รอเวลารัก

by ภาพิมล

เขาชื่อ นาที ชายหนุ่มผมสั้นสกินเฮด เจาะหูข้างซ้ายใส่หมุดสีดำ บริเวณท้ายทอยและลำคอมีรอยสัก เป็นเพื่อนของน้องชายเธอ ทำงานเป็นบาร์เทนเดอร์ที่ผับแห่งหนึ่ง

ส่วนเธอ จิรัสยา คือคุณแม่เลี้ยงเดี่ยว ใช้ชีวิตอยู่กับลูกชายวัยเก้าขวบ เป็นเจ้าของร้านกาแฟเล็กๆที่เชียงใหม่และควบตำแหน่งบาริสต้าด้วย

ชีวิตสงบสุขของเธอต้องเปลี่ยนแปลงไป นับแต่วันที่เขาก้าวเข้ามาในชีวิตเธอ...อีกครั้ง

นาที คืออดีตนักเรียนนักเลงที่มีประวัติไม่น่าไว้ใจ เคยติดยาจนถูกส่งตัวเข้าสถานพินิจฯ แต่ทำไมนะสิ่งที่เขาแสดงออกต่อลูกชายของเธอจึงไม่เหมือนคนร้ายกาจคนเดิม

จิรัสยาพยายามบอกตัวเองว่า เธอไม่ควรหวั่นไหวไปกับเขาเด็ดขาด ไม่ว่าเขาจะขยับเข้ามาใกล้หัวใจเธอและลูกเพียงใด

แต่ราวกับคนบนฟ้ากำลังส่งบททดสอบมาพิสูจน์หัวใจ ยิ่งเมื่อได้รู้ว่า ชายหนุ่มรุ่นน้องจอมเกเร แท้จริงแล้ว รักเธอมาโดยตลอด และเฝ้า “รอเวลา” ที่จะได้เป็นคนรักของเธอ

Genres: Romance

389 pages, Unknown Binding

Published February 1, 2019

About the author

Associated Names:
* ภาพิมล
* พิมลภา
* THEZIRCON

Reviews

[Misspharaoh · Rating 5 out of 5]

ทูนหัวววววววว อร๊ายยยยยย อยากขานตอบว่า “มีอะไรคะทูนหัวขา” เลยอะค่ะ 😂

กำลังเข้าสู่ยุครักๆ เลิกๆ กับนิยายเป็นรอบที่ร้อย 555 กองดองก็ไม่มีแรง แถมยังเปย์มาถมกองเดิมมันอยู่นั่นแหละ 😆 เรื่องนี้ลังเลอยู่นานมากด้วยความโลกสวยส่วนตัว (แปลกมาก ยิ่งอายุมากขึ้น ยิ่งแสวงหานิยายโลกสวยมาเสพแฮะ ก็ชีวิตจริงโลกมันไม่สวยเหมือนในนิยายแงะ 🤤)
สุดท้ายด้วยรีวิวดี คะแนนดี ทุกคนอวย จิ้มไปเบาๆ สรุปว่า ดีงามค่ะ ดีใจที่ได้อ่าน👏

แจง
▪️สาววัย 32 เปิดร้านกาแฟอยู่ชม. มีลูกติดอีกหนึ่งหน่อ คาร์แรกเตอร์ชวนดราม่าเนอะ แต่อย่างที่เห็นบ่อยๆ คนที่มีแล้วก็มีอีกมันนั่นแหละเนอะ ลำไยค่ะ (ไอ้คนที่ไม่เคยมีก็ไม่มีอยู่เหมือนเดิม วงวาร)
▪️แถมนางยัง เป็นอมะตะ ได้กินผู้ที่เป็นตัวอ่อนช่วงวัยเบญจเพสดั้ว (ไม่มีใครบอกหรือไงนาทีว่า 25 เนี่ยต้องทำบุญสะเดาะเคราะห์ จะได้แคล้วคลาด 55) อร๊ายยยย กรุบๆ ไหมยะ อิจค่ะ
▪️ แรกๆ แอบลำไยนางหน่อยๆ (จิ๊ดเดียวจริงๆนะเข้าใจนางได้อยู่55) อยากได้เขา ฝันถึงเขาแบบติดเรตดั้วแต่แสดงออกแบบซึนๆใส่ซะงั้น 😆 แต่หลังๆ พอเปิดใจเจ้ก็เริ่ดเลยค่ะ 👍👍 ได้ดั่งใจ ฟิน
▪️พอค่ะ นางเอกเราไม่พูดเยอะ เว้นที่ไว้อวยผู้ค่ะ 😆

