. Έχει χάσει κάθε αξιοπιστία. Κανείς δεν πιστεύει τους πολιτικούς, κανείς δεν αναμένει τίποτε από αυτούς, κανείς δεν πιστεύει ότι μπορεί να υπάρξει ηγέτης. Άρα το να περιορίζεις την ρητορική σου ενάντια στα συστημικά κόμματα δεν φτάνει. Δεν σου δίνει πελατεία. Δεν σου φέρνει ψήφους. Αλλά ο άλλος εχθρός; Ο μαύρος, ο εισβολέας, ο αλλόθρησκος, ο πορθητής που θα αλώσει τον πολιτισμό σου; Ε, αυτός πουλάει. Βασικά πουλάει η ιδέα του μεγάλου εχθρού, του προαιώνιου που έρχεται να μας ξανακάνει ραγιάδες.»
Είναι δύσκολο να μιλήσει κανείς για θέματα που καίνε στο σήμερα. Στο βιβλίο φαίνεται η έρευνα πίσω από την ιστορία. Τα “περιστατικά” που περιγράφονται είναι μεν φανταστικά, θα μπορούσαν όμως να έχουν συμβεί. Η ομάδα ΘΕ.ΛΙ. που επηρεάζει την κοινή γνώμη μέσα από τα social media μοιάζει με υπαρκτές ομάδες troll, κομμάτων ή κρατικών οργανισμών, που διαμορφώνουν απόψεις – το έχουμε δει να συμβαίνει. Η στοχοποίηση των “αντιπάλων”, η δολοφονία χαρακτήρων, τα τρομοκρατικά χτυπήματα, ο εκφοβισμός, οι εκβιασμοί, τα ψέματα από κάθε μεριά, η χειραγώγηση, η εκμετάλλευση των γεγονότων. Όλα χτισμένα άψογα, πειστικά, με τρόπο που σε κάνουν να σκέφτεσαι δυο και τρεις φορές την κάθε παράγραφο.
Το ζήτημα είναι, θα καταφέρουμε να ξεφύγουμε από όλον αυτόν τον κλοιό; Θα μπορέσουμε ποτέ να σκοτώσουμε τα φίδια που βγήκαν από τα αβγά τους και θέριεψαν; «Ποια είναι η κόλαση τελικά; Η δική σας ή η δική μας;»
Δεν ξέρω. Ούτε η Έλενα, μάλλον. Δεν υπάρχουν έτοιμες λύσεις. Το πρώτο βήμα είναι να τα κατανοήσουμε – εδώ είμαστε τώρα. Και μετά να το παλέψουμε όλοι μαζί, να βρούμε την κλωστή που θα ξηλώσει το πουλόβερ.
Το βιβλίο βοηθάει στην κατανόηση του προβλήματος. Με γροθιά στο στομάχι. Τελικά, μόνο έτσι γίνεται.
υγ. Παρ' ότι δεν το συνηθίζω, βάζω 5 αστεράκια. Όχι μόνο γιατί είναι ένα εξαιρετικό βιβλίο, και τα αξίζει, αλλά και για την τόλμη της Έλενας -και του εκδότη της- να το βγάλουν στην αγορά. Καλή επιτυχία, μέσα απ' την καρδιά μου :-)
Σε τούτο το καινούριο βιβλίο, το «Κλίμακα F», ξεπερνά τα προηγούμενα. Μιλάει για τον φασισμό, τον νεοναζισμό, τον ρατσισμό, που αυξάνονται με αλματώδεις ρυθμούς στην Ευρώπη, χωρίς ν’ αφήνουν απ’ έξω τη χώρα μας. Μιλάει ακόμα για τα ΜΜΕ και τα social media, την επιρροή που μπορεί να ασκήσει κανείς μέσα απ’ αυτά, θετική ή αρνητική, τη χειραγώγηση. Με μικρά κεφάλαια, με κοφτές φράσεις, με προσεκτικά διαλεγμένες λέξεις χτίζει κομματάκι κομματάκι την ιστορία της.
Από την απελπισία των ανθρώπων της εποχής μας, την αδράνεια, την αδιαφορία, την απομάγευση της πολιτικής, μέχρι τα ρατσιστικά και “τρομοκρατικά” χτυπήματα ομάδων που προσπαθούν να τρομοκρατήσουν αυτούς που θεωρούν αντίπαλους, η Έλενα θεμελιώνει τις απόψεις της –μέσα από το στόμα του καθηγητή Δημήτρη Πουλιέζου ή των δημοσιογράφων Άρη και Μιλτιάδη– λέξη τη λέξη, φράση τη φράση.
«Χρησιμοποιούν τον ρατσισμό για να αποκτήσουν πολιτική πελατεία. Έχουν βρει τη χρυσή μέθοδο. Συσπειρώνουν τον κόσμο εναντίον ενός κοινού εχθρού. Τώρα είναι οι μετανάστες. Χθες ήταν οι προδότες του έθνους. Αύριο θα είναι ίσως η πολιτική ηγεσία, οι θεσμοί. Δεν έχει σημασία ποιος. Το ζήτημα είναι να υπάρχει ένας εχθρός. Και να χρεώνεται σε αυτόν κάθε δεινό. Κάθε πρόβλημα. Το πολιτικό σύστημα από μόνο του δεν δημιουργεί συσπειρώσεις. Έχει χάσει κάθε αξιοπιστία. Κανείς δεν πιστεύει τους πολιτικούς, κανείς δεν αναμένει τίποτε από αυτούς, κανείς δεν πιστεύει ότι μπορεί να υπάρξει ηγέτης. Άρα το να περιορίζεις την ρητορική σου ενάντια στα συστημικά κόμματα δεν φτάνει. Δεν σου δίνει πελατεία. Δεν σου φέρνει ψήφους. Αλλά ο άλλος εχθρός; Ο μαύρος, ο εισβολέας, ο αλλόθρησκος, ο πορθητής που θα αλώσει τον πολιτισμό σου; Ε, αυτός πουλάει. Βασικά πουλάει η ιδέα του μεγάλου εχθρού, του προαιώνιου που έρχεται να μας ξανακάνει ραγιάδες.»
Είναι δύσκολο να μιλήσει κανείς για θέματα που καίνε στο σήμερα. Στο βιβλίο φαίνεται η έρευνα πίσω από την ιστορία. Τα “περιστατικά” που περιγράφονται είναι μεν φανταστικά, θα μπορούσαν όμως να έχουν συμβεί. Η ομάδα ΘΕ.ΛΙ. που επηρεάζει την κοινή γνώμη μέσα από τα social media μοιάζει με υπαρκτές ομάδες troll, κομμάτων ή κρατικών οργανισμών, που διαμορφώνουν απόψεις – το έχουμε δει να συμβαίνει. Η στοχοποίηση των “αντιπάλων”, η δολοφονία χαρακτήρων, τα τρομοκρατικά χτυπήματα, ο εκφοβισμός, οι εκβιασμοί, τα ψέματα από κάθε μεριά, η χειραγώγηση, η εκμετάλλευση των γεγονότων. Όλα χτισμένα άψογα, πειστικά, με τρόπο που σε κάνουν να σκέφτεσαι δυο και τρεις φορές την κάθε παράγραφο.
