What do you think?
Rate this book
Herboren
Duizenden vluchtelingen maakten de voorbije maanden en jaren de oversteek naar de Europese Unie - de grootste vluchtelingenstroom sinds de Tweede Wereldoorlog. De onvergetelijke beelden tonen ons mannen, vrouwen en kinderen die dromen van een nieuw, veilig en menswaardig leven. Wie zijn doel bereikt, wordt 'herboren' in een nieuwe maatschappij waar hij of zij amper iets van af weet. Geen eenvoudige missie in deze tijden van terreur en polarisatie.
Veertien jaar geleden kwam journalist en documentairemaker Majd Khalifeh aan in België, als staatloze Palestijn in een vreemd land, op zoek naar een identiteit. Zijn eigen taal, cultuur en kennis leken plots verdampt. Zijn complexe eigenheid was teruggebracht tot één woord: 'vreemdeling'. Hij voelde zich als een hulpeloze baby die zijn weg nog moest zoeken in een nieuwe wereld. Het enige wat hij kon doen, was doorgaan. In Herboren neemt hij de lezer op sleeptouw doorheen de verschillende stappen van zijn eigen zoektocht: van nieuwkomer tot actieve burger.
Veertien jaar geleden kwam journalist en documentairemaker Majd Khalifeh aan in België, als staatloze Palestijn in een vreemd land, op zoek naar een identiteit. Zijn eigen taal, cultuur en kennis leken plots verdampt. Zijn complexe eigenheid was teruggebracht tot één woord: 'vreemdeling'. Hij voelde zich als een hulpeloze baby die zijn weg nog moest zoeken in een nieuwe wereld. Het enige wat hij kon doen, was doorgaan. In Herboren neemt hij de lezer op sleeptouw doorheen de verschillende stappen van zijn eigen zoektocht: van nieuwkomer tot actieve burger.
- GenresNonfiction
Unknown Binding
3 people are currently reading
79 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 15 of 15 reviews
February 23, 2020
Verplichte literatuur? Misschien wel, zeker stof tot gesprek en in ieder geval mateloos respect voor de schrijver. En te bedenken dat een groot deel van het verhaal zich bij wijze van spreken in onze achtertuin afspeelt. (Asielcentrum Broechem) Merci voor de tip Alexandra .
December 2, 2017
Ik leerde Majd kennen toen hij op onze school kwam spreken over zijn job als journalist. Er ontstond meteen een band tussen ons twee, onverklaarbaar maar wel inspirerend. Na het lezen van zijn boek weet ik beter waarom: hij kijkt op dezelfde manier naar mensen als ik.
Prachtig boek, een hoopgevend verhaal, vol met opinie en eerlijkheid. Ik hoop vooral dat vele moslims dit zullen lezen, want het doet nadenken over wie wij zijn en wie we willen worden.
Prachtig boek, een hoopgevend verhaal, vol met opinie en eerlijkheid. Ik hoop vooral dat vele moslims dit zullen lezen, want het doet nadenken over wie wij zijn en wie we willen worden.
May 3, 2025
I started reading this book after hearing Majd Khalifeh speak at a work event. He was funny, engaging and had a clear and structured way of telling his story. His journey is impressive and I admire the way he approaches life with gratitude and hope, despite all the challenges that came his way. Definitely 5 stars in that regard, but we’re not here to rate him as a speaker or his outlook on life.
The book didn’t fully click with me. The structure and flow that made him so effective as a speaker didn’t come through in the book. It felt less cohesive, which made it harder for me to stay engaged. The writing was clear, but it kept a certain emotional distance. I feel like a more vulnerable approach would’ve helped me connect with the story on a deeper level.
At times, the book also felt a bit preachy and criticizing. I think it would’ve been more powerful if he’d just focused on what worked for him, using an inspiring tone. There was also quite a bit of repetition, which made the message start to lose its punch.
Still, I learned a lot. The book offers both critical and hopeful reflections on identity, religion and migration. I really appreciated the cultural insights and his plea for experiencing and exercising religion in an individual way, without imposing it on others, one I agree with.
I respect his story and message a lot, but the writing just wasn't for me. So, it’s somewhere around 2 stars for me. While I can't really recommend the book, I can absolutely recommend Majd Khalifeh as a public speaker.
The book didn’t fully click with me. The structure and flow that made him so effective as a speaker didn’t come through in the book. It felt less cohesive, which made it harder for me to stay engaged. The writing was clear, but it kept a certain emotional distance. I feel like a more vulnerable approach would’ve helped me connect with the story on a deeper level.
At times, the book also felt a bit preachy and criticizing. I think it would’ve been more powerful if he’d just focused on what worked for him, using an inspiring tone. There was also quite a bit of repetition, which made the message start to lose its punch.