นาที
▪️นายนาที ชื่อเล่นว่าไนต์ (เกือบลืมชื่อเล่นละ เรียกกันแต่นาทีๆ) มีอาชีพเป็นบาร์เทนเดอร์ (ค่าตัวแพงนะไม่ใช่ไก่กา)
▪️เป็นพระเอกหนุ่มที่มีภาพลักษณ์สุดเถื่อนถ่อย ที่ไม่ได้พบบ่อยนัก (เพิ่ม “จิน” สุดที่รักจาก Passion Bite อีกคน)
ความดูเถื่อนของนาทีนั้น ก็ตัวผอมบางอย่างกับเสพยา มีรอยสักรอบคอรูปมือผี? มาด้วยผมทรงสกินเฮด (หัวไม่สวยดั่ง “อาตง ณ กรงกรรม” นี่ไม่ได้เกิดนะ เลย assume ว่านาทีหัวสวยละกัน😂) บวกเสียงที่เปล่งแต่ดังในลำคอ (sexy เว่อร์ๆ)
▪️แต่ภาพลักษณ์สุดกร๊าวใจข้างต้นนั้นล้วนมีสตอรี่ของมันค่ะ พี่ไม่ได้สักเท่ๆไว้อวดหญิงนะ ใช่ค่ะ เรื่องนี้พระเอกเขามีปม เป็นอดีตเด็กเกเร ติดคุก ติดยา เป็นเด็กขาดความอบอุ่นมีปัญหาจากปัญหาครอบครัว แต่!!! ชีวิตช่วงนั้นของนาทีก็ใช่ว่าจะดาวน์ดิ่งลงเหวซะทีเดียวนะ เขายังได้พบรักแรกและรักเดียวของเขาด้วย (ฟินจัง)
▪️แต่แล้วก็เหมือนโชคชะตาเล่นตลกกลับคลาดกันไปเพราะต่างคนก็ต่างมีปัญหาของตัวเอง แต่สุดท้าย “คู่กันแล้วก็ไม่แคล้วกัน” เนอะ เขาก็ได้กลับมาเจอกันอีกครั้งในที่สุด
▪️แรกๆ ด้วยสภาพร่างกายที่ใครเห็นก็กลัว บวกความเข้าใจผิดเรื่องราวในอดีต พอพี่แสดงออกว่ามีใจให้สาว สาวก็ลังเลกลัวไปอีก ทั้งที่ก็รำพึงรำพันอยากได้เขาแทบจะตลอดเวลา (ซึนเหลือเกินแม่คุณเอ๊ย 55)
▪️แต่ด้วยความรักปักใจสาวมาตลอด รู้ว่าสาวไม่มีใคร ก็แสดงออก รุกจีบแบบเก้วกาด อร๊ายย “ทูนหัว” ได้ยินแล้วมันขนลุก ตัวอ่อนตัวเหลวแทนเจ๊ไปเลยค่ะ
▪️ด้วยความเป็นคนพูดน้อย พูดทีก็กรี้ดที พูดด้วยเสียต่ำในลำคอทีก็ขนลุกที อร๊ายย (มากระซิบข้างหูซิคะ)
▪️แต่สุดท้ายแม้ภาพลักษณ์ภายนอกจะโฉดยังไง แต่เนื้อแท้ดีงาม ความรักความดีก็มีคนเห็นคุณค่า ชอบฉากเจ๊กระโดดกอดนาทีจัง ที่แสดงถึงการยอมรับ ตอบรับความรู้สึกแล้ว ดีใจแทนจริงๆเพราะหลังจากนี้เราก็ได้ฟินกันยาวๆไป😊
▪️อ้อ ชอบความหัวหน้าแก๊งเด็กของนาทีด้วย น่าเอ็นดูค่ะ

ขอติงนิดหน่อยค่ะ
พัฒนาการทางความรู้สึกของนางเอกออกจะดูเรียบเรื่อยเป็นเส้นตรงไปหน่อย โดยเฉพาะความรู้สึกดึงดูดอยากได้พระเอก (แต่ต้องแอ๊บซึนไว้55) จะเห็นว่าตั้งแต่ต้นๆเรื่องเลยที่นางมีความรู้สึกอย่างรุนแรง กลางๆเรื่องก็ยังคงรุนแรง เวิ้นเว้อถึงเขาเหลือเกิน (ยังแอ๊บอยู่นิดๆ) จนปลายเรื่องคราวนี้นางอยากได้ก็เอาได้เลยไม่ต้องแอ๊บแล้ว 555 หรือเจ๊จะโดนนาทีปล่อยฟีโรโมนใส่รัวๆเลยคลั่งซะ (แม้จะแค่ในความคิด แต่นี่ถึงขนาดคิดติดเรต☺️)

สรุป
เอ่อ รีวิวยากอะค่ะ เล่ายากกลัวสปอยด์ไปอีก ก็จะเป็นแนวเม้าท์มอย อวยผู้ไปประมาณนี้ นี่อ่านจบไปหลายวันแล้วนะ สงสัยช่วงนี้ร้อนเขียนไม่ออกซะงั้น 🤣🤣
ดีงามที่จะอ่าน ฟิน ได้ดั่งใจ ซาบซึ้งกินใจ ดราม่าพอควรเป็นชีวิตจริงเรียลๆแต่ก็ยังคงรักษาแก่นของนิยายพาฝันได้อย่างดีเยียมค่ะ

[Clairdenoon · Rating 5 out of 5]

#รอเวลารัก
#ภาพิมล
#นิยายที่พระเอกนางเอกไม่ได้เอ่ยคำรักต่อกันตรงๆเลย_แต่คนอ่านรู้_คนข้างบ้านรู้_คนบนดาวเคราะห์น้อยB612มองมาก็รู้_ว่าทั้งคู่รักกันมาก💕
#จะรีวิวอะไรดี?ให้เท่ากับความรู้สึกนี้🤔🤔😆😆
....คิดสิคิด..55คิดไม่ออก..รีวิวไปตามยถากรรมละกัน😅



#เจ้แจง_จิรัสยา_32ปี_สถานะแม่ม่ายลูกติด_อาชีพ:เจ้าของร้านกาแฟ_นางเอก
#ไนต์_นาที_26ปี_สถานะหนุ่มโสดลุคแบดๆที่เคยติดคุกมาก่อน_อาชีพ:บาร์เทนเดอร์_พระเอก
#น้องสกาย_ระฟ้า_สถานะเด็กชายอายุ9ขวบพ่อชื่อสุดเขตแม่ชื่อจิรัสยา_อาชีพ:นักเรียนป.4_ลูกชายนางเอก💕

