Jump to ratings and reviews
Rate this book

Survival of the Fireflies

Rate this book
Seeking out the minor lights of friendship in a time of fascism

Dante once spoke, in his Divine Comedy, of the minuscule lights, in the twenty-sixth canto of the Inferno, who, contrary to the great lights that shined bright within the sublime circles of Paradise, frailly wandered in the somber pockets of glimmering light within the darkness. Pliny the Elder was once preoccupied by a type of fly named pyrallis or pyrotocon, which was only able to fly within fire: “as long as it remains in the fire, it can fly; when its flight takes it out too far a distance, it dies.” 

Through his readings of Dante, Pasolini, Walter Benjamin, and others, Georges Didi-Huberman seeks again to understand this strange, minor light, the signals of small beings in search of love and friendship. Their flickering presence serves as a counterforce to the blinding sovereign power that Giorgio Agamben calls The Kingdom and the Glory, that artificial brilliance that once surrounded dictators and today emanates from every screen. In this timely reflection, much needed in our time of excessive light, Didi-Huberman’s Survival of the Fireflies offers a humble yet powerful image of individual hope and desire: the firefly-image.

112 pages, Paperback

First published October 1, 2009

Loading...
Loading...

About the author

Georges Didi-Huberman

225 books254 followers
Georges Didi-Huberman, a philosopher and art historian based in Paris, teaches at the École des Hautes Études en Sciences Sociales. Recipient of the 2015 Adorno Prize, he is the author of more than fifty books on the history and theory of images, including Invention of Hysteria: Charcot and the Photographic Iconography of the Salpêtrière (MIT Press), Bark (MIT Press), Images in Spite of All: Four Photographs from Auschwitz, and The Surviving Image: Phantoms of Time and Time of Phantoms: Aby Warburg's History of Art.

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
147 (44%)
4 stars
124 (37%)
3 stars
46 (13%)
2 stars
11 (3%)
1 star
3 (<1%)
Displaying 1 - 30 of 40 reviews
Profile Image for Laurinha Lero.
113 reviews870 followers
January 13, 2021
Li de uma sentada só, coisa que eu não faço com livro nenhum desde a sétima série — que dirá com um tratado sobre a fruição de resistência da imagem. Faz tempo, aliás, que livro de teoria eu só folheio. Aquela leitura dinâmica, uma passada de olho, para e grifa um negocinho. Não é o caso aqui, e eu inclusive ficaria preocupada caso fosse capaz de não engolir esse livro inteiro.

O apocalipse continua sua marcha. Mas uma coisa é designar a máquina totalitária, outra coisa é lhe atribuir tão rapidamente uma vitória definitiva e sem partilha. (...) Postulá-lo é, justamente, dar crédito ao que sua máquina quer nos fazer crer. É ver somente a noite escura ou a ofuscante luz dos projetores. É agir como vencidos: é estarmos convencidos de que a máquina cumpre seu trabalho sem resto nem resistência. É não ver mais nada. É, portanto, não ver o espaço — seja ele intersticial, intermitente, nômade, situado no improvável — das aberturas, dos possíveis, dos lampejos, dos apesar de tudo.
Profile Image for Ciahnan Darrell.
Author 2 books241 followers
May 3, 2021
Much of "postmodern" critical theory is insightful, interesting, and, I would argue, necessary: we absolutely must commit ourselves to deconstructing the mechanisms of hegemony, demolishing totalizing images and narratives that do violence to ourselves and others, and we must recognize that there can be no end to our work, and no final victory, only vigilance.

Be that as it may, such theory is, to my mind—and for a dozen excellent reasons—often short on hope. Survival of the Fireflies is different.

Georges Didi-Huberman has written a short, ambitious book that engages Agamben, Arendt, Benjamin, Dante, Derrida, Ernesto De Martino, Pasolini, and others in a rigorous, if not always convincing, attempt to articulate a means by which human beings can fashion a foundation of hope capable of anchoring and sustaining them even in an age of mechanized violence and perpetual catastrophe.