Still, I learned a lot. The book offers both critical and hopeful reflections on identity, religion and migration. I really appreciated the cultural insights and his plea for experiencing and exercising religion in an individual way, without imposing it on others, one I agree with.
I respect his story and message a lot, but the writing just wasn't for me. So, it’s somewhere around 2 stars for me. While I can't really recommend the book, I can absolutely recommend Majd Khalifeh as a public speaker.
January 26, 2018
Dit boek zou verplichte lectuur moeten zijn voor iedereen, voor mensen die regelmatig ij contact komen met nieuwkomers en al helemaal voor mensen die er niet mee in contact komen. Ook al ben ik het niet altijd eens met de visie van Majd op bepaalde dingen, ik begrijp zijn standpunt. De manier waarop hij strijdlustig en vol blijvend optimisme zich een weg heeft gebaand in een land dat hem totaal vreemd was, daar kan ik alleen maar naar opkijken.
November 24, 2017
schitterend boek! zou verplichte lectuur moeten worden voor alle politici, studenten, leraars, ... voor iedereen!
November 19, 2017
Hier komt een nieuwe Belg is de ondertitel van dit boek. In 2003 kwam Majd Khalifeh, nu VRT-journalist voor het Midden-Oosten, aan in België.
Hij wilde als kind van Palestijnse vluchtelingen in Syrië niet verplicht worden om in het leger van Assad te dienen en zo zijn leven te verkwanselen. Op zijn zeventiende wilde hij koste wat kost naar West-Europa vluchten. Op het moment dat hij zijn reis zou boeken, bleek een ticket naar Brussel het goedkoopste en zo kwam hij in België terecht. Hij wilde papieren om vrij te zijn, te kunnen studeren, om een eigen leven op te bouwen. Zijn eerste nacht in België verbleef hij in Antwerpen in de winter en lag er sneeuw. Nadien kwam hij in het asielcentrum in Broechem terecht. Na ongeveer drie jaar wachten, verkrijgt hij het statuut van staatloze en nadien een permanente verblijfsvergunning. Na nog een aantal jaar dient hij een naturalisatieaanvraag indienen en verkrijgt hij de Belgische nationaliteit waar hij enorm trots op is.
Zijn parcours is eerder atypisch te noemen. Tijdens zijn verblijf in het asielcentrum had hij als jongeman niet het geduld te wachten om bijvoorbeeld Nederlandse les te volgen zoals de andere asielzoekers die eerst wachten op hun verblijfsvergunning, en begon hier op eigen initiatief mee in een avondschool in Antwerpen, waardoor hij regelmatig het avondeten in het asielcentrum mis liep. Nog kenmerkender was zijn gang naar de lokale chiro in Broechem om het echte Nederlands van de ‘straat’ op te pikken. En nog belangrijker voor hem: daar werd hij niet langer als ‘asielzoeker’ beschouwd maar als één van de groep en kon hij plezier beleven met jongeren van zijn eigen leeftijd. Hij werd er zelfs leider voor een groepje jongere kinderen en voelde er zich helemaal opgenomen. Dit is dan ook het verhaal van een vluchteling die de eerste dag in het asielcentrum een doelenlijstje aan zijn kast vastplakte. Hij behaalde zijn diploma van het middelbaar onderwijs via het tweedekansonderwijs en studeerde na drie jaar aan de KU Leuven af met een Bachelor diploma.
Het boek leest zo vlot als maar kan. Het taalgebruik is informeel en persoonlijk wat zeer goed past bij de persoonlijke getuigenis en de persoon die het vertelt. Het is een bij wijlen humoristische maar soms ook droevige getuigenis over de vlucht naar het westen van de auteur en het parcours dat hij sindsdien hier heeft afgelegd. Moeilijke situaties in het asielcentrum kunnen soms grappig overkomen, maar getuigen soms ook van de bureaucratische regels in dergelijke plaatsen die niet altijd even pragmatisch en medelevend zijn. Ook tegenslagen komen aan bod, waar hij zich telkens probeert terug over te zetten. Zijn boodschap is duidelijk: ook asielzoekers die hier aankomen, kunnen hun kansen grijpen en laten zien wat ze waard zijn. Nieuw aangekomen vluchtelingen kunnen van de rechten gebruik maken die ze hier krijgen, maar daar mag ook wat tegenover staan. De eigen verantwoordelijkheid van de nieuwkomer om een nieuw sociaal netwerk op te bouwen en zich te integreren in zijn omliggende omgeving is niet zo makkelijk te hanteren maar zoveel gezonder dan in getto’s met eigen landgenoten te gaan wonen in de steden. Ook een meer individuele islambeleving en de persoonlijke vrijheid die je hier kan genieten in het beleven van je religie brengt Majd Khalifeh aan bod in zijn boek.