#เรื่องมันเริ่มจากการเดินทางด้วยรถยนต์ไปสงขลา8วัน_จากนั้นโลเคชั่นหลักๆคือเชียงใหม่
#ใช่ค่ะ..นี่คือนิยายที่บาริสต้าสาวแกร่งแรงเกินร้อย_มารักกับ_บาเทนเดอร์หนุ่มรุ่นน้องสุดแซ่บ😆
#และแน่นอน..การผสานร่างและจิตวิญญาณของบาริสต้าและบาเทนเดอร์...เราก็จะได้.....จะได้..ได้ "เอสเพรสโซ่มาตินี่"เครื่องดื่มเมนูใหม่ที่น่าลิ้มลอง😜



อ่านจบแล้ว..ทูนหัว....💕😆
 "....ฉันชอบเธอ ชอบมาตลอด และรอเวลาที่จะได้เป็นคนรักของเธอ"


ชอบความรู้สึกตอนที่อ่านนิยายเรื่องนี้ค่ะ
 มันไม่ได้ยิ้มตั้งแต่หน้าแรก แต่มันค่อยๆยิ้ม ยิ้มมม และยิ้มมมมมม (อ่านตอนแรกหงุดหงิดเจ้แจงด้วยซ้ำ)
ดีใจกับนาทีที่มีครอบครัว ดีใจที่ได้อ่าน...งือ😍💕
เป็นนิยายม้ามืดนอกสายตาที่ไม่มีอยู่ในแผนการอ่านเลย(นางเอกไม่ซิงมีลูกอายุ9ขวบ ...นี่ไม่ใช่นิยายในฝันที่เห็นปุ๊บโหลดปั๊บแน่ๆ🤣) แต่ก็ดันปิ๊งพารากราฟสุดท้ายของคำโปรย..และเกิดpassionอยากอ่านอย่างแรงกล้า จนต้องลัดคิวอ่านก่อน... เมื่ออ่านๆไปก็ค่อยๆดื่มด่ำ ....และค้นพบว่า..
 มันอบอุ่นอิ่มเอม ซึ้งใจ 😢รู้สึกดียยยยยยย์ รู้สึกจรรโลงใจมากกกก  นิยายให้ความหมาย สร้างกรอบความคิดของความเป็น-ครอบครัว-ให้เราได้เห็นว่ามันควรเป็นแบบไหน  ไรท์ให้เหตุผลของพฤติกรรม การกระทำของตัวละครได้สมจริง มีหลายซีนที่ตรึงใจ ซึ้งใจ มีหลายซีนที่พีคแต่สำหรับเราซีนวันเกิดนาที นี่พีคมากกกกเลย😢

 นาที เจ้แจง น้องสกาย คือความไม่เพอร์เฟค ขาดๆเกินๆเว้าๆแหว่งๆที่เมื่อต่างก็เข้ามาอยู่ในชีวิตของกันและกัน ได้เรียนรู้กัน ผ่านการเดินทาง เหตุการณ์ ผู้คน  ต่างๆนาๆ ผูกพันใจ(และกาย)จนกลายเป็นครอบครัว ...มันลงตัว  มันเติมเต็ม  มันดีงามค่ะ💕😍

ขอบคุณคุณภาพิมลที่เขียนเรื่องนี้ค่ะ💕
//////

ข้อคิด: ไม่ว่าจะทะเลาะอะไรกันยังไง เรื่องเล็กน้อยหรือร้ายแรงแค่ไหน แต่ก็ไม่ปล่อยมือจากกัน...นี่คือครอบครัว
///////

เพิ่มเติม:
#ตั้งแต่ก่อเหตุจูบเจ้แจงพี่สาวเพื่อนตอนอายุ15 สิบกว่าปีผ่านไป นาทีก็ไม่เคยจูบปากสาวที่ไหนอีกเลย
#เจ้แจงนางเอกเรื่องนี้ขี้มโนและหื่นเงียบมากๆ(ชอบแอบคิดหื่นกับนาทีตลอด)🤣
#นาที_งานดีมากกกก_เป็นคนเท่ห์ๆคูลๆเจ๋งๆ_เป็นไอดอลของเด็กผู้ชาย_เซ็กซี่แบบหนุ่มแบดๆ มีผมสกินเฮด เจาะหูมีรอยสักที่คอ_มีเลิฟซีนแซ่บดิบเถื่อนร้อนแรง_แอบมีมุมขี้อ่อยแจงตลอดๆ_เวลาอยู่กับสกายจะอ่อนโยนเป็นพิเศษ_เวลาอยู่กับแจง_จะยิ่งแผ่ฟีโรโมนรุนแรง_ชอบเรียกแจงว่า_ทูนหัว
#น้องสกายเป็นเด็กน่ารักกกกก💕
#ดีใจที่ได้อ่าน💕🎉

[Patrawan Dear]

#รอเวลารัก / ภาพิมล

เราชอบความธรรมดาของเรื่องนี้ค่ะ ตั้งแต่พล็อตชาวบ้านธรรมดา การเล่าเรื่องไปเรื่อย ๆ แบบธรรมดา รวมไปถึงสำนวนภาษาที่ไม่ต้องประดิดประดอยมากมาย เเละเมื่อความธรรมดาชูป้ายนำมาก่อน เนื้อเรื่องจึงมีความสมจริง อ่านง่าย แต่ไม่กลวง เนื่องจากผู้เขียนปูพื้นไว้อย่างแน่นหนา สิ่งที่เกิดขึ้นมีที่มาที่ไป มีเหตุผลรองรับ

อีกอย่างที่ชอบคือคาแรกเตอร์พระเอก ที่แหวกความหล่อ รวย มาเฟีย เสี่ย ป๋า มาเป็นผู้ชายธรรมดา ที่แม้มีประวัติโชกโชน แต่ก็แอบเร้าใจ จนเราเองก็ยังอยากเสี่ยงไปกับเขา ในขณะที่นางเอกเป็นเหมือนแม่เหล็กต่างขั้ว เหมือนจะแรง แต่ก็ดึงดูดกัน