Whether or not you find his arguments compelling, though, is, I think, rather beside the point, because Fireflies' greatest value lies not in Didi-Huberman's considerable critical acumen, but in the example he sets for those of us intent on living and thinking with rigor and integrity in an age characterized by atrocity and horror. He has the audacity to risk both the censure of his colleagues, and the ire of god's anointed, and make a case for human hope and human value without taking recourse to a conveniently omniscient and inscrutable deity. And given the perpetually impending catastrophe that forms the backdrop of contemporary life, the obscene and immeasurable violence inextricable from the global neoliberal capitalist projects that govern our existence, the ongoing exploitation of humanity by human beings, and our species' unfathomable commitment to destroying our planet, I'd say Didi-Huberman's project is more important than ever.
Profile Image for Sergio Frugoni.
Author 5 books15 followers
June 13, 2017
"Sería algo criminal y estúpido colocar a las luciérnagas bajo un reflector creyendo observarlas así mejor. Lo mismo que de nada sirve estudiarlas habiéndolas matado previamente, pinchadas sobre una mesa de entomólogo o miradas como viejas cosas presas en ámbar desde hace millones de años. Para conocer a las luciérnagas hay que verlas en el presente de su supervivencia: hay que verlas danzar vivas en el corazón de la noche, aunque se trate de una noche barrida por algunos feroces reflectores. Y aunque sea por poco tiempo. Y aunque haya poca cosa que ver: hacen falta alrededor de cinco mil luciérnagas para producir una luz equivalente a la de una única vela".
Profile Image for Laurent De Maertelaer.
835 reviews175 followers
March 2, 2023
Essentiële lectuur voor wie Pasolini’s daden van verzet wil begrijpen. Via Benjamin, Agamben, Warburg, Bataille en Arendt toont Didi-Huberman aan hoe Pasolini’s vuurvliegjes het neofascisme wel degelijk hebben overleefd en zelfs tot op vandaag nog oplichten in actuele beelden van verzet. Schitterend, letterlijk dan.
Lees hier het uitstekende nawoord van Pieter Van Bogaert: https://www.sabzian.be/text/het-voort...
Profile Image for Cardenio.
226 reviews175 followers
July 4, 2020
Hay tantas cosas que celebrar de este libro hermoso. Admiro la pluma de Didi-Huberman, su ojo crítico y contestatario, el matiz de sus reflexiones, la deconstrucción que hace de axiomas presumiblemente definitivos.

Este libro explora la condición luciérnaga de las resistencias. Luciérnaga, porque dichas resistencias aún titilan sus resplandores breves en medio de la oscuridad, a la vez que pululan entre los focos enceguecedores del fascismo (entre otros inmaculados ismos). Es una metáfora hermosa que es a la vez una apertura a pensar críticamente en torno a los espacios de lucha, a las costuras cosidas por esos delgados hilos a punto de romperse. Celebro que, por medio de esta postura, se hace posible movilizar el pensamiento arqueológico —ya anticuado, a estas alturas— a propósito de algunos conceptos tan manoseados como 'marginalidad', 'subalternidad' u 'otredad'.

Diría que me encantaría escribir como Didi-Huberman, pero no. Más bien, me encantaría aprender a leer como él lo hace.
Profile Image for Laura Jamal.
38 reviews7 followers
March 3, 2021
Leitura esperançosa para esses tempos sombrios que vivemos.

A partir de uma imagem apresentada pelo cineasta e poeta Pasolini, que aproxima uma comemoração feliz de jovens gargalhando a um conjunto de vaga-lumes que se juntam movidos pelo desejo, Didi-Huberman produz uma reflexão profunda sobre a sobrevivência desses pequenos animais que significam aqui as experiências dos sujeitos, capazes de resistir aos grandes holofotes de culturas massificadas e totalitárias.