Το ζήτημα είναι, θα καταφέρουμε να ξεφύγουμε από όλον αυτόν τον κλοιό; Θα μπορέσουμε ποτέ να σκοτώσουμε τα φίδια που βγήκαν από τα αβγά τους και θέριεψαν; «Ποια είναι η κόλαση τελικά; Η δική σας ή η δική μας;»
Δεν ξέρω. Ούτε η Έλενα, μάλλον. Δεν υπάρχουν έτοιμες λύσεις. Το πρώτο βήμα είναι να τα κατανοήσουμε – εδώ είμαστε τώρα. Και μετά να το παλέψουμε όλοι μαζί, να βρούμε την κλωστή που θα ξηλώσει το πουλόβερ.
Το βιβλίο βοηθάει στην κατανόηση του προβλήματος. Με γροθιά στο στομάχι. Τελικά, μόνο έτσι γίνεται.
υγ. Παρ' ότι δεν το συνηθίζω, βάζω 5 αστεράκια. Όχι μόνο γιατί είναι ένα εξαιρετικό βιβλίο, και τα αξίζει, αλλά και για την τόλμη της Έλενας -και του εκδότη της- να το βγάλουν στην αγορά. Καλή επιτυχία, μέσα απ' την καρδιά μου :-)
May 14, 2019
Ήξερα ότι θα το διαβάσω γρήγορα. Εμπιστεύομαι την Έλενα και αγαπώ το ταλέντο της. Όταν άρχισα την ανάγνωση και περνούσαν οι πρώτες σελίδες, τα πρώτα κεφάλαια κατάλαβα ότι δεν θα ήταν ένα εύκολο βιβλίο. Η Κλίμακα F δεν είναι ένα βιβλίο χαλάρωσης. Μετά από καιρό έκλεισα τη μουσική που άκουγα ενώ διάβαζα ταυτόχρονα. Ήμουν μόνο εγώ και το βιβλίο. Και έφτασε το τέλος κι έκλεισα το βιβλίο σφιγμένη, το μυαλό μου γεμάτο από την αιχμηρή γραφή που έκανε αυτό που έπρεπε να κάνει. Να με προβληματίσει.
Με ΜΜΕ, ρατσισμό, φασισμό και δολοπλοκίες, με πλοκή που δεν κουράζει στιγμή η συγγραφέας με έκανε να μπω στο μυαλό της, να δω τους προβληματισμούς της. Την όρεξή της να μας ξυπνήσει.
Πολλά μπράβο για την τόλμη της όπως και στον εκδότη της που κυκλοφόρησαν ένα τέτοιο βιβλίο. Ξέρω ότι σε λίγα χρόνια θα μου είναι πολύ δύσκολο να αποφασίσω ποιο θα είναι το αγαπημένο μου βιβλίο της
Με ΜΜΕ, ρατσισμό, φασισμό και δολοπλοκίες, με πλοκή που δεν κουράζει στιγμή η συγγραφέας με έκανε να μπω στο μυαλό της, να δω τους προβληματισμούς της. Την όρεξή της να μας ξυπνήσει.
Πολλά μπράβο για την τόλμη της όπως και στον εκδότη της που κυκλοφόρησαν ένα τέτοιο βιβλίο. Ξέρω ότι σε λίγα χρόνια θα μου είναι πολύ δύσκολο να αποφασίσω ποιο θα είναι το αγαπημένο μου βιβλίο της
Read
May 4, 2019«Η Δημοκρατία δεν κόβει πια εισιτήρια… Στο όνομα της έκλαψαν, έκαψαν, πόνεσαν, χάρηκαν, τραγούδησαν, έθαψαν, ζωντάνεψαν, λύγισαν, κορόιδεψαν, έχασαν, κέρδισαν. Καμιά γυναίκα δεν είχε τόσους θύτες και τόσα θύματα. Μόνο η δημοκρατία! Και πια το πάλκο δεν τη χωρά. Το έργο δεν μιλά στους θεατές. Οι θεατές λιγόστεψαν; Όχι δεν λιγόστεψαν. Έπαψαν να πιστεύουν στο σενάριο. Έπαψαν να πιστεύουν στους ηθοποιούς. Δεν θέλουν να πληρώσουν το ακριβό εισιτήριο. Προτιμούν να παρακολουθούν τις τζάμπα παραστάσεις στις πλατείες, στους δρόμους. Αλλά όχι σαν αυτόπτες μάρτυρες. Όχι. Από τον καναπέ τους. Δεν θέλουν να κινδυνεύσουν, δεν θέλουν να θυσιάσουν τίποτε… Και κυρίως δεν θέλουν να θυσιαστούν…»
Τελικά πόσο εύκολο είναι να μιλήσεις ανοιχτά για τον φασισμό; Πόσο εύκολο είναι να γράψεις για τον ρατσισμό, τον εθνικισμό, για τις ακραίες πεποιθήσεις, για τις χαμένες ιδεολογίες, για τα πολιτικά συμφέροντα, για τη φίμωση της αλήθειας και της ακαδημαϊκής φωνής. Γιατί η αλήθεια ξύνει πληγές όταν λέγεται. Και μερικοί δεν θέλουν να χαλάσει η μανέστρα. Αλλά κάποιος πρέπει να την ανακατεύει για να μην κολλήσει στον πάτο της κατσαρόλας!
Θα έλεγα λοιπόν ότι είναι πολύ δύσκολο να βρει ένας στους πολλούς το σθένος να έρθει αντιμέτωπος με την αλήθεια. Να πει τα πράγματα με το όνομα τους. Θέλει και τόλμη και θάρρος αλλά και θράσος οφείλω να ομολογήσω γιατί στις μέρες που ζούμε η έννοια του φασισμού έχει γίνει καραμέλα στο στόμα πολλών. Μη τυχόν ξεστομίσεις το οτιδήποτε που μπορεί να ενοχλεί αμέσως σου κολλάνε την ταμπέλα του φασίστα, του εθνικιστή, του ρατσιστή. Ακόμα και αν οι δικές σου πεποιθήσεις είναι οι ακριβώς αντίθετες. Αλλά για να δούμε λίγο τι είναι ο φασισμός…
Ο φασισμός είναι ριζοσπαστική, αυταρχική και εθνικιστική πολιτική ιδεολογία που έχει ως στόχο να θέσει το έθνος, το οποίο ορίζει βάσει αποκλειστικών βιολογικών, πολιτισμικών και ιστορικών συνθηκών, υπεράνω κάθε άλλης αξίας και να δημιουργήσει μια κινητοποιημένη εθνική κοινότητα. Σύμφωνα με τον ιστορικό Ρότζερ Γκρίφιν, όπου θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους μελετητές του φασισμού, ο ορισμός του μπορεί να συμπυκνωθεί σε μια φράση: «ο φασισμός είναι πολιτική ιδεολογία του οποίου ο μυθικός πυρήνας στις διάφορες παραλλαγές του είναι μια αναγεννητική μορφή λαϊκιστικού υπερεθνικισμού». Και εδώ ο όρος λαϊκισμός μεταφράζεται με την ακραία αρνητική του εκδοχή που σημαίνει ότι στηρίζεται στην εσκεμμένη ανειλικρίνεια.
