Husserl: A Guide for the Perplexed

Guides for the Perplexed

by Matheson Russell

Continuum's Guides for the Perplexed are clear, concise and accessible introductions to thinkers, writers and subjects that students and readers can find especially challenging. Concentrating specifically on what it is that makes the subject difficult to fathom, these books explain and explore key themes and ideas, guiding the reader towards a thorough understanding of demanding material. Edmund Husserl's work is a cornerstone of Continental philosophy and the phenomenological tradition. Husserl stands as a key influence on such major philosophers as Heidegger, Merleau-Ponty and Sartre, and is required reading for anyone studying phenomenology and European philosophy of the last 100 years. However, the complex ideas central to his work, and the rather convoluted language in which they are expressed, mean that arriving at a full and clear understanding of Husserlian phenomenology is no small undertaking. A Guide for the Perplexed addresses directly those major points of difficulty faced by students of Husserl and leads them expertly through the maze of complex ideas and language. In identifying and working through common sources of confusion arising from Husserl's philosophy, the book builds up a comprehensive and authoritative overview of his thought and, more broadly, of phenomenology itself. The text covers the central tenets of phenomenology, Husserl's work on consciousness, and key philosophical topics in Husserl, including psychologism, intersubjectivity, the lifeworld and the crisis of the sciences.

Genres: Philosophy

216 pages, Paperback

First published June 19, 2006

Reviews

[Kamakana · Rating 4 out of 5]

061215: this is a later later addition: in his last major work, Crisis of European Sciences and Transcendental Phenomenology, hs describes the way such useful, successful, modern science is endangering itself, creating an ever-widening gap between the subjective and the scientific worlds, the human transcendental world and the abstracted world that some would claim is objective, is real, is true, in 'scientism', the only 'true world'...

hs describes how this narrow concept of truth is mistaken, not merely for philosophy but for alienated modern man, giving four ways it is wrong, for it does not recognize: 1) science is dependent on the lifeworld for its empirical evidence 2) objects of natural-science knowing do not exhaust all that is 3) science is a phenomenon of the lifeworld itself 4) science is a mode of transcendental subjectivity (though in this short review i will not delineate exactly what transcendental means, but mostly it is our knowing as subjects, how science forgets that its empirical sense is itself only one 'conception' of the world)...

hs places our transcendental human being in something of his most influential latter thoughts: the 'lifeworld', which can be given two meanings: 'thick' and 'thin'. 'thick' is the environment that includes all cultural richness, manifold practical meanings, sensuous fullness, various histories, etc.- the truth domain of 'human sciences'. 'thin' is narrower set of phenomena, also belonging to phenomenal world, without cultural variants, that we often call 'nature'- though it is such seen only as an 'abstract part' within a greater...

hs insists whichever model we apply, this lifeworld has meaning to us as subjective human beings... the example used is the various ways a painting by manet might be seen, as colours, as substances, as object, as thoughts, as aesthetic work, as beautiful etc. but none of these are the only form, the only object, for it is dependent on human sensuous experience within the lifeworld, for it to have 'meaning', for it to offer 'truth'...

this is a later addition: almost six years since i first read this... so i am reading it again! great so far, kind of giving myself a test. discovering new aspects of phenomenology, new arguments, simply because i have read so much since or maybe just did not understand it then?... great reread...

this is the later review: why does reading this again take longer? i read this first on a long airplane flight, without distraction, without moving, without talking to anyone, so concentration was complete. as well, this was early in my interest in phenomenology, in philosophy, so i could read the ideas without constantly logically wondering how the ideas would work, in agreement and argument, with the thought of other thoughts and works. this made it, in a sense, like filling an empty glass rather than over-filling one already partly full...

this is one that i still enjoy, and can see how it inspires further work, investigations, and also how much easier it is to read about his thought than read his own writing. not because he is difficult or opaque but because he is constantly revising, clarifying, and inventing or using new versions of words. he is a lot of fun, from a poetic stance. he has some great ideas. the first half of this dense book covers from his critique of 'psychologism', from phenomenological reductions, from eidetic essences, from all his careful investigation of thinking- his 'transcendental turn', his extension of descartes, critique and use of kant, this is why i enjoyed him...

the second half of the book are sort of 'applications' of phenomenology: structure of 'intentionality', which he did not invent but rather honed and made precise, then evidence, intuition, truth, then 'time-consciousness', which slowed me down because i thought of bergson and duration, on qualitative rather than just quantative change, to 'ego and selfhood', with four defined phenomenal, pure ego, to psyche, body, person, to 'intersubjectivity', finally to the concept of the 'life-world', this is all engaging stuff! with comparing to bergson about time, i could see at the least a PhD thesis if not several books to write comparing husserl to bergson, but then i am not a student and maybe such is already written...

overall, very pleased to reread this book, though whether it works as introduction i do not know. complex, rigorous, fascinating thought...makes me almost curious to try classes at u on husserl, if they have any...

Routledge Philosophy Guidebook to Husserl and the Cartesian Meditations

[Sonam Binwade · Rating 2 out of 5]

The title is very misleading. The book is not 'for the perplexed'. Reading works of Husserl himself are not much more difficult than reading this guide. It is comprehensive, but requires prior knowledge of his philosophy to understand it.