Segundo o autor, o essencial na comparação estabelecida por Pasolini "entre os lampejos do desejo animal e as gargalhadas ou os gritos da amizade humana reside nessa alegria inocente e poderosa que aparece como uma alternativa aos tempos muito sombrios ou muito iluminados do fascismo triunfante". A resistência está também nos sorrisos, na arte e na poesia.

Para mim o que fica mais guardado dessa leitura é o convite de Didi-Huberman:

"Há sem duvida motivos para ser pessimista, contudo é tão mais necessário abrir os olhos na noite, se deslocar sem descanso, voltar a procurar os vaga-lumes [...] É preciso vê-los dançar vivos no meio da noite, ainda que essa noite seja varrida por alguns ferozes projetores [...] É preciso saber que, apesar de tudo, os vaga-lumes formaram em outros lugares suas belas comunidades luminosas".

Tenhamos esperança!
Profile Image for yelenska.
732 reviews176 followers
December 27, 2025
Excellentes réflexions qui m'ont donné envie de relire Agamben et Debord, peut-être découvrir Bataille pour la première fois de ma vie, et assurément découvrir une partie du travail de Pasolini. Je ne puis avoir autant d'optimisme que l'auteur, mais c'était une vision rafraîchissante que de m'inviter à me focaliser sur les lueurs et la survivance des lucioles.
Profile Image for v.
472 reviews59 followers
November 8, 2022
In this book, Georges Didi-Huberman generally agrees with his main interlocutor, Pier Paolo Pasolini, that for over 80 years, Europe has been oppressed by a neofascist order that destroys meaningful social and personal life in a more systematic and insidious fashion than fascism proper ever did; he disagrees with the despairing Pasolini, though, by maintaining that we must continue to place our hopes in marginal, transient, and joyous expressions of resistance -- symbolized, for Didi-Huberman, by fireflies. He then deepens this position through a theoretical evaluation of despairing Giorgio Agamben against hoping Walter Benjamin. Some interesting sources are used throughout, Didi-Huberman's writing is fairly clear, and the book can be read in an afternoon.

But it is a fairly undistinguished example of a tiresome genre I'll call "socialist self-help." The above description could very well apply to dozens of other books written in the history of critical theory which play out the same "dialectical" maneuvers; this book does not significantly surpass or refine any of them and it never attempts to scrutinize the basic assumptions, impulses, and results of its own myopic tradition. The irony of critical theory which this book reproduces is that critical theory refuses to critique itself from any perspective other than its own, meaning the "critical" foundation is left untouched while the problems immanent to the paradigm are predictably created and solved in a purely rhetorical fashion having basically nothing to do with any world answering to argument, evidence, or even simple personal reflection. It is designed that way, and I'm reminded of quicksand.

Of course, themes such as despair of life in a non-utopian society or searching for resistance and solace in nature and art are not unique to critical theory. One author fresh on my mind, Henry David Thoreau, does quite the same from a different perspective. The higher level question of how to evaluate such themes is one I don't think this book (if not critical theory in general) is equipped to pose.
Profile Image for Silvia.
62 reviews
September 6, 2026
Hay libros que terminan y te dejan una idea dando vueltas durante días. Supervivencia de las luciérnagas ha sido un poco eso.

Didi-Huberman parte de una imagen preciosa: las luciérnagas como pequeñas luces que aparecen en medio de la oscuridad. A partir de ahí reflexiona sobre las imágenes, la memoria, la resistencia y la posibilidad de encontrar todavía espacios de luz frente a esa sensación de que todo está perdido.

Me ha gustado especialmente su manera de pensar la supervivencia no como algo grandioso, sino como algo pequeño, intermitente y frágil. Las luciérnagas no necesitan iluminarlo todo para existir; basta con que sigan apareciendo.

Es un libro que habla de arte y política, pero que, al menos para mí, termina hablando también de algo mucho más humano: de la necesidad de seguir buscando esas pequeñas luces incluso cuando parece que han desaparecido.

