Εικοσιμία ιστορίες, κάποιες περισσότερο μυθοπλαστικές, κάποιες με ψήγματα αυτοβιογραφίας, κάποιες από τα παλιά ή και τα παλιότερα, κάποιες προχθεσινές ή χθεσινές, κάποιες σκληρές και κάποιες τρυφερές, κάποιες ερωτικές και κάποιες φυλακισμένες σε μνήμες αστικές, όλες όμως βγαλμένες σε ίσες δόσεις από την σχολαστική παρατηρητικότητα και τη φαντασία. Ελλειπτική εξιστόρηση με ρόλο για τον αναγνώστη, που πρέπει να ανατρέξει στη γεύση του ουρανίσκου του για να τις βιώσει.
Όχι ότι θα ενδιαφέρει κανέναν, αλλά πριν από περίπου δυο βδομάδες είχα πάει στη διεθνή εκθεση βιβλίου της Φρανκφούρτης αναζητώντας νέα ελληνικά βιβλία καθώς όσα είχα στο σπίτι, είχαν τελειώσει. Στεκόμενος λοιπόν στο ελληνικό περίπτερο γνώρισα την εκδότρια της Εστίας η οποία (ευγενέστατη και πολύ αριστοκρατική παρουσία) μου πρότεινε το βιβλίο αυτό λέγοντας πως είναι ένας πρωτοεμφανιζόμενος συγγραφέας με ιδιαίτερη γραφή. Και είχε απόλυτο δίκιο σε ο,τι είπε. Ένα πολύ καλό βιβλίο με κάποια εκ των διηγημάτων που περιλαμβάνονται εξαιρετικά. Άλλες ιστορίες γραμμένες στο πρώτο πρόσωπο και άλλες σε τρίτο ακολουθώντας μια εξαιρετική δομή, συχνά διανθισμένη με ιστορικές πινελιές. Προτείνεται με θέρμη, από τα καλύτερα βιβλία που διάβασα φέτος.
Η συλλογή διηγημάτων του Γιώργου Κυριακόπουλου, υπό το γενικό τίτλο «Η τρισεγγονή της Αραπίνας», είναι η απτή απόδειξη ότι η λογοτεχνία είναι τέκνο της γλώσσας και όχι του φαινόμενου κόσμου.
Οι εικοσιμία ιστορίες του βιβλίου είτε αγγίζουν το αυτοβιογραφικό σύμπαν του συγγραφέα είτε όχι , είτε επεξεργάζονται το οικείο είτε το ανοίκειο, μετουσιώνουν τα γεγονότα και τις καταστάσεις σε μια νοητική συναντίληψη ενός ολόκληρου κόσμου πού χάθηκε ή που είναι για μας χαμένος. Γι αυτό, μολονότι το έναυσμα είναι στις περισσότερες περιπτώσεις ιστορίες ανθρώπων κυρίως αστικής καταγωγής, το περιβάλλον είναι αναγνωρίσιμο απ’ όλους. Απόδειξη πρώτη το διήγημα που δανείζει τον τίτλο του στη συλλογή, η «Τρισεγγονή της Αραπίνας». Η ιστορία της γαλανομάτας θείας Αγνής με την πάλευκη κοτσίδα διαβάζεται και ως υπενθύμιση προς όλους, σήμερα, ότι όπως το αίμα ρέει έτσι είναι και η ταυτότητα, ρευστή, συνεχώς εξελισσόμενη και φυλετικά μικτή.
Η θεία Αγνή, η θεία Ινώ, η Λέτη Χρήστου, η Λωρέττα, ο Ρίκος, η Μπίστη έχουν τις δικές τους ιστορίες, έναν ολόκληρο κόσμο που ο συγγραφέας μετατρέπει σε δυναμικό πεδίο διάδρασης με το σήμερα.
Η συλλογή διηγημάτων του Γιώργου Κυριακόπουλου «Η τρισέγγονη της Αραπίνας και άλλες ιστορίες» κυκλοφορεί από το «βιβλιοπωλείον της ΕΣΤΙΑΣ».
Βαθιά ελληνικές οι ιστορίες του βιβλίου αυτού. Παρουσιάζονται πολλές διαφορετικές πτυχές της Ελλάδας του 20ού αιώνα, με όλα της τα κουσούρια. Κι η γλώσσα του συγγραφέα πολύ όμορφη, περιγραφική, δημιουργεί ένα συναίσθημα αμεσότητας. Κι ήταν μόλις το πρώτο του βιβλίο. Μακάρι να συνεχίσει έτσι!