Αυτά εν ολίγοις. Αλλά θα μου πείτε γιατί σας τα λέω όλα αυτά και τι σχέση έχουν με τον τίτλο του άρθρου. Ας πούμε ότι είναι μια μικρή εισαγωγή για αυτό που θα ακολουθήσει. Γιατί η Έλενα Χουσνή ένιωσε την ανάγκη να γράψει για όλα τα παραπάνω και έτσι δημιουργήθηκε η «Κλίμακα F» φέροντας έναν τίτλο που συνάδει με την φασιστική κλίμακα του Adorno η οποία αναλύει την έννοια της αυταρχικής προσωπικότητας σε σχέση με τον φασισμό. Αλλά το βιβλίο της Έλενας Χουσνή δεν είναι μόνο αυτό γιατί με βάση την κλίμακα F έρχεται στο φως ένα πόνημα που θίγει την κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα μετά την οικονομική κρίση έχοντας όμως και προεκτάσεις γενικότερα σε όλο τον κόσμο. Γιατί η έννοια του φασισμού είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο και δεν περιορίζεται μόνο στα στενά σύνορα της χώρας μας.
Τα τελευταία χρόνια ζούμε κυριολεκτικά υπό ένα καθεστώς τρομοκρατίας. Μιας έννοιας που μπορεί να λάβει πολλές ερμηνείες. Και κυριολεκτικής αλλά και μεταφορικής. Στην ουσία έχουν χαθεί αξίες και ιδανικά. Να μου πείτε υπήρχαν ποτέ; Ίσως και να υπήρχαν αλλά στο πολύ μακρινό παρελθόν και σήμερα με τους γρήγορους ρυθμούς που απαιτεί η ζωή όλα αυτά έχουν καλυφθεί πίσω από ένα βαρύ πέπλο που μας εμποδίζει να τα δούμε καθαρά. Να θυμηθούμε τι πάει να πει δημοκρατία, ισότητα, ελευθερία λόγου, να σηκώσουμε λίγο την άκρη του και να κρυφοκοιτάξουμε. Γίνεται να το κάνουμε αυτό; Θα μας αφήσουν;
Η Έλενα Χουσνή μιλάει για όλους και όλα. Καυστικός ο λόγος της, γροθιά στο στομάχι η γραφή της, κραυγή στα αυτιά μας η πένα της. Πως να περιγράψεις με λόγια αυτό το κείμενο; Αυτούς τους διαλόγους; Αυτόν τον χείμαρρο γραφής; Πως να μιλήσεις για την υπόθεση του βιβλίου όταν συμπυκνώνει μαζί όλα όσα έχουν γραφτεί μέχρι τώρα; Δεν είναι εύκολο. Θα προσπαθήσω όμως…
Εκρηκτικοί μηχανισμοί που σκάνε στην Ισραηλιτική Λέσχη. Μια νεαρή γυναίκα που βρίσκεται δολοφονημένη λίγο πιο πέρα. Δημοσιογράφοι και πολιτικοί κινητοποιούνται άμεσα κάνοντας λόγο για ένα οργανωμένο κύκλωμα, για παραστρατιωτικές ομάδες που απειλούν τη δημοκρατία. Η «Κρυπτεία» αναλαμβάνει την ευθύνη και οι πρώτες συλλήψεις που γίνονται σπέρνουν τα εξής ερωτηματικά. Η αστυνομία κάνει κινήσεις εντυπωσιασμού ή ρίχνει λάδι στη φωτιά για νέα χτυπήματα; Μια ομάδα δημοσιογράφων αναλαμβάνει να ρίξει φως στην υπόθεση, να αποκαλύψει τους δράστες. Συνοδοιπόρος τους σε αυτήν την προσπάθεια ο ακαδημαϊκός καθηγητής Δημήτρης Πουλιέζος. Στην αίθουσα ΘΕ.ΛΙ. μια οργανωμένη ομάδα νεαρών επηρεάζει την κοινή γνώμη μέσω των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Αόρατοι παίκτες που κινούν τα νήματα σε μια παρτίδα πολέμου που ψάχνει να βρει νικητή. Ποιος θα κερδίσει τη μάχη όταν στο μέσο της βρίσκεται η κλίμακα F; Οι απαντήσεις θα έρθουν ως κεραυνός εν αιθρία. Η «αράχνη» πάντα θα αλλάζει όψη για να μπορέσει να επιβιώσει.
Η δημοκρατία, λοιπόν, δεν κόβει πια εισιτήρια, δεν προσφέρει θέαμα. Οι επαναστάσεις πλέον γίνονται από τον καναπέ μας με το τηλεκοντρόλ στο χέρι. Η ορολογία της δημοκρατίας έχει αλλάξει, έχει αλλοιωθεί, οι πολίτες δεν υπάρχουν πια, δεν λαμβάνουν αποφάσεις. Μόνο απορροφούν και αποδέχονται σιωπηλά ότι τους σερβίρουν. Οι διαφορετικές απόψεις ανθούν σε μικρά πηγαδάκια ψιθυρίζοντας για να μην ακούσει ο διπλανός, να μην παρεξηγήσει. Οι αποφάσεις που μας αφορούν όλους λαμβάνονται κεκλεισμένων των θυρών εξυπηρετώντας οικονομικά συμφέροντα. Το αυγό του φιδιού βρήκε πρόσφορο και ζεστό έδαφος και επωάζεται.
Τι θα γίνει όταν εκκολαφθεί; Ή το κέλυφος έχει ραγίσει ήδη και το τέρας που κρύβεται μέσα του θα εξαπολύσει την οργή του; Αυτό που σοκάρει δεν είναι η βία αυτή καθαυτή αλλά το πόσο εύκολα εξαπλώνεται. Σαν να είναι μεταδοτική ασθένεια που μολύνει όλο και περισσότερους υγιείς οργανισμούς. Η «αράχνη» απλώνει τους ιστούς της παντού, καλύπτει τους πάντες και τα πάντα, έχει τα μάτια της στραμμένα σε όλους και δεν της ξεφεύγει τίποτα. Όταν βρίσκει τα σκούρα αλλάζει μορφή, πετάει από πάνω της το παλιό δέρμα, για να μπορέσει να επιβιώσει.
Αυτή είναι η «Κλίμακα F» της Έλενας Χουσνή. Ένα ακόμα βιβλίο που καταθέτει κομμάτια από την ψυχή της. Παίρνει το ρίσκο να ρίξει φως σε πολλά σημεία των καιρών, να καταγράψει στις σελίδες του αλήθειες που κρύβονται πίσω από προσωπεία και παραπληροφόρηση. Η γραφή της κατακεραυνωτική χτυπάει εκεί που μας πονάει, σπάει το κακοφορμισμένο σπυρί της σύγχρονης κοινωνίας για να καθαρίσει την πληγή, αποκαλύπτει το σάπιο απόστημα μιας γενιάς που φορά παρωπίδες, που δεν διευρύνει τους ορίζοντες της, δεν υψώνει την φωνή της σε ότι τη φιμώνει και την κρατάει στάσιμη σε μια νοσηρή κατάσταση. Ένα βιβλίο που θα βρει αρκετούς απέναντι του αλλά όσα γράφονται μέσα του μας αφορούν όλους. Μήπως έφτασε η ώρα να σηκωθούμε από τα μαλακά μαξιλάρια του καναπέ μας; Μήπως έφτασε η ώρα να ακουστεί και η δική μας φωνή;
Τελικά πόσο εύκολο είναι να μιλήσεις ανοιχτά για τον φασισμό; Πόσο εύκολο είναι να γράψεις για τον ρατσισμό, τον εθνικισμό, για τις ακραίες πεποιθήσεις, για τις χαμένες ιδεολογίες, για τα πολιτικά συμφέροντα, για τη φίμωση της αλήθειας και της ακαδημαϊκής φωνής. Γιατί η αλήθεια ξύνει πληγές όταν λέγεται. Και μερικοί δεν θέλουν να χαλάσει η μανέστρα. Αλλά κάποιος πρέπει να την ανακατεύει για να μην κολλήσει στον πάτο της κατσαρόλας!
