Berichten uit het tussenhuisje

by Henk van Straten

Nadat schrijver Henk van Straten uit zijn huwelijk was gestapt woonde hij twee jaar lang in "het tussenhuisje', een knullige, smalle afsplitsing van een bestaande woning, in Eindhoven. De benauwde behuizing staat symbool voor deze verkrampte episode tussen het leven dat hij achter zich had gelaten en het leven dat nog moest beginnen. Zijn huurbaas, tevens zijn buurman, wist niet dat er ook twee zoons waren, "want anders had ik wel in het huurcontract laten opnemen dat ik geen kinderen over de vloer wil.'


Zo begint een verwarrende periode van eenzaamheid, paniek, hartklachten, slaappillen, Duvels, vrouwen, broodschrijven en alleenstaand vaderschap. Van Straten neemt ons mee in een woest-emotionele rit langs alle haltes van zijn zoektocht: hij gaat skateboarden, kickboksen, doet mee aan yahuasca-ceremonies, publiceert een roman, wordt in zijn neus gebeten door de schoonvader van een van zijn beste vrienden, verliest zich in BDSM, koopt een
vleesetende plant en vervolgens een hagedis. Dit klinkt misschien behoorlijk rock-'n-roll, maar niets is minder waar: Van Straten schrijft met de compassie, tederheid, subtiliteit, wijsheid, humor en liefde die we van hem gewend zijn. Berichten uit het tussenhuisje is een loepzuiver
spiegelboek van Wij zeggen hier niet halfbroer, het bejubelde boek over zijn jeugd. De zoon is vader geworden.

Genres: Dutch Literature, Nonfiction

240 pages, Paperback

Published March 27, 2018

Reviews

[Catharina Hart · Rating 4 out of 5]

Waar ik het meest van houd, zijn boeken die simpel in elkaar lijken te zitten waardoor je zin krijgt om zelf te schrijven ... maar als je dan zelf gaat schrijven zie je dat het allemaal eigenlijk helemaal niet zo simpel is. In die categorie past Berichten uit het tussenhuisje perfect. Henk's proza en stijl lijken heel simpel en lichtvoetig, maar het is stiekem best ingenieus. Geen opsmuk, alles bloot lijken te geven. Je moet het maar durven.

[Hans van der Veeke · Rating 4 out of 5]

Henk van Straten gaat scheiden. Waarom is me nog steeds niet duidelijk. Maar hij gaat in een tussen-huisje wonen en columns schrijven. Deze zijn gebundeld en dat is dit boekje.
Columns lezen vind ik leuk. Sylvia Witteman, Hanna Bervoets (toen ze nog columns schreef) maar ook anderen mag ik graag lezen. En daar kan Henk ook nog wel bij. Ik moet zeggen dat het niet tegenviel. Maar het haalt ook het niveau van Sylvia niet. Hij schrijft in korte zinnetjes. Net als deze review. Blijkbaar moet dat in columns. Daarnaast probeert hij boven zichzelf uit te stijgen wat voor mij niet helemaal lukt. Het is iets te gemaakt, iets te artistiek en gemaakt spitsvondig waardoor het onecht overkomt op mij. Zijn eigen leven als onderwerp waarin hij helemaal los gaat qua vrouwen, drank en drugs is interessant genoeg. Af en toe, later vaker, komen zijn zoontjes in beeld. Ik vraag me af hoe hij dat combineert, maar het geeft een persoonlijk tintje. Jammer vind ik wel dat hij wat wegzakt in zelfmedelijden. Kom op Henk! Je kiest er zelf voor. Had er wat meer de humoristische kant in gezien en over geschreven. Wat wel een leuke toevoeging is, zijn de reacties op zijn (online) columns. Die geven het juist wel een extra humoristisch tintje omdat hij daarmee neigt naar zelfreflectie.
Halverwege schrijft hij geen columns meer, maar voor zijn website. Maakt niet veel uit voor formaat en inhoud. Hij wordt wel wat melancholischer en stroomt veel met titels en citaten om aan te geven dat hij erg belezen is. Aan het einde ga hij terug naar zijn huis. Alleen. Zijn ex heeft een huurhuis. Zo wordt een periode afgesloten. Melancholisch. Door zijn zoontje die hetzelfde beseft als in.
Het is niet onverdienstelijk geschreven maar ook geen topmerk. Ik twijfel tussen drie en vier sterren en, zoals altijd, krijgt ook Henk het voordeel van de twijfel.

