What do you think?
Rate this book
Hyvä Stalin
Pureva satiiri kuljettaa lukijaa tsaarin ja stalinismin ajoista nykypäivään ja paljastaa kulttuurin groteskit puolet. Piinallinen lähikuva isän ja pojan suhteesta valottaa sukupolvien välistä kuilua. Jerofejev joutui julkaisukieltoon 1979 ja hänen isänsä diplomaattiura katkesi tähän skandaaliin.
Viktor Jerofejevin isän, merkittävän neuvostodiplomaatin, ura katkesi kertaheitolla pojan julkaistua muiden moskovalaisten kirjailijoiden kanssa maanalaisen Metropol-almanakan. Pojalta vaadittiin julkista katumusta - muuten isä joutuisi kärsimään. Viktor oli taipuvainen, isä ei: ""Et tee sitä, riittää kun yksi perheestämme on tahriintunut tähän kaikkeen"". Isän ja pojan suhde vie Jerofejevin syvälle 30- ja 70-lukujen sukupolviin, ja hän repii ne paljaiksi. Hän kieputtaa oikullisia ja piinallisia kuvia, joissa vilahtelevat pelottavat ja pökkelömäiset puoluepamput, neuvostokulttuurin groteskit suuruudet ja 70-luvun kirjallisen undergroundin orgiat. Näin debiilinä stalinismia ja Stalinia itseään ei ole näytetty vielä koskaan. Koko neuvosto-Satyriconin taustalla oleilee paitsi kauhu ja mielettömyys myös väistämätön moraalinen valinta. Paljastusten virta valottaa ainutlaatuisesti myös nyky-Venäjän kipeimpiä kramppeja ja ristiriitoja. Viktor Jerofejev (s. 1947) on Venäjän tunnetuimpia ja kiistellyimpiä kirjailijoita. Esimerkiksi Putin-nuorten Yhdessäkulkijatjärjestö on polttanut hänen teoksiaan Moskovan kirjarovioilla. Like on aiemmin julkaissut Jerofejevilta Miehet -nimisen satiirin venäläisestä miesluonnosta.
Viktor Jerofejevin isän, merkittävän neuvostodiplomaatin, ura katkesi kertaheitolla pojan julkaistua muiden moskovalaisten kirjailijoiden kanssa maanalaisen Metropol-almanakan. Pojalta vaadittiin julkista katumusta - muuten isä joutuisi kärsimään. Viktor oli taipuvainen, isä ei: ""Et tee sitä, riittää kun yksi perheestämme on tahriintunut tähän kaikkeen"". Isän ja pojan suhde vie Jerofejevin syvälle 30- ja 70-lukujen sukupolviin, ja hän repii ne paljaiksi. Hän kieputtaa oikullisia ja piinallisia kuvia, joissa vilahtelevat pelottavat ja pökkelömäiset puoluepamput, neuvostokulttuurin groteskit suuruudet ja 70-luvun kirjallisen undergroundin orgiat. Näin debiilinä stalinismia ja Stalinia itseään ei ole näytetty vielä koskaan. Koko neuvosto-Satyriconin taustalla oleilee paitsi kauhu ja mielettömyys myös väistämätön moraalinen valinta. Paljastusten virta valottaa ainutlaatuisesti myös nyky-Venäjän kipeimpiä kramppeja ja ristiriitoja. Viktor Jerofejev (s. 1947) on Venäjän tunnetuimpia ja kiistellyimpiä kirjailijoita. Esimerkiksi Putin-nuorten Yhdessäkulkijatjärjestö on polttanut hänen teoksiaan Moskovan kirjarovioilla. Like on aiemmin julkaissut Jerofejevilta Miehet -nimisen satiirin venäläisestä miesluonnosta.
366 pages, Hardcover
First published January 1, 2004
32 people are currently reading
350 people want to read
About the author
Victor Erofeyev
48 books43 followersВиктор Ерофеев (Russian)
Victor Erofeev (French, Italian, Romanian)
Viktor Erofeev (Italian)
Viktor Jerofejev (Dutch, Hungarian)
Viktor Jerofejew (German)
Viktor Yeroféiev (Spanish)
Viktors Jerofejevs (Latvian)
Wiktor Jerofiejew (Polish)
Βίκτωρ Γεροφέγεφ (Greek)
Віктор Єрофєєв (Ukranian)
Виктор Јерофејев (Serbian)
Viktor Yerofeyev (also transliterated as Erofeyev) was born in Moscow in 1947. The son of a high-ranking diplomat he spent some years of his childhood in Paris. This meant he had access early on to literature banned in the Soviet Union. He was greatly influenced by the works of Vladimir Nabokov and the Marquis de Sade. In the late 1960’s he studied Literature in Moscow. He then worked for the Institute of World Literature. In 1975, he completed his doctorate with a thesis on »Dostoevsky and French Existentialism«. As a literary critic he wrote some essays interpreting the Marquis de Sade’s writing and an article on the philosophy of Leo Shestov. The literary almanac »Metropol« (Eng. »Metropol«, 1982) first created a major scandal in 1979. It was a compilation of politically explosive texts, selected by Victor Erofeyev, Vassili Axionow, Andrei Bitov, Jevgeni Popov and Fasil Iskander, in which both officially established writers and renegade writers were included. The attempt to publish the almanac in the Soviet Union failed because it was judged to be »pornography of the mind«. The work was published in the West. During this period his father, Vladimir Erofeyev, Stalin's former interpreter, was forced to resign and end his diplomatic career. From this time Victor Erofeyev was considered a dissident, and his writings were banned. With the first signs of Glasnost and Perestroika, Victor Erofeyev was able to publish again. In 1990 his first novel appeared, »Russkaia Krasavitsa« (Eng. »Russian Beauty«, 1992). Through the story of the beautiful Irena, a high-class prostitute in Moscow, the reader is transported into the world of the dark, grotesque aesthetics of sex, violence and death. In two essays, »Pominki po sovyetskoi literatur« (1990; t: An epitaph of Soviet literature) and »Russkie tsvety zla« (1993; Eng. »Russia’s Fleurs du mal«, 1995) Victor Erofeyev announced the death of the literature of Socialist Realism. At the same time he set out a radical artistic manifesto for a new literature of evil. He was also the editor of the first Russian edition of Nabokov's work, together with other anthologies of Russian literature. His story »Zhizn s idiotom« (1991; Eng. »Life With an Idiot«, 1992) was adapted for the operatic stage by Alfred Schnittke. Victor Erofeyev writes regularly for »The New Yorker« and the »New York Review of Books«. After his well-received autobiographical novel »Khoroshii Stalin« (2004; t: The good Stalin), he recently published a collection of stories »De Profundis« (2006). Victor Erofeyev lives in Moscow.