In een menselijke en heel persoonlijke stijl heeft hij een eerlijk boek geschreven over het leven van een asielzoeker voor de autochtone Belg en een handleiding voor de ‘nieuwe Belg’ voor zijn inburgering, waar hij zich evenals in zijn lezingen die hij nu gaat geven in onder andere zijn oude asielcentrum, ook naar richt. Alleen al daarom mag dit boek zeker enkele vertalingen krijgen. En zou iedereen die met inburgering bezig is, dit boek moeten lezen!
Hebban-recensie van eigen hand. Bron: https://www.hebban.nl/recensies/natha...
Hij wilde als kind van Palestijnse vluchtelingen in Syrië niet verplicht worden om in het leger van Assad te dienen en zo zijn leven te verkwanselen. Op zijn zeventiende wilde hij koste wat kost naar West-Europa vluchten. Op het moment dat hij zijn reis zou boeken, bleek een ticket naar Brussel het goedkoopste en zo kwam hij in België terecht. Hij wilde papieren om vrij te zijn, te kunnen studeren, om een eigen leven op te bouwen. Zijn eerste nacht in België verbleef hij in Antwerpen in de winter en lag er sneeuw. Nadien kwam hij in het asielcentrum in Broechem terecht. Na ongeveer drie jaar wachten, verkrijgt hij het statuut van staatloze en nadien een permanente verblijfsvergunning. Na nog een aantal jaar dient hij een naturalisatieaanvraag indienen en verkrijgt hij de Belgische nationaliteit waar hij enorm trots op is.
Zijn parcours is eerder atypisch te noemen. Tijdens zijn verblijf in het asielcentrum had hij als jongeman niet het geduld te wachten om bijvoorbeeld Nederlandse les te volgen zoals de andere asielzoekers die eerst wachten op hun verblijfsvergunning, en begon hier op eigen initiatief mee in een avondschool in Antwerpen, waardoor hij regelmatig het avondeten in het asielcentrum mis liep. Nog kenmerkender was zijn gang naar de lokale chiro in Broechem om het echte Nederlands van de ‘straat’ op te pikken. En nog belangrijker voor hem: daar werd hij niet langer als ‘asielzoeker’ beschouwd maar als één van de groep en kon hij plezier beleven met jongeren van zijn eigen leeftijd. Hij werd er zelfs leider voor een groepje jongere kinderen en voelde er zich helemaal opgenomen. Dit is dan ook het verhaal van een vluchteling die de eerste dag in het asielcentrum een doelenlijstje aan zijn kast vastplakte. Hij behaalde zijn diploma van het middelbaar onderwijs via het tweedekansonderwijs en studeerde na drie jaar aan de KU Leuven af met een Bachelor diploma.
Het boek leest zo vlot als maar kan. Het taalgebruik is informeel en persoonlijk wat zeer goed past bij de persoonlijke getuigenis en de persoon die het vertelt. Het is een bij wijlen humoristische maar soms ook droevige getuigenis over de vlucht naar het westen van de auteur en het parcours dat hij sindsdien hier heeft afgelegd. Moeilijke situaties in het asielcentrum kunnen soms grappig overkomen, maar getuigen soms ook van de bureaucratische regels in dergelijke plaatsen die niet altijd even pragmatisch en medelevend zijn. Ook tegenslagen komen aan bod, waar hij zich telkens probeert terug over te zetten. Zijn boodschap is duidelijk: ook asielzoekers die hier aankomen, kunnen hun kansen grijpen en laten zien wat ze waard zijn. Nieuw aangekomen vluchtelingen kunnen van de rechten gebruik maken die ze hier krijgen, maar daar mag ook wat tegenover staan. De eigen verantwoordelijkheid van de nieuwkomer om een nieuw sociaal netwerk op te bouwen en zich te integreren in zijn omliggende omgeving is niet zo makkelijk te hanteren maar zoveel gezonder dan in getto’s met eigen landgenoten te gaan wonen in de steden. Ook een meer individuele islambeleving en de persoonlijke vrijheid die je hier kan genieten in het beleven van je religie brengt Majd Khalifeh aan bod in zijn boek.
In een menselijke en heel persoonlijke stijl heeft hij een eerlijk boek geschreven over het leven van een asielzoeker voor de autochtone Belg en een handleiding voor de ‘nieuwe Belg’ voor zijn inburgering, waar hij zich evenals in zijn lezingen die hij nu gaat geven in onder andere zijn oude asielcentrum, ook naar richt. Alleen al daarom mag dit boek zeker enkele vertalingen krijgen. En zou iedereen die met inburgering bezig is, dit boek moeten lezen!