Una lectura breve, pero de las que merece la pena releer y volver a pensar.
Profile Image for Lou.
73 reviews10 followers
October 10, 2026
«Devemos, portanto, — em recuo do reino e da glória, na brecha aberta entre o passado e o futuro — nos tornar vaga-lumes e, dessa forma, formar novamente uma comunidade do desejo, uma comunidade de lampejos emitidos, de danças apesar de tudo, de pensamentos a transmitir. Dizer sim na noite atravessada de lampejos e não se contentar em descrever o não da luz que nos ofusca.»

Era para ser “só” uma leitura de estudos e de repente se tornou tão ideal para o momento que atravessamos, que sinto que é exatamente o que eu precisava para resistir.
Profile Image for arnau sanromà.
14 reviews12 followers
April 25, 2025
Tio yayo didi nostalgic del tito paolo q estava trist per una Italia feixista i la desaparició ‘uns éssers fantàstic assaig meravellós omple’m l’ànima
29 reviews
September 20, 2026
Adorei.

É um tempo em que os «conselheiros pérfidos» se encon tram em plena glória luminosa, enquanto os resistentes de todos os tipos, ativos ou «passivos», se transformam em esquivos pirilampos e procuram, tão discre tamente quanto possivel, continuar a emitir os seus sinais. O universo dantesco está, pois, invertido: é o inferno que se encontra agora em evidência, iluminado, com os seus políticos corruptos, sobre-expostos, gloriosos. Quanto às lucciole, tentam escapar como podem à ameaça, à condenação que a partir de agora cas tiga a sua existência.

Pasolini:A amizade é uma coisa muito bela. Na noite de que te falo tínhamos jantado em Paderno e depois, no negrume sem lua, subimos até Pieve del Pino e vimos uma quantidade imensa de pirilampos (abbiamo visto una quantità imensa di lucciole), que formavam bosquezinhos de fogo nos arbustos, e nós invejámo-los porque se ama vam, porque se procuravam com amorosos voos e luzes (perché si amavano, perché si cercavano con amorosi voli e luci), enquanto nós estávamos secos e não passávamos de machos em vagabundagem artificial.

Ora, toda a obra literária, cine matográfica e atépolítica de Pasolini parece atravessada poreste tipo de momen tos de excepção em que os seres humanos se tornam pirilampos - seres lumines centes, dançantes, crráticos, inapreensíveis e, enquanto tal, resistentes-perante nosso olhar maravilhado.

a dança dos pirilampos, esse momento de graça que resiste ao mundo do terror, é a coisa mais fugaz mais frágil que existe.

Sobre Denis Roche
No entanto, a um dado momento da nossa leitura, tudo se inverte. O motivo geral esboçado na crítica a Barthes dá lugar, subitamente, a um fragmento de diário íntimo escrito em 3 de julho de 1981 numa aldeia italiana. Como na carta de 1941, temos aqui uma balada inocente entre amigos, no campo, depois do anoitecer. E eis a reaparição, a descoberta encantada dos pirilampos: «São uma boa vintena que luzem entre a folhagem. Todos soltámos exclamações [...] cada um de nós conta onde e quando os viu». Uma beleza extraordinária e, contudo, tão modesta: «Há dois outros que esvoaçam um pouco mais afastados, dois pequenos traços alternativos de morse luminoso na zona inferior do declive». Uma beleza espantosa, que é preciso ver [...] ao menos umaerior do declive», certa altura, porém, «os últimos pirilampos partem, ou desaparecem pura e simplesmente».5 E a página de mara-vilhamento termina, Re-desaparição dos pirilampos.

Pirilampos = sobrevivências - efémeras, breves, que se metamorfoseiam, atraem, repelem, fogem, aparecem , longe dos holofotes - resistemntes. A saída messiânica como abertura, porta estreita, ACIDENTE DO TEMPO, e não como horizonte (que contém, em si, a abertura e o limite dessa abertura).