© international literature festival berlin
Victor Erofeev (French, Italian, Romanian)
Viktor Erofeev (Italian)
Viktor Jerofejev (Dutch, Hungarian)
Viktor Jerofejew (German)
Viktor Yeroféiev (Spanish)
Viktors Jerofejevs (Latvian)
Wiktor Jerofiejew (Polish)
Βίκτωρ Γεροφέγεφ (Greek)
Віктор Єрофєєв (Ukranian)
Виктор Јерофејев (Serbian)
Viktor Yerofeyev (also transliterated as Erofeyev) was born in Moscow in 1947. The son of a high-ranking diplomat he spent some years of his childhood in Paris. This meant he had access early on to literature banned in the Soviet Union. He was greatly influenced by the works of Vladimir Nabokov and the Marquis de Sade. In the late 1960’s he studied Literature in Moscow. He then worked for the Institute of World Literature. In 1975, he completed his doctorate with a thesis on »Dostoevsky and French Existentialism«. As a literary critic he wrote some essays interpreting the Marquis de Sade’s writing and an article on the philosophy of Leo Shestov. The literary almanac »Metropol« (Eng. »Metropol«, 1982) first created a major scandal in 1979. It was a compilation of politically explosive texts, selected by Victor Erofeyev, Vassili Axionow, Andrei Bitov, Jevgeni Popov and Fasil Iskander, in which both officially established writers and renegade writers were included. The attempt to publish the almanac in the Soviet Union failed because it was judged to be »pornography of the mind«. The work was published in the West. During this period his father, Vladimir Erofeyev, Stalin's former interpreter, was forced to resign and end his diplomatic career. From this time Victor Erofeyev was considered a dissident, and his writings were banned. With the first signs of Glasnost and Perestroika, Victor Erofeyev was able to publish again. In 1990 his first novel appeared, »Russkaia Krasavitsa« (Eng. »Russian Beauty«, 1992). Through the story of the beautiful Irena, a high-class prostitute in Moscow, the reader is transported into the world of the dark, grotesque aesthetics of sex, violence and death. In two essays, »Pominki po sovyetskoi literatur« (1990; t: An epitaph of Soviet literature) and »Russkie tsvety zla« (1993; Eng. »Russia’s Fleurs du mal«, 1995) Victor Erofeyev announced the death of the literature of Socialist Realism. At the same time he set out a radical artistic manifesto for a new literature of evil. He was also the editor of the first Russian edition of Nabokov's work, together with other anthologies of Russian literature. His story »Zhizn s idiotom« (1991; Eng. »Life With an Idiot«, 1992) was adapted for the operatic stage by Alfred Schnittke. Victor Erofeyev writes regularly for »The New Yorker« and the »New York Review of Books«. After his well-received autobiographical novel »Khoroshii Stalin« (2004; t: The good Stalin), he recently published a collection of stories »De Profundis« (2006). Victor Erofeyev lives in Moscow.
© international literature festival berlin
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 32 reviews
April 27, 2023
کتاب استالین خوب نوشته ویکتورارافیف نویسنده روس است . او در این کتاب داستان زندگی خود و بخشی از زندگی پدر به عنوان یک دیپلمات که مترجم استالین هم بوده را بیان کرده و به این ترتیب راوی بخشی از تاریخ اتحاد جماهیر شوروی هم شده است.
مهمترین تفاوت کتاب ارافیف با کتاب های مشابه را می توان درنوع نگاه نویسنده دانست . ارافیف فرزند کسی ایست که در کرملین از او به عنوان دوست و خودی یاد می شده . خانواده آنها از امتیازاتی بی نظیر برخوردار بوده اند که تصور آن برای تقریبا اکثریت مطلق امری محال بوده . او به عنوان یک آقا زاده در پاریس تحصیل و زندگی می کرده . ارافیف با نگاهی ریز بین به زندگی در پاریس و شرح زیبایی های آن پرداخته ، فرانسه و پاریس روح و روان خانواده و سبک زندگی آنان و البته نگاه و جهان بینی نویسنده را دگرگون کردند . همه چیز در ذهن ویکتور تبدیل به یک مسابقه میان فرانسه و روسیه شده و البته برنده این مقایسه هم همواره فرانسه است . پاریس شهردلفریب و محبوب آنان شده و مسکو در دوردست و همانند سراب به نظر می رسد . از این رو پایان ماموریت در فرانسه و بازگشت به وطن برای خانواده بیشتر شبیه به سقوطی سهمگین است .
