فرجام

by محمدسعید میرزایی

در این کتاب ۲۶ غزل از محمدسعید میرزایی می‌خوانید. این کتاب زبانی کهن را برای بیان احساسات امروز انتخاب کرده است. میرزایی در این کتاب ثابت می‌کند قالب‌ها قدیمی نمی‌شوند و آن‌چه مهم است شیوه بیان احساسات است. این کتاب شامل غزل‌هایی عاشقانه و جذاب است که مخاطب از خواندن هر کدام از آن‌ها نهایت لذت را می‌برد.

Genres: Poetry

111 pages, Paperback

First published January 1, 2017

Reviews

[Parnian.K · Rating 3 out of 5]

سلام، عاشق پیر تو، بانوی جنگل!
به ناامیدی روباه زرد غمگینی‌ست
که هر غروب از آن سوی دره می‌آید
به دیدنت… چه غروبی… چه مرد غمگینی‌ست

سکوت می‌کنی آن سوی میز: می‌بینید
چه زود آمده‌ام؟ یک دقیقه بنشینید!
ولی نه، من که نگفتم… چقدر غمگین‌اید…
نه، نیستم، نه! فقط عصر سرد غمگینی‌ست

ولی برای من این ساحل آخر دنیاست
و مرگ کشتی پوسیده‌ام در این دریاست
اگرچه پیش دو چشم تو، مرگ هم زیباست
و این ترانه‌ی دریانورد غمگینی‌ست

تو چشم‌هات دو دریای آبنوس شدند
دو شعله در حرم زهره‌ی عروس شدند
دو شمع-ماهی رقاصه‌ی ونوس شدند
و من زمین شدم، آه… این نبرد غمگینی‌ست

تو شرط رفتن خود را از ابتدا بستی
یک امشب است، بمان، تا هزار شب هستی
خیال کن مثلاً شاهزاده‌ی مستی،
شبی به میکده با دوره‌گرد غمگینی‌ست

به ناامیدی روباه پیر غمگینی
که مانده در تله‌ی یک شکارچی پایش
دوباره این منم و صندلی خالی تو
عجب شبی‌ست، عجب ماه زرد غمگینی‌ست


محمدسعید میرزایی/ شعر بیست‌وپنجم از مجموعه‌ی فرجام


۱۶ دی ۱۴۰۰

[Motahasser · Rating 3 out of 5]

نمونه بیت:
بخواب خاطر تو جمع تا ابد هستم، در اختیار تو ای خانم جوان دربست
عجب شبیست عزیزم چقدر رویاییست، در اختیار همیم هردومان دربست
کلید جادویی قصر عشق با من و تست، چه غم اگر همه دنیا به رویمان دربست
تو با ستاره دنباله‌دار چشمانت، مرا سوار کن، آن‌سوی کهکشان دربست
به من نگو که نیایم، به من بگو که بمان، به من نگو که نباشم، به من بگو که بمیر
به من شماره بانوی مرگ را بدهید، الو، سلام، ببخشید ... دیرکردم دیر
هزار خاطره‌ات را بدون من بردی، در این سفر چمدانت چقدر سنگین بود
چقدر زود ورق خورد، این چه تقویمیست، به من بگو قرار کدام ما این بود
من با تو از ماندن نخواهم گفت، اما تو ای بانوی آرامش، ای پاک مثل شاخه مریم، وقت رسیدن می‌رسی حتماً
نمی‌گویم همین شب‌های ابرآلود برگردی، تو فرصت داری اصلاً تا ابد ... تا زود برگردی
من مرده‌ام اما چرا هرروز، از چشم‌های من تو می‌باری؟، من مرده‌ام اما چرا هر شب، در خواب‌های من تو می‌رویی؟
نمی‌شود که به رویات دست هم بزنم، اسیر مسئله ناتوانی‌ام اصلاً
هنوز دست‌نخورده ست هر چه هست اینجا، دچار حادثه بی‌زمانی‌ام اصلاً
آری شب مکالمه ما بی‌انتهاست، ای رود پرستاره که در من روان شده
دیوانه کارهای تو باورنکردنیست، هرلحظه‌ی تو حادثه‌ای بی‌زمان شده
برو خوشبخت خواهی شد ... دعایت می‌کنم حتماً، به‌پاس آنکه دستم را گرفتی باورم کردی

[Mohammad Reza TB · Rating 4 out of 5]

simple and beautiful

[Sina Iravanian · Rating 3 out of 5]

اول بار با نام محمدسعید میرزایی در شماره‌ی ۴ مجله‌ی وزن دنیا آشنا شدم، به عنوان یکی از کسانی که در غزل نوین فارسی سبک جدیدی آورده. از جمله مصرع‌های طولانی‌ای که خود شاید به بلندی یک بیت باشند یا قرار دادن علائمی چون خط مورب (اسلش) میان کلمات مصرع. از میان شعرهای این مجموعه شاید دو یا سه‌تایشان را خیلی دوست داشتم و در مجموع سبک و ساختار شعرها را دوست داشتم.

[Zeinab Ghadimi · Rating 4 out of 5]

بخشی از یک شعر کتاب:
فرشته‌ی نگران پشت گوشی تلفن!
صدای گریه‌ی تو رفت زیر دریا_ای...!
صدای گریه‌ی تو در صدای دریا بود
صدای گریه‌ی دریا به خاطر ما:... ای... یِی... یِی...
صدای گریه‌ی دریا... صدای گریه‌ی تو...
صدای گریه‌ی من با تمام دنیا:
.
.
.
ای:

[Manal Bn · Rating 4 out of 5]

بعد از مدت‌ها از شعرهای یک شاعر معاصر لذت بردم. چسبید.

[Mohammadreza Dadashi azar · Rating 5 out of 5]

و بهترین کتاب محمدسعید میرزایی!
زمان در آینه بیست چهار ساعت بود...

[Fatemehshahvari · Rating 4 out of 5]

۹۹.۱.۳۱