What do you think?
Rate this book
不可抗力 #2
不可抗力（下）
เซี่ยเหยียนให้แหวนแทนใจกับซูเนี่ยนพร้อมคำสัญญาว่าจะอยู่ด้วยกันไปชั่วชีวิต
แต่ในคืนที่ตั้งใจหนีไปด้วยกัน เซี่ยเหยียนกลับผิดนัด
ปล่อยให้ซูเนี่ยนรอเก้อและเริ่มแคลงใจว่า
คำหวานที่ได้รับก่อนหน้านี้เป็นเพียงคำลวง
ความเจ็บปวดกระหน่ำโจมตีซ้ำซ้อน
จนซูเนี่ยนผู้อ่อนโยนและอดทนมาโดยตลอดทานรับต่อไปไม่ไหว
จึงตัดสินใจไปจากชีวิตของเซี่ยเหยียนอย่างเงียบๆ
เซี่ยเหยียนแทบเสียสติเมื่อพบว่าคนรักหายตัวไปและออกตามหาแทบพลิกแผ่นดิน
ถูกล่ะ ว่าเขาเป็นคนโง่ที่เพิ่งรู้คุณค่าของสิ่งที่มีอยู่ก็ต่อเมื่อทำหลุดมือไป
แต่…เขาเองก็เป็นคนน่าสงสารที่ถูกโชคชะตากลั่นแกล้งไม่ต่างกัน
แต่ในคืนที่ตั้งใจหนีไปด้วยกัน เซี่ยเหยียนกลับผิดนัด
ปล่อยให้ซูเนี่ยนรอเก้อและเริ่มแคลงใจว่า
คำหวานที่ได้รับก่อนหน้านี้เป็นเพียงคำลวง
ความเจ็บปวดกระหน่ำโจมตีซ้ำซ้อน
จนซูเนี่ยนผู้อ่อนโยนและอดทนมาโดยตลอดทานรับต่อไปไม่ไหว
จึงตัดสินใจไปจากชีวิตของเซี่ยเหยียนอย่างเงียบๆ
เซี่ยเหยียนแทบเสียสติเมื่อพบว่าคนรักหายตัวไปและออกตามหาแทบพลิกแผ่นดิน
ถูกล่ะ ว่าเขาเป็นคนโง่ที่เพิ่งรู้คุณค่าของสิ่งที่มีอยู่ก็ต่อเมื่อทำหลุดมือไป
แต่…เขาเองก็เป็นคนน่าสงสารที่ถูกโชคชะตากลั่นแกล้งไม่ต่างกัน
209 pages, ebook
First published June 2, 2005
35 people are currently reading
884 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 14 of 14 reviews
January 10, 2022
Tragedy Porn. Period.
If you are one of those sick masochistic bastards who read 10 Years That I Loved You the Most and went back for more, this one's for you. Uncontrolled Love is like a speed run version of that but with more whiplash. Seriously, the amount of back and forth between the love interest thinking no homo, to yes homo, is certified insanity. I almost had an aneurysm reading this so really, proceed at your own risk and abandon all hope all ye who enter here.
First of all, that summery is a lie. I went into this thinking this was going to be a light rom com where the ml finally comes to terms with his feelings while lovingly bickering with the protagonist. Boy, was I a naive bitch!
The two volumes of this book can be basically be summed up as, Vol. 1: gaslighting no homo, and Vol 2: the audacity of this bitch. Both volumes hurt, but in different ways. The ml spends the entirety of Vol.1 ass deep (ha) in denial while also being the most homosexual homophobe I've ever seen in my life. Raise your hands if you too, as a straight man, like to cuddle in bed while spooning your buddy with a side of chest groping. Also, raise your hand if you, again as a self proclaimed strictly straight man, like to hug your male buddy from the back while he's cooking and then bite his ear since you're "hungry". I'm- I just feel so lost and this shit all takes place in like the 3rd chapter. Honestly, this volume could also be summed up as "the audacity of this bitch" because the ml then spends the rest of Vol. 1 being an abusive little ass bitch (heh) to the ml because he can't come to grips (lol) with his own feelings. I'm sorry I had to. This volume also features such hit bl classics such as rape, assault, victim blaming, slut shaming, slurs, and desperate homophobia. We also get a second love interest in this which, not gonna lie, gave me hopeful butterflies for a hot minute before the author crushed those feelings under their boot and left me on the asphalt because they hate happiness, me, and the protagonist. If any of y'all suffer from Second Lead Syndrome, steer clear: this guy did not get the standard second lead instruction memo and, instead, is one creepy ass rapist piece of shit masquerading as a good boy. Dare I say, worse than the ml?? Who knew.