Θα έλεγα λοιπόν ότι είναι πολύ δύσκολο να βρει ένας στους πολλούς το σθένος να έρθει αντιμέτωπος με την αλήθεια. Να πει τα πράγματα με το όνομα τους. Θέλει και τόλμη και θάρρος αλλά και θράσος οφείλω να ομολογήσω γιατί στις μέρες που ζούμε η έννοια του φασισμού έχει γίνει καραμέλα στο στόμα πολλών. Μη τυχόν ξεστομίσεις το οτιδήποτε που μπορεί να ενοχλεί αμέσως σου κολλάνε την ταμπέλα του φασίστα, του εθνικιστή, του ρατσιστή. Ακόμα και αν οι δικές σου πεποιθήσεις είναι οι ακριβώς αντίθετες. Αλλά για να δούμε λίγο τι είναι ο φασισμός…
Ο φασισμός είναι ριζοσπαστική, αυταρχική και εθνικιστική πολιτική ιδεολογία που έχει ως στόχο να θέσει το έθνος, το οποίο ορίζει βάσει αποκλειστικών βιολογικών, πολιτισμικών και ιστορικών συνθηκών, υπεράνω κάθε άλλης αξίας και να δημιουργήσει μια κινητοποιημένη εθνική κοινότητα. Σύμφωνα με τον ιστορικό Ρότζερ Γκρίφιν, όπου θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους μελετητές του φασισμού, ο ορισμός του μπορεί να συμπυκνωθεί σε μια φράση: «ο φασισμός είναι πολιτική ιδεολογία του οποίου ο μυθικός πυρήνας στις διάφορες παραλλαγές του είναι μια αναγεννητική μορφή λαϊκιστικού υπερεθνικισμού». Και εδώ ο όρος λαϊκισμός μεταφράζεται με την ακραία αρνητική του εκδοχή που σημαίνει ότι στηρίζεται στην εσκεμμένη ανειλικρίνεια.
Αυτά εν ολίγοις. Αλλά θα μου πείτε γιατί σας τα λέω όλα αυτά και τι σχέση έχουν με τον τίτλο του άρθρου. Ας πούμε ότι είναι μια μικρή εισαγωγή για αυτό που θα ακολουθήσει. Γιατί η Έλενα Χουσνή ένιωσε την ανάγκη να γράψει για όλα τα παραπάνω και έτσι δημιουργήθηκε η «Κλίμακα F» φέροντας έναν τίτλο που συνάδει με την φασιστική κλίμακα του Adorno η οποία αναλύει την έννοια της αυταρχικής προσωπικότητας σε σχέση με τον φασισμό. Αλλά το βιβλίο της Έλενας Χουσνή δεν είναι μόνο αυτό γιατί με βάση την κλίμακα F έρχεται στο φως ένα πόνημα που θίγει την κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα μετά την οικονομική κρίση έχοντας όμως και προεκτάσεις γενικότερα σε όλο τον κόσμο. Γιατί η έννοια του φασισμού είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο και δεν περιορίζεται μόνο στα στενά σύνορα της χώρας μας.
Τα τελευταία χρόνια ζούμε κυριολεκτικά υπό ένα καθεστώς τρομοκρατίας. Μιας έννοιας που μπορεί να λάβει πολλές ερμηνείες. Και κυριολεκτικής αλλά και μεταφορικής. Στην ουσία έχουν χαθεί αξίες και ιδανικά. Να μου πείτε υπήρχαν ποτέ; Ίσως και να υπήρχαν αλλά στο πολύ μακρινό παρελθόν και σήμερα με τους γρήγορους ρυθμούς που απαιτεί η ζωή όλα αυτά έχουν καλυφθεί πίσω από ένα βαρύ πέπλο που μας εμποδίζει να τα δούμε καθαρά. Να θυμηθούμε τι πάει να πει δημοκρατία, ισότητα, ελευθερία λόγου, να σηκώσουμε λίγο την άκρη του και να κρυφοκοιτάξουμε. Γίνεται να το κάνουμε αυτό; Θα μας αφήσουν;
Η Έλενα Χουσνή μιλάει για όλους και όλα. Καυστικός ο λόγος της, γροθιά στο στομάχι η γραφή της, κραυγή στα αυτιά μας η πένα της. Πως να περιγράψεις με λόγια αυτό το κείμενο; Αυτούς τους διαλόγους; Αυτόν τον χείμαρρο γραφής; Πως να μιλήσεις για την υπόθεση του βιβλίου όταν συμπυκνώνει μαζί όλα όσα έχουν γραφτεί μέχρι τώρα; Δεν είναι εύκολο. Θα προσπαθήσω όμως…
Εκρηκτικοί μηχανισμοί που σκάνε στην Ισραηλιτική Λέσχη. Μια νεαρή γυναίκα που βρίσκεται δολοφονημένη λίγο πιο πέρα. Δημοσιογράφοι και πολιτικοί κινητοποιούνται άμεσα κάνοντας λόγο για ένα οργανωμένο κύκλωμα, για παραστρατιωτικές ομάδες που απειλούν τη δημοκρατία. Η «Κρυπτεία» αναλαμβάνει την ευθύνη και οι πρώτες συλλήψεις που γίνονται σπέρνουν τα εξής ερωτηματικά. Η αστυνομία κάνει κινήσεις εντυπωσιασμού ή ρίχνει λάδι στη φωτιά για νέα χτυπήματα; Μια ομάδα δημοσιογράφων αναλαμβάνει να ρίξει φως στην υπόθεση, να αποκαλύψει τους δράστες. Συνοδοιπόρος τους σε αυτήν την προσπάθεια ο ακαδημαϊκός καθηγητής Δημήτρης Πουλιέζος. Στην αίθουσα ΘΕ.ΛΙ. μια οργανωμένη ομάδα νεαρών επηρεάζει την κοινή γνώμη μέσω των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Αόρατοι παίκτες που κινούν τα νήματα σε μια παρτίδα πολέμου που ψάχνει να βρει νικητή. Ποιος θα κερδίσει τη μάχη όταν στο μέσο της βρίσκεται η κλίμακα F; Οι απαντήσεις θα έρθουν ως κεραυνός εν αιθρία. Η «αράχνη» πάντα θα αλλάζει όψη για να μπορέσει να επιβιώσει.
Η δημοκρατία, λοιπόν, δεν κόβει πια εισιτήρια, δεν προσφέρει θέαμα. Οι επαναστάσεις πλέον γίνονται από τον καναπέ μας με το τηλεκοντρόλ στο χέρι. Η ορολογία της δημοκρατίας έχει αλλάξει, έχει αλλοιωθεί, οι πολίτες δεν υπάρχουν πια, δεν λαμβάνουν αποφάσεις. Μόνο απορροφούν και αποδέχονται σιωπηλά ότι τους σερβίρουν. Οι διαφορετικές απόψεις ανθούν σε μικρά πηγαδάκια ψιθυρίζοντας για να μην ακούσει ο διπλανός, να μην παρεξηγήσει. Οι αποφάσεις που μας αφορούν όλους λαμβάνονται κεκλεισμένων των θυρών εξυπηρετώντας οικονομικά συμφέροντα. Το αυγό του φιδιού βρήκε πρόσφορο και ζεστό έδαφος και επωάζεται.
