Bütün İyiler Biraz Küskündür

by Nilay Örnek

Çoğumuzun kalbi kırık ve bu bizi yavaşlatıyor... Ayrıldık, ayrıştık, yıprandık, işsiz, mesleksiz, huzursuz, kimi zaman kahkahasız, kimi zaman umutsuz kaldık. Peki ne yapacağız? Belki de önümüze bakıp önce, fark yaratabileceğimiz en yakınımızdaki durumla başlayacağız! Gülmekle başlayıp çabalayacağız. Atmosfer, en sıradanı, en su yüzüne çıkanı, en hoyratı alkışlarken ve bizler pasif agresif bu akışı izlerken, Türkiye’de bütün gerçek iyilerin, elinden gelenin en iyisini yapmaya çalışanların kalbine birer leke düşüyor. İşte bu kitap da bir nevi benim memleket derdim, benim anlama çabam, olan bitenden kaçarken sığındığım bazı insan-limanlar ve
benim çözüm önerilerim…

Genres: Audiobook, Turkish, Nonfiction, Turkish Literature

268 pages, Paperback

First published October 5, 2017

About the author

İstanbul doğumlu Nilay Örnek, üniversite döneminde çalışmaya başladığı Sabah gazetesinde 5 yıl boyunca yazı işleri editörlüğü yaptı.
2000 yılından itibaren 8 yıl boyunca Milliyet gazetesinde editör ve yazar olarak çalıştı.
Milliyet’te çalıştığı dönemde önce ABD’de, Rutgers Üniversitesi’nde eğitim gördü, ardından da Knight Wallace Fellows adlı gazetecilik bursunu aldı.
2008’de Habertürk gazetesinde çalışmaya başladı; köşe yazarlığı da yaptığı gazetede önce yazı işleri müdür yardımcısı, ardından da hafta sonu ekleri yayın yönetmeni olarak görev aldı.
Sonrasında Akşam gazetesi ek yayınlar genel yayın yönetmeni oldu. 2.5 yıl süren bu görevin ardından bir dönem Gazetevatan.com’un genel yayın yönetmeni ve yazarıydı.
Aynı dönemde yayın hayatına başlayan Turkmax Gurme’de (Bein Gurme) 2.5 yıl boyunca "Şehirli Sofralar" adlı bir televizyon programı yaptı.
İki yıl boyunca Sözcü’nün günlük eki Şıkta köşe yazarıydı; günlük ek kapanınca ayrıldı.
Kafa dergisinde koleksiyonerlerle röportajlarının yayınlandığı "Koleksiyon Kafası" adlı bir köşesi var.
Yazar ayrıca birçok dergi ve internet sitesi için yazılar yazıyor, dosyalar hazırlıyor.

Reviews

[Yiğit Kurt · Rating 5 out of 5]

İlk olarak “böyle de bir şey var” motivasyonu ile çekmişti beni kendisine, yazılarına… Keyif aldığım onlarca yazısı sonrasında iyi bir okuru olduğum Nilay Örnek’in kitap haberini aldığımdaki heyecanım da olağandı bu yüzden.

Beklenti, genelde hayal kırıklığının habercisidir ama bazen de işte bu kitapta olduğu gibi fazlasını karşılayan tatminliklerle sonlanır.

Gerçek iyilerin en belirgin özelliğidir belki mahcubiyetleri; anlatamazlar kendilerini. Bu mahcubiyeti dert eden Nilay Örnek’ten dinleyeceğiniz hikayelerle çok güzel insanlarla tanışacaksınız. Bazı şikayetlerimden utandığım, yersiz/yanlış alkışlarımı aklıma getiren, cesaret veren, iyi(lik)leri de en azından kötü(lük)leri dert ettiğimiz kadar dert etmemizi tekrar hatırlatan insanlarla.

Bir ara twitter’da şöyle yazmıştım: “iyi insanlar da belgesel gibi, sorsan herkes seviyor ama hiç ratingleri yok!” İşte bu kitap, tam da bu iyi insanların onurlandırıldığı bir belgesel tadında.

Ve bununla da bitmiyor; kitap boyunca ilerlerken öğreniyor, eğleniyor, hüzünleniyor, hatırlıyor, nefret ediyor ve seviyorsun.