جالبترین بخش کتاب را باید مشاهدات پدر نویسنده ازرفتار استالین و مولوتف در محافل خصوصی دانست ، رفتار همراه با نزاکت استالین که با خوی سخت وحشی و سنگدلانه او منافات داشته اما کنش مولوتف کاملا مطابق با رفتار مکانیکی ، یکدندگی و سرسختی ذاتی او بوده است .
نویسنده همراه با بیان داستان پدر ، زندگی خودش را هم شرح و این گونه داستان را به جلو می برد ، خواندن جزئیات زندگی او مانند تجربه های جنسی نویسنده و یا سیر تکامل اندیشه او ، دگرگونی فکری او را نشان می دهد . از این روست که پدر را به عنوان یک معتقد واقعی به کمونیست سوال پیچ می کند . ناسازگاری افکار پدر و پسر گرچه سبب ایجاد کدورت و یا آسیبی نمی شود اما در درازمدت پسر را به عرصه تقابل آشکار با سیستم می کشاند .
پایان کتاب همان سرنوشت تکراری جهان کمونیستی و آرمان های پوچ آن است ، سیستم همه را با هم مجازات می کند . ارافیف ها بی کار و بی پول شدند اما ویکتور در وطن ماند تا سرانجام فروپاشی شوروی و سیستم کمونیستی را با چشمان خود ببیند .
مهمترین تفاوت کتاب ارافیف با کتاب های مشابه را می توان درنوع نگاه نویسنده دانست . ارافیف فرزند کسی ایست که در کرملین از او به عنوان دوست و خودی یاد می شده . خانواده آنها از امتیازاتی بی نظیر برخوردار بوده اند که تصور آن برای تقریبا اکثریت مطلق امری محال بوده . او به عنوان یک آقا زاده در پاریس تحصیل و زندگی می کرده . ارافیف با نگاهی ریز بین به زندگی در پاریس و شرح زیبایی های آن پرداخته ، فرانسه و پاریس روح و روان خانواده و سبک زندگی آنان و البته نگاه و جهان بینی نویسنده را دگرگون کردند . همه چیز در ذهن ویکتور تبدیل به یک مسابقه میان فرانسه و روسیه شده و البته برنده این مقایسه هم همواره فرانسه است . پاریس شهردلفریب و محبوب آنان شده و مسکو در دوردست و همانند سراب به نظر می رسد . از این رو پایان ماموریت در فرانسه و بازگشت به وطن برای خانواده بیشتر شبیه به سقوطی سهمگین است .
جالبترین بخش کتاب را باید مشاهدات پدر نویسنده ازرفتار استالین و مولوتف در محافل خصوصی دانست ، رفتار همراه با نزاکت استالین که با خوی سخت وحشی و سنگدلانه او منافات داشته اما کنش مولوتف کاملا مطابق با رفتار مکانیکی ، یکدندگی و سرسختی ذاتی او بوده است .
نویسنده همراه با بیان داستان پدر ، زندگی خودش را هم شرح و این گونه داستان را به جلو می برد ، خواندن جزئیات زندگی او مانند تجربه های جنسی نویسنده و یا سیر تکامل اندیشه او ، دگرگونی فکری او را نشان می دهد . از این روست که پدر را به عنوان یک معتقد واقعی به کمونیست سوال پیچ می کند . ناسازگاری افکار پدر و پسر گرچه سبب ایجاد کدورت و یا آسیبی نمی شود اما در درازمدت پسر را به عرصه تقابل آشکار با سیستم می کشاند .
پایان کتاب همان سرنوشت تکراری جهان کمونیستی و آرمان های پوچ آن است ، سیستم همه را با هم مجازات می کند . ارافیف ها بی کار و بی پول شدند اما ویکتور در وطن ماند تا سرانجام فروپاشی شوروی و سیستم کمونیستی را با چشمان خود ببیند .
July 11, 2019
49
از میان تمام کسانی که در زندگی مان ملاقات می کنیم، کمتر از همه پدر و مادر خود را می شناسیم، چرا که آنها را نمی بینیم، بنابر سنت همیشگی این آنها هستند که ما را می بینند. هنوز بند ناف پاره نشده دقیقا به همان میزان که از ایشان فاصله می گیریم از درکشان عاجز می شویم. دانش ما از آنها بسیار کم است و هر چه هست، چیزی جز خیال بافی محض نیست... آنها موجوداتی دست نیافتنی هستند که قضاوتهایمان در ناتوانی هایشان من درآوردی، و همراه با برداشتهایی پیش داورانه و مغرضانه از واقعیت ها، و توجیه توجیه ناپذیرهاست
از میان تمام کسانی که در زندگی مان ملاقات می کنیم، کمتر از همه پدر و مادر خود را می شناسیم، چرا که آنها را نمی بینیم، بنابر سنت همیشگی این آنها هستند که ما را می بینند. هنوز بند ناف پاره نشده دقیقا به همان میزان که از ایشان فاصله می گیریم از درکشان عاجز می شویم. دانش ما از آنها بسیار کم است و هر چه هست، چیزی جز خیال بافی محض نیست... آنها موجوداتی دست نیافتنی هستند که قضاوتهایمان در ناتوانی هایشان من درآوردی، و همراه با برداشتهایی پیش داورانه و مغرضانه از واقعیت ها، و توجیه توجیه ناپذیرهاست
July 26, 2024
Интригуваща псевдо-биография на сталинисткия човек - личният преводач на Сталин от френски Владимир Ерофеев, по-късно дипломат. Синът му Виктор Ерофеев прави доста психологически опит чрез писане да разбере и да се освободи както от сталинизма, така и от сянката му в собственото си семейство. Направо по Фройд, с елементи на дисидентство. А животът на Владимир Ерофеев може да затъмни всеки роман.