Vol. 2 is just pain. And more pain. Honestly, couldn't tell you why I continued on this train wreck instead of just jumping off at the first platform. I'm dumb and for my sins I've been punished. With Vol. 2. Which is somehow worse than its predecessor. Here, the ml just spends his whole time being a bitter bitch who hurts the protagonist just to feel something. And yes, this is both verbal and physical abuse with a side of gaslighting. I don't want to get too much into this volume because just recalling it makes my chest hurt and makes me feel suffocated. Why I did this to myself when I'm in depression week? Again, I'm stupid. The only saving grace of this volume was the ending. There are 2 possible ending for this story: a tragic one and a happy one. Generally, I would pick the latter with zero hesitation because I like my endings happy. Especially in a story like this, I want my suffering to mean something by the end of it. But this is the one exception where I'm happy with the tragic ending. I don't know if it's my mood, but for once I was fine with the protagonist dying. I felt like after all the shit he has gone through these two volumes, with the way they broke him physically and mentally, he just earned that peace for himself away from these fuckers who made his life a living hell every day. Vengeance is mine; I will repay. His death acts as punishment for the ml in a really twisted way and for once I'm okay with that.
All in all, this is a misery fest and if you're into that, good for you. If not, steer clear. This will leave you feeling nothing but emptiness void of catharsis, like a silent scream stuck in your throat that you have no way to dislodge.
If you are one of those sick masochistic bastards who read 10 Years That I Loved You the Most and went back for more, this one's for you. Uncontrolled Love is like a speed run version of that but with more whiplash. Seriously, the amount of back and forth between the love interest thinking no homo, to yes homo, is certified insanity. I almost had an aneurysm reading this so really, proceed at your own risk and abandon all hope all ye who enter here.
First of all, that summery is a lie. I went into this thinking this was going to be a light rom com where the ml finally comes to terms with his feelings while lovingly bickering with the protagonist. Boy, was I a naive bitch!
The two volumes of this book can be basically be summed up as, Vol. 1: gaslighting no homo, and Vol 2: the audacity of this bitch. Both volumes hurt, but in different ways. The ml spends the entirety of Vol.1 ass deep (ha) in denial while also being the most homosexual homophobe I've ever seen in my life. Raise your hands if you too, as a straight man, like to cuddle in bed while spooning your buddy with a side of chest groping. Also, raise your hand if you, again as a self proclaimed strictly straight man, like to hug your male buddy from the back while he's cooking and then bite his ear since you're "hungry". I'm- I just feel so lost and this shit all takes place in like the 3rd chapter. Honestly, this volume could also be summed up as "the audacity of this bitch" because the ml then spends the rest of Vol. 1 being an abusive little ass bitch (heh) to the ml because he can't come to grips (lol) with his own feelings. I'm sorry I had to. This volume also features such hit bl classics such as rape, assault, victim blaming, slut shaming, slurs, and desperate homophobia. We also get a second love interest in this which, not gonna lie, gave me hopeful butterflies for a hot minute before the author crushed those feelings under their boot and left me on the asphalt because they hate happiness, me, and the protagonist. If any of y'all suffer from Second Lead Syndrome, steer clear: this guy did not get the standard second lead instruction memo and, instead, is one creepy ass rapist piece of shit masquerading as a good boy. Dare I say, worse than the ml?? Who knew.