[دانیال کوشیار · Rating 5 out of 5]

کتاب "راهنمای سرگشتگان: هوسرل" از متیسون راسل، یکی از بهترین آثار موجود به زبان فارسی پیرامون اندیشه‌ی هوسرل و ایده‌ی پدیدارشناسی‌ست. یک حسن کتاب، رویکردِ مولف در طرح مسائل و پرداخت به آن‌هاست. هوسرل متفکری‌ست که در تمام دوران حیات فکری خود، به سبب خصلتِ خودانتقادگرانه‌اش، به طور مداوم مفاهیم و ایده‌های اساسی‌اش را مورد بازنگری و تصریح قرار می‌داد. از این رو حقیقت معناییِ برخی مضامین کلیدی و تکرارشونده‌ی اندیشه‌ی او واجد صیرورتی تاریخی‌ست که بعضا با مسیر استدلالی و نام‌گذاری‌های یک‌سر متفاوت همراه می‌شود. بر همین مبنا راسل در کتاب خود کوشیده است که با گزینش فهرستی از مفاهیم بنیادین پدیدارشناسی، سیر تطور آرای هوسرل را از دل مجموعه‌ی آثار او رهگیری کند__ البته با برجسته‌سازی یک منبع اصلی برای هر یک از فصول. حسن دیگر کتاب اما ترجمه‌ی خوب و دقیق مجید مرادی‌ست که در عین دشواری‌های زبانی و سخت‌فهمیِ انکارناپذیر اندیشه‌ی بدیع و غریب هوسرل، غنای این ایده‌ها را در عین بدعت و غرابت‌شان، به بهترین شکل ممکن به زبان فارسی برگردانده است. با این همه، اما نمی‌توان بر ایرادات و نقایص کتاب چشم پوشید. کتاب اگر چه بنا بر عنوانش، ادعای راهنمایی سرگشتگان را با خود یدک می‌کشد، ابدا نمی‌تواند برای مخاطب عام فلسفه، گام نخستین آشنایی با پدیدارشناسی و اندیشه‌ی هوسرل باشد‌ و چه بسا حتا در مسیری عکس نیت مولف، خواننده را نسبت به اندیشه‌ی پدیدارشناسی مرعوب و سرگشته سازد. یکی از علل این وضعیت متناقض‌نما، دشواری‌ها و پیچیدگی‌ نثر هوسرل است که بارها مورد اشاره‌ی مترجمان و شارحان آثار او قرار گرفته است. یک علت دیگر را نیز باید در بدعت‌ها و بدایع آرای هوسرل مورد جست‌وجو قرار داد. کما که در مقدمه‌ی مترجم بر کتاب نیز به این مورد اشاره شده؛ که امر بدیع به هر حال غریب نیز هست و ایده‌های غریب برای فهمیدن دشوارترند. به خصوص آن هنگام که این ایده‌ها در چهارچوب‌های از پیش تثبیت‌شده‌ی خاص فهم ما ابدا خوش‌تراشانه جای نگرفته باشند. با این حال، تلاش‌های صورت‌گرفته از سوی تسهیل‌گرانی چون رابرت ساکالوفسکی، دن زهوی و درموت موران باعث می‌شود که دلیل‌تراشی‌های پیشین، توجیه مطلق و مسلمی برای کاستی‌های کتاب به عنوان یک اثر مقدماتی، نباشند.
اشکال دیگر کتاب، کتابی با مدعای یک درآمد اولیه، کوتاهی نویسنده در تشریح جایگاه حقیقی هوسرل به مثابه‌ی فیلسوف در تاریخ فلسفه و زمینه و زمانه‌ی حیات اوست. به عبارت دیگر، کتاب نه می‌تواند همچون "درآمدی بر پدیدارشناسی" درموت موران و یا "پدیدارشناسی هوسرل" دیوید وودراف اسمیت، نسبت بنیان‌گذارانه‌ی هوسرل با جریان‌های فلسفی و فلاسفه‌ی پیش و پس او را مشخص سازد، و نه می‌تواند همچون "الفبای/مبانی پدیدارشناسی" و یا "پدیدارشناسی هوسرل" دن زهوی، دستاوردهای فلسفی، افق پیش‌ِ رو و همچنین مسیرهای منشعب از ایده‌ی پدیدارشناسی را تببین کند. در واقع، کتاب راسل را می‌توان نمونه‌ای دقیق و آکادمیک از آن دست آثاری دانست که در مقام یک واژه‌نامه‌، به تشریح مفاهیم اساسی اندیشه‌ی یک فیلسوف می‌پردازند. اگر پرهیز نویسنده از تاریخ‌نگاری در متن متقن و علمی‌اش را پذیرا شویم، می‌توانیم حداقل این خرده‌گیری را مجاز بدانیم که راسل می‌توانست با بسط و گسترش مقدمه‌ی خود بر کتاب، قدری از شوکه‌سازی خواننده در مواجهه‌ی ناگهانی با نقدهای هوسرل بر روان‌شناسی‌گرایی(فصل اول کتاب) بکاهد. در نتیجه اگر خواست شما از یک کتاب مقدماتی [ بیش از یک واژه‌نامه‌ی دقیق و مفصل ] تلاشی در جهت برقراری نوعی تقاطع میان اندیشه‌ی متفکر، زندگی و زیست‌جهان او در زبان و بیانی آسان‌خوان‌[تر] باشد، شاید دیگر آثار یادشده در این یادداشت، گزینه‌های مناسب‌تری به شمار روند.

[r0b · Rating 3 out of 5]

Very difficult...