Τι θα γίνει όταν εκκολαφθεί; Ή το κέλυφος έχει ραγίσει ήδη και το τέρας που κρύβεται μέσα του θα εξαπολύσει την οργή του; Αυτό που σοκάρει δεν είναι η βία αυτή καθαυτή αλλά το πόσο εύκολα εξαπλώνεται. Σαν να είναι μεταδοτική ασθένεια που μολύνει όλο και περισσότερους υγιείς οργανισμούς. Η «αράχνη» απλώνει τους ιστούς της παντού, καλύπτει τους πάντες και τα πάντα, έχει τα μάτια της στραμμένα σε όλους και δεν της ξεφεύγει τίποτα. Όταν βρίσκει τα σκούρα αλλάζει μορφή, πετάει από πάνω της το παλιό δέρμα, για να μπορέσει να επιβιώσει.
Αυτή είναι η «Κλίμακα F» της Έλενας Χουσνή. Ένα ακόμα βιβλίο που καταθέτει κομμάτια από την ψυχή της. Παίρνει το ρίσκο να ρίξει φως σε πολλά σημεία των καιρών, να καταγράψει στις σελίδες του αλήθειες που κρύβονται πίσω από προσωπεία και παραπληροφόρηση. Η γραφή της κατακεραυνωτική χτυπάει εκεί που μας πονάει, σπάει το κακοφορμισμένο σπυρί της σύγχρονης κοινωνίας για να καθαρίσει την πληγή, αποκαλύπτει το σάπιο απόστημα μιας γενιάς που φορά παρωπίδες, που δεν διευρύνει τους ορίζοντες της, δεν υψώνει την φωνή της σε ότι τη φιμώνει και την κρατάει στάσιμη σε μια νοσηρή κατάσταση. Ένα βιβλίο που θα βρει αρκετούς απέναντι του αλλά όσα γράφονται μέσα του μας αφορούν όλους. Μήπως έφτασε η ώρα να σηκωθούμε από τα μαλακά μαξιλάρια του καναπέ μας; Μήπως έφτασε η ώρα να ακουστεί και η δική μας φωνή;
Read
May 5, 2019Η Έλενα Χουσνή με την εξαιρετική της πένα, γράφει τον φασισμό,ρατσισμό που παίρνουν έκταση στις μέρες μας στην Ευρώπη και δυστυχώς και στην Ελλάδα. Για τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και την χειραγώγηση που δεχόμαστε καθημερινά. Το βιβλίο ξετυλίγεται γύρω απο μια επίθεση με εκρηκτικούς μηχανισμούς στην Ισραηλιτική Λέσχη και την αποκάλυψη της δολοφονίας μιας νεαρής γυναίκας .Ένα βιβλίο γροθιά στο στομάχι που θα ταρακουνήσει πολλούς.
August 31, 2019
"Κοιτάξτε λιγάκι γύρω σας. Βγείτε από το κλουβί της απομόνωσής σας όπου δε φτάνουν οι ήχοι της καθημερινότητας. Οι πολίτες δεν υπάρχουν. Δημοκρατία χωρίς διάλογο μεταξύ πολιτών και κομμάτων, ή πολιτικών και κυβέρνησης, τι δημοκρατία είναι;"
"Μη γίνεσαι αφελής. Πάντα την ισορροπία οι λίγοι την επιλέγουν. Στα μέτρα τους". "Ποια ολιγαρχία επιλέξαμε εμείς;" "Την πιο παλιά. Αυτή που έχει επιβιώσει από όλα. Αυτήν που ξέρει πότε ο κόσμος πρέπει να αλλάξει και τον αλλάζει".
Ας μου επιτραπεί η παράθεση των παραπάνω αποσπασμάτων, η πρόθεση είναι καλή και θεωρώ ότι αξίζει να διαβαστούν, όπως και ολόκληρο το βιβλίο.
Για την Έλενα Χουσνή, τα έχουμε ξαναπεί. Τα γράφω εγώ, τα γράφουν και οι άλλοι. Ποτέ δεν παρουσίασε στο αναγνωστικό κοινό κάτι μέτριο ή εύκολο. Δεν την αγγίζει η επιφάνεια και δεν φοβάται την έρευνα. Μου δίνει την εντύπωση ότι την επιδιώκει κιόλας. Η κλίμακα F αφορά το πόσο έχει εισχωρήσει ο φασισμός στη ζωή μας, στους θεσμούς, στην νοοτροπία και στις αντιλήψεις μας. Και κυρίως, ποιοι και γιατί τον αφήνουν να απλώνεται επιλεκτικά και τον εκτρέφουν μεθοδικά. Το τελευταίο βιβλίο της συγγραφέως με ικανοποίησε σαφώς, θα το ήθελα ένα "τσικ" διαφορετικό, συγκεκριμένα πιο εκτεταμένο και αποκαλυπτικό σε σχέση με τα δύο πρόσωπα (άνδρα-νεαρή) που συνδιαλέγονται. Αν το έγραφα εγώ θα τους έκανα κεντρικούς ήρωες, ήταν χαρακτήρες με τους οποίους ο αναγνώστης μπορούσε να δεθεί και έμεινα με την αίσθηση ότι συνεχώς μου έλειπαν. Αυτό βέβαια είναι ξεκάθαρα υποκειμενικό. Έχω την εντύπωση ότι το κλίμα σηκώνει ακόμη μία "Κλίμακα F" από την κυρία Χουσνή, και οι προβολείς αυτή τη φορά - γιατί όχι; - να στραφούν στους καθημερινούς ανθρώπους, στις εμπειρίες τους και στις πληγές που τους άφησαν τέτοια μορφώματα. Διαβάστε το!
"Μη γίνεσαι αφελής. Πάντα την ισορροπία οι λίγοι την επιλέγουν. Στα μέτρα τους". "Ποια ολιγαρχία επιλέξαμε εμείς;" "Την πιο παλιά. Αυτή που έχει επιβιώσει από όλα. Αυτήν που ξέρει πότε ο κόσμος πρέπει να αλλάξει και τον αλλάζει".
Ας μου επιτραπεί η παράθεση των παραπάνω αποσπασμάτων, η πρόθεση είναι καλή και θεωρώ ότι αξίζει να διαβαστούν, όπως και ολόκληρο το βιβλίο.