[Martina · Rating 4 out of 5]

Oké, dit boek baadt in zelfmedelijden, maar I'm a sucker for nostalgie, dus ik vond het een heerlijk, warm bad. Het trage tempo, interne reflecties en mijmeringen vond ik fijn, het einde bijzonder ontroerend.

[Ivo · Rating 2 out of 5]

Tsja. Ik zou het boek eigenlijk twee en een halve ster willen geven, maar dat kan niet. Sommige stukken waren nog wel te pruimen, maar ik vond het nogal vermoeiend dat op elke slak zout wordt gelegd.
Ik wist ook niet dat het dit gebundelde columns waren. Had ik dat geweten dan had ik het hele boek mogelijk gemeden. Had me er meer van voorgesteld.

Ik snap best dat de auteur een moeilijke periode doormaakte na zijn scheiding, maar dat levert nog geen leeswaardige tekst op. Eigenlijk gebeurt hier niks van betekenis en daar wordt dan wel constant over gemijmerd.


Wat ik ook irritant vond was dat de auteur beschrijft dat hij subsidie aanvraagt voor het schrijven van dit boek. Ik weet niet hoe dat werkt en hoeveel je krijgt, maar als lezer die net het volle pond voor het boek heeft betaald, voel ik me dan een beetje belazerd. Meneer heeft zijn centen al binnen. Echt zijn best hoeft hij niet meer te doen. En ergens heb ik ook het gevoel dat Henk van Straten de lezer en zichzelf te kort heeft gedaan met dit boek. Dat hij beter kan. Maar helaas.

[Yeji · Rating 1 out of 5]

wel de hele godganse tijd zwemmen in zelfmedelijden en vluchten in van alles en nog wat maar niet in therapie gaan omdat je een (1) mooie zin in een boek hebt gelezen, irritant en saai

[Ermelinda Brouwer · Rating 3 out of 5]

Een dubbel boek.

Ik heb me hele stukken geërgerd aan zelfmedelijden dat voor mijn gevoel van de regels af droop maar werd tijdens het lezen ook ontroerd, heb hardop gelachen en werd soms zelfs aan het denken gezet.

Ben benieuwd naar ander werk van deze schrijver.

[Miriam · Rating 3 out of 5]

Wellicht waren het mijn te hoge verwachtingen waardoor dit boek tegenviel. Ik heb genoten van "We zeggen hier niet halfbroer" en wilde dat dit boek ook zo bijzonder zou zijn. Dat is het, helaas, niet. Van Straten schrijft eerlijk en nuchter, maar de korte verhalen in dit boek voelen te zeurderig aan, drukmakerij om niets. Steeds kreeg ik weer de indruk dat hij de moed niet heeft? te lui is? om zijn verhaaltjes uit en af te werken. Hij raakt thema's aan die echt interessant zijn, zoals zijn angst voor de dood of zijn kijk op spiritualiteit, maar verder dan een paar zinnen erover komt het nooit. Ik had daar graag meer van gezien. Ik heb grote hoop voor deze gevoelige schrijver met zijn mooie kijk op het leven. Misschien creëert hij nog eens een meesterwerk als hij wat verder kijkt dan zichzelf.