Özetle;

Bütün İyiler Küskündür kitabı ile bir dönemin hafızasına rafınızda yer vermiş olacak, böyle de bir şey varmış diyeceğiniz ilginç şeyler öğrenecek ve iyi insan hikayeleri dinleyeceksiniz; iyi insanlar, iyi hikayeler…

[Jefi Sevilay · Rating 4 out of 5]

Mutlu olmak istiyorsanız, bu kolay. Başkaları kadar mutlu olmak istiyorsanız, bu imkansız. Çünkü biz, başkalarını olduklarından daha mutlu zannederiz
Nilay Örnek (şaka şaka Montesquieu)

Mutluluk üzerine Instagram'ın özeti olabilecek bu cümle, mutluluk arayışındakiler için alttaki sayfaya geçene kadar sarı kalemle highlight'lanacak nitelikte. "Bu ülkede mutlu olmak mümkün mü?" sorusuna çokça kafa yorduğum bir dönemde elime aldım Bütün İyiler Biraz Küskündür'ü. Sahi, öyle değil midir?

Nilay Örnek'le Nasıl Olunur isimli Podcast'i sayesinde tanıştım. Çok uzun zamandır gazete okumadığım ve dergi karıştırmadığım için hiç denk gelmemişim ancak neyse ki teknoloji imdadımıza yetişti ve kimi zaman 2.5 saati bulan işe gidiş-geliş yolculuklarımda bana arkadaş oldu. Arkadaş kesinlikle doğru ifade çünkü kendisi arkadaşım gibi hissediyorum artık. Telefon açsa sesini tanıyacak kadar duydum. Dünya görüşü, hüzünleri, üzüntüleri, beklentileri ve bu beklentilere bağlı hayalkırıklıkları da paralel olunca önümüzdeki 2 yıl içinde en çok tanışmak, sohbet etmek istediğim insanlardan olabilir.

Neden 2 yıl? Çünkü kendime yurtdışına taşınma kararını verme konusunda verdiğim süre bu.

Anne, üzgünüm ama ben bu ülkeden gitmek istiyorum. Aslında zerre istemiyorum! Ama sanırım hayatlarımızın harcanmasından, boşa kürek çekmekten, güzel yüzlü çocuklarla onlar ölünce yapılan haberlerle tanışmaktan yoruldum.

Daha geçen hafta eşimle aynı konuyu konuştuk. Asla bu ülkeden gitmek istemiyorum ama günden güne mecbur bırakılıyorum. Hayır kendimiz için değil. 2.5 yaşında oğlumuz için. O henüz herşeyden bihaber ancak biz onun önündeki 20 yılı kestirebiliyoruz. O da doğal olmayan yollarla ölmez sağ kalırsak. Bunu düşünmek bile insanı psikolojik olarak çok ama çok yoruyor. Gideceğimiz ülkede çok yalnızlık çekeceğimiz kesin, ancak bu ülkede de az yalnızlık çekmiyoruz.

Kitaba gelecek olursak kısa yazıların derlendiği kitaplara bayılmam ama hepsini istisnasız Nilay Örnek bana okuyormuş gibi kulaklarımda duyduğum için çok kolay okundu. Yazıların kimisi eski, gazete zamanlarından. Kimisi de yeni. Bütünlük olması açısından bunlar arka arkaya eklenince bazı yerlerde tekrara düşmüş. Yine de gidişattan mıdır bilmiyorum sona doğru gelen yazıları daha çok beğendim.

Artık belirli bir dünya görüşü olan, farklı kültürleri tanımış, farklı ülkeleri ziyaret etmiş arkadaşlarımla ne zaman bir araya gelsem birbirimizin içini karartıyoruz. Bu kitap da biraz öyle. Eminim görüşsek ve sohbetini yapsak da yine aynı olurdu.

Herkese keyifli okumalar.

[Defne Akdeniz · Rating 5 out of 5]

Nİlay Örnek’in bu kitabını kesinlikle tavsiye ediyorum. Yazarın hem dili kullanmadaki ustalığı, hem akıcılığı hem de samimiyeti beni çok etkiledi. Yazdıklarını okurken çok sık ‘işte tam böyle hissediyorum, işte tam dile getirmek isteğim hissiyat’ dediğim o kadar çok an oldu ki sıralamak mümkün değil. Eğer bir kitabı okurken kendimi düşüncelere dalmış olarak bulursam o kitabın beni ele geçirdiğini ve benim de o kitabın derinliklerine daldığımı anlarım. Bu kitapta kendimi çok fazla uzaklara dalmış düşünürken, gülerken, öfkelenirken, hüzünlenirken buldum.
Nilay’ın ellerine sağlık. Özellikle babası ve ailesi ile ilgili samimiyeti, kendi özel duygularını bir mağdur edebiyatına dönüştürmeden paylaşması, meslek hayatına dair bana oldukça ilginç gelen bilgilendirici anıları, tuhaf ve hala da gerçek olduğuna inanmakta zorluk çektiğim hırsız hikayesi ve en çok da kesin bir yargıya varmaktan kaçınan üslubu dolayısıyla kendisine çok teşekkür ederim. Bana güzel bir okuma keyfi yaşattığı için ise çok çok teşekkür ederim. Bu kitabı daha sonra tekrar okuyacağım kitaplar rafına koydum.

