Το έσχατο έρμα

by Τέλλος Φίλης

συνάντηση

Μου είπες: «μύρισε τη νύχτα για μένα»
κι εγώ πνίγηκα από την απουσία τόσων φίλων
μάτωσα, από χιλιάδες αγκάθια κομμένης απότομα αγάπης
ανάμεσα σε νέες πατρίδες και παλιές

χρόνια μετά
θα αναρωτιόμαστε ποιοι είμαστε πραγματικά
και τι από τις ρίζες μας απέμεινε

μόνο αναγνωριστικό
ετούτη η μυρωδιά της νύχτας
που ποτέ δε μπορέσαμε να μοιραστούμε
αλλά, κατάσαρκα φυλάττουμε ως Θερμοπύλες
καθένας μόνος του
σε τόπους ξένους, ξένοι κι εμείς
ακατανόητοι, άμαθοι και αφελείς
πνιγμένοι, μόνοι

για τη στιγμή εκείνη
της συνάντησης
που ούτε καν προβλέπεται
προς το παρόν πως
θα υπάρξει

Genres: Poetry

61 pages, Paperback

First published March 20, 2018

About the author

Ο Τέλλος Φίλης γεννήθηκε τη δεκαετία που χτίζονταν οι πρώτοι νεοελληνικοί μύθοι και οι πρώτες πολυκατοικίες με αντιπαροχή. Σπούδασε πολλά χρόνια την δύσκολη τέχνη του κρυφτού. Έτσι έμαθε καλά ότι όσο πιο πολύ εκτίθεσαι, τόσο πιο καλά κρυμμένος μπορείς να παραμείνεις κι αυτό έκανε επάγγελμά του.

Είναι ένας επαγγελματίας ψεύτης και αυτή του την ιδιότητα την χρησιμοποιεί για να απομακρύνει οποιονδήποτε τολμά να εισέλθει στην πραγματική του ζωή χωρίς την άδειά του. Τον ελεύθερό του χρόνο, τον ξοδεύει σε θυελλώδεις έρωτες και εξαιρετικά πετυχημένους καυγάδες. Παραμένει έτσι απρόβλεπτος και ελπίζει εξίσου επικίνδυνος.Μπορείτε να τον συναντήσετε να διαπληκτίζεται ως συνήθως με αθωες νέες και νέους που καταριούνται την ώρα και τη στιγμή που πάτησαν το πόδι τους στο Seven Film Gallery.

Έχει έφεση εκ γενετής, στα ψευδώνυμα κι έτσι γράφει σε απίστευτα και μη ανακοινώσιμα δημοσίως έντυπα, sites , forum και blogs για την προσωπική του ψυχοθεραπεία (συνήθως για ταινίες ή ζωές που μοιάζουν με ταινίες), ενώ διακατέχεται από μια σπάνιας μορφής εντελώς ιδιωτική έπαρση, μη ιάσιμη. Σπανιότερα δέχεται να πάρει συνεντεύξεις μόνο και μόνο για να εκθέσει όσους θεωρεί καλύτερους από αυτόν.

Κάθε Δευτέρα πίνει 10λεπτους καφέδες στα αγαπημένα του καφέ. Κάθε Τρίτη ασχολείται αποκλειστικά με καθαριότητες, εσωτερικές & εξωτερικές. Κάθε Τετάρτη ετοιμάζει τις πιο θλιμμένες λέξεις με τις πιο χαρούμενες μουσικές για ένα web radio. Κάθε Πέμπτη πάει σινεμά και μετά πίνει απαραιτήτως Tullamore Dew 12αρι, σε όσα μπαρ έχουν την πρόνοια να έχουν εφοδιάσει την κάβα τους. Κάθε Παρασκευή σκαρφίζεται κι ένα διαφορετικό τρόπο να εξαφανιστεί. Τα Σαββατοκύριακα ψεύδεται ασύστολα ότι εργάζεται, αλλά στην πραγματικότητα κάνει το κέφι του.

Την γλύτωσε 2 φορές τα τελευταία 7 χρόνια, από βέβαιο θάνατο και ξέροντας πως περιμένει την τρίτη και φαρμακερή, επιτέλους απελευθερώθηκε από ταμπού, προκαταλήψεις, ιδεοληψίες, ιδεολογίες, συναισθήματα και λοιπές «κοινωνικές κατασκευές», πράγμα που έκανε ευτυχισμένο τον δάσκαλο του, τον Gregory Bateson -ή έτσι θέλει να πιστεύει- προκειμένου να μην έχει επιπλέον τύψεις για την πασίγνωστη πλέον τεμπελιά που τον διακρίνει.