[Els · Rating 4 out of 5]

Het is een autobiografisch verhaal waarin de schrijver zijn periode na zijn scheiding beschrijft. Aan de ene kant slaat hij helemaal door met drank, seks en drugs en aan de andere kant is er de vertwijfeling en de zoektocht naar een nieuwe stabiliteit. Hij schrijft liefdevol over zijn vrouw en zijn zoontjes, maar in zijn zelf gekozen eenzaamheid voelt hij zichzelf erg zielig. In plaats van zich bijeen te rapen, ziet hij het als excuus om flink uit te pakken waar het zijn drugs- en drankgebruik betreft. Hij heeft twee jaar in het tussenhuisje gewoond, twee jaar waarin hij zich zelf opnieuw heeft gezocht.
De stijl is eenvoudig en leest vlot. Dit kan bedrieglijk zijn, want er is veel diepzinnigs te vinden.

[Mirjam · Rating 3 out of 5]

Na het lezen van het boek weet je niet veel meer dan na het lezen van de achterkant. Jammer, want ik had juist graag gelezen waarom hij niet anders kon dan scheiden, schrijven en zwelgen in wat hem gebeurt zonder hiervoor verantwoordelijkheid te tonen. Ik heb veel moeite om mensen te begrijpen die passief hun leven ondergaan, zoals in dit boek Henk van Straten een aantal keer zijn staat van zijn als reden noemt voor te laat komen en afspraken niet na te komen. Ik heb het boek uitgelezen in de hoop hier meer begrip voor te krijgen, maar helaas is het de schrijver niet gelukt om dat bij mij te bereiken.

[Osmosisch · Rating 4 out of 5]

I think quality-wise this might be closer to three stars but there's just something that feels so good about getting to share the life of someone who thinks the same stupid, morbid way I do yet also is as appreciative of life in all its banal glory. The devil is in the details and Henk has an amazing eye for those.

A lot of times I want to grab him and tell him to knock off all the drama, stop drinking and stay being the best he can be. But then, I remember that he probably already is on that path. There's definitely a lot of effort and reflection on display.

[Jacques Thielen · Rating 2 out of 5]

Van Straten neemt je me in een ruggengraatloos avontuur van een man met weinig eigenwaarde en perspectief. Het is misschien eigentijds en er komen naast drank, vrouwen en verdriet herkenbare moderne vrije mannen in voor, maar het heeft weinig diepgang of ontwikkeling. Helaas wel een herkenbaar beeld in het kader van de 'leegheid der dingen' die veel mannen lijkt aan te kijken. misschien maakt dat het boek de moeite waard.

[Laura Jannink · Rating 4 out of 5]

Henk's overdenkingen in de Happinez columns vond ik vaak al leuk om te lezen, en deze collectie met her en der een reactie van een lezer is op een andere manier net zo goed vermakelijk. Er zit een prettige afwisseling in van zwartgalligheid, diepgang, rauwheid en humor (bv. het "oefenen voor de kist"😂). Zijn schrijfstijl spreekt mij aan en zou ik gevoelsmatig omschrijven als wholesome. Duidelijk een schrijver in hart en nieren.

[Sanne · Rating 3 out of 5]

Mooi boek, maar het voelt voor mij als een herhaling van zetten. Ik heb soms het gevoel dat ik zijn columns en zijn Facebookverhaaltjes opnieuw aan het lezen ben. Er zitten wel een paar hele mooie bespiegelingen in, maar het lijkt hem nergens echt te raken. En mij daardoor ook niet. Henk huilt wel, maar de echte pijn voel ik nergens.

[Bart · Rating 3 out of 5]

Direct na het luisteren van Wij zeggen hier niet halfbroer vond ik ook dit boek beschikbaar in storytel. En hoewel ik enigzins de kriebels kreeg van de voorlezer, was ik toch benieuwd naar ook dit werk van Henk van Straten. Zeker in vergelijking met Wij zeggen hier niet halfbroer voelt dit boek veel warmer aan, omdat het vertelt over leegte, gemis en... seks.
Wederom interessante persoonlijke vertelling.