A imagem seria, assim, o transitório lampejo que transpöe, como um cometa, a imobilidade de qualquer horizonte : «A imagem dialetica é um relâmpago em forma de cone que atravessa todo o horizonte do passado,escreve Benjamin. (...) o primeiro operador politico de protesto, de crise, de critica ou de emancipação, deve ser chamado imagem, enquanto algo que se revela capaz transpor o horizone das construções totalitárias. "Organizar o pessimismo significa a descobrir o espaço da imagem no espaço da acção politica. Este espaço da imagem, porém, deixou de ser mensurävel em termos contemplatigos. Este espaço da imagem (Bildraum)... [é] o mundo de uma actualidade plena e integral." (...) Como um pirilampo, a imagem acaba por desaparecer da nossa vista, escapando para algum lugar onde sua sobrevivěncia será, talvez, apercebida por outros olhos, alhures, ai onde a sua poderá ainda ser observada."

A urgència políitica e estética, em periodo de «catástrofe» - um leitmotiv que atravessa toda a obra de Benjamin , não consistiria, pois, em tirar as consequências lógicas do declínio até ao seu horizonte de morte, mas em encontrar os recursos inesperados desse declínio nas imagens que aí se movem ainda, como pirilampos ou astros isolados. Lembremos o maravilhoso modelo cosmológico proposto por Lucrécio no seu De rerum natura: os átomos «declinam» perpetuamente, mas a sua queda admite, nesse clinámen infinito, excepções de consequências inauditas. Basta que um átomo se desvie ligeiramente da sua trajetória paralela para que entre em colisão com os outros, do qual nascerá um mundo. Tal seria, pois, o essencial recurso do declinio: o desvio, a colisão, o «relampago em forma de cone» que atravessa o horizonte, a invenção de uma forma nova.

A cotação da experiência caiu, é verdade. Mas só depende de nós não jogar nessa bolsa de valores. Só depende de nós compreender onde e como «este movimento surge, conferindo simultaneamente uma nova beleza (eine neue Schönheit) àquilo que vai desaparecendo». Agamben mostra-nos com gravidade, com acuidade, um horizonte último para essa desvalorização. Mas ir longe de mais nesse : sentido é, paradoxalmente, estar condenado a fazer apenas metade do caminho necessário. A cotação da experiência caiu, mas só depende de nós, em cada situação particular, levar essa queda à dignidade, à «nova beleza» de uma coreografia, de uma invenção de formas. Pois não é verdade que a imagem, na sua própria fragilidade, na sua intermitência de pirilampo, assume essa força de cada vez que nos mostra a sua capacidade de reaparecer, de sobreviver?

Imagens pirilampos vs imagens holofote

"A ponta em brasa de um cigarro na escuridão"

