In De geur van miljoenen gaan ernst en spel hand in hand. Een man krijgt tot zijn verbazing een rouwkaart van een oudcollega door wie hij altijd werd gehaat. Op de crematie krijgt hij tot zijn nog grotere verbazing een vipbehandeling. In een ander verhaal zet een man een advertentie in de krant: hij wil samen met iemand alle romans van Vestdijk lezen. Iedereen die reageert beschouwt zijn oproep als een contactadvertentie, terwijl hij echt alleen maar Vestdijk wil lezen.
Na twee succesvolle romans laat Merijn de Boer met De geur van miljoenen zien dat zijn verhalen minstens zo goed zijn.
‘De geur van miljoenen’ is een interessante en fascinerende verhalenbundel, met een sinister laagje. Ik vind het knap dat de auteur zoveel paaseitjes weet te verstoppen tussen de regels, maar ook hoe hij mij met open mond achter kan laten na het lezen van de laatste alinea.
Goede, bijna klassiek geschreven verhalen, die in elk geval niet te lang zijn. Soms met een onverwacht slot, soms met een slot dat je ziet aankomen en alleen nog maar bevestigd moet worden. De personages hebben vaak een los steekje, wat je op het eerste gezicht niet ziet. Schrijver woont in Heemstede of Haarlem.
Deze verhalenbundel is wat ongelijkmatig van niveau: Merijn de Boer heeft een verfrissend, heel onhollands gevoel voor zwarte humor, à la Gogol. Dat levert pareltjes op als 'Wafelbakker' en 'Kwieke buren'. Ook 'Een acrobaat in Accra' en 'De geur van miljoenen' biedt mooie mild satirische portretteringen, met een perfecte mix tussen humor en tragiek zoals in 'De saamhorigheidsgroep'. . Maar soms schiet hij er wat over naar de overdrijving, zoals bij de schoonoudersverhalen 'De Jaguar' en 'Darren'.
Bijzondere humor en verontrustende scènes wisselen elkaar genadeloos af. Het is een genot om hem binnen enkele streken zijn personages en maffe, ongemakkelijke situaties te zien schetsen. Het eerste verhaal vond ik het krachtigste: meesterlijk hoe hij je daarin met je neus op de subjectieve positie van de lezer wijst. Op naar zijn (ongelezen) romans!
Niet helemaal uit gelezen. Het boek bevat een verzameling van gekke verhalen. Ik vond sommige leuk, sommige minder. Had even zin in korte verhalen maar nu niet meer. Daarom niet uit gelezen, niet omdat het slecht was haha. Maar was gewoon oke. Toch 2 sterren omdat ik wel verder was gaan lezen als ik het écht leuk zou vinden.
In de bibliotheek lees ik de eerste bladzijde van 'De geur van miljoenen' en ik weet dat ik beet heb, want mijn nieuwsgierigheid is meteen gewekt. Merijn de Boer verstaat de kunst om in een paar zinnen al enorme spanning op te bouwen, dat is zo heerlijk om te lezen.