[Neşe · Rating 4 out of 5]

Yazarın biraz eski gazete yazılarından biraz yeni yazılarından oluşan bir kitap. Keyifle okudum. Çok hak verdiğim ya da düşündüklerimi ne güzel dillendirmiş dediğim bölümleri var. Bildiğim insanlar yanında bu kitapla öğrendiğim tanıdığım insanlar oldu.

[Offtheroad · Rating 4 out of 5]

Nilay Örnek belki pek çoğunuz için çok tanıdık bir isim. Gazeteci, editör, yazar ve son dönemde bir çok kişiden duyduğum “Nasıl Olunur” röportajlar serisinin mimarı.

Benim onunla tanışmam ise bu kitapla oldu. “Bütün iyiler biraz küskündür” kitabında güncel konulara dair yazarın çok açık ve dürüst düşünceleriyle tanıştım. Daha sonra okumak için bir iki kitap tavsiyesini kenara not ettim. Bir de bir film. Muhakkak izleyeceğim. Özellikle Ankara katliamı sonrası kaleme aldığı yazı beni derinden etkiledi. Murathan Mungan’ın dediği gibi “her şey olunurken bir tek rezil olunamayan bu ülkeyi” özenle, açık yüreklilikle kaleme almış. “Onlar lavaboya düşüp de tam deliğe kayıp kaybolacakken yakalanan elmas birer küpe gibi” metaforuna bayıldım.

[Duygu Işık Behrem · Rating 4 out of 5]

Akıcı dili ve ilgi çekici konuları ile oldukça rahat okunan bir kitap. İki gündür haftasonuma eşlik etti ve günlerimi güzelleştirdi. Çok eski bir arkadaşımla sohbet edip ortak bir geçmişi yadediyormuş gibi hissettim, gülümsedim, içim burkuldu, düşündüm. Bazen durup anlatılan aklımdan çıkmasın diye sindirmeye çalıştım, çoğu zaman, duygudaş olduğum bir insanın varlığı ile mutlu oldum. Güzeldi, tuhaf bir huzur verdi. Kitabın ismi ve kapak seçimi harika, okuyunca anlıyorsunuz. ❤️

[Tuna Turan · Rating 3 out of 5]

Nilay Örnek, çoğu eski gazete yazılarıyla ve çektiği fotoğraflar ile çoğumuzun unuttuğu, belki hatırlamak istemediği anları, duyguları bizlere tekrardan hatırlatıyor.

Sıfır beklenti ile okumaya başladım ve gayet de keyif aldım okurken. Yer yer bazı konularda beni araştırmaya da itti kitap. Tespitler çok başarılı. Anlatım oldukça anlaşılır.

Keyifli yaz akşamlarınızı daha da keyifli hale getirebilir.

[aslı · Rating 4 out of 5]

Sadece yazılanı okumuş olsam da anlaşılmış hissettim.... İyi geldi:)
(Not: "Her şey ters gidiyorsa sen de tersini yap gitsin" yazısı Seinfeld severlere nostalji yaşatabilir:))

[Işıl · Rating 4 out of 5]

Daha önceden yazılarını maalesef hiç okumadığım Nilay Örnek’in kimisi eski çoğu da yeni yazılarından oluşan bir kitap. Dilini sevdim, kah birşeyler öğrendim, kah birilerini tanıdım, çoğunlukla düşündüm. Çok samimi buldum. Kitaptaki bir yazısında “beğendiysen paylaş” diyordu, ben de paylaşmak istedim.

[Vildan Bayram · Rating 3 out of 5]

Çok da edebi bi eser olduğunu hissedemediğim için 3 yıldız verdim. Köşe yazılarının bir araya getirilmiş hali diyebiliriz. Ancak herşeye rağmen bu kitabı tavsiye ederim çünkü yazarın hayata bakış açısını paylaşmak, yakın tarihimizin gerçeklerini hatırlamak ve dünyada henüz keşfetmediğiniz bir kaç iyi insanının farkına varmak için çok faydalı bir kitap olduğunu düşünüyorum.

[Aslı Yıldız İnal · Rating 5 out of 5]

Yetenek yüklü ifadeler, okuyucuya çok rahat geçen duygular... ben çok sevdim.