Tal seria, para concluir, o infinito recurso dos pirilampos: a sua retirada quando não constitui fechamento sobre si mas «força diagonal»; a sua comunidade clandestina de «parcelas de humanidade> esses sinais enviados por intermitências; a sua essencial liberdade de movimento; a sua faculdade de fazer aparecer o desejo como o indestrutível por excelência.
Só de nós depende não ver desaparecer os pirilampos. Ora, para tanto, nós próprios devemos assumir a liberdade de movimento, a retirada que não seja um fechamento sobre si, a força diagonal, a faculdade de fazer aparecer as parcelas de humanidade, o desejo indestrutível. Devemos, pois - em retirada do reino e da glöria, no intervalo entre o passado e o futuro, tornarmo-nos pirilampos e, desse modo, formar de novo uma comunidade do desejo, uma comunidade de lampejos emitidos, đe danças apesar de tudo, de pensamentos a transmitir. Devemos dizer sim na noite atravessada de lampejos, e não nos contentarmos em descrever o não da luz que nos cega.
Profile Image for sue rr.
977 reviews89 followers
December 5, 2019
A partir de uma análise de um texto de Pasolini, assim como de outras obras do conhecido cineasta italiano, Huberman dialoga com outros autores e nesse sentido busca traçar um esboço de que vaga-lumes são esses. As sobrevivências existem porque não há cisão absoluta. Esses lampejos mostram a nossa resistência (favor não entender o termo em sua banalização de 2019) e, ao mesmo tempo, nossa fragilidade. Na história dos regimes totalitários e mesmo de democracias capengas, a massa, o povo, deixa suas digitais.
Profile Image for Juan Fernando.
12 reviews2 followers
January 31, 2019
»Debemos, por tanto, convertirnos nosotros mismos (...) en luciérnagas y volver a formar, así, una comunidad del deseo, una comunidad de fulgores emitidos, de danzas a pesar de todo, de pensamientos que transmitir. Decir »sí« en la noche surcada de fulgores y no contentarse con describir el »no« de la luz que nos ciega«.
Profile Image for Frank Keizer.
Author 5 books48 followers
March 8, 2023
Met Pasolini's beroemde 'artikel over de vuurvliegjes', waarin hij het verdwijnen van de vuurvliegjes door de neokapitalistische ravage van het Italiaanse platteland beklaagt, denkt Huberman na over wat het betekent in de catastrofe te leven. Maar in tegenstelling tot de Italiaanse dichter en cineast, en met Benjamin en Aby Warburg, ziet hij tekenen van voortleven in verval en neergang.
Profile Image for Germán.
159 reviews26 followers
July 1, 2023
"La protesta de Pasolini en su texto sobre las luciérnagas mezcla de manera inseparable los aspectos estéticos, políticos e incluso económicos de este «vacío de poder» que observa en la sociedad contemporánea, ese poder sobreexpuesto del vacío y de la indiferencia transformados en mercancía. «He visto con 'mis sentidos'- dice para asumir el carácter empírico, sensible e incluso poético de su análisis- al comportamiento impuesto por el poder del consumo (il potere dei consummi) remodelar y deformar la conciencia del pueblo italiano hasta una degradación irreversible, algo que no había sucedido durante el fascismo fascista, periodo en el curso del cual el comportamiento estaba totalmente disociado de la conciencia»". (p.23)

"Y es la paradoja de semejante economía- una palabra central en todo el análisis de Agamben- la que permite asumir «seriamente» la agudeza del torturador de Saló: «La única anarquía verdadera es la del poder». De repente, no habría ya ninguna distinción que hacer- mientras que Taubes insiste en remarcar la importancia de la misma- entre los «apocalípticos de la revolución», como lo fueron Leon Trotski, Bertolt Brecht o el propio Benjamin, y los «apocalípticos de la contrarrevolución», como lo fueron Oswald Spengler, Ernst Jünger, Martin Heidegger o el propio Carl Schmitt." (p. 72)
Profile Image for Gonçalo Ferreira.
306 reviews12 followers
October 10, 2025
"Só de nós depende não ver desaparecer os pirilampos. Ora, para tanto, nós próprios devemos assumir a liberdade de movimento, a retirada que não seja um fechamento sobre si, a força diagonal, a faculdade de fazer aparecer as parcelas de humanidade, o desejo indestrutível. Devemos, pois em retirada do reino e da glória, no intervalo entre o passado e o futuro, tornarmo-nos pirilampos e, desse modo, formar de novo uma comunidade do desejo, uma comunidade de lampejos emitidos, de danças apesar de tudo, de pensamentos a transmitir. Devemos dizer sim na noite atravessada de lampejos, e não nos contentarmos em descrever o não da luz que nos cega."
― Georges Didi-Huberman, Sobrevivência dos Pirilampos (6.Imagens)

Leituras sugeridas:
"A Experiência Interior" de Georges Bataille
"Escritos Corsários. Cartas Luteranas. Uma antologia" de Pier Paolo Pasolini
"Entre o Passado e o Futuro – Oito Exercícios sobre o Pensamento Político" de Hannah Arendt
"Origem do Drama Trágico Alemão" de Walter Benjamin
"Estética e Política. A Partilha do Sensível" de Jacques Rancière
40 reviews
January 27, 2024
Li de uma sentada só, coisa que eu não faço com livro nenhum desde a sétima série — que dirá com um tratado sobre a fruição de resistência da imagem. Faz tempo, aliás, que livro de teoria eu só folheio. Aquela leitura dinâmica, uma passada de olho, para e grifa um negocinho. Não é o caso aqui, e eu inclusive ficaria preocupada caso fosse capaz de não engolir esse livro inteiro.