Vol. 2 is just pain. And more pain. Honestly, couldn't tell you why I continued on this train wreck instead of just jumping off at the first platform. I'm dumb and for my sins I've been punished. With Vol. 2. Which is somehow worse than its predecessor. Here, the ml just spends his whole time being a bitter bitch who hurts the protagonist just to feel something. And yes, this is both verbal and physical abuse with a side of gaslighting. I don't want to get too much into this volume because just recalling it makes my chest hurt and makes me feel suffocated. Why I did this to myself when I'm in depression week? Again, I'm stupid. The only saving grace of this volume was the ending. There are 2 possible ending for this story: a tragic one and a happy one. Generally, I would pick the latter with zero hesitation because I like my endings happy. Especially in a story like this, I want my suffering to mean something by the end of it. But this is the one exception where I'm happy with the tragic ending. I don't know if it's my mood, but for once I was fine with the protagonist dying. I felt like after all the shit he has gone through these two volumes, with the way they broke him physically and mentally, he just earned that peace for himself away from these fuckers who made his life a living hell every day. Vengeance is mine; I will repay. His death acts as punishment for the ml in a really twisted way and for once I'm okay with that.
All in all, this is a misery fest and if you're into that, good for you. If not, steer clear. This will leave you feeling nothing but emptiness void of catharsis, like a silent scream stuck in your throat that you have no way to dislodge.
April 12, 2021
Aah, there’s just something about Lan Lin’s books that makes them unputdownable for me. They’re all tragic trainwrecks but in such a fascinating way.
Reading the comments from fellow readers of the translation was an interesting experience, it made me really aware of the fact that a lot of the cultural nuances (and not just translation wise) are lost when looking at this story from a purely Western perspective. I feel like at this point, we’ve been conditioned into seeing morality in black and white, we like to focus on finding a person to blame instead of understanding why terrible things happen, and looking at the bigger picture. For people who claim to be so accepting of other cultures, we really don’t do a good job of understanding the experiences of people who grew up being taught differently from ourselves.
I thought that, similar to Lan Lin’s other work A Round Trip to Love, it does a good job of exploring some of the the most toxic aspects of China’s culture, including classism, unreasonable familial expectations, and homophobia, although it explores these topics without the delicacy that they are often approached with in modern Western media. Honestly, I prefer it this way. Although the storyline is very different, this one also portrays a relationship where both people involved are very flawed, and both contribute to the misfortunes that befall them to some extent, which is what I prefer in these ‘dark romance’ type novels.
Now I can go watch the drama adaption yay~ :D
Reading the comments from fellow readers of the translation was an interesting experience, it made me really aware of the fact that a lot of the cultural nuances (and not just translation wise) are lost when looking at this story from a purely Western perspective. I feel like at this point, we’ve been conditioned into seeing morality in black and white, we like to focus on finding a person to blame instead of understanding why terrible things happen, and looking at the bigger picture. For people who claim to be so accepting of other cultures, we really don’t do a good job of understanding the experiences of people who grew up being taught differently from ourselves.
I thought that, similar to Lan Lin’s other work A Round Trip to Love, it does a good job of exploring some of the the most toxic aspects of China’s culture, including classism, unreasonable familial expectations, and homophobia, although it explores these topics without the delicacy that they are often approached with in modern Western media. Honestly, I prefer it this way. Although the storyline is very different, this one also portrays a relationship where both people involved are very flawed, and both contribute to the misfortunes that befall them to some extent, which is what I prefer in these ‘dark romance’ type novels.
Now I can go watch the drama adaption yay~ :D
April 14, 2020
ถ้าใครเคยอ่าน ‘Belated Love กว่าจะรู้’ น่าจะคุ้น ๆ กับเคอลั่วกับซูเนี่ยน เรื่องนี้จะเป็นเรื่องของซูเนี่ยน เคอลั่วสมัยวัยรุ่น และเซี่ยเหยียน พระเอกของเรื่องนี้ค่ะ
.
ซูเนี่ยนเป็นเด็กกำพร้าอยู่ที่สถานเลี้ยงเด็ก วันหนึ่งเซี่ยเหยียนกับครอบครัวก็มาเลือกเด็กเพื่อเป็นเพื่อนของเซี่ยเหยียนแทนสุนัขสุดแสนรักที่จากไป เซี่ยเหยียนถูกใจซูเนี่ยนจึงพากลับบ้าน ซูเนี่ยนจึงอยู่ในฐานะเป็นตัวแทนสัตว์เลี้ยงแสนรัก เป็นเพื่อน และเป็นคนรับใช้ที่ต้องทำตามคำสั่งคุณชาย
.