[Bibliosmia · Rating 5 out of 5]

Nilay Örnek'in 'Nasıl Olunur' podcast serisinin hayranıyım. Aslına bakarsanız kendisini bu podcast serisiyle tanıdım. Meğer ne güzel köşe yazıları varmış da ben bihabermişim... Neyse ki İclal Aydın bu yazıların kaybolup gitmesine izin vermemiş 🙏🏻
💧
'Bütün İyiler Biraz Küskündür' Nilay Örnek'in çeşitli gazetelerde çıkmış eski ama zamansız yazıları ve yeni yazılarından oluşuyor.
💧
Okurken kendimi sürekli 'Ya işte bu! Kesinlikle katılıyorum! Ne güzel ifade etmiş, derken buldum. Bir de tabi podcast'lerde olduğu gibi yine okunacak kitaplar, izlenecek filmler cımbızladım arada 😉

[Betül Bozkurt · Rating 4 out of 5]

Çok samimi. Çok sevdim! Kahkaha attım, hüzünlendim, şaşırdım, üzüldüm… Bu kitap bana iyi geldi❤️

[Selin · Rating 2 out of 5]

Kitap önce çok bilinen kişilerin, teorilerin hikayeleriyle başladı. Hepsiyle ilgili söylenecek çok cümle varken hepsi üstünkörü geçilmiş ve üzerine hiç düşünülmemiş. Bize kişiyi ya da bi teoriyi anlatıyor, yorumunu ise 3 cümleyle sığ bir şekilde sonda veriyor. Kitap ilerledikçe yazar, kendisinin aslında ne kadar iyi olduğunu, yetenekli olduğunu ama kıymetinin bilinmediğini ima ediyor sürekli. Aldığı terbiyenin ne kadar da iyi olduğundan, ailesinin öyle iyi oluşundan, kendisinin mütevazı, iyi, itidalli bi insan oluşunu anlatıyor sürekli. Ama birileri var hep tükaka. Bazen bazı meslektaşlarını çekiştiriyor. Kendisini sürekli tükaka olandan aklıyor ama. Ah diyor, insanlar da sürekli ne kadar iyi olduklarını anlatıyorlar, hep konuşuyorlar diyor gelin görün ki kendisi bunu anlatmak için kitap yazmış.

[Eda · Rating 4 out of 5]

Hmm... Yemek programlarindan tanidigim Nilay Ornek’le ilk defa kitap sayfalarinda tanistim. Kitabin ilk yarisi okuyup da begendigim yazilar daha fazlaydi, diger yarisi da kotu degildi ama bookmark yapistirip altini cizecek kadar onemli degil gibiydi benim icin. Kitap sonunda resimlerle verilen kuse kagida basilmis yazilari sevdim, fotograflarin cekildigi bir iki yeri de gitmek uzere not aldim (kibrista bulunan kitapci mesela). Sonuc olarak; aklina takilan ya da yaziya aktarmak istedigi seyleri bir kitapta toplamis Ornek. Fena degildi.

[Kaan · Rating 4 out of 5]

Kendi türü için iyi bir kitap olmuş.
Türü nedir diye soranlar, soracaklar için, pek azı yayımlanmış çoğu yeni yazılmış köşe yazılarından oluşan bir kitap diyeyim.

En sevdiğim 3 yazıyı da söyleyeyim:
1- Kaldırım Taşlarının Altında Kumsal Var
2- Yalnızla Oldu
3- Ya "Babalarının Kızları" Olanlar...

[Balkan Şencan · Rating 5 out of 5]

Nilay Örnek'i podcasti ile tanıyıp da yıllar içerisinde tüm bölümlerini düzenli olarak dinlemiş bir takipçisi olarak bu kitabını da mutlaka okumam gerekir diye almış ve kütüphaneye koymuştum; zaman ne çabuk geçiyor, kitap Ekim 2017'de çıktı, ben 2023 Ocak'ta, ilk baskılarından bir tanesinden okudum; en azından yazılanların zamansız olduğunu görmek ve göstermesi açısından eğrisi doğrusuna denk gelmiş.

Kitabın başındaki "ben, ben ve yine ben" diyen İclal Aydın'ın son derece gereksiz önsöz bölümünü saymazsak kitap kanımca on numara beş yıldız içerik açısından; bir noktada ufak bir puan kırmak istiyorum, o da ara başlık olarak kullanılan yazıların fontunun son derece hatalı seçilmesi nedeniyle gerek yazı sayfaları gerekse son bölümdeki fotoğraf sayfalarının okunmasının zor olması; nasıl gözden kaçmış basım öncesinde, belki sonraki baskılarda düzeltilmiştir.