O apocalipse continua sua marcha. Mas uma coisa é designar a máquina totalitária, outra coisa é lhe atribuir tão rapidamente uma vitória definitiva e sem partilha. (...) Postulá-lo é, justamente, dar crédito ao que sua máquina quer nos fazer crer. É ver somente a noite escura ou a ofuscante luz dos projetores. É agir como vencidos: é estarmos convencidos de que a máquina cumpre seu trabalho sem resto nem resistência. É não ver mais nada. É, portanto, não ver o espaço — seja ele intersticial, intermitente, nômade, situado no improvável — das aberturas, dos possíveis, dos lampejos, dos apesar de tudo.
Profile Image for Alb85.
394 reviews10 followers
December 28, 2020
Ho capito poco da questo libro di cento pagine.

Purtroppo, ho trovato i ragionamenti presenti nel libro troppo astratti, filosofici, caotici, senza un messaggio chiaro. Sono rimasto colpito dalle numerose citazioni ai grandi filosofi e alle loro opere.

Ho capito solo che Pasolini, in una sua lettera, utilizza la metafora delle lucciole per descrivere movimenti politici, comunità, forme d'arte che sono nascoste, stanno scomparendo e che se ci punti un riflettore sopra scompaiono.

Probabilmente non sono sufficientemente colto e intelligente per comprendere questo scritto.
Profile Image for carmen.
164 reviews12 followers
February 3, 2024
un libro realista pero en contra de la visión apocalíptica, sobre encontrar resquicios de verdad, belleza y política en la sociedad del espectáculo, cuando parece que todo está expuesto a la luz de los focos (y ahora, las redes) y que todo lo que intentemos para ser disruptivos es absorbido por el sistema y revendido por el mercado de la noche a la mañana. esperanza pese a todo, poesía pese a todo!! me encanta
Profile Image for Amanda Cavalcante.
63 reviews2 followers
November 18, 2022
Uma das mais belas leituras que fiz na vida. Num dia só. O tipo de texto que nos dá vontade de viver e daqui pra frente estar sempre em estado de alerta às imagem-vagalume, às palavras-vagalume, às pessoas-vagalume. Nunca um texto teórico acadêmico me afetou tanto quanto A sobrevivencia dos vagalumes, apesar de tudo
Profile Image for Nicholas Steinmetz.
23 reviews
December 25, 2024
“Mas esse “dia” não nos é dado. Cabe a nós apenas uma “noite” atravessada, aqui, pelo doce lampejo dos vaga-lumes;”

Lindo, lindo, lindo. Uma leitura que curiosamente foi bem complementar com "O desaparecimento dos Rituais" que estou terminando. Uma leitura que me arrependo de não ter feito enquanto trabalhava como mediador do Museu do Holocausto.
Profile Image for Leo.
3 reviews
May 16, 2025
I am obviously not well educated or well read enough to fully understand this book but I really loved it nonetheless. I love the imagery. Hopefully eventually I can reread this without being lost in the philosophical debate.
Profile Image for Pamela Ortiz.
28 reviews1 follower
April 5, 2026
“Hay razones para el pesimismo, pero por eso es tanto más necesario abrir los ojos en medio de la noche, desplazarse sin descanso y ponerse a buscar luciérnagas”. <3

Es mi segunda lectura y le sigo sacando cosas nuevas, siempre me regala esperanza.
Profile Image for Meryem .
40 reviews
March 14, 2024
Ateş böcekleri var kalmaya devam edecek sadece onun ve burjuvanın hayatından sonsuza kadar çıktıklar
Displaying 1 - 30 of 40 reviews