อยู่ร่วมกันตั้งแต่เด็ก จากกันเมื่อเซี่ยเหยียนต้องไปเรียนต่อต่างประเทศ จนกระทั่งเซี่ยเหยียนกลับมาอีกครั้ง เรื่องราวก็เริ่มยากควบคุม เซี่ยเหยียนยังชอบมาตามติดแนบชิดซูเนี่ยนไม่ห่าง โดยไม่รู้เลยซูเนี่ยนหลงรักตน
.
+++
.
คุณชายจอมเอาแต่ใจ กับคนสนิทชิดใกล้ใจไม่ซื่อ
.
เซี่ยเหยียนเป็นพระเอกที่โออ่านไปละเหี่ยใจไป พ่อประคุณช่างแสนเอาแต่ใจ ลมเพลมพัด ไม่มีความเป็นผู้ใหญ่ แถมเวลาที่หงุดหงิดยังควบคุมตัวเองไม่ได้ ชอบใช้ความรุนแรงมาระบาย
.
ส่วนซูเนี่ยนเป็นนายเอกแนวนางเอกนิยายน้ำเน่า เพราะรักเลยยอมให้เขารังแก เพราะผูกพันเลยไม่ยอมไปไหน ทนอยู่ต่อไปแม้จะถูกทำให้เจ็บช้ำระกำใจเพียงใดก็ไม่บ่น
.
ถ้าถามว่าโอหงุดหงิดใครมากกว่ากันในเรื่อง โอตอบว่าเซี่ยเหยียน (อันที่จริงเขาเป็นพระเอกแนวที่โอเกลียดเลย) แต่ซูเนี่ยนก็ไม่ใช่สไตล์นายเอกที่โอชอบอยู่ดี
.
ตัวละครอีกตัวที่ไม่พูดถึงไม่ได้คือเคอลั่ว เขาเป็นตัวละครสำคัญที่มาคั่นกลางระหว่างซูเนี่ยนกับเซี่ยเหยียน ในช่วงเวลาในเรื่อง เคอลั่วยังอ่อนเยาว์ ขาดแคลนความอบอุ่น ดื้อดึง ดึงดันยึดติด ส่วนผสมนี้ทำให้เขามองซูเนี่ยนที่โผล่ในช่วงที่เขาแย่ที่สุดนั้นเป็นทุกอย่างของชีวิต ส่วนซูเนี่ยนนั้นมองเห็นตัวเองในตัวเคอลั่ว อยากให้เคอลั่วได้ดี จึงมอบความรักความอบอุ่นให้ แม้นั่นจะไม่ใช่ความรักฉันคนรักอย่างที่เคอลั่วต้องการก็ตาม
.
โอว่าซูเนี่ยนน่าสงสารนะคะ ชะตาของเขาในเรื่องล้วนถูกเซี่ยเหยียนครอบงำหมด เขาไม่มีทางเลือกมากนัก ไม่ได้เรียนเก่ง ไม่ได้ฉลาดกว่าใคร เป็นคนเรียบง่ายธรรมดามาก ๆ คนหนึ่ง (ที่ชอบผู้ชายและบังเอิญว่าคนที่ชอบนั้นมีฐานะเป็นเจ้าชีวิตด้วย) กับเคอลั่ว ซูเนี่ยนก็ตกเป็นผู้ถูกกระทำอีกนั่นแหละ แต่ซูเนี่ยนไม่ใช่คนโง่นะคะ เขามองโลกตามความเป็นจริงด้วยซ้ำ อาจเพราะเขาใจดีเกินไป ขี้สงสารเกินไป เลยมักตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบ เป็นนายเอกแนวอุทิศตนน่าจะอธิบายตัวตนเขาได้ดีที่สุด
.
ทั้งสามตัวละครหลัก ไม่ใช่คนที่ไม่รู้จักหรือไม่เข้าใจตัวเอง แม้แต่เซี่ยเหยียนเองก็ค่อย ๆ ตระหนักความรู้สึกของตนที่มีต่อซูเนี่ยน ถึงจะช้าหรือบิดเบี้ยวไปบ้างก็ตาม
.