Για την Έλενα Χουσνή, τα έχουμε ξαναπεί. Τα γράφω εγώ, τα γράφουν και οι άλλοι. Ποτέ δεν παρουσίασε στο αναγνωστικό κοινό κάτι μέτριο ή εύκολο. Δεν την αγγίζει η επιφάνεια και δεν φοβάται την έρευνα. Μου δίνει την εντύπωση ότι την επιδιώκει κιόλας. Η κλίμακα F αφορά το πόσο έχει εισχωρήσει ο φασισμός στη ζωή μας, στους θεσμούς, στην νοοτροπία και στις αντιλήψεις μας. Και κυρίως, ποιοι και γιατί τον αφήνουν να απλώνεται επιλεκτικά και τον εκτρέφουν μεθοδικά. Το τελευταίο βιβλίο της συγγραφέως με ικανοποίησε σαφώς, θα το ήθελα ένα "τσικ" διαφορετικό, συγκεκριμένα πιο εκτεταμένο και αποκαλυπτικό σε σχέση με τα δύο πρόσωπα (άνδρα-νεαρή) που συνδιαλέγονται. Αν το έγραφα εγώ θα τους έκανα κεντρικούς ήρωες, ήταν χαρακτήρες με τους οποίους ο αναγνώστης μπορούσε να δεθεί και έμεινα με την αίσθηση ότι συνεχώς μου έλειπαν. Αυτό βέβαια είναι ξεκάθαρα υποκειμενικό. Έχω την εντύπωση ότι το κλίμα σηκώνει ακόμη μία "Κλίμακα F" από την κυρία Χουσνή, και οι προβολείς αυτή τη φορά - γιατί όχι; - να στραφούν στους καθημερινούς ανθρώπους, στις εμπειρίες τους και στις πληγές που τους άφησαν τέτοια μορφώματα. Διαβάστε το!
April 22, 2019
Η Έλενα στο πέμπτο βιβλίο της αποφασίζει να καταπιαστεί μ’ένα δύσκολο και επίκαιρο θέμα που είναι η δράση των ακροδεξιών οργανώσεων που με τις ολοκληρωτικές και εθνικιστικές πρακτικές τους έχουν ως στόχο τον αφανισμό.
Η επίθεση στην Ισραηλιτική λέσχη από μία οργάνωση με το όνομα “Κρυπτεία” ανοίγει τον φάκελο για τη διαλεύκανση και τα κίνητρα που οδήγησαν σε αυτή τη πράξη. Θύμα του αποτρόπαιου εγκλήματος είναι μία νεαρή γυναίκα με βεβαρημένο ιστορικό αλλά σημαντική ακτιβιστική δράση.
Ο άνθρωπος που αναλαμβάνει να μιλήσει ανοιχτά για τη φιλοσοφία και τον τρόπο που δρουν όπως και την έννοια των συμβόλων που χρησιμοποιούν είναι ο καθηγητής πολιτικών επιστημών, Δημήτρης Πουλιέζος.
Η δημόσια εμφάνιση του λοιδορείτε από το σύνολο αλλά παρ’ όλα αυτά έχει σημαντικούς συμμάχους τον Άρη και τον Μιλτιάδη από την εφημερίδα που του δίνουν το βήμα να εκφράσει τις απόψεις του. Σημαντική είναι και η παρουσία του φοιτητή του, Τάσου Δανέλλη που δουλεύει ακούραστα για την απονομή δικαιοσύνης.
Πολέμιοι στον αγώνα τους είναι η κυβέρνηση, η αστυνομία και η ομάδα ΘΕ.ΛΙ. Στην ομάδα είναι άτομα που στρατολογήθηκαν από τον “αρχηγό” τους για να φιλτράρουν τις ειδήσεις και να υποκινούν το γενικό σύνολο προς μία κατεύθυνση.
Ένα δυνατό πολιτικό μυθιστόρημα που παρουσιάζει τις “άλλες” μορφές εξουσίας που έχοντας ως βάση το ρατσισμό και τον εθνικισμό κάνουν τα μεγαλύτερα εγκλήματα. Η Έλενα με την αιχμηρή γραφή της πιάνει το παλμό της σύγχρονης πολιτικής σκηνής. Παρουσιάζει τα κακώς κείμενα ενός συστήματος που έχει βγει εκτός ελέγχου και έννοιες όπως η δημοκρατία, η ελευθερία και το αναφαίρετο δικαίωμα για τη ζωή έχουν χαθεί στο βωμό της εξουσίας.
Η επίθεση στην Ισραηλιτική λέσχη από μία οργάνωση με το όνομα “Κρυπτεία” ανοίγει τον φάκελο για τη διαλεύκανση και τα κίνητρα που οδήγησαν σε αυτή τη πράξη. Θύμα του αποτρόπαιου εγκλήματος είναι μία νεαρή γυναίκα με βεβαρημένο ιστορικό αλλά σημαντική ακτιβιστική δράση.
Ο άνθρωπος που αναλαμβάνει να μιλήσει ανοιχτά για τη φιλοσοφία και τον τρόπο που δρουν όπως και την έννοια των συμβόλων που χρησιμοποιούν είναι ο καθηγητής πολιτικών επιστημών, Δημήτρης Πουλιέζος.
Η δημόσια εμφάνιση του λοιδορείτε από το σύνολο αλλά παρ’ όλα αυτά έχει σημαντικούς συμμάχους τον Άρη και τον Μιλτιάδη από την εφημερίδα που του δίνουν το βήμα να εκφράσει τις απόψεις του. Σημαντική είναι και η παρουσία του φοιτητή του, Τάσου Δανέλλη που δουλεύει ακούραστα για την απονομή δικαιοσύνης.
Πολέμιοι στον αγώνα τους είναι η κυβέρνηση, η αστυνομία και η ομάδα ΘΕ.ΛΙ. Στην ομάδα είναι άτομα που στρατολογήθηκαν από τον “αρχηγό” τους για να φιλτράρουν τις ειδήσεις και να υποκινούν το γενικό σύνολο προς μία κατεύθυνση.
Ένα δυνατό πολιτικό μυθιστόρημα που παρουσιάζει τις “άλλες” μορφές εξουσίας που έχοντας ως βάση το ρατσισμό και τον εθνικισμό κάνουν τα μεγαλύτερα εγκλήματα. Η Έλενα με την αιχμηρή γραφή της πιάνει το παλμό της σύγχρονης πολιτικής σκηνής. Παρουσιάζει τα κακώς κείμενα ενός συστήματος που έχει βγει εκτός ελέγχου και έννοιες όπως η δημοκρατία, η ελευθερία και το αναφαίρετο δικαίωμα για τη ζωή έχουν χαθεί στο βωμό της εξουσίας.
October 6, 2021
"Πρώτη επαφή με την συγγραφέα και κάποιος μου είπε "Είναι δύσκολη η Χουσνή".
Και ξεκινάς να διαβάζεις το βιβλίο της. Και χρειάζεσαι ησυχία και περισσότερο φως και συγκέντρωση. Και χρειάζεται να αφήνεις το βιβλίο και να σκεφτείς τι έγραψε. Όταν τελείωσα ένιωσα ότι κάτι δεν κάνω καλά σε αυτή τη ζωή.
Γιατί δεν είναι ένα βιβλίο χαλάρωσης ούτε για να γεμίσει η ώρα με κάτι απλό.
Η Έλενα Χουσνή μέσα από το βιβλίο της ρίχνει γροθιές στον αναγνώστη.
Καταπιάνεται με θέματα όπως ο ρατσισμός, ο φασισμός, η επιρροή από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και το καθεστώς τρομοκρατίας στο οποίο ζούμε.
Μέσα από αυτό το πολιτικό μυθιστόρημα προσπαθει να αφυπνίσει τον αναγνώστη, να τον σηκώσει από τον καναπέ, να του πάρει την οθόνη από το πρόσωπο για να μπορέσει επιτέλους να κατανοήσει τι ζει και να διεκδικήσει το δικαίωμα του στην ελευθερία, στην δημοκρατία και στην ζωή.