Hebban-recensie van eigen hand. Bron: https://www.hebban.nl/recensies/natha...
May 31, 2019
Vol moed, strijdlustig en ondanks alle tegenslagen hoopvol leert Majd Nederlands en gaat op zoek naar een menswaardig bestaan in België. In 'Herboren' doet hij verslag van zijn zoektocht naar 'de nieuwe Belg'.
'Het is onvermijdelijk dat de westerse wereld ingrijpende sociologische en demografische veranderingen ondergaat. Het is aan ons - en dan reken ik mezelf even bij de Belgen - om daar klaar voor te zijn. Omarm de diversiteit, leer samen te leven en samen te werken en maak er het beste van'.
'Het is onvermijdelijk dat de westerse wereld ingrijpende sociologische en demografische veranderingen ondergaat. Het is aan ons - en dan reken ik mezelf even bij de Belgen - om daar klaar voor te zijn. Omarm de diversiteit, leer samen te leven en samen te werken en maak er het beste van'.
June 20, 2019
Een aanrader voor iedereen die geïnteresseerd is in migratie of er problemen mee heeft ! (voor iedereen dus)
January 2, 2021
Inspirerend verhaal van Majd.
March 2, 2024
Leest vlot weg, mooi om dit perspectief en deze weg ook te mogen beleven.
May 24, 2024
Heel leerrijk boek. Blij het gelezen te hebben
July 21, 2024
Wat een openbaring om eens in het hoofd van een 'nieuwe Belg' te kunnen kijken en te kunnen voelen hoe hij de wereld ziet. Onvoorstelbaar wat een ondernemende persoonlijkheid Majd heeft!
January 11, 2025
Een chirovriendje en ook een straatloze Palestijn op zoek naar identiteit en nu ook VRT journalist en papa.
August 20, 2022
Onder de indruk het verhaal van Majd Khalifeh! Vooral onder de indruk van de weg die hij heeft afgelegd en die hij in dit boek beschrijft. Met moed, durf en vooral veel doorzettingsvermogen is hij geraakt waar hij nu staat. Uit zijn boek blijkt een optimistische persoonlijkheid, die weet welk doel hij wil bereiken, en die daarvoor gaat, ondanks alle hindernissen. Knap!
Hij beschrijft wat hij heeft moeten doen om in België te geraken, de moeilijkheden bij het verkrijgen van een verblijfsvergunning, en het niet evidente van het leven in België. Hierin is hij niet altijd mals voor vele andere vluchtelingen die bij de pakken blijven neerzetten en niets ondernemen.
Ook is hij kritisch tegenover de islam: geloven zou volgens hem een persoonlijke en dynamische beleving moeten zijn, iets wat je ook naar andere godsdiensten kunt doortrekken.
In feite zou dit boek in het Arabisch vertaald moeten worden, en als handboek aan de vluchtelingen worden gegeven (al is er wel een openheid van geest voor nodig). De belangrijkste les is om kansen te grijpen en je in te zetten, en dat kun je ook opentrekken naar niet-vluchtelingen.
Ik was enkel teleurgesteld in de schrijfstijl, die heeft me niet weten te overtuigen. Het is niet vloeiend genoeg, te ‘hakkelig’. Ook vind ik de stukjes (in cursief) over het heden niet altijd een toegevoegde waarde hebben, ik had die persoonlijk liever gelezen in chronologische volgorde.
5 voor de inhoud, 3,5 voor de schrijfstijl.
Hij beschrijft wat hij heeft moeten doen om in België te geraken, de moeilijkheden bij het verkrijgen van een verblijfsvergunning, en het niet evidente van het leven in België. Hierin is hij niet altijd mals voor vele andere vluchtelingen die bij de pakken blijven neerzetten en niets ondernemen.
Ook is hij kritisch tegenover de islam: geloven zou volgens hem een persoonlijke en dynamische beleving moeten zijn, iets wat je ook naar andere godsdiensten kunt doortrekken.
In feite zou dit boek in het Arabisch vertaald moeten worden, en als handboek aan de vluchtelingen worden gegeven (al is er wel een openheid van geest voor nodig). De belangrijkste les is om kansen te grijpen en je in te zetten, en dat kun je ook opentrekken naar niet-vluchtelingen.
Ik was enkel teleurgesteld in de schrijfstijl, die heeft me niet weten te overtuigen. Het is niet vloeiend genoeg, te ‘hakkelig’. Ook vind ik de stukjes (in cursief) over het heden niet altijd een toegevoegde waarde hebben, ik had die persoonlijk liever gelezen in chronologische volgorde.
5 voor de inhoud, 3,5 voor de schrijfstijl.
Read
March 23, 2018Een eyeopener!
Displaying 1 - 15 of 15 reviews