อารมณ์ที่สื่อสารผ่านตัวละครนั้นทำได้ดีทีเดียว จังหวะก็ส่งมาได้ค่อนข้างเหมาะสม แต่เรื่องนี้มีจุดอ่อนใหญ่คือการไม่ใส่ใจกับองค์ประกอบอื่น ไม่แม้กระทั่งพยายามทำให้เรื่องดูน่าเชื่อถือ สมเหตุสมผล ทำให้เรื่องขาดน้ำหนักไปอย่างสิ้นเชิง อย่างเซี่ยเหยียน ในเรื่องเขียนไว้ว่าเขาเป็นคนเก่ง ฉลาด ทำงานได้ดี แต่บทบาทในการทำงานของเขาแทบไม่มี หรือมีก็ไม่สามารถจินตนาการต่อได้ว่าคนแบบนี้จะรับผิดชอบงานได้ อย่างพ่อแม่ของเซี่ยเหยียน ที่แทบไม่มีบทบาทอะไรเลยในเรื่อง โผล่มาพูดไม่กี่คำ ก่อนจะหายไปอีก ซึ่งถ้ามองในแง่ความเป็นจริง มันเป็นไปได้ยากมาก หรือเคอลั่ว ที่เป็นตัวละครสำคัญ แต่บทกลับหายไปในช่วงท้าย ๆ หลาย ๆ อย่างในเรื่องทำให้โอมองว่าเรื่องนี้เขียนได้มักง่ายเกินไป และขอไปทีเกินไป
.
อืม โอว่าเป็นแนวดราม่าดึงอารมณ์ ที่ขาดแคลนความสมเหตุสมผล
.
บวกกับนิสัยตัวละครที่โอไม่ปลื้มด้วยแล้ว ก็เป็นธรรมดาที่โอจะไม่ชอบเรื่องนี้ โอให้ 1 ดาวค่ะ
.
หมายเหตุไว้ว่าถ้าใครชอบเคอลั่วในเรื่องกว่าจะรู้ อาจจะผิดหวังกับเคอลั่วในเรื่องนี้นะคะ
.
ซูเนี่ยนเป็นเด็กกำพร้าอยู่ที่สถานเลี้ยงเด็ก วันหนึ่งเซี่ยเหยียนกับครอบครัวก็มาเลือกเด็กเพื่อเป็นเพื่อนของเซี่ยเหยียนแทนสุนัขสุดแสนรักที่จากไป เซี่ยเหยียนถูกใจซูเนี่ยนจึงพากลับบ้าน ซูเนี่ยนจึงอยู่ในฐานะเป็นตัวแทนสัตว์เลี้ยงแสนรัก เป็นเพื่อน และเป็นคนรับใช้ที่ต้องทำตามคำสั่งคุณชาย
.
อยู่ร่วมกันตั้งแต่เด็ก จากกันเมื่อเซี่ยเหยียนต้องไปเรียนต่อต่างประเทศ จนกระทั่งเซี่ยเหยียนกลับมาอีกครั้ง เรื่องราวก็เริ่มยากควบคุม เซี่ยเหยียนยังชอบมาตามติดแนบชิดซูเนี่ยนไม่ห่าง โดยไม่รู้เลยซูเนี่ยนหลงรักตน
.
+++
.
คุณชายจอมเอาแต่ใจ กับคนสนิทชิดใกล้ใจไม่ซื่อ
.
เซี่ยเหยียนเป็นพระเอกที่โออ่านไปละเหี่ยใจไป พ่อประคุณช่างแสนเอาแต่ใจ ลมเพลมพัด ไม่มีความเป็นผู้ใหญ่ แถมเวลาที่หงุดหงิดยังควบคุมตัวเองไม่ได้ ชอบใช้ความรุนแรงมาระบาย
.
ส่วนซูเนี่ยนเป็นนายเอกแนวนางเอกนิยายน้ำเน่า เพราะรักเลยยอมให้เขารังแก เพราะผูกพันเลยไม่ยอมไปไหน ทนอยู่ต่อไปแม้จะถูกทำให้เจ็บช้ำระกำใจเพียงใดก็ไม่บ่น
.
