توسکا دختری که سالهاست سودای بازیگری را در سرش میپروراند با تستی تفننی برای بازی در فیلمی انتخاب میشود و خیلی زود به شهرت میرسد. مدتی بعد به دلیل شهرتش با آرشاویر پارسیان که او نیز خواننده ای مطرح است آشنا میشود و کم کم به او دل می بازد. غافل از این که راز هایی در زندگی این مرد وجود دارد.
هما صفاری پوراصفهانی، یکی از رماننویسان مشهور ایرانی است که آثارش در بین خوانندگان الخصوص نوجوانان جای خود را باز کرده است. هما پور اصفهانی ۱۲ اسفند ۱۳۶۹ در اصفهان به دنیا آمد. وی متاهل و تحصیلاتش را در رشته روانشناسی تا مقطع کارشناسی ارشد ادامه داده است و همیشه میتوان تلفیق روانشناسی را با آثارش دید. او از ده سالگی به نوشتن روی آورد و ابتدا داستانهایش را در فضای مجازی منتشر میکرد. او بخشی از موفقیتش را مدیون انتشار آثارش در فضای مجازی به خصوص انتشار رمان قرار نبود در سایت نودهشتیا است. حال تمام رمانهای وی از نشر سخن به چاپ رسیده و یا در دست نگارش یا بازنویسی است.
تازه فهمیدم یکی از اون رمانهای سازگار با هورمونهای نوجوونیای که از نودوهشتیا میخوندم بوده که چاپ شده! چاپشدنش به تنهایی نکتهی عجیبی هست اصلاً. جدای از داستان غیرقابل باور و جاهایی خیلی آبکیتر از چیزی که بشه تصوّر کرد. واقعاً و فقط تو همون سنها میشه خوند و یکبار خوندنش رو تحمل کرد.
رمان با اینکه حجم زیادی داشت میشد به خاطر روون بودن امروزی بودنش، با ریتم بالایی خوند. ولی داستان یکم زیادی کش دار شد و دائما در حال وصل و جدایی بود و این خواننده رو برای ادامه دادن نیمهی پایانی کتاب خسته و دلسرد میکرد
خودمم نمیدونم چرا تو نوجوونی بازار اینا انقد داغ بود 😐 یا هنوز نمیدونم چرا این ظلمو در حق خودم کردم و بارها به دام افتادم چون تبش همه گیر بود و نکردم چندتا کتاب خوب ترو مزه کنم
داستانی از نوع سم ، خوانش شده در دوران راهنمایی فقط بخاطر این واردش میکنم به لیستم که بفهمم زمانایی چقدر مضخرف میخوندم . البته اون قسمت از زندگی که به این نوع رمان ها پناه میاری هم بلخره برهه ایی از زندگی هست و ممکنه ارزش داشته باشه .
یادش بخیر نوجوونی چه قدر رمانای ۹۸ایا خوندیم :)) پشیمون نیستم از خوندنشون تو اون سن، اما نشستم بعد ۱۰ سال این رمان رو دوباره خوندم هم از شدت سم بودنش خندم میگرفت هم یاد ذوق نوجوونیم رو میکردم وبه خوندنش ادامه دادم. برای افرادی که رمانای اون زمان رو نخوندن، چه نوجوون چه بزرگ، خوندنش پیشنهاد نمیشه مطمئنا الان، اما اون زمانا حس و حال باحالی داشت
این کتاب و همه کتابهایی که از این نویسنده خوندم باید توی صفحهام قرار میگرفت تا یادم نره من با چه اشتباهی کتاب خوندن و شروع کردم. و خداروشاکر باشم که زود راهمرو پیدا کردم و حالا میفهمم این داستان با وجود تمام جدابیتهایی که تو۱۲،۱۳ سالگی برای من داشت الان مقابل چشمام سراسر ضعف و ایراده.