ทุกองค์ประกอบของเรื่องจึงผสมกลมกลืนกันในสัดส่วนที่ลงตัว ตั้งแต่ชื่อเรื่อง ชื่อพระเอก อาชีพการงาน นิสัยใจคอพระนาง ส่วนที่สอดคล้อง สิ่งที่ขัดแย้ง ไปจนถึงโทนอารมณ์ของเรื่อง

จัดว่าเป็นความธรรมดาที่ไม่ต้องปรุงแต่งให้ดราม่า แต่ประทับใจค่ะ :)

[Baitoey Toey · Rating 5 out of 5]

สมแล้วที่คะแนนเยอะ พระเอกลุคแบดๆที่ลึกๆแล้วจิตใจดี
นิยายรัก ที่อ่านแล้วยิ้มได้ เยียวยาหัวใจช่วงมืดมนของชีวิต
อาจจะเบื่อตอนนางเอกงี่เง่าในตอนแรกๆ แต่พออ่านไปเรื่อยๆ
ยิ้มโดยไม่รู้ตัว ห้าดาวไปจ้า

[Ning · Rating 4 out of 5]

เรียกได้ว่า เป็นนิยายดราม่าที่ฟิลกู้ดนะ ให้แง่คิดต่างๆได้ดี แม้ในความคิดส่วนตัว มันจะให้แง่คิดแบบโต้งๆไปหน่อย แต่ก็ถือว่ามีความตั้งใจที่ดี

พระเอกน่ารัก น่าสงสาร ซึ่งไม่รู้ว่าดีหรือไม่ดีนะคะ เพราะยิ่งพระเอกดีเท่าไหร่ นางเอกก็ดูแย่มากเท่านั้น

ซึ่งจริงๆ นางเอกแย่มากมั้ย ก็ไม่หรอกค่ะ แต่นางคือปุถุชนคนทั่วไปนั่นเอง ที่ตัดสินคนจากภายนอก แต่ที่มันน่ารำคาญคือ นางทำผิดแล้วผิดอีกนี่แหล่ะ นี่ก็เห็นใจพระเอกไง นางเลยดูแย่ไปหน่อย

ในส่วตัวละครอื่นๆ ก็ทำหน้าที่ของตนได้ดี แถมสุดท้ายมีปรับปรุงตัวอะไรไปอีก มันเลยกลายเป็น ดราม่าบนทุ่งลาเวนเดอร์ ซึ่ง... ชอบนะ ไม่เครียดดี

ก็สรุปว่าอ่านเรื่อยๆ เพลินๆดี แต่แอบหวังดราม่าเยอะกว่านี้ค่ะ

[Wanyiwa · Rating 4 out of 5]

เรื่องรักต่างวัยของหญิงม่ายหนึ่งลูกติดกับเพื่อนสนิทน้องชายที่เธอเคยเกลียดจนต้องจัดการให้น้องชายย้ายโรงเรียนเพื่อให้ห่างออกมาจากเพื่อน นักเขียนเริ่มต้นด้วยบรรยากาศเย้ายวนของแรงดึงดูดระหว่างคู่พระนางที่นางเอกพยายามผลักไส ตามด้วยดราม่าครอบครัวทั้งจากครอบครัวนางเอกและอดีตสามี และครอบครัวจากฝั่งพระเอกเอง เลยทำให้ได้บรรยากาศซึ้งๆและอบอุ่นในช่วงหลัง

แม้จะมีบางฉากบางตอนที่รู้สึกเหมือนเป็นส่วนเกินของเรื่องอยู่บ้าง แต่เราชอบการเล่าเรื่องที่รู้สึกเหมือนได้ตามติดชีวิตตัวละคร ได้ลุ้นไปกับการแก้ปัญหาของทั้งคู่ และรู้สึกถึงการเติมเต็มในชีวิตของกันและกันของคู่พระนาง อุปสรรคอาจจะดูจัดการได้ง่ายไปซักนิด แต่ก็ได้ความอบอุ่นหัวใจดีค่ะ จัดเป็นนิยายดราม่าที่ฟีลกู๊ดดีค่ะ

[Saisamphan K. · Rating 5 out of 5]

ดีงามมาก .. อบอุ่น .. เรื่องราวมีหนักหน่วงในตัวละคร .. แต่ถูกนำเสนอได้อย่างละมุน .. อบอวลไปด้วยความรักความปรารถนาดีที่มีให้กัน .. รู้สึกหลงรักในงานเขียนของ ภาพิมล ทั้งที่อ่านเรื่องแรก .. เลือกอ่านจาก rating good read ที่สูง .. ไม่รู้สึกผิดหวังเลย 😊😊

แจง

นาที

สกาย

[Polyj · Rating 5 out of 5]

ไนต์ นาที vs แจง จิรัสยา
พ่วงด้วย น้อย สกาย ระฟ้า ลูกชายนางเอก

เป็นนิยายแนวอบอุ่นหัวใจ ฟีลกู๊ด อ่านแล้วรู้สึกชีวิตยังมีความหวัง

พระเอก นาที เป็นเพื่อนน้องชายของแจง ...​อิอิ กินเด็กกันนะ
เป็นอดีตเด็กมีปัญหาที่แจงเคยอยากให้น้องชายของเธอเลิกยุ่งเกี่ยวด้วย
ดังนั้นภาพจำของเขาในสายตาเธอ คือนักเลงหัวไม้ แม้จะผ่านไปหลายปีแล้วเมื่อกลับมาเจอกันอีกครั้ง และต้องร่วมทางกันก็ยังทำให้เธอระแวดระวังไม่ไว้ใจเขาอยู่