ถ้าถามว่าโอหงุดหงิดใครมากกว่ากันในเรื่อง โอตอบว่าเซี่ยเหยียน (อันที่จริงเขาเป็นพระเอกแนวที่โอเกลียดเลย) แต่ซูเนี่ยนก็ไม่ใช่สไตล์นายเอกที่โอชอบอยู่ดี
.
ตัวละครอีกตัวที่ไม่พูดถึงไม่ได้คือเคอลั่ว เขาเป็นตัวละครสำคัญที่มาคั่นกลางระหว่างซูเนี่ยนกับเซี่ยเหยียน ในช่วงเวลาในเรื่อง เคอลั่วยังอ่อนเยาว์ ขาดแคลนความอบอุ่น ดื้อดึง ดึงดันยึดติด ส่วนผสมนี้ทำให้เขามองซูเนี่ยนที่โผล่ในช่วงที่เขาแย่ที่สุดนั้นเป็นทุกอย่างของชีวิต ส่วนซูเนี่ยนนั้นมองเห็นตัวเองในตัวเคอลั่ว อยากให้เคอลั่วได้ดี จึงมอบความรักความอบอุ่นให้ แม้นั่นจะไม่ใช่ความรักฉันคนรักอย่างที่เคอลั่วต้องการก็ตาม
.
โอว่าซูเนี่ยนน่าสงสารนะคะ ชะตาของเขาในเรื่องล้วนถูกเซี่ยเหยียนครอบงำหมด เขาไม่มีทางเลือกมากนัก ไม่ได้เรียนเก่ง ไม่ได้ฉลาดกว่าใคร เป็นคนเรียบง่ายธรรมดามาก ๆ คนหนึ่ง (ที่ชอบผู้ชายและบังเอิญว่าคนที่ชอบนั้นมีฐานะเป็นเจ้าชีวิตด้วย) กับเคอลั่ว ซูเนี่ยนก็ตกเป็นผู้ถูกกระทำอีกนั่นแหละ แต่ซูเนี่ยนไม่ใช่คนโง่นะคะ เขามองโลกตามความเป็นจริงด้วยซ้ำ อาจเพราะเขาใจดีเกินไป ขี้สงสารเกินไป เลยมักตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบ เป็นนายเอกแนวอุทิศตนน่าจะอธิบายตัวตนเขาได้ดีที่สุด
.
ทั้งสามตัวละครหลัก ไม่ใช่คนที่ไม่รู้จักหรือไม่เข้าใจตัวเอง แม้แต่เซี่ยเหยียนเองก็ค่อย ๆ ตระหนักความรู้สึกของตนที่มีต่อซูเนี่ยน ถึงจะช้าหรือบิดเบี้ยวไปบ้างก็ตาม
.
อารมณ์ที่สื่อสารผ่านตัวละครนั้นทำได้ดีทีเดียว จังหวะก็ส่งมาได้ค่อนข้างเหมาะสม แต่เรื่องนี้มีจุดอ่อนใหญ่คือการไม่ใส่ใจกับองค์ประกอบอื่น ไม่แม้กระทั่งพยายามทำให้เรื่องดูน่าเชื่อถือ สมเหตุสมผล ทำให้เรื่องขาดน้ำหนักไปอย่างสิ้นเชิง อย่างเซี่ยเหยียน ในเรื่องเขียนไว้ว่าเขาเป็นคนเก่ง ฉลาด ทำงานได้ดี แต่บทบาทในการทำงานของเขาแทบไม่มี หรือมีก็ไม่สามารถจินตนาการต่อได้ว่าคนแบบนี้จะรับผิดชอบงานได้ อย่างพ่อแม่ของเซี่ยเหยียน ที่แทบไม่มีบทบาทอะไรเลยในเรื่อง โผล่มาพูดไม่กี่คำ ก่อนจะหายไปอีก ซึ่งถ้ามองในแง่ความเป็นจริง มันเป็นไปได้ยากมาก หรือเคอลั่ว ที่เป็นตัวละครสำคัญ แต่บทกลับหายไปในช่วงท้าย ๆ หลาย ๆ อย่างในเรื่องทำให้โอมองว่าเรื่องนี้เขียนได้มักง่ายเกินไป และขอไปทีเกินไป
.