Ένα βιβλίο γραμμένο με μικρά κεφάλαια, σύντομες προτάσεις και με πλούσιο λεξιλόγιο.
Ένα βιβλίο που αξίζει την προσοχή όλων μας.
Πολλά πολλά συγχαρητήρια στην συγγραφεα!"
Και ξεκινάς να διαβάζεις το βιβλίο της. Και χρειάζεσαι ησυχία και περισσότερο φως και συγκέντρωση. Και χρειάζεται να αφήνεις το βιβλίο και να σκεφτείς τι έγραψε. Όταν τελείωσα ένιωσα ότι κάτι δεν κάνω καλά σε αυτή τη ζωή.
Γιατί δεν είναι ένα βιβλίο χαλάρωσης ούτε για να γεμίσει η ώρα με κάτι απλό.
Η Έλενα Χουσνή μέσα από το βιβλίο της ρίχνει γροθιές στον αναγνώστη.
Καταπιάνεται με θέματα όπως ο ρατσισμός, ο φασισμός, η επιρροή από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και το καθεστώς τρομοκρατίας στο οποίο ζούμε.
Μέσα από αυτό το πολιτικό μυθιστόρημα προσπαθει να αφυπνίσει τον αναγνώστη, να τον σηκώσει από τον καναπέ, να του πάρει την οθόνη από το πρόσωπο για να μπορέσει επιτέλους να κατανοήσει τι ζει και να διεκδικήσει το δικαίωμα του στην ελευθερία, στην δημοκρατία και στην ζωή.
Ένα βιβλίο γραμμένο με μικρά κεφάλαια, σύντομες προτάσεις και με πλούσιο λεξιλόγιο.
Ένα βιβλίο που αξίζει την προσοχή όλων μας.
Πολλά πολλά συγχαρητήρια στην συγγραφεα!"
May 7, 2019
Πάντοτε λάτρευα ένα βιβλίο, μια ταινία, μια σειρά όταν μετά το τέλος του/της, αντί να καταπιαστώ αμέσως με το επόμενο/με την επόμενη, καθόμουν μόνος και αναλογιζόμουν τι διάβασα/είδα, ποια μηνύματα εντυπώθηκαν στο μυαλό μου, τι αποκόμισα.
Τελειώνοντας το βιβλίο της Έλενας (το οποίο και διάβασα σε χρόνο - ρεκόρ ), αισθάνομαι κάτι πρωτόγνωρο: ένα πόνο στο στομάχι, σαν να έχω φάει μπουνιά!! Γιατί τέτοιο είναι το βιβλίο.. Μια μπουνιά στο στομάχι. Ο πόνος, όμως, που προκαλεί είναι ευεργετικός, γιατί αναγκάζει τον εγκέφαλο να αφυπνιστεί και το υπόλοιπο σώμα να κινηθεί.
Το βιβλίο αναφέρεται στο φασισμό, στο ρατσισμό, στην πολιτική πλεκτάνη, στους αόρατους που κινούνται στα παρασκήνια. Αλλά στην ουσία αυτό που αποκομίζει κανείς διαβάζοντάς το είναι η προσπάθεια της συγγραφέα να σταματήσουμε να αποδεχόμαστε τα πάντα με απάθεια, σχολιάζοντας τα μόνο πίνοντας ένα κρασάκι, αλλά να ευασθητοποιηθούμε και να δράσουμε. Ο καθένας μας έχει το μερίδιο της ευθύνης που του αναλογεί, αλλά και ο καθένας μας έχει και την ικανότητα να βελτιώσει τα πάντα στο βαθμό που του αναλογεί.
Με αφορμή την επίθεση της τρομοκρατικής οργάνωσης με το όνομα " Κρυπτεία " στην αιγυπτιακή λέσχη και την ταυτόχρονη αποκάλυψη της δολοφονίας μιας γυναίκας στην πίσω αυλή της λέσχης, παρακολουθούμε τις αντιδράσεις της αστυνομίας, των δημοσιογράφων, της πολιτικής ηγεσίας και των ανθρώπων που κινούν τα νήματα.
Το βιβλίο μου θύμισε τα μυθιστορήματα του Ουμπέρτο Έκο, γιατί δεν ανήκει σε συγκεκριμένο λογοτεχνικό είδος : είναι αστυνομικό, είναι πολιτικό, είναι ψυχογράφημα της κοινωνίας, είναι αποτέλεσμα εκτεταμένης έρευνας, είναι πολλά!
Κυριώς, όμως, είναι ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ!!!
Έλενα ΜΠΡΑΒΟ ΣΟΥ!!
Τελειώνοντας το βιβλίο της Έλενας (το οποίο και διάβασα σε χρόνο - ρεκόρ ), αισθάνομαι κάτι πρωτόγνωρο: ένα πόνο στο στομάχι, σαν να έχω φάει μπουνιά!! Γιατί τέτοιο είναι το βιβλίο.. Μια μπουνιά στο στομάχι. Ο πόνος, όμως, που προκαλεί είναι ευεργετικός, γιατί αναγκάζει τον εγκέφαλο να αφυπνιστεί και το υπόλοιπο σώμα να κινηθεί.
Το βιβλίο αναφέρεται στο φασισμό, στο ρατσισμό, στην πολιτική πλεκτάνη, στους αόρατους που κινούνται στα παρασκήνια. Αλλά στην ουσία αυτό που αποκομίζει κανείς διαβάζοντάς το είναι η προσπάθεια της συγγραφέα να σταματήσουμε να αποδεχόμαστε τα πάντα με απάθεια, σχολιάζοντας τα μόνο πίνοντας ένα κρασάκι, αλλά να ευασθητοποιηθούμε και να δράσουμε. Ο καθένας μας έχει το μερίδιο της ευθύνης που του αναλογεί, αλλά και ο καθένας μας έχει και την ικανότητα να βελτιώσει τα πάντα στο βαθμό που του αναλογεί.
Με αφορμή την επίθεση της τρομοκρατικής οργάνωσης με το όνομα " Κρυπτεία " στην αιγυπτιακή λέσχη και την ταυτόχρονη αποκάλυψη της δολοφονίας μιας γυναίκας στην πίσω αυλή της λέσχης, παρακολουθούμε τις αντιδράσεις της αστυνομίας, των δημοσιογράφων, της πολιτικής ηγεσίας και των ανθρώπων που κινούν τα νήματα.
Το βιβλίο μου θύμισε τα μυθιστορήματα του Ουμπέρτο Έκο, γιατί δεν ανήκει σε συγκεκριμένο λογοτεχνικό είδος : είναι αστυνομικό, είναι πολιτικό, είναι ψυχογράφημα της κοινωνίας, είναι αποτέλεσμα εκτεταμένης έρευνας, είναι πολλά!
Κυριώς, όμως, είναι ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ!!!
Έλενα ΜΠΡΑΒΟ ΣΟΥ!!
May 28, 2021
Το παιχνίδι της εξουσίας. Οι παίχτες, οι κανόνες, αυτοί που προσπαθούν να "κλέψουν" για να κερδίσουν, αυτοί που είναι από την αρχή χαμένοι...