Kitabı önce ikiye, sonra bir daha ikiye ayırmak gerekiyor; ilk ayrım eski ve yeni yazılar yönünden; Nilay Örnek'in özellikle emek verilen her işin bir karşılığının olması, dolayısıyla da vasatlığa teslim olmama ve yaptığın işi iyi yapma konusundaki tutumunu takdir ediyorum; bu kitaba da yansımış; sadece kitap yazmış olmak için olmamak adına bir çok yeni yazı da kaleme almış ve ortaya çok güzel bir kolaj çıkmış; yazıların bir kısmı, genellikle önceden gazetelerde yayınlananlar, daha bir bilgi yüklü; bir kavram ya da kişi üzerinden kendi görüşlerini aktarıyor; bol bol not almalık; sonradan yazdıkları ise daha bir kişisel tarihçesi üzerinden naif Türkiye'ye özlem; oldukça duygusal ve etkileyici.

Kitabın sondaki fotoğraf ve altı yazıları ise bence hakkı yenilen ikinci kısmı olmuş; gönül rahatlığı ile söyleyebilirim ki Nilay Örnek, sadece bu konseptte, yani kendi çektiği fotoğraflar altına onların kendine çağrıştırdıkları üzerine geniş geniş yazsa, bu kitabı çekinmeden alır ve aynı fotoğraflar acaba bana ne düşündürürdü diye geniş geniş okurum; belki buradan güzel bir fikir çıkar, kendisi ya da bir yakın bu satırları okuyorsa, ben olsam, bir fotoğraf ve yazısı altına bir de karekod koyar, o karekod ile kendi sitesinin kitapla ilgili o fotoğraf sayfasındaki etkileşimli bir forma yönlendirir ve okuyucuya derim ki, ben Nilay Örnek, bu fotoğrafı şu nedenle çektim, bana şunları düşündürdü, ey okuyucu, söyle bakalım, sana ne düşündürdü. O yorumları da sitede açık bırakırım, her gelen başkasının ne görüp düşündüğünü görür, böylece ortaya on numara beş yıldız yazar & okuyucu etkileşimi ile gelişen bir içerik çıkar diye düşünüyorum.

Neticeten bir sonraki kitabı olan Her Umut Ortak Arar'ı da okuyacağım; bakalım o da bu kitaba ne kadar benziyor ya da ondan ne kadar ayrılıyor. Eline sağlık Nilay Örnek.

[jaleninalemi · Rating 5 out of 5]

Bütün İyiler Biraz Küskündür / Nilay Örnek..

http://bit.ly/butuniyilerbirazkuskundur
https://jaleninalemi.wordpress.com/20...

Öyle bir zamanda gelen ve durumunuza tam da denk gelen kitaplar vardır ya, bu da benim için öyle olan kitaplarımdan biri oldu. Aslında doğum günümde canım Goncacımın sürprizi olarak kitaplarımın arasına en yeni arkadaşları kontenjanından katılmıştı ancak elime aldığım vakit, her zamanki gibi tam da olması gereken andı 🙂 Ve tabii ki çok iyi geldi. Doğal olarak, yalnız olmadığımı görmek kendimi çok iyi hissettirdi. Hem memleketsel meselelerde, hem hayattaki duruşlarda (özellikle ‘ayıp olmasın diye yapılan-yapılamayanlar’ ve de ‘tersine teori’ konusunda 🙂 ) çok özdeş hissettim.

Bir de öyle cümleler, öyle tespitler okudum ki tam da okuduğum günlerde o konuları düşündüğüm, kafamda tarttığım bir zamanda! Şaka gibiydi. Bu kadar mı denk gelebilir dedim dedim durdum. Hayır zaten her şeyi, her bir noktayı irdeliyorum, kafa patlatıyorum bir de o konularda yeni yeni teoriler, bakış açıları okuyunca iyice dağılmadım da değil. Ya da doğru ifadeyle, düşünüp oluru olmadığına karar verdiğim konular için ‘neden olmasın ki, hatta çok da iyi olur’ dendiğini okumak dağıttı, savurdu beni 🙂 (Bknz. örnek, yine ‘opposite teory’!).

Bunun dışında çok başka başka konularda hiç bilmediğim bilgiler öğrenmek de çok keyif verdi; hali hazırda izlediğim-okuduğum filmlere-kitaplara dair yazılara, hem de aynı pencereden bakan bir bakışla, rastlamak da çok mutlu etti.

Fiziksel-kurgusal olarak da kitapta yazıların denemeler-köşe yazıları şeklinde kısa kısa olması, en sonunda notlarla taçlandırılmış olarak fotoğraflara da yer verilmiş olması çok eğlenceli ve rahat bir okuma sağladı benim için. Zira konular, değinilen acılar yeterince ağır :/ İnsan bir denge, bir nefes penceresi arıyor, sonuçta.