Сталинистите (не самият Сталин, тъй като той остава до голяма степен мистерия) мислят в абсолютни, почти космични категории. Истинският сталинист (по убеждение, а не за келепир) е идеалист. В началото се вижда само романтиката на мечтата за тотално справедлив свят. После - доста по-зловещо - лъсват всички откази от човечност в името… на човека, които…убиват тъкмо човека, или просто следва небрежно махване с ръка по адрес на някоя изчезнала жертва - “Ами предупреждавах го да не приказва толкова.”
Проблемът ми е със стила на Виктор Владимирович. Не ми харесва. Да, има го руското необятно, тъмно, смразяващо иронично, със замах. Но начупено с някаква претенция, с някакво недоволни мрънкане със задна дата, което напомня на вайкане на свръхзадоволено номенклатурно дете (каквото е бил), а не на бунт. Поне не на широкомащабен бунт. Има опит за еманципация и собствен глас, но…умишлено помпозен, начупен и усложнен. Вероятно за да се разграничи от простичкия, ясен сталинизъм. Само дето това не е правилното разграничаване - защото то е само стилистично, или по-скоро с прикрит страх. Правилното разграничаване от сталинизма е простичко като самия сталинизъм. Ерофеев не го е достигнал, но експериментира - за разлика от масовия руснак, който си обича “добрия” Сталин и си го отглежда. Все пак и това е нещо…
Сталинистите (не самият Сталин, тъй като той остава до голяма степен мистерия) мислят в абсолютни, почти космични категории. Истинският сталинист (по убеждение, а не за келепир) е идеалист. В началото се вижда само романтиката на мечтата за тотално справедлив свят. После - доста по-зловещо - лъсват всички откази от човечност в името… на човека, които…убиват тъкмо човека, или просто следва небрежно махване с ръка по адрес на някоя изчезнала жертва - “Ами предупреждавах го да не приказва толкова.”
Проблемът ми е със стила на Виктор Владимирович. Не ми харесва. Да, има го руското необятно, тъмно, смразяващо иронично, със замах. Но начупено с някаква претенция, с някакво недоволни мрънкане със задна дата, което напомня на вайкане на свръхзадоволено номенклатурно дете (каквото е бил), а не на бунт. Поне не на широкомащабен бунт. Има опит за еманципация и собствен глас, но…умишлено помпозен, начупен и усложнен. Вероятно за да се разграничи от простичкия, ясен сталинизъм. Само дето това не е правилното разграничаване - защото то е само стилистично, или по-скоро с прикрит страх. Правилното разграничаване от сталинизма е простичко като самия сталинизъм. Ерофеев не го е достигнал, но експериментира - за разлика от масовия руснак, който си обича “добрия” Сталин и си го отглежда. Все пак и това е нещо…
December 20, 2023
4 Sterne gab es, weil dieser autobiografische Roman einen guten Einblick in die Literaturszene und Nomenklaturaszene der UdSSR in der NAchstalkinzeit gibt. Der Vater von Victor Jerosejew war Dolmetsch von Stalin, überzeugter Anhänger des Stalinismus und des Kommunismus, Botschafter in Senegal, Kulturattache in Paris, Botschafter in Wien. Jerosejew, das wohl auch verwöhnte Diplomatensöhnchen, stürzte den Vater aus dieser elitären Welt durch die Herausgabe eines Literaturalmanachs, der in der Sowjetunion abgelehnte Literaten vereinte. Es kam zu einem riesigen Skandal, der Vater wurde seines Postens in Wien enthoben.
Die Zeit von Kindheit bis Sturz aus dem Paradies beschreibt Jerosejew hier in teils anekdotischer Form, ich nahm Wikipedia zu Hilfe, um die vielen Anspielungen auf Dichterfreund*innen und andere Zeitgenossen oder Personen aus der russischen Geschichte auch zu verstehen. Da gibt es viele Anstöße für Vertiefungen, der Text selbst ist mäßig, vieles davon verarbeitet Jeroseef auch in dem jetzt erst veröffentlichten Roman Der große Gopnik über Putin wieder.
Die Zeit von Kindheit bis Sturz aus dem Paradies beschreibt Jerosejew hier in teils anekdotischer Form, ich nahm Wikipedia zu Hilfe, um die vielen Anspielungen auf Dichterfreund*innen und andere Zeitgenossen oder Personen aus der russischen Geschichte auch zu verstehen. Da gibt es viele Anstöße für Vertiefungen, der Text selbst ist mäßig, vieles davon verarbeitet Jeroseef auch in dem jetzt erst veröffentlichten Roman Der große Gopnik über Putin wieder.