Το βιβλίο της Έλενας Χουσνη πραγματευται το θέμα της ανόδου των ακροδεξιών κομμάτων και οργανώσεων στην Ελλάδα. Μέσα από την εμφάνιση μιας ομάδας που τρομοκρατεί ,ξετυλιγει ένα νήμα βγαλμένο- δυστυχώς- από την πραγματικότητα. Μέλη δίχως σκέψη, ιδεολογοι αρχηγοί, χρηματοδότες, τάγματα εφόδου, γενικά όλος ο καλός ο κόσμος παρελαύνει μεσα στις σελίδες. Αντίπαλοί τους όχι ο πολιτικός κόσμος, αλλά άνθρωποι που κατανοούν ότι η υβριδική δημοκρατία των ημερών μας, είναι η βασική αιτία αυτών των τερατογεννεσεων.
Η συγγραφέας μέσω των ηρώων της εξιστορεί την άνοδο και τον τρόπο δράσης αυτών των οργανώσεων. Υπό τον μανδύα μιας καλογραμμένης περιπέτειας, προχώρα σε καλά δομημένες πολιτικές και κοινωνικές αναλύσεις. Υπάρχουν στιγμές που ο αναγνώστης ξέρει ότι αυτά που διαβάζει, τα έχει κι ο ίδιος κάποια στιγμή σκεφτεί! Ιδέες που υπάρχουν στο τραπέζι αλλά...
Ρυθμός γρήγορος, απουσία περιττών περιγραφων/λέξεων και μια ροη που προωθείται μέσω διαλόγων. Ίσως αρκετά περισσότεροι από όσους θα επιθυμούσα, αλλά εξυπηρετούν απόλυτα το κείμενο.
Ένα βιβλίο δυνατό και ταυτόχρονα πολύ κοντά στο πραγματικό!
Το βιβλίο της Έλενας Χουσνη πραγματευται το θέμα της ανόδου των ακροδεξιών κομμάτων και οργανώσεων στην Ελλάδα. Μέσα από την εμφάνιση μιας ομάδας που τρομοκρατεί ,ξετυλιγει ένα νήμα βγαλμένο- δυστυχώς- από την πραγματικότητα. Μέλη δίχως σκέψη, ιδεολογοι αρχηγοί, χρηματοδότες, τάγματα εφόδου, γενικά όλος ο καλός ο κόσμος παρελαύνει μεσα στις σελίδες. Αντίπαλοί τους όχι ο πολιτικός κόσμος, αλλά άνθρωποι που κατανοούν ότι η υβριδική δημοκρατία των ημερών μας, είναι η βασική αιτία αυτών των τερατογεννεσεων.
Η συγγραφέας μέσω των ηρώων της εξιστορεί την άνοδο και τον τρόπο δράσης αυτών των οργανώσεων. Υπό τον μανδύα μιας καλογραμμένης περιπέτειας, προχώρα σε καλά δομημένες πολιτικές και κοινωνικές αναλύσεις. Υπάρχουν στιγμές που ο αναγνώστης ξέρει ότι αυτά που διαβάζει, τα έχει κι ο ίδιος κάποια στιγμή σκεφτεί! Ιδέες που υπάρχουν στο τραπέζι αλλά...
Ρυθμός γρήγορος, απουσία περιττών περιγραφων/λέξεων και μια ροη που προωθείται μέσω διαλόγων. Ίσως αρκετά περισσότεροι από όσους θα επιθυμούσα, αλλά εξυπηρετούν απόλυτα το κείμενο.
Ένα βιβλίο δυνατό και ταυτόχρονα πολύ κοντά στο πραγματικό!
November 20, 2022
Μυθιστόρημα μεν αλλά πολιτικό που σε "ενοχλεί", με στοιχεία ρεαλισμού που τα νιώθεις πολύ κοντά, δίπλα.
Ένα σύστημα, η Αράχνη, που υπάρχει μόνο για να προστατεύει την ισορροπία των λίγων, των εκλεκτών αυτών που τα συμφεροντά τους υποστηρίζει και ενισχύει η συγκεκριμένη ισορροπία. Το σύστημα είναι δομημένο οριζόντια και κάθετα, εκτείνεται από τις φτωχογειτονιές των απελπισμένων μέχρι τα πανεπιστήμια, μέχρι τα γραφεία των πλουσίων και των πολιτικών, μέχρι την αστυνομία και τη Βουλή και μέχρι εκεί που δεν μπορώ να ξέρω ούτε εγώ ούτε μάλλον η συγγραφέας.
Στα υπόγεια του οικοδομήματος στρατιές από καλοκουρδισμένες φιγούρες νεαρών ατόμων που πιαστήκανε στο κύμα της προσωπικής απαξίας και ξεβράστηκαν στην αίθουσα υποδοχής πρόθυμοι να δουν και τα υπόλοιπα δωμάτια μπας και ανήκουν σε κάποιο από αυτά. Η νέα γενιά στο υπόγειο του οικοδομήτος στηρίζει την ισορροπία, χρήσιμη πια νιώθει ότι αξίζει.
Συναισθηματικά το βιβλίο είναι έντονο, ενεργοποιεί, συγκινεί το πάθος των χαρακτήρων, απελπίζει η πραγματικότητα, θυμώνει η άνιση μάχη.
...
Ενα καλογραμμένο βιβλίο που απευθύνεται πραγματικά σε όλους.
Ένα σύστημα, η Αράχνη, που υπάρχει μόνο για να προστατεύει την ισορροπία των λίγων, των εκλεκτών αυτών που τα συμφεροντά τους υποστηρίζει και ενισχύει η συγκεκριμένη ισορροπία. Το σύστημα είναι δομημένο οριζόντια και κάθετα, εκτείνεται από τις φτωχογειτονιές των απελπισμένων μέχρι τα πανεπιστήμια, μέχρι τα γραφεία των πλουσίων και των πολιτικών, μέχρι την αστυνομία και τη Βουλή και μέχρι εκεί που δεν μπορώ να ξέρω ούτε εγώ ούτε μάλλον η συγγραφέας.
Στα υπόγεια του οικοδομήματος στρατιές από καλοκουρδισμένες φιγούρες νεαρών ατόμων που πιαστήκανε στο κύμα της προσωπικής απαξίας και ξεβράστηκαν στην αίθουσα υποδοχής πρόθυμοι να δουν και τα υπόλοιπα δωμάτια μπας και ανήκουν σε κάποιο από αυτά. Η νέα γενιά στο υπόγειο του οικοδομήτος στηρίζει την ισορροπία, χρήσιμη πια νιώθει ότι αξίζει.
Συναισθηματικά το βιβλίο είναι έντονο, ενεργοποιεί, συγκινεί το πάθος των χαρακτήρων, απελπίζει η πραγματικότητα, θυμώνει η άνιση μάχη.
...
Ενα καλογραμμένο βιβλίο που απευθύνεται πραγματικά σε όλους.
August 25, 2020
Ενα σωστο πολιτικό μυθιστόρημα, με ενδιαφέρουσα πλοκή και χαρακτήρες. Έμεινα ικανοποιημένη.
Read
March 17, 2024Αρκετά ρεαλιστικό και με εμπεριστατωμένη έρευνα φέρνει ανατριχιλα
June 4, 2025
και σε αυτόν το μυθιστόρημα βλέπουμε καθαρά πώς η συγγραφέας διαχειρίζεται τους πρόβληματισμούς της για την σύγχρονη κοινωνία καταφέρνοντας να το πλέξει μέσα σε μία αστυνομική πλοκή
Displaying 1 - 13 of 13 reviews