Özetle ben kitabı çok mu çok sevdim. Goodreads’te de 5 yıldız verdim. Herkesin de okumasını çok istediğimi rahatlıkla ifade etmek isterim. Küskün de olsak yalnız olmamak çok iyi hissettiriyor. Keşke Nilay hanımın yazıları ile daha önce tanışsaymışım. Belki de denk geldim ama bilemedim 😦 Hep dediğim gibi, ne diyim geç olsun güç olmasın 🙂 Hiç tanışmamış, rastlaşmamış olmak da vardı. Ancak demek ki onun da zamanı bu imiş, şimdi imiş, bu zamanmış. Her şeyin vakti zamanı gelmeden olmadığı gibi..

Meraklısına: Tabii ki kitap kapağına aşık oldum. Ve belki de bir yerli kitap adına, bu benim için ilk! Tam ama tam olmuş. Daha iyi olamazdı. Zaten kitabın sonunda, nasıl hayata geldiğine de değinilmiş, çok da iyi edilmiş. Emeğe, yüreğe sağlık. Harika..

Tabii ki kitaba dair aklımda kalan notları sıralamazsam olmaz 😉 :

Ve insanı asıl kan emenler değil, ruh emen vampirler kör kuyulara itekler. [s. 19]
Üzülebilmemiz, elimizde kalan son umut! [s. 38]
‘Ahmak mutluluğuyla yaşamayın; bilgilenmekten kaynaklanan mutsuzluk mutluluğun ta kendisidir.’ [s. 39]
Kendinizi az yargılayın. İyi bir arkadaştan beklediğiniz iyi davranışı kendinize gösterin. [s. 63]
‘.. kendinize düşmanlıktan kaçının. … Duygusal acımızın %96’sını kendimiz yaratırız. Duygusal kanamayı durdurmak elimizdedir. Olan biten her şeyi genelleştirmeden, kişiselleştirmeden, felaket senaryoları yazmadan ayağa kalkmalı ve kendimize olan güveni arttırmaya çalışmalıyız’ diyor Guy Winch. Bunlar süper mutlu olma yolları değil. Bu öneriler, zorluklar karşısında hemen dağılmamayı, kolay toparlanmayı, kısacası bir tür ilk yardımı öğretiyor. [s. 64]
… kanatlarını kesmiş. [s. 107]
‘En güzel yolculuklar odalarımızda yaptıklarımızdır bazen.’ der Fransız şair-yazar Théophile Gautier.
‘Bir ilişki içinde kullanılıyorsanız, ilişkiye son verme cesaretiniz olmadığı sürece, asla büyük bir iş yapamazsınız. Buna derhâl son verin.’ der George Lois – Olağan(üstü) Tavsiyeler: Yetenekli Kişiler İçin kitabında [s. 173]
Hayatın her alanında, işimizde, evimizde, arkadaşlık ilişkilerinde ‘aman tatsızlık çıkmasın,’ diye diye ağzımızı, gözümüzü, kulağımızı kapatarak, bizi değerli kılan sivriliklerimizi de törpülüyoruz çünkü. [s. 176]
Seinfield dizisi ‘opposite’ adlı bölümü.. ‘Tersine Kuralı’..
Scheissbedauern (Almanca): Her şeyin beklenilenden iyi çıkmaması hâlinde kişinin hissettiği hayal kırıklığı.
Pagad (Filipinler’de Manobo dili): Yavaş yürüyen kişi yetişebilsin diye yavaş yürümek. der Adam Jacot De Boinod ‘I Never Knew There Was A Word For It (Bunun İçin Bir Kelime Olduğunu Bilmiyordum)’ adlı kitabında. [ss. 182-183]
Bıçak kemiğe dayandı derler ya, sanırım o noktada hissediyoruz; zamanında müdahale edememiş gibi, görmüşüz ama söyleyememiş gibi, söylemiş de duyuramamış gibi, söyleyenlerin yanında duramamış gibi, bir şeyler yapsak başımıza kötü şeyler gelecek gibi, bir şeyler yapmış da yalnızlaşmış gibi.. İhtiyacımız o ya.. Şu anda, hemen bir şeyler değişsin istiyoruz. [s. 233]
Belki bizimkilerin birini incitmeme, ayıp etmeme tavrı biraz fazlaydı. Belki bu, tümüyle kendimiz gibi olmamızı biraz ötelemiştir, belki başkalarını fazlaca düşünerek yaşamışızdır. Belki hep hatayı önce kendimizde aramışızdır. Belki ‘bencil’ değil ama biraz olsun ‘benci’ olabilmenin de gerekli olduğunu düşünüp kendi kendimize terapiler yapmışızdır. Ama bugünün tüm bunları reddeden, özgürlüğü kendi merkezinden tanımlayan, kendinden öte hiçbir şeyi önemsemeyen hâli de nedir? Bazen deliriyorum sanıyorum. Benim bir mesafem var ve başkalarının yok. Nasıl oluyor da yok? Kişisel soru sormanın ya da yorum yapmanın sınırları konusunda, birine yaklaşma ya da gürültümü paylaşma hususunda bir mesafem var. Çoğunun yok… Nasıl oluyor da yok? ‘Sana ne? Bunu sorabileceğin derecede yakın mıyız? Ve zaten o derecede yakınlık, kaç kişiyle olabilir şu hayatta? Bu bilgiyle ne yapacaksın?’ Ayıp olur, diyemiyorsun. [ss. 239-240]
‘İnsanların ruhuma izinsiz girişleri yok mu; beni delirtiyor.’ diyor Süveyda Ölüdeniz ‘Kanatılmış Sözcükler Kitabı’nda. [s. 243]
İnsanları olduğu gibi kabul edersem bu savaşları, bu gizli sömürüyü, bu öldürücü şiirsizliği de kabul etmiş olmaz mıyım? [s. 244]