April 16, 2021
اغلب دانستههای ما در مورد شوروی سابق از طریق نوشتههای مخالفین یا به اصطلاح دشمنان خلق به دست اومده. این کتاب اما یه تفاوت عمده داره، دشمن خلق اینبار از درون حکومت اومده. ویکتور ارافیف آقازاده یکی از مقامات بلندپایه وزارت خارجه شوروی یا به اصصلاح از "جوانان طلایی" که دوران کودکی و نوجوانی رو در اروپای آزاد گذرونده و همین هوای متفاوت باعث شده علیه پدرش و سابقهاش طغیان کنه، طغیانی که بیشتر از هر چیز من رو یاد "پدران و پسران" تورگینف میندازه با این تفاوت بزرگ که اینبار بازاروفهای تورگینف پدر شدند و مسلط بر جامعه. فرم روایت پر از رفت و ...برگشتهای زمانیه که به نظرم نویسنده برای القای آشفتگی فکری ناشی از زمانهای که زندگی کرده ازش استفاده کرده. جالبه که زندگی مترجم کتاب هم بیشباهت با نویسنده نیست. زینب یونسی فرزند وزیر سابق اطلاعات و همسر سفیر ج.ا در روسیه کتاب رو از روسی ترجمه کرده و ترجمه روانی هم ارائه داده
May 7, 2021
کتابِ «استالین خوب» رو میتونیم یک رمان بیوگرافی و اتوبیوگرافی بدونیم. ویکتور ارافیف ، فرزند یکی از دیپلماتهای شوروی که دو سال بعد از اتمام جنگ جهانی دوم به دنیا آمده است. به این دلیل بیوگرافی که خاطرات و صحبتهای پدرش از نظام کمونیست و استالین رو تعریف میکنه و اتوبیوگرافی به این دلیل که مشاهدات خودت از جامعهی شوروی، محدودیتها، یک شکل بودنها، تفکرات بسته، خرافات و انسانِ برترِ شوروی.
ویکتور ارافیف با درجه صداقت خیلی زیاد داستان و احساسات و رفتارهای خودش رو تعریف و قضاوت میکنه. این روحیهی سرکش منجر به این میشه تا در یک جنبش ادبی به نام «متروپل» که خودش اون رو عامل کُشندهی ادبیات جماهیری میدونه، یکی از افراد مهم باشه که به مخالفت با جامعه و تفکر شوروی میپردازه.
روند کتاب خیلی سریع و ساده نیست. بین زمانها جابهجایی وجود داره و به همین خاطر لازمه که با تمرکز به سراغ این کتاب رفت و به دفعات به گوگل مراجعه کرد. اطلاعات خوبی در مورد شوروی، استالین و جنگ سرد وجود داره که نه از زبان یک رنج کشیده بلکه از دید کسی که تمام طول زندگی در رفاه و امنیت زندگی کرده....
برای اینکه اطلاعاتتون رو -اگر دوست داشتهباشید- تکمیل کنید دو تا اپیزود ۱۸ و ۲۴ پادکستِ بی پلاس رو گوش کنید.خیلی جذاب و خیلی خوب در مورد شوروی و مسائل مربوط به اون توضیح داده.
در مورد ترجمه هم خیالتون راحت باشه. گاهی اصلا متوجه نمیشید که دارید یک اثر ترجمه میخونید😉
ویکتور ارافیف با درجه صداقت خیلی زیاد داستان و احساسات و رفتارهای خودش رو تعریف و قضاوت میکنه. این روحیهی سرکش منجر به این میشه تا در یک جنبش ادبی به نام «متروپل» که خودش اون رو عامل کُشندهی ادبیات جماهیری میدونه، یکی از افراد مهم باشه که به مخالفت با جامعه و تفکر شوروی میپردازه.
روند کتاب خیلی سریع و ساده نیست. بین زمانها جابهجایی وجود داره و به همین خاطر لازمه که با تمرکز به سراغ این کتاب رفت و به دفعات به گوگل مراجعه کرد. اطلاعات خوبی در مورد شوروی، استالین و جنگ سرد وجود داره که نه از زبان یک رنج کشیده بلکه از دید کسی که تمام طول زندگی در رفاه و امنیت زندگی کرده....
برای اینکه اطلاعاتتون رو -اگر دوست داشتهباشید- تکمیل کنید دو تا اپیزود ۱۸ و ۲۴ پادکستِ بی پلاس رو گوش کنید.خیلی جذاب و خیلی خوب در مورد شوروی و مسائل مربوط به اون توضیح داده.
در مورد ترجمه هم خیالتون راحت باشه. گاهی اصلا متوجه نمیشید که دارید یک اثر ترجمه میخونید😉
Read
June 5, 2017کتاب به شکل عجیبی از کتابخانه من سر درآورد. کسی به کس دیگری برای تولدش هدیه داده بود و متولد غر میزد که این کتاب را دارد یا نمیخواهد. من کتاب را گرفتم اما مدتی طول کشید تا شروع به خواندن کنم. در واقع «هیاهوی زمان» بود که باعث شد تشویق به خواندن این کتاب شوم. کتاب آنقدر عالی بود که عمدا آهسته آهسته خواندم که مزمزه کنم و دیشب تمام شد. روایت عالی، قلم محکم و مسلط به رفت و برگشتهای زمانی غافلگیرکننده، دست آدم را میگیرد و میبرد به هرجایی که بخواهد، آدم را شریک میکند در معجزات زمان و غرق در رویای آینده حتی زیر سایه سنگین استالین همراهی با کودکانی که کشف میکنند و میخندند
پاراگراف پایانی کتاب عالیست:
خود را در جنگل نزدیک داچا به پژواک صداها میسپردم و نمیدانم به چه دلیل امید مبهمی به تغییر اوضاع در من پا میگرفت. صرفنظر از تمام تاریکیهای اطرافم به آن تغییرات ایمان داشتم. من ضربانهای زیرپوستی آینده را حس میکردم، انگار آینده را باردار بودم. زندگی تازه شروع میشد و چقدر دلم میخواست زندگی کنم
پاراگراف پایانی کتاب عالیست:
خود را در جنگل نزدیک داچا به پژواک صداها میسپردم و نمیدانم به چه دلیل امید مبهمی به تغییر اوضاع در من پا میگرفت. صرفنظر از تمام تاریکیهای اطرافم به آن تغییرات ایمان داشتم. من ضربانهای زیرپوستی آینده را حس میکردم، انگار آینده را باردار بودم. زندگی تازه شروع میشد و چقدر دلم میخواست زندگی کنم
December 14, 2019
С огромный удовольствием прочел эту книгу.