อืม โอว่าเป็นแนวดราม่าดึงอารมณ์ ที่ขาดแคลนความสมเหตุสมผล
.
บวกกับนิสัยตัวละครที่โอไม่ปลื้มด้วยแล้ว ก็เป็นธรรมดาที่โอจะไม่ชอบเรื่องนี้ โอให้ 1 ดาวค่ะ
.
หมายเหตุไว้ว่าถ้าใครชอบเคอลั่วในเรื่องกว่าจะรู้ อาจจะผิดหวังกับเคอลั่วในเรื่องนี้นะคะ
April 3, 2020
3.5/5
me gustó más que la película en casi todo menos el capítulo dos wtf?
shu nian did nothing wrong y de verdad que no puede haber alguien más piña que él. pobre!!!
debo admitir que lanlin tiene una prosa hermosa y me gustó mucho cómo desarrolló el romance (cuando no era tóxico). mi corazón se hacía nudito.
el capítulo extra estuvo super random y de más, pero aprecio que lanlin hiciera dos finales. ambos fueron perfectos y necesarios.
me gustó más que la película en casi todo menos el capítulo dos wtf?
shu nian did nothing wrong y de verdad que no puede haber alguien más piña que él. pobre!!!
debo admitir que lanlin tiene una prosa hermosa y me gustó mucho cómo desarrolló el romance (cuando no era tóxico). mi corazón se hacía nudito.
el capítulo extra estuvo super random y de más, pero aprecio que lanlin hiciera dos finales. ambos fueron perfectos y necesarios.
July 15, 2018
มีตอนจบให้อ่านเสองแบบ แบบ sad ending มาก่อน แล้วต่อด้วยแบบ happy ending
เราก็อ่านตามลำดับไปแหละ ตอนอ่าน sad ending ก็เฉยๆ นะ เพราะรู้ว่ามันจะมีแบบ happy อีกทีไง
แต่พออ่านตอนที่บอกว่า happy ending เท่านั้นแหละ ... โห ... กว่าจะแฮปปี้ โครตบีบหัวใจ 5555
เราก็อ่านตามลำดับไปแหละ ตอนอ่าน sad ending ก็เฉยๆ นะ เพราะรู้ว่ามันจะมีแบบ happy อีกทีไง
แต่พออ่านตอนที่บอกว่า happy ending เท่านั้นแหละ ... โห ... กว่าจะแฮปปี้ โครตบีบหัวใจ 5555
July 4, 2016
ทำไงถึงจะได้อ่านครับ
February 3, 2022
Altas red flags x2, pero es mi gusto culposo, ¿qué puedo decir?
September 12, 2019
*3.75*
This was definitely a roller-coaster ride! One second everything is beautiful and happy, and the next I'm crying uncontrollably. There were a couple of scenes, especially the entirety of chapter 2, that I wasn't a big fan of. Some of them felt like they were only put in for extra drama. But those didn't take away from my overall enjoyment of this novel. The ending was really sweet, and the extra scene was pretty funny. This duology was really good, and I look forward to reading more novels by Lan Lin.
This was definitely a roller-coaster ride! One second everything is beautiful and happy, and the next I'm crying uncontrollably. There were a couple of scenes, especially the entirety of chapter 2, that I wasn't a big fan of. Some of them felt like they were only put in for extra drama. But those didn't take away from my overall enjoyment of this novel. The ending was really sweet, and the extra scene was pretty funny. This duology was really good, and I look forward to reading more novels by Lan Lin.
May 18, 2016
so good
Read
July 8, 2016ok
This entire review has been hidden because of spoilers.
Want to read
July 15, 2016funny
This entire review has been hidden because of spoilers.
July 20, 2016
ทำยังไงถึงจะอ่านได้หรือคะ
August 16, 2016
i want to read this book
This entire review has been hidden because of spoilers.
Displaying 1 - 14 of 14 reviews