ส่วน แจง ในสายตาของนาที เธอคือพี่สาวผู้แสนดีและรักใคร่ดูแลน้องชายเป็นอย่างดีจนบางทีเขาผ้ซึ่งขาดแคลนความรักจากครอบครัวที่สุดยังนึกอิจฉา และมันกลายเป็นความแอบรัก ตั้งแต่เมื่อหลายปีก่อน เขาเฝ้าติดตามฟังข่าวของเธอมาตลอด อยู่ห่างๆ อย่างห่วงๆ จนเมื่อมีโอกาสได้เข้าใกล้เธออีกครั้งเขาตั้งใจว่าจะเข้าไปดูแลเธอให้ดีที่สุด

ชีวิตแม่เลี้ยงเดี่ยว ที่ต้องทำงานและดูแลลูกไปด้วย ไม่ได้ง่ายดายนัก
ไหนจะดูแลร้าน ไหนจะยังต้องรับมือกับอดีตสามีพ่อของลูกที่ทำท่าจะกลับมาวอแว แต่เธอไม่ต้องการให้เขามายุ่ง ไหนจะต้องดูแลลูกชายที่เริ่มโตขึ้นทุกวันและดูเหมือนเธอจะเริ่มเข้าไม่ถึงการเปลี่ยนแปลงของเด็กชาย
ท่ามกลางอุปสรรคหลากหลาย นาที ได้เข้ามาคอยช่วยให้พวกเธอแม่ลูกก้าวพ้นไปได้อย่างดี

… ตัวเรื่องจะเล่าไปเรื่อย ๆ ไม่มีพล็อตหักมุมอะไร แต่อ่านเพลิน น่าติดตามตลอด เป็นเหมือนติดตามดูชีวิตของพวกเขาไปเรื่อย ๆ มีสุข มีเศร้า ก็ประคับประคองกันไป
มีข้อคิดเรื่องของการไม่มองคนจากแค่ภายนอก การให้อภัย แม้อดีตจะเคยพลาดพลั้งไป เมื่อกลับมาแก้ตัวใหม่ เราก็ควรให้โอกาส มีเรื่องของการดีลกับเด็กวัยรุ่น
ชอบที่พระเอกไปแก้ปัญหาแก๊งเด็กเกเร รังแกสกาย ทำให้เห็นว่าทุกปัญหามีทางแก้แบบละมุนละม่อมไม่จำเป็นต้องต่อยตี

อ่านจบแล้วชอบมากค่ะ

[Kwon B. Beer · Rating 4 out of 5]

ร อ เ ว ล า รั ก ❣️ / การรอใครสักคนเพื่อที่จะ
ได้รักเค้าเต็มหัวใจจะต้องใช้เวลาสักกี่ปีที่จะทำให้
ความรักนั้นถูกที่ถูกเวลา

นายนาทีเป็นเพื่อนสนิทของน้องชายที่มีประวัติ
และอดีตสีเทาเกี่ยวกับยาเสพติด ทรงผมสกิน
เฮด รอยสักที่คอ ทำให้จิรัสยาต้องคอยเตือน
ตัวเองว่าให้อยู่ห่างๆ แต่วันนี้เธอและเขาต้องร่วม
เดินทางด้วยกันถึง 10 วัน เพื่อไปงานแต่งงาน
ของน้องชายเธอ

เรื่องมันผ่านมานานหลายปีแล้วก็จริงแต่เธอไม่เคย
ลืม ภาพลักษณ์ภายนอกของนาทีทำให้เธอไม่ไว้ใจ
ที่จะให้เขาอยู่ใกล้สกายลูกชายวัยเก้าขวบ ถ้าไม่ใช่
เพราะโจ้น้องชายฝากให้เขามาด้วยเธอคงไม่มีวัน
ยอมให้นาทีเข้ามานั่งในรถเด็ดขาด

แต่ใครจะรู้ว่าการเดินทางครั้งนี้จะเกิดการเปลี่ยนแปลง
กับชีวิตของเธอ เมื่อนาทีแสดงความอ่อนโยนต่อสกาย
อย่างขัดตากับรอยสักที่คอ และสกายก็สนิทกับนาที
เร็วมาก ทั้งชวนคุยและถามเจื้อยแจ้วตลอดทาง ทำให้
เธอได้ฉุกคิดว่าลูกต้องการพ่อมากแค่ไหน พ่อที่ไม่เคย
ดูแลมีเพียงเจียดเงินให้เดือนละสามพัน

นาทีโหยหาความรักที่ไม่เคยได้รับจากผู้เป็นแม่ เมื่อเจอ
จิรัสยาวันนั้นเขาก็รู้สึกอิจฉาโจ้ที่มีพี่สาวคอยดูแล พอวันนี้
ก็รู้สึกิจฉาสกาย เธอเป็นแม่ที่ดีมาก และสกายก็เป็นเด็กที่
น่ารักจนเขาอดเอ็นดูไมได้ จิรัสยาไม่เคยรู้เลยว่านาทีรู้สึก
กับเธอยังไง เพราะแววตาคู่นั้นแทบจะไม่เคยแสดงความ
รู้สึกเลย จะมีก็แต่ความยียวนเท่านั้น