К своему стыду хочу сказать, что это первая книга Виктора Ерофеева, прочитанная мною. Каюсь, стыдно.
При всем при этом, с автором я хорошо "лично знаком" по его эфирам на радиостанции "Эхо Москвы".
Эта книга о сталине (с маленькой буквы) внутри каждого из нас, любого русскоязычного и русскокультурного человека.
Меня все мои товарищи подкалывают, что я бесконечно читаю про Сталина. А меня бесконечно удивляет, просто разрывает от того, как этот Тиран повлиял на мою жизнь, продолжает влиять и определять мою жизнь и жизнь моего народа.
Эта книги об отце. О нелегких и непростых отношениях с отцом автора. И как бы я не хотел оказаться на месте Виктора во время скандала с альманахом Метрополь.
Книга о нелегком нравственном выборе, об уродстве Советского строя, ломающего любую личность. О Личности, Виктора, его отца.
Есть и хулиганские отступления, есть матерок, стиль и язык мне близок, мы изъясняемся точно так же с моими товарищами.
К своему стыду хочу сказать, что это первая книга Виктора Ерофеева, прочитанная мною. Каюсь, стыдно.
При всем при этом, с автором я хорошо "лично знаком" по его эфирам на радиостанции "Эхо Москвы".
Эта книга о сталине (с маленькой буквы) внутри каждого из нас, любого русскоязычного и русскокультурного человека.
Меня все мои товарищи подкалывают, что я бесконечно читаю про Сталина. А меня бесконечно удивляет, просто разрывает от того, как этот Тиран повлиял на мою жизнь, продолжает влиять и определять мою жизнь и жизнь моего народа.
Эта книги об отце. О нелегких и непростых отношениях с отцом автора. И как бы я не хотел оказаться на месте Виктора во время скандала с альманахом Метрополь.
Книга о нелегком нравственном выборе, об уродстве Советского строя, ломающего любую личность. О Личности, Виктора, его отца.
Есть и хулиганские отступления, есть матерок, стиль и язык мне близок, мы изъясняемся точно так же с моими товарищами.
December 16, 2012
خاراشو!خاراشو!خودم هم دیگه یادم نمی یاد آخرین رمان روسی که خوندم کی بود!انگار دیگه هیشکی رمان روسی ترجمه نمی کنه.به قول دکتر یارشاطر خدایی زبونشون خیلی سخته وگرنه سر پیری می رفتم یاد می گرفتم از ناچاری
June 16, 2019
Книга за русофили и русофоби!
August 31, 2022
Υπέροχος αντισοβιετισμος
August 27, 2019
Üle pika aja üks hea lugemine.
Elus pole kõik must ja valge, hea ja halb.
Elus pole kõik must ja valge, hea ja halb.
May 23, 2011
„Dobry Stalin” Wiktora Jerofiejewa nie jest lekturą lekką. Wynika to po części ze stylu – autor często pozwala sobie na wielopoziomowe dygresje – ale również ze specyficznego tematu: książka jest bowiem autobiografią. Jerofiejew nie snuje po prostu opowieści o swoich dziejach. Stara się przywołać swoją motywację, wspomnienia. Nawet to, co go rozprasza, jest istotne: zmienia strukturę opowiadania, tonuje wspomnienia, a zmiana toru, którym biegną myśli autora często przynosi zaskakujące – także dla niego – wnioski.
Problem z Jerofiejewem jest odwieczny: to postmodernista. Ale jego postmodernizm polega raczej na rozmyciu granic, które powodują u człowieka poczucie bezpieczeństwa. Wiedza, że jednostka to coś innego niż społeczna masa, że idee mają korzenie w konkretnym miejscu – to wszystko, co składa się na prywatny kosmos intertekstualnych metafor, które pozwalają ogarnąć świat – dla Jerofiejewa nie jest takie oczywiste.
Weźmy na przykład Stalina. Kiedy autor pisze, że w każdym Rosjaninie jest Stalin nie odwołuje się do idei, albo – jeszcze inaczej: odwołuje się do idei-nie-idei. Stalin jest wąsaty, machnie jedną ręką i Czeczeni jadą na kazachskie stepy. Stalin jest dobry: przyjęcie jego nie-idei nie wiąże się z niepamięcią o głodzie na Ukrainie, dopuszcza do świadomości polityczne czystki i GUŁaG, ale jednocześnie – jak sam Stalin, machnięciem ręki – unieważnia je pozytywnym przekazem.
Autobiografia dysydenta będącego synem dyplomaty nie przestrzega granic autobiografii. Jerofiejew, kiedy chce, zaczyna analizować swój ukochany temat: rosyjską duszę. I w dużej mierze czyni to tak, że w swoim postmodernizmie może kojarzyć się z – jakże polską – figurą Jednostki Reprezentanta (mieliśmy i mamy piekło przez nieprzepracowany romantyzm i właśnie tegoż nieszczęsnego reprezentującego Konrada). Miłe polskiej duszy skojarzenie jest oczywiście błędne. Jednostka Jerofiejewa to Samotnik rozpuszczony w sowieckim społeczeństwie i – następnie – destylowany z mieszaniny znaczeń i związków.