[Freek · Rating 4 out of 5]

Prima boek. Openhartig en kwetsbaar. Alleen het citaat uit Het Parool op de achterkant raakt kant nog wal 'Een Hollandse versie van Knausgard, maar dan zonder de ellenlange opsommingen en niet ter zake doende beschrijving.'
Met deze opmerking wordt zowel van Straaten, maar vooral Knausgard te kort gedaan.
Los daarvan...Fijn boek.

[Willemijn · Rating 3 out of 5]

Leest lekker weg, maar het blijft aan de vlakte en je gaat de schrijver niet symphatiek vinden - althans, ik niet. Hij reflecteert niet op waaróm hij wilde scheiden en wat het hem brengt of juist niet. Aan het einde van het boek ken je zijn gevoelens voor zijn ex niet. Eigenlijk ken je na het lezen alleen zijn gevoelens voor zichzelf en voor zijn zoontjes.

[Janneke · Rating 5 out of 5]

Henk van Straten je bent een held! Biografie maar dan verteld in roman vorm. Kan me goed inleven in alles wat hij mee heeft gemaakt. Ik moet het echt niet hebben van nederlandse schrijvers, die typische nederlandse schrijfstijl is zo raar, ik kom daar nooit doorheen. Maar Henk kan wel schrijver, ik weet niet of het puur zijn schrijfstijl is, of omdat hij een Brabander is, maar het is top!

[Marooi · Rating 4 out of 5]

Fan van de stukjes op de website van Henk. Dit is een mooie aanvulling, een blik in zijn hoofd. Wat fijn voor hem dat hij weg is uit het tussenhuisje. Het was een louterende maar lelijke plek.

[Dimitri Visser · Rating 3 out of 5]

Een ster voor de moeite, een ster omdat ik hem toch heb uit gelezen (het leven is te kort voor slechte boeken) en een extra ster voor de bladzijden die gaan over zijn voorspellingen van de release.

[Alicia · Rating 5 out of 5]

Ik heb besloten voortaan beter te reflecteren over een boek voor ik hem review, dus bij deze doe ik dat ook. Maar de sterren geef ik alvast.

[Filip De Maesschalck · Rating 4 out of 5]

Bangelijk boekje vol herkenbare twijfels van een Duvelzuipende, would-be kickboksende skateboarder. Deze semi-gefabuleerde autobiografische verzameling columns zijn alvast een prima start voor dit leesjaar!

[Brigitte · Rating 4 out of 5]

Ik bewonder de schrijfstijl.

[Anneke de Bundel · Rating 5 out of 5]

Ik vind het prachtige columns: liefdevol, rouw en melancholiek.

[Anja Peerdeman · Rating 5 out of 5]

Inderdaad, weer een boek van Henk van Straten. Ik weet het, altijd koekoek éénzang bij Anja, maar serieus. Serieus. <3 <3

[Bourdonne · Rating 1 out of 5]

Ik begon aan dit boek omdat het een soort dubbelpresentatie was met “Ik nog wel van jou” van Elke Geurts. Ga aub háár boek lezen en niet dit egocentrische, slecht geschreven prutwerkje.

[Minke Sliggers · Rating 3 out of 5]

leuk maar denk niet dat ik helemaal de doelgroep ben

[Bel · Rating 2 out of 5]

Gemixte gevoelens over Henk van Straten.

[Heleen Bosma · Rating 5 out of 5]

Een scheiding, veel Duvels, coke en een seksverslaving naast helemaal oorspronkelijke zeninzichten. Superinteger, ontroerend, ontheemd en wijs.

[Sebastian · Rating 2 out of 5]

2,5 *

[Frans Van Der Zanden · Rating 2 out of 5]

Je bent als lezer van dit boek eigenlijk onderdeel van de verwerkingstherapie van schrijver Henk van Stralen. Met deze verzamelde columns schrijft hij zijn scheiding en bijbehorende klachten van zich af. Houd dit binnenskamers en vermoei mij hier niet mee!