[Nezahat Sönmez · Rating 5 out of 5]

Çok samimi, içten, iyilikle dolu bir kitap...

Sesli okuduğum çok yer oldu, beğendiğim kelimelerin altını çizmekten, anlattığı kişileri internette aramaktan yavaşlasam da; kitabın akıcılığı bana mısın demedi, öylece aktı gitti...

Ne güzel bir kitapsın daha bitirmeden tavsiyelere başladığım, ne güzel bir kadınsın bu kadar içten, bu kadar duyarlı, bu kadar güzel gözlemleyen...Çok sevdim kelimelerini ve gerçeklerini, gerçeklerimizi...

Nilay Örnek’le beni tanıştıran kitaptı, iyi ki okumuşum dediğim, beni başka hayatlarla da tanıştıran, iyilik güzellik dolu bir kitap, çok ama çok sevdim...

Kitaptan alıntılar yazayım desem olmaz, her cümle alıntılık :)

Nilay Örnek kitabında; bir kitaptan bahsediyor; kitabı kurşun kalemle çize çize kanattığını, her satırda kitabın omuz attığını....Şimdi oradaki tüm sevdiğim cümleleri size yazıp o kitabı öldürmek istemem diyor...O kadar mutevazi ki; acaba bu kitabıyla o da bunu bize yaptığının farkında mı sormak isterdim ...

Bu kitapta tüm dokunduğun konular ve kişiler için teşekkürler...Sizi okumayı çok sevdim ❤️

[Barış · Rating 2 out of 5]

Begendim, hos koseyazilari. Bir donemin nabzini tutuyor gibi. Ankara Gari Saldirisi, Pippa Bacca tecavuzu ve bunun gibi insani uzuntuye bogan seyleri de hatirlatiyor.
Ankara'daki Duygusal Hali Yiakamacilari'nin hikayesini de anlatiyor.
Turkiyeden ve dunyadan Nilay Ornek'i etkilemis olaylara, kisilere tanik oluyoruz.
2017'de basildigi icin o donem guncel olan bazi kavramlar ve soylemler artik bayat ama bir hatirlatma gorevi goruyor iste. Hatirliyorsun; evet, bu da vardi.

"1915'te her sey degisiyor. Bir dolu olay." demesinden hoslanmadim. Bir dolu olay; dupeduz Ermeni Katliamiydi iste. Ama dedirtmiyorlar, onu da anliyorum. Zaten Gezi olaylari yuzunden isten atilmis. Uzucu bir tarih.

"En guzel yolculuklar odalarimizda yaptiklarimizdir bazen." Théophile Gautier


Bazi insanlari daha az gormeliyiz, bazi insanlari daha cok.  


Uyanalim, bu cografyada kadin olmak yeteri kadar suca tahrik ve tesvik sebebi.

[Reyhan Aygün · Rating 5 out of 5]

Kaybolan canlarınızdan müessesemiz sorumlu değildir.

Beni düşünmelisin. Beni sürekli ve sürekli ve sürekli mağdur etmemelisin. Beni bu kadar güvensiz hissettirmemelisin. Beni adalete sen inandırmalısın. Sağlığımı, işimi, sosyal güvencelerimi göz ardı etmemelisin. Bedenime yada malıma zarar verildiğinde, haksız yere kovulduğumda benden önce sen isyan etmelisin. Kanun kural çerçevesinde beni özgür bırakmalısın. Başkaları önünde başımı eğmemelisin. Üzülebilir ara sıra üzüldüğünü belli edebilirsin. Tutarsız davranmamalı, adam ayırmamalısın. Sadece burada yaşıyor olduğum için başıma gelen her felaket her kayıpta bana bağırmamalı (küfür etmemeli) aksine bana sarılmalısın. Ben senin düşmanın değilim yada senin düşmanın ben değilim.

