René-Victor Pilhes is a French writer and winner of the Prix Femina, 1974, for L'Imprécateur. The novel was adapted for the screen in 1977 by Jean-Louis Bertuccelli under the title of The Accuser (film).
Romanzo del 1974 oggi misconosciuto in Italia (come del resto il suo autore) che rappresenta una delle più riuscite commedie nere ambientate in contesto aziendale. C'è un'impresa, ci sono ruoli apicali e c'è un palazzo: tutto questo è destinato a crollare, con toni di grottesco e simbolico che ricordano per esempio Todo Modo (soprattutto il film) e una critica simbolica del mondo degli affari che rimanda al "torracchione da abbattere" di Bianciardi. Libro ironico e ancora oggi estremamente attuale, peccato sia così poco noto.
Կարդացել եմ գրքի ռուսերեն թարգմանությունը Обличитель, 1984թ
Վեպը տարբեր ժանրերի խառնուրդ է` դետեկտիվ, ֆանտաստիկա, սատիրա, որոնց զուգահեռ հեղինակը հետաքրքիր ձևով նկարագրում է տնտեսագիտական ճշմարտությունները տեխնոկրատ կապիտալիստական աշխարհում։
Վերազգային կազմակերպության խնդիրներն ի հայտ են գալիս, երբ թռուցիկների միջոցով աշխատակիցներին սկսում են բացատրել տնտեսագիտության հիմնական գաղափարները ու թե ինչպես են դրանք իրականացվում վերազգային կազմակերպությունների կողմից։ Այս ամենը զուգահեռվում է տարօրինակ մահի ու դեպքերի հաջորդականությամբ։
Mesmo não sendo uma temática que me interesse muito, até que consegui me envolver na história, e por um tempo curto fluiu bem. Mas logo o livro se torna extremamente enfadonho. Tem diálogos muito longos e de certa forma repetitivos. O autor atribuiu muita carga em certas questões( como a do rolo mesmo) tentando criar um certo suspense e fazer o leitor refletir sobre o que está havendo, mas nada se desenvolve e acaba dando uma sensação de superficialidade. Achei a narrativa fraca.
Surreal corporate satire wherein a powerful French company is undermined by circulars excoriating their operandi. A deadpan farce that exposes the polite menace lurking beneath predatory capitalism. This is René-Victor Pilhes’s only work in English translation.
Je viens de relire ce roman décrivant le management (*) d'une entreprise dans les années 1974. C'est hurlant d'actualité en 2012. La communication, les calculs savants d'optimisation de la rentabilité, la bêtise généralisée dans une multinationale. (*) on ne disait pas encore "managers" mais encore "cadres"