What do you think?
Rate this book


128 pages, Paperback
First published January 1, 1991
Αδίκως
Κουρασμένα πρόσωπα, κουρασμένα χέρια.
Η κουρασμένη μνήμη. Κι αυτή
η ερημική βαρηκοΐα. Βράδιασε.
Τα παιδιά μεγάλωσαν. Έφυγαν.
Απάντηση πια δεν περιμένεις. Κι άλλωστε
δεν έχεις να ρωτήσεις τίποτε. Αδίκως
τόσα και τόσα χρόνια παιδευόσουν να κολλήσεις
σ' αυτή τη χαρτονένια προσωπίδα
ένα επιδοκιμαστικό χαμόγελο. Κλείσε τα μάτια.
Αθήνα, 16.Ι.88
[...]το παρελθόν για τον Ρίτσο δεν αποτελεί καταφύγιο,κι αυτή η κρίση πράγματι διαπερνά κάθε συλλογή του συγκεκριμένου βιβλίου, η καθημερινή μνήμη συνεπάγεται φθορά, μεταφυσική αγωνία, τα ποιήματα κινούνται σε περιοχές κατεξοχήν ανασφάλειας. Τα λαϊκά ξενοδοχεία εναλλάσσονται με τα λαϊκά καφενεία, φράσεις, μοτίβα, λέξεις ανακυκλώνονται κι επαναδιατυπώνονται, η νατουραλιστική γλώσσα αναπαριστά την παραμικρή λεπτομέρεια αναδημιουργώντας την ατμόσφαιρα του χώρου (αφήνει στο τραπέζι τη λευκή της τσάντα, / τα λευκά της γάντια, τα πέντε της βραχιόλια / και πλαγιάζει στο πλάι σου. Εσύ κάνεις πως κοι- / μάσαι, / μα ίσως και να κοιμάσαι αλήθεια, - ποιος ξέρει;), ενώ μυθολογικά σήματα εισβάλλουν στην αφήγηση πλέκοντας μια σχέση παραλληλίας ανάμεσα στην αρχαιότητα και τη σύγχρονη εμπειρία (Μόνο εκείνοι / που χρόνια περιπλανήθηκαν, που πέρασαν πολλές / Συμπληγάδες, / έχοντας πάντα κρεμασμένο στο λαιμό τους / το χωματένιο φυλαχτό της πατρίδας).