✨" Annem öğretmişti, küçükken, elektrik düğmesine elimin yetişmediği yaşlarda, karanlık bir odaya girince sımsıkı yumardım gözlerimi. Açtığımda, zifiri karanlığın içinde göreceli bir aydınlanma olur, biraz önce seçemediğim nesneler görünür hale gelirdi. Benzer bir durum acılar için de geçerli galiba... Acı aynı acı, hüzün aynı hüzün, karanlık aynı karanlık ama, gözlerimiz az da olsa bir şeyleri seçebiliyor."✨
Ana karakterimiz Verda, Semra ve Vedat'ın
kızıdır. Semra daha küçükken annesi ve babası ayrılmıştır. Verda annesinin yanında kalır ama o babasına aşık bir kızdır. Vedat'ta kızına.
Verda büyür ve babası gibi avukat olur. Ünlü avukat Vedat Karacan'ın kızı da avukat olmuştur.
Verda bir gün babasının ölüm haberini alır. Hatta intihar haberini! Beyninden vurulmuşa döner ve babasının intihar ettiğine inanmaz bile. Sonunda bunun gerçek olduğunu anladığında işin peşini bırakmaz ve neden intihar ettiğini bulmaya çalışır. Bir nevi iz sürer.
Konusu hakkında daha fazla söyleyebileceğim bir şey yok. Genel olarak konu böyle. 400 sayfada Verda'nın nedenleri bulmasını okuyorsunuz. Böyle söyleyince kitap polisiye gibi duruyor ama değil. Yazar manevi değerleri çok çok güzel işlemiş. Bir kızla baba ilişkisini, anne sevgisini, evlat sevgisini çok güzel anlatmış.
Her kız gibi benimde kalbimde babamın yeri ayrıdır. Çok farklı bir ilişki vardır onunla aramızda. Okurken Verda'yla babasının arasındaki ilişkiye benzettim bizim ilişkimizide. Kitapta kendimi bulunca da daha çok sevdim kitabı. Verda'nın da babasıyla çok güzel bir bağları vardı. Babası onun için ay çöreklerinin susamları tek tek ayırıyordu. Beni etkileyen çok sayfa, çok cümle vardı. Zaten birçok yeri post-itledim. Kitap bazı sayfalarda içimi sıcacık yaparken bazı sayfalarda içime buz döküyordu resmen. Dediğim gibi duygular çok güzel yansıtılmıştı. Bazı sayfalarda kendimi buldum.
Sonu belki daha çarpıtıcı şekilde bitebilirdi ama yine de beğendim ben.
✨"Dönüp dolaşıp aynı noktaya geliyor, aynı düğümün göbeğinde buluyorum kendimi: Babam! Nefret etmek isterken aşığı olduğum, tapındığım insan o. Uzağında durmaya çalışırken, ateşböceği misali ateşine koşmuş, kaçmaya çalışırken gölgesine sığınmış, farkında olmadan yaşam halkalarımı onun çizdiği eksende bütünlemişim"✨