To książka dla ludzi, którzy kochają pisarstwo Jerofiejewa. Z pewnością. Ale również dla tych, którym wydaje się, że rozumieją Rosję. Oraz tych, którzy jej nie rozumieją, ale są nią zainteresowani.
Problem z Jerofiejewem jest odwieczny: to postmodernista. Ale jego postmodernizm polega raczej na rozmyciu granic, które powodują u człowieka poczucie bezpieczeństwa. Wiedza, że jednostka to coś innego niż społeczna masa, że idee mają korzenie w konkretnym miejscu – to wszystko, co składa się na prywatny kosmos intertekstualnych metafor, które pozwalają ogarnąć świat – dla Jerofiejewa nie jest takie oczywiste.
Weźmy na przykład Stalina. Kiedy autor pisze, że w każdym Rosjaninie jest Stalin nie odwołuje się do idei, albo – jeszcze inaczej: odwołuje się do idei-nie-idei. Stalin jest wąsaty, machnie jedną ręką i Czeczeni jadą na kazachskie stepy. Stalin jest dobry: przyjęcie jego nie-idei nie wiąże się z niepamięcią o głodzie na Ukrainie, dopuszcza do świadomości polityczne czystki i GUŁaG, ale jednocześnie – jak sam Stalin, machnięciem ręki – unieważnia je pozytywnym przekazem.
Autobiografia dysydenta będącego synem dyplomaty nie przestrzega granic autobiografii. Jerofiejew, kiedy chce, zaczyna analizować swój ukochany temat: rosyjską duszę. I w dużej mierze czyni to tak, że w swoim postmodernizmie może kojarzyć się z – jakże polską – figurą Jednostki Reprezentanta (mieliśmy i mamy piekło przez nieprzepracowany romantyzm i właśnie tegoż nieszczęsnego reprezentującego Konrada). Miłe polskiej duszy skojarzenie jest oczywiście błędne. Jednostka Jerofiejewa to Samotnik rozpuszczony w sowieckim społeczeństwie i – następnie – destylowany z mieszaniny znaczeń i związków.
To książka dla ludzi, którzy kochają pisarstwo Jerofiejewa. Z pewnością. Ale również dla tych, którym wydaje się, że rozumieją Rosję. Oraz tych, którzy jej nie rozumieją, ale są nią zainteresowani.
April 22, 2021
Not sure what yo make of this book. It sometimes felt like 2 books laid on top of each other and I read it with Google by my side. It's an interesting insight into the life of a privileged child who ruined his father by becoming a dissident but there are a lot of digressions and it probably helps if you have a good grounding in Russian intellectuals of the 20th century.
October 31, 2010
خواندن کتاب برای من دشوار بود. هم به دلیل کشش کم متن و هم به دلیل احتمالا ناآشنا بودن وقایع و آدمها. فکر میکنم برای خواننده ناآشنا با تاریخ روسیه، لازم بود زیرنویس هایی توسط مترجم به متن اضافه شود
February 2, 2021
Dobra autobiografija porodice Jerofejev. Britak i direktan, bez problema da kaže ko je šta radio u "ono vreme". Kao organizator i učesnik največeg književnog skandala u modernoj istoriji Rusije, časopis Metropolis, bio je jedan od svedoka transformacije Rusije u svakom pogledu. Knjiga je pitka, psihoanalitična, direktna, iskrena. Preporuka.
June 19, 2022
Una (non) autobiografia su uno dei delitti più frequenti in Unione Sovietica: il parricidio politico. Tutto nasce dalla pubblicazione del sovversivo Metropol: la carriera stellare da diplomatico del padre di Viktor crolla irrimediabilmente, assieme a tutti i ricordi d'infanzia che l'autore decide di custodire in questo preziosissimo affresco della Russia post bellica.
July 29, 2023
رواية ستالين الطيب وان كانت احداثها حقيقة للكاتب . توقعت ان تكون عن ستالين لكن كان جزء بسيط من الرواية عنه .
اعتقد ان الرواية لم تمر على جهة رقابية هنا
والا لم تكن تسمح بنشر العديد من الكلمات والجمل
اعتقد ان الرواية لم تمر على جهة رقابية هنا
والا لم تكن تسمح بنشر العديد من الكلمات والجمل
February 7, 2022
Μόνο διότι δεν υπάρχει το μηδέν
April 25, 2024
Не е моето. Спрях до 3 глава. Идват ми в повече някои сексуални описания. А и плюенето по руските класици не го приемам. Толстой и Достоевски са ми любими автори. Слаба книга за мен.
September 25, 2024
Nepatika tieši šīs sadrumstalotības dēļ - vēstules fragments, pēkšņi atmiņas, tad kāds personīgs skatījums, tad vēsture utt.
March 19, 2025
Так и не понял наифга я это прочитал...
March 6, 2017
Spočiatku veľmi dobré, humorné čítanie. Hra s priamou rečou, prelínanie rôznych štýlov písania. Najviac oceňujem slovenský preklad Jána Štrassera. Keď už pre nič iné, spôsob, akým sa hral prekladateľ so slovami, neustále používal nové a nové výrazy - je krásnym dôvodom pre čítanie tejto prózy. Slovná zásoba, aká si bohatá. Porovnávanie "parížskych gaštanov s ruskými brezami" však u mňa dejovo nestačilo uchovať prvotnú radosť z čítania. Ku koncu sebareflexia ustúpila akémusi spisovateľskému umeniu autobiografie a druhá polovica bola vyslovene ťažká na dočítanie, nie však pre jej obsah (patos, nuda).