Χρησιμοποιεί το τηλέφωνό του περισσότερο για να φωτογραφίζει παρά για να επικοινωνεί, γι' αυτό και ξοδεύει πολύτιμο χρόνο για να σβήνει τις αναπάντητες κλήσεις του. Αν θέλει να επικοινωνήσει, απλά κοιτάζει και βασίζεται στην εξυπνάδα των άλλων για τυχόν ανταπόκριση.

Έχει πάψει να καταριέται όσους του κλέβουν τα ποδήλατα που αγοράζει κι αποφάσισε να αρχίσει να τα κλέβει κι αυτός. Προς το παρόν βρίσκεται στο στάδιο του σχεδιασμού των κλοπών.

Ταξιδεύει συχνά, συνήθως, παρά τη θέλησή του. Τελευταία κυκλοφορεί φήμη ότι εκδίδεται κιόλας. Η εκπόρνευση άλλωστε υπήρξε πάντα μονόδρομος στην πολιτική όπως το ίδιο και στην δημόσια εικόνα. Στο χέρι σας είναι να τον απομακρύνετε από φίλο σας, το συντομότερο.

Εγώ πάντως σας προειδοποίησα...

Reviews

[Sweet Jane]

«Ο φασισμός δεν είναι λέξη»

Ο φασισμός δεν είναι λέξη,
δεν είναι επιθετικός προσδιορισμός
δεν περιέχει ουσιαστικό στη σύνταξη του

ο φασισμός είναι η στάση σου
η απουσία σου
και κυρίως
η σιωπή σου στην αληθινή ζωή

Κόκαλα δεν έχει και κόκαλα τσακίζει η συγκεκριμένη συλλογή.

[Xenia Germeni · Rating 5 out of 5]

Εδω τα ποιηματα ειναι πιο δυνατα και κοβουν σαν μαχαιρι...Το σημερα πονα και η ζωη γινεται ποιημα.

[Yiannis · Rating 5 out of 5]

ΑΛΛΑΓΕΣ
Φτάσαμε στην εποχή που, στις επετείους, αντί
να ενθυμούμαστε,
σβήνουμε λέξεις και ιδέες, υποσχέσεις και ελπίδες
σε μια αντίστροφη μέτρηση των αντοχών μας
μέχρι να γίνουμε εκείνο το μηδέν που κάποτε φοβόμασταν
πριν απ' το άπειρο, μιας μέρας καταργείται η αιωνιότητα
που προσγειώνεται η ουτοπία σε στατιστικές
λίγο πιο προδομένοι, λίγο πιο σιωπηλοί, ακόμη πιο μόνοι
από πριν
μια μειοψηφία του ανέφικτου
με τα πλαστικά σημαιάκια μας, κρυμμένα στα πιο απρόσιτα
πατάρια τους.

(Από την ποιητική συλλογή του ΤΕΛΛΟΥ ΦΙΛΗ, ΤΟ ΕΣΧΑΤΟ ΕΡΜΑ, Εκδόσεις Πόλις 2018)

[Irini 이리니 Thalassinou · Rating 4 out of 5]

Είναι που θέλει κάποιος
πολλές φορές κομμάτια να γενεί
ώσπου να καταλάβει πως
δεν υπάρχει το "για πάντα".

Είμ' απ' αυτούς που ερωτεύονται
τα μάτια των ανθρώπων
-παλιάς κοπής εραστής-
να νιώσω πρώτα κάτι
μετά στο σύμπαν να το απελευθερώσω
σαν πράξη ολοκλήρωσης
δύο μισών που συναντήθηκαν
και θέλησαν να γίνουν ένα
με μία έκρηξη, με ένα σπασμό
μ' ένα ποτάμι σπέρματος
σαν πεφταστέρια
που σπάνε στην Πανσέληνο
σαν κύμα επιθυμίας πολυταξιδεμένο
που θέλει να ξεσπάσει να γίνει πάλι απ' την αρχή
ζωή, θνητή

απλά με τα χρόνια, οι λέξεις αλλάζουνε νοήματα
-τα συναισθήματα όχι- και αν οι λέξεις υπήρξαν ανθρώπινες
επινοήσεις για να κατανοηθούμε, τα συναισθήματα είναι
η αναγκαία συνθήκη για να υπάρχουμε