Kitap Nilay Örnek'in eski gazete yazıları ve bu kitap için eklemiş olduğu yazılardan oluşuyor. Bazı yazıları 2005-2006 yılından. En acı olan ise yazıların 2023 yılında dahi güncelliğini koruması. Bir ülke hiç mi değişmez?

[Zeynep Öziş · Rating 5 out of 5]

Çok güzel... Fabrika ayarlarımıza dönmemiz için yardımcı bir kitap bence. Nilay Örnek zaten ölçülü pozitifliği ve içten gülüşü ile çok örnek aldığım bir gazeteci. İyi ki var ve iyi ki yazmış işte...
Sürekli hakkımızın yendiği şu ülkede ve şu günlerde "ya evet bak yalnız değilmişim ben de" dedirttiği için teşekkürler.

[Elif · Rating 4 out of 5]

Daha önce gazetede yayınlanan yazılarından oluşan bir kitap. Bir araya getirilmesi okuyucu için güzel olmuş. Podcast dinler gibi, farklı konuları içeren yazılar bunlar. Beni de Raymond Kurzweil ve Edward Bernays ile tanıştırdı.

[Jerry Stackhouse · Rating 3 out of 5]

Akıcı, bilgilendirici ve sade olması hoşuma gitti.

[Pinar G · Rating 4 out of 5]

Podcastlerini severek dinlediğim Nilay Örnek’in güzel ve unutulmaması gereken zamanlar için yazdığı yazıları. Unutmamak lazım.

[Fatma Akyürek Aytekin · Rating 4 out of 5]

Podcast serisiyle dikkatimi çeken Nilay Örnek'in, samimi, sıcacık bir dili var.

[Pinar · Rating 4 out of 5]

Sanki ben yazmışım gibi hissettim okurken. Farklı yaşlarda, farklı geçmişe sahip, birbirini hiç tanımamış, bir çift etmemiş iki insan nasıl bu kadar benzeyebilir? Keyifli ama yer yer de hüzünlendiren bir kitap. Bence herkes bir şans verebilir!

[Ayse Dilsad Cetin Ozyurt · Rating 4 out of 5]

Bütün İyiler Biraz Küskündür’ü 2017 yılının sonunda almıştım. O zamandan beri okumak istediklerimin arasında duruyor. Goodreads puanı çok yüksek. Şişirildiğini düşünmüştüm. Kapağına bakınca, biraz da yazılara göz atınca önyargıyla “daha önce yayınlanmış yazıları allayıp pullamışlar” demiştim.
Çok yanılmışım. Keşke aldığım gibi okusaymışım.
Kısa kısa ama çarpıcı yurdum gerçeklerinden hisseler.
İyi ki okudum. Baskısı çok kaliteli, redaksiyonu mükemmel, tertemiz bir kitap.
Ben de kitaptan ilham aldığım bir konuyla ilgili yarın bir yazı yazacağım.
Sonuçta Dilşadlar da biraz küskün olabilirler. ✌🏼😊
4/5
___________________________________________
#kitapeniyiarkadastir #kitap #okumak #neokumali #goodreads #readmore #okuyanana #okuyanpenguen #readingpenguin #kitaptavsiyesi #herhaftayabirkitap #bookoftheweek #haftaninkitabi #okudumbitti #nilayornek #butuniyilerbirazkuskundur

[Acibademist · Rating 2 out of 5]

Nasıl Olunur? isimli podcastleri sayesinde tanıdığım çok değerli insanlardan sonra bir de kitabını okumak istedim. Gazete yazılarından da kısmen aşinayım aslında. Bir günde okunabilecek, rahat bir dili var. Ancak bazı yazılarında günlük hayatında yaşadığı olumsuzluklardan hırsını alır gibi bir üslup takınıyor sanki . Hani Selçuk Erdem’in ünlü “hoşt dediğinde hav deseydim” karikatüründeki gibi yazdığı beliriyor gözümde.

[Elif · Rating 4 out of 5]

Bu kitap aracılığı ile Nilay Örnek ile tanıştım. Rahat okunan yakın bir dil ve entellektüel olarak niteleyebileceğim bir kitap. Kitap Örnek'in kısa hikayelerinden oluşmakta. Benim hoşuma giden kitapta anlattığı evrensel olayları bilmediğim için beni araştırmaya yöneltmesi oldu.
Kitabı okumama iki ayımı aldı ama bu hikayeleri özümseyerek okumak istediğimdendi.