Read
May 20, 2012Ce livre est une autobiographie de l'auteur. N? juste apr?s la seconde guerre mondiale, fils d'un proche collaborateur de Staline, Victor Erofeev a eu une enfance et une adolescence heureuse au sein d'un groupe tr?s privil?gi?. Il n'a jamais manqu? de rien, a beaucoup voyag? et gr?ce ? ses parents il a eu la chance de rencontrer de nombreuses personnalit?s politiques et artistiques. Cependant l'auteur ne fait qu'effleurer les personnes et les ?v?nements. Je trouve que ses propos restent toujours superficiels et pas assez synth?tiques. Il critique beaucoup, son p?re, les ?crivains, les artistes, lui qui pourtant n'avait pratiquement rien ?crit.
Son premier ?crit, une sorte de pamphlet, entra?ne la "mort" politique de son p?re. Mais ? aucun moment l'auteur n'avait anticip? ces cons?quences. Il a fait en quelque sorte un pamphlet politique aux effets d?vastateurs sans le vouloir.
Ce livre permet d'appr?hender un peu l'?poque sovi?tique d?crite par quelqu'un qui se trouvait du bon c?t? du manche.
Son premier ?crit, une sorte de pamphlet, entra?ne la "mort" politique de son p?re. Mais ? aucun moment l'auteur n'avait anticip? ces cons?quences. Il a fait en quelque sorte un pamphlet politique aux effets d?vastateurs sans le vouloir.
Ce livre permet d'appr?hender un peu l'?poque sovi?tique d?crite par quelqu'un qui se trouvait du bon c?t? du manche.
August 21, 2015
il Padre della Patria, quello della Rivoluzione e il papà in pianelle nel soggiorno di casa
bio dello scrittore Viktor Erofeev in cui ci racconta, oltre che della vita dei suoi genitori diplomatici per Stalin durante la Guerra Fredda, della rovina che lui ha causato loro mettendo in pratica il liberalismo con cui era stato allevato...insomma siccome viveva all'estero in una bella casa, con tutto quello che desiderava ha semplicemente pensato che esser dissidente nella Russia post sovietica fosse come esserlo in Francia o in America dove al massimo gli sarebbe toccato in sorte uno scandalo, invece ha scatenato l'edipica distruzione della carriera diplomatica del padre e la rovina completa dei dieci anni successivi della sua famiglia e dei suoi colleghi scrittori con cui aveva avuto l'ardire di pubblicare una raccolta di racconti leggermente sovversivi...
"L’amore intitolato «padri e figli» non ha la gratitudine come comun denominatore, è pieno di infiniti rancori e malintesi, che generano l’amarezza di un rimpianto tardivo."
bio dello scrittore Viktor Erofeev in cui ci racconta, oltre che della vita dei suoi genitori diplomatici per Stalin durante la Guerra Fredda, della rovina che lui ha causato loro mettendo in pratica il liberalismo con cui era stato allevato...insomma siccome viveva all'estero in una bella casa, con tutto quello che desiderava ha semplicemente pensato che esser dissidente nella Russia post sovietica fosse come esserlo in Francia o in America dove al massimo gli sarebbe toccato in sorte uno scandalo, invece ha scatenato l'edipica distruzione della carriera diplomatica del padre e la rovina completa dei dieci anni successivi della sua famiglia e dei suoi colleghi scrittori con cui aveva avuto l'ardire di pubblicare una raccolta di racconti leggermente sovversivi...
"L’amore intitolato «padri e figli» non ha la gratitudine come comun denominatore, è pieno di infiniti rancori e malintesi, che generano l’amarezza di un rimpianto tardivo."
October 15, 2023
This is a very strange book. On the one hand, I really liked the parts about the inter-generational clash that occurs in a dying totalitarian regime. I liked the muddy waters of having a great father that also happens to be a hardened Stalinist. The snapshots of life as a privileged son. And the whole situation with Metropol was something I did not know about, will look more into it.
Other parts though.. I don't know. I understand the shock factor is important for this author, but I could have done without an extended rape scene of a child by an adult woman. I don't know if it is autobiographical or not. Not sure what to do with it. Other scenes simply happen. And then the story picks up again but, I am still stuck with some strange scene. Not exactly my cup of tea, but I appreciate what it wants to do.
Other parts though.. I don't know. I understand the shock factor is important for this author, but I could have done without an extended rape scene of a child by an adult woman. I don't know if it is autobiographical or not. Not sure what to do with it. Other scenes simply happen. And then the story picks up again but, I am still stuck with some strange scene. Not exactly my cup of tea, but I appreciate what it wants to do.
February 16, 2016
Výstižný obraz minulého, súčasného i budúceho Ruska - široký a hlboký, rozporuplný, akou len ruská duša vie byť.
"Ak si smelý, život sa mení, nadobúda formu umeleckého osudu... Nie nevyhnutne sladkého, ale osudu. Ak si zbabelý, tak si stratený Kde niet činu, tam niet spisovateľa.“ Viktor Jerofejev
"Ak si smelý, život sa mení, nadobúda formu umeleckého osudu... Nie nevyhnutne sladkého, ale osudu. Ak si zbabelý, tak si stratený Kde niet činu, tam niet spisovateľa.“ Viktor Jerofejev
April 5, 2011
khundanesh ie kam kheili tul keshid ba vojude inke az sabke neveshtarish khosham umad.ama majarai nadare ke adam bekhad donbal kone.ba vojude inke tuie rusie etefagh miofte ama engar kheili dur nist va etefaghash malmuse!
January 4, 2011
The ending was unexpected i thought and it makes you think about the title!
Displaying 1 - 30 of 32 reviews