เธอพยายามปิดกั้นไม่อยากยอมรับว่าหวั่นไหวไปกับการ
กระทำของนาที แต่ก็ไม่อาจเถียงว่าสิ่งที่เขาทำให้สกาย
นั้นมาจากใจจริงไม่เสแสร้ง แต่เธอเคยผิดพลาดมาแล้ว
จึงไม่อยากพลาดซ้ำสอง เพราะนาทีเป็นอะไรที่ตรงข้าม
กับความชอบของเธอทั้งหมด เธอไม่ได้เกลียดแต่ก็ไม่
อยากยอมรับว่าเริ่มจะมีใจให้เพื่อนน้องชายผู้ซึ่งเคยขโมย
จูบแรกของเธอ นาทีจะยังจำเหตุการณ์วันนั้นได้ไหม

การเดินทางจบลงพร้อมกับการต้องยอมรับว่าสกายติด
นายนาทีมาก ทั้งแอบใช้โทรศัพท์ของเธอไลน์ไปหา
หรือถามหาทุกครั้งที่ชายหนุ่มไม่มา กว่าจะรู้ตัวอีกที
เขาก็กลายเป็นลูกค้าประจำของร้านไปแล้ว จิรัสยาให้
มากกว่าที่เป็นอยู่ไม่ได้จริงๆ เพราะยังไงสกายก็ยังมีพ่อ
ตัวจริงอยู่ พ่อที่ตั้งใจจะทวงสิทธิ์การเลี้ยงดูลูกทันทีที่
รู้ว่าเธอปล่อยให้คนอย่างนาทีอยู่ใกล้ลูกชาย

จิรัสยาขอร้องไม่ไห้นาทีมาที่ร้านอีก เธอเสียลูกไม่ได้
เมื่อเขาจากไปแล้วเธอถึงได้รู้ว่าหัวใจของตัวเองก็จาก
ไปด้วย จนน้องชายเตือนสติว่าหากสุดเขตจะเอาสกาย
ไปจริงๆ เราก็จะสู้ จิรัสยาไม่ควรยอมให้ผู้ชายไร้ความ
รับผิดชอบคนนั้นมาบงการชีวิตของเธออีก และหากนาที
รู้เรื่องนี้ก็คงจะไม่ยอมเช่นเดียวกัน

เมื่อจิรัสยายอมให้นาทีเข้ามาในหัวใจ ชายหนุ่มรุ่นน้อง
เป็นทั้งเพื่อนและพี่ชายให้สกาย ที่สำคัญเขายังแคร์
ความรู้สึกของสกายมาก หากเด็กชายไม่ยอมรับที่เขา
จะกลายมาเป็นคนรักของแม่เขาก็เข้าใจ เพราะสกาย
ยังเด็กเกินกว่าจะเข้าใจเรื่องของผู้ใหญ่ แต่นาทีสัญญา
ว่าจะไม่มีวันปล่อยเธอไปอีกเด็ดขาด เขาอยากมีครอบครัว
และครอบครัวของเขาก็คือเธอกับสกาย

ห ลั ง อ่ า น ...

เอาจริงๆเลยนะ มันอ่านได้เรื่อยๆไม่หวือหวา นางเอกค่อน
ข้างตั้งแง่กับพระเอกมากเพราะอดีตเคยเป็นนักเรียนนักเลง
ติดยาเสพติด ไหนจะรอยสักที่คออีก ไม่อยากให้ลูกชาย
เห็นแบบอย่างที่ไม่ดี แต่พอได้เห็นการกระทำของนาที
ต่อสกาย ทั้งอ่อนโยน เอ็นดู ก็ต้องเปิดใจมองใหม่

เน้นความสัมพันธ์ในครอบครัว แม่-ลูก กว่าที่นาทีจะได้
เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวไม่ใช่เรื่องง่าย หาก
สกายไม่ยอมรับจิรัสยาก็คงปฏิเสธเช่นกัน

ไม่มีเลิฟซีนร้อนแรง แต่แอบน่ารักตรงที่พอคบกันแล้ว
จิรัสยาจะชอบจูบรอยสักที่ต้นคอของนาที เธอไม่เคย
มองมันว่าน่ากลัวอีกเลย

ป.ล. นาทีเคยถูกพ่อเลี้ยงบีบคอจนเกือบตาย เลยสัก
รูปมือไว้ที่ต้นคอ เพื่อเตือนใจ

[Jiji Jidapa · Rating 5 out of 5]

4.5* stars

รอเวลารักไม่ใช่เรื่องดราม่าเข้มข้นเหมือนอย่างเรื่องอื่นของภาพิมล แต่ก็ไม่ได้เบาบางเป็นนิยายรักหวานอ่านเอาสนุกอย่างเดียว พระเอกนางเอกมีปมทั้งคู่แต่ปมพวกนี้นักเขียนก็ไม่ได้ทำให้หนักอึ้ง เรียกว่าเรื่องขมกลมกล่อมกำลังพอดี หนักจะกระเดียดไปทางหวานซะด้วยซ้ำ

รอเวลารักเล่าความสัมพันธ์ระหว่างคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวลูกหนึ่งกับบาร์เทนเดอร์หนุ่มรูปลักษณ์ดิบเถื่อนที่อายุน้อยกว่าฝ่ายหญิง 6 ปี แถมเป็นเพื่อนสนิทของน้องชายที่ในสายตาฝ่ายหญิงเป็นอิทธิพลที่ไม่ดี เป็นเด็กเกเรชักนำน้องชายไปสู่ทางเสื่อมในสมัยก่อนตอนยังเป็นนักเรียน ทั้งคู่กลับมาเจอกันในปัจจุบัน โดยมีเหตุ (แบบตั้งใจมาก)ให้ฝ่ายชายกลับเข้ามาปวนเปี้ยนวนเวียนในชีวิตของฝ่ายหญิง

เรื่องนี้อ่านแล้วไม่อึน ไม่หน่วง ไม่เสียน้ำตา แต่อ่านแล้วลุ้นเอาใจช่วยแจงว่าเมื่อไหร่จะก้าวข้ามทิฐิ ก้าวข้ามรูปลักษณ์ภายนอกหรือความยึดติดเดิมๆ แล้วยอมเปิดใจให้นาทีซะที ขณะเดียวกันก็เข้าใจปมในชีวิตของแจงด้วย ทำให้อ่านแล้วไม่นึกรำคาญ แต่เห็นใจและเอาใจช่วย รวมทั้งเอาใจช่วยนาทีให้เอาชนะอดีตที่เลือกไม่ได้ของเขาเองด้วย สำหรับความแอ๊วกันแบบดิบๆ (?) ของพระนาง นักเขียนเขียนได้น่ารักมากจริงๆ ถึงจะแอ๊วกันในสไตล์คนปากแข็งทั้งคู่ แต่ก็อ่านแล้วเขิลแทน จนลุ้นแล้วลุ้นอีกว่าเมื่อไหร่แจงจะรวบหัวรวบหางนาทีซะให้รู้แล้วรู้รอด

รอเวลารักเป็นเรื่องที่ไม่มีตัวร้าย ไม่มีขาวสะอาดไม่มีดำสนิท ใกล้เคียงชีวิตจริง มีทั้งเรื่องความรักหนุ่มสาว รักระหว่างพ่อแม่ลูก และเรื่องครอบครัว การดำเนินเรื่องไม่ได้หวือหวา plot ไม่ได้แปลกใหม่ แต่ก็มีปมมีจุดคลี่คลาย จบได้ละมุน เรียกว่าเป็นแนว feel good ที่มีสาระมีน้ำหนัก อ่านจบแล้วอุ่นใจ มีความสุขแบบมีอะไรติดไปไม่ได้จบแล้วจบเลย ประทับใจเล่มนี้มาก และคงได้หยิบมาอ่านอีกหลายๆ รอบ

[Smtlee · Rating 5 out of 5]

หยิบเรื่องนี้มาอ่านต่อจาก Heaven ฝากหัวใจไว้ที่ปลายฟ้าเพราะเรื่องนั้นตับไตพังสุดน้ำตาไหลซิกๆต้องการการเยียวยาวด่วนแต่เรื่องนี้ก็ใช่ว่าไม่มีดราม่านะขึ้นว่าชื่อภาพิมลจะขาดดราม่าได้ไงแต่ดราม่าเรื่องนี้เรียกว่าเด็กๆไปเลย หลายช่วงอ่านไปยิ้มไปได้

อ่านงานภาพิมลเหมือนกำลังดูละครหลังข่าวเรื่องนึงมากกว่านิยายเพราะมันสมจริงมันเหมือนชีวิตคนจริงๆที่เจอได้ในสังคมนี้ มันเลยอินและมีความรู้สึกร่วมสนุกไปจนตลอดเรื่องได้ง่าย
นิยายเรื่องนี้ทำให้เข้าใจความหมายของครอบครัวได้กว้างขึ้น ไม่จำเป็นต้องจำกัดแค่พ่อแม่ลูกหรือญาติพี่น้องตามสายเลือดแต่แค่เป็นใครสักคนที่รักและปรารถนาดีอย่างจริ���ใจต่อกัน คนที่จะอยู่ข้างๆกันในยามสุขยามทุกข์ไม่ปล่อยมือกัน เราก็สามารถนับเป็นครอบครัวของเราได้
อีกอย่างที่ประทับใจคือแจงนางเอกเลี้ยงสกายมาได้ดีมากแม้จะเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวแต่สกายมีความน่ารักอ่อนโยน ใจกว้างยอมรับนาทีพระเอกจากความรู้สึกเป็นเพื่อนรุ่นพี่จนมาเป็นคนในครอบครัวได้อย่างไม่ตะขิดตะขวงใจก่อนจะมารู้ว่าเป็นคนรักของแม่ตัวเองซะอีก
ที่ชอบอีกคือแรงดึงดูดระหว่างพระเอกนางเอกที่มันชัดเจนซะเหลือเกินทำเอานางเอกเก็บไปฝัน18++ได้ตั้งหลายครั้ง คาแรคเตอร์นาทีก็กร้าวใจมากกกกสะเทือนปั่นป่วนหัวใจทั้งจากสายตา รอยสักรอบคอ น้ำเสียงทุ้มนุ่มลึก เราเป็นนางเอกก็หวั่นไหวได้ง่ายๆเลย อิอิ

[Afternoon · Rating 4 out of 5]

ไม่ถึงกับเป็นเรื่องที่ตราตรึงในหัวใจ แต่เป็นเรื่องที่ซึ้งและสนุกมากกก
พระนางก็คนธรรมดาๆ ไม่ใช่พระเอกหน้าหล่อที่รวยล้นฟ้า หรือคุณหนูตกยากจากตระกูลใหญ่ พระเอกเรื่องนี้ภาพลักษณ์ภายนอกอาจจะแตกต่างจากนิยายเรื่องอื่น แถมนิสัยและการแสดงออกทางอารมณ์จะดูงงๆคลุมเครือสำหรับผู้อ่านอย่างดิฉันอยู่ซักหน่อย แต่ก็ดูเท่ห์ไม่เบา นางเอกตอนแรกๆก๋แอบน่ารำคาญด้วยนิสัยสะบัดบ๊อบของนาง เเต่ก็เป็นเรื่องของความรักความเข้าใจที่เติมเต็มกันและกัน อ่านแล้ววางไม่ลง สนุกจริงๆสนุกจริงๆ

[Nonnin · Rating 5 out of 5]

5/5 อิ่มไปทั้งใจ

[maew · Rating 5 out of 5]

ดีมากกๆๆๆ ไม่ได้อ่านนิยายที่ทำให้อบอุ่นหัวใจและถูกจริตขนาดนี้มานานมาก นักเขียนสร้างคาแรกเตอร์คนธรรมดาที่มีเรื่องราวในชีวิตได้พิเศษและทำให้นิยายที่พล็อตดูธรรมดา เป็นชีวิตคนทั่วไปได้ทัชใจมาก จนอยากมีคาเฟ่ที่เชียงใหม่กับผู้ชายแบบนาทีในชีวิตบ้างเลย

[MeMe MooMoo · Rating 5 out of 5]

ดีงาม อบอุ่น ไม่รู้จะหาคำไหนมาเปรียบได้ ....

[Oillio Pistawan · Rating 5 out of 5]

รู้สึกถึงความเป็นครอบครัวค่ะ

[พอลลี่ · Rating 5 out of 5]

โอว ขุ่นพระ ดีงามพระรามแปดสมคำร่ำลือ สมกับเป็นติ่งไรท์ตั้งแต่น้ำค้างเปื้อนสี เลยทีเดียว รักนาที รักแจง จิรัสยา และน้องสกาย แถมโจ้ด้วย แบบไม่ต้องมีเงื่อนไขเลยทีเดียว มันคือนิยายที่แบบ เฮ๊ย เอาจริงดิ นางเอกลูกหนึ่งละนะ ไม่ซิงนะ เอาจริงๆเหรอ แต่ทัดทานเสียงลือเล่าไม่ไหว อ่านตัวอย่างเสร็จกดซท้อทันใด จากนั้นบ้าบอวางไม่ลง
-มันคือนิยายที่ เรียลมาก นางเอก พระเอกไม่ใช่คนรวยเว่อร์วัง หล่อ สวยบาดจิต เค้าเป็นคนธรรมดาที่เห็นได้ในชีวิตจริง มีด้านมืด ด้านเทา เฉกเช่นคนทั่วไป เลยอ่านแล้วแบบ อินไปกะเรื่องได้ง่ายมาก
-อ่านไหลลื่นมาก ไม่มีสะดุด ทุกอย่างกลมกล่อม ทุกคนบอกรำคาญนางเอกตอนต้นเรื่อง ที่เอาแต่ทำงี่เง่าใส่นาทีน่ะ เรากลับเข้าใจนางนะ เราว่าเป็นเราก็หวาดระแวง ชีวิตแม่เลี้ยงเดี่ยว แล้วประสบการณ์ที่นางไดเรับมามันบอกอย่างนั้น เราเข้าใจแจง
-นาที หรือ ไนต์ พระเอกของไรต์ ดาร์ค ดิบ ได้ใจเราตลอดตั้งแต่เรื่อง น้ำค้างเปื้อนสีละ เรื่องนี้ทำให้เราเป็นเหมือนใครๆ ที่หลงรัก นาที หัวปักหัวปำ นาทีเป็นแรร์ไอเทม จริงๆ นาทีฮอตฉ่า นาทีเร้าใจ นาทีเท่ห์ นาทีเป็นขวัญใจเด็กๆ รวมทั้งคนแก่แบบเราด้วย อยากได้แบบนาทีบ้าง นาทีเป็นแบบอย่างแก่เด็กที่หลงผิดทุกคนเลย ชอบเค้าอ่ะ อยากได้😍😍😍
-น้องสกาย ใช่ค่ะ คุณจะรักเค้า ถึงแม้เราจะรู้สึกว่าเค้าแก่แดดแก่ลมสำหรับเด็ก สิบขวบไปบ้างก็เหอะ
-คุณครู ออกน้อย แต่ทำเราซึ้งน้ำตาแตก ไหลรินไม่ขาดสาย คุณครูผู้เปลี่ยนชีวิต นาที อยากกลับไปกราบครูที่ รร เลยทีเดียว🙏🙏🙏
-ไอ้โจ้ น้องแจง ชั้นรักเค้า อยากอ่านเรื่องเค้ากะมุกบ้างไรบ้าง ไม่มีโจ้ไม่มีเรื่องนี้ค่ะ ขอบอก ขอจุ้บเหม่ง ร้อยที โจ้ชั้นชอบนายว่ะ
-เป็นนิยายที่อ่านแล้ว ซึ้ง เออจริง เออใช่ มันคงต้องแบบนี้แหละ มันจึงจะจริง ไม่มีทุ่งลาเวนเดอร์หรอกถ้าเป็นแบบนี้ อ่านไปน้ำตาไหลไปกะความรัก ความเศร้า ความ....อะไรๆเยอะมาก ครบ ขอบอก
-เรื่องนี้ no love scene ค่ะคุณ แต่ทำไมชั้นไม่ตัดคะแนนใดๆ เพร่ชาะถึงไรท์เค้าไม่เขียนให้เราอ่านแต่เค้าก็แปะๆไว้ให้เราจินตนาการเอาเอง ว่าแบบไหน นาทีฮอตฉ่าเพียงใด โหยแบบนี้ ฟินกว่าเยอะ เอาไปร้อยดาว😏😉😉😝😝😍😍

-สรุปชอบมาก อ่านเหอะ แล้วจะรู้ว่านิยายนางเอกคุณแม่ลูกหนึ่งนี่สุดยอด นาที ก็จานเด็ด อร่อยเหาะจริงๆ ที่สำคัญ ชอบมุข “เอสเพสโซมาร์ตินี”ของไรท์มาก ขอตอนพิเศษแบคนอื่นๆด้วยได้ไหมคะ อยากเห็นเค้ามีลูกกัน สกายมีน้อง เลี้ยงน้อง นาทีเลี้ยงลูกงี้ โหย แค่คิด😘😘😘😘