Hij schreef te weinig boeken

by Herman Brusselmans

Hij schreef te weinig boeken is het 75ste boek van Herman Brusselmans. Het is een autobiografie waarin hij zichzelf op de hielen zit, z'n adem in z'n nek voelt, z'n eigen wereld herschept, z'n ik-personage meerdere levens geeft, en tientallen andere figuren creëert die de werkelijkheid gedeeltelijk tot fictie weten te maken.
De man, de vrouwen, het werk, de jeugd, gisteren, het heden, morgen, wat misschien is geweest en mogelijk nog komt, de dieren, de motor, het drumstel, het weer, de nacht, duizend wezens en dingen, ze worden op een hoop gegooid, gerangschikt, in geuren en kleuren beschreven, van de achtergrond naar de voorgrond getrokken en vice versa, en de schrijver houdt alles pontificaal in de hand.
Hij schreef te weinig boeken is een immense roman, een bravourestuk barstend van de humor en de tristesse, een monument voor degenen die bestaan en voor hen die aan dat bestaan wel of niet willen deelnemen.
Herman Brusselmans legt met deze roman op tafel wie hij is: een vent, een kunstenaar, een mens van hoogten en laagten. Iemand zoals nagenoeg iedereen, maar tegelijk een van de grootste Nederlandstalige auteurs van deze tijden.

Herman Brusselmans (1957) publiceerde reeds vijfenzeventig romans. Hij wordt zowel verguisd als verafgood. Hij is een zeer belangrijk schrijver.

Genres: Fiction

832 pages, Hardcover

Published September 1, 2017

About the author

Herman Brusselmans is een Vlaamse schrijver, dichter en columnist. Hij debuteerde in de jaren tachtig en groeide uit tot een van de meest productieve en herkenbare stemmen in de Nederlandstalige literatuur. Brusselmans schrijft romans, verhalen, poëzie en columns, waarin autobiografische elementen, satire en maatschappijkritiek regelmatig samenkomen. Hij schuwt controverse niet en was meermaals onderwerp van publieke discussies en rechtszaken, wat zijn imago als polemisch auteur versterkte. Tegelijkertijd wordt hij geprezen om zijn taalgevoel, timing en vermogen om banaliteit en existentiële vervreemding te combineren. Hij geldt als een eigenzinnige, invloedrijke figuur binnen de Vlaamse literatuur, die bewust buiten het literaire establishment opereert.

Reviews

[Tim F. Mensbrugghe · Rating 4 out of 5]

Wel. Het vergde nogal wat tijd om erin te komen. ‘t begon geestig genoeg, maar op een gegeven moment overheerste de gedachte: ‘Get on with it’, en die gedachte bleef overheersen tot zo ongeveer pagina 350.

En toen kwam er opeens vaart in het boek. Of kwam er vaart in mijn eigen kop?

Kijk, Brusselmans schrijft antiliteratuur. Zijn boeken zijn literatuur, maar dan zonder de regels waardoor vele andere romans zich laten ketenen. Ook in dit boek wemelt het van banale details – koffie drinken, films half bekijken, urineren, columns schrijven, naar een tv-studio rijden – die het verhaal geenszins vooruit helpen, terwijl potentieel pakkende scènes in een drafje een samenvatting krijgen.

Het duurde lang voor ik me daarover kon zetten – ‘Hij schreef te weinig boeken’ is ontzettend dik en bevat relatief weinig kolder. Het duurde meer bepaald tot bijna de helft vooraleer ik door had: dit is echt een boek over de liefde, en over de onzekerheid en twijfel en angst, maar ook de ontroering en verbondenheid die daarmee samengaan.

Halverwege dacht ik: dit verdient maar twee sterren, ik voel me te weinig geëntertaind. Nu zit mijn oordeel tussen de drie en de vier sterren, en dichter bij vier. Dit is waarlijk een prachtig literair werk over de liefde, zij het minder toegankelijk en minder hapklaar dan vele eerdere brusselmansen.

[Pieter De vroe · Rating 4 out of 5]

Brusselmans lezen is voor mij een feest en dit was nog eens een feest tot in de vroege uren. Herman en Lena een explosieve combinatie. Herman die op een sms zit ten wachten...het lijkt banaal maar het is de ongecensureerde beschrijving van zijn gevoelens daarbij die dit zo sterk maakt. Daarbovenop krijg je nog leestips, filmtips, muziek en de gebruikelijke absurde uitweidingen over het schijten achter een struik. Soms denkik ook wel eens laat dat nu allemaal eens weg en hou de liefde over en je hebt een gevoelig, veel toegankelijker boek maar dan schiet je voor de zoveelste keer in de lach....en kan je niet anders dan dankbaar zijn voor het grote genie dat ons al zovele prachtboeken geeft geschonken. Als je nog nooit iets van Brusselmans hebt gelezen zou ik wel niet met deze beginnen:-)...er zijn wel iets dunnere om er een beetje in te komen.
Mijn top 3 Watervrees tijdens een verdrinking, het einde van mensen in 1967 en de man die werk vond.

[Caroline-Marnix Degeest-Vandenbroeke · Rating 2 out of 5]

Nogthans , heel leuk , maar veel te langdradig , altijd zelfde dat terug kolt...kon gerust in 300 blz ipv 800
Normaal ben ik fan van Herman brusselsmans zijn boeken, maar niet op deze

[Shana Pauwels · Rating 4 out of 5]

Eerlijk, ontroerend, absurd. Te lang misschien, maar de moeite.

[Michel Verdonck · Rating 3 out of 5]

6/10
In de nineties van vorige eeuw was ik een grote fan van Brusselmans. Ik denk zelfs dat hij de auteur is waarvan ik de meeste boeken heb. Toen brak de nieuwe eeuw aan en werd ik wat ouder, minder tijd om te lezen, las misschien nog 1 of 2 romans van zijn hand, maar de vonk was weg. Ik kreeg dit boek zowat 3 jaar geleden cadeau en het lag heel die tijd naar mij te staren tot ik zowat een maand geleden overstag ging. Dat ik er meer dan een maand over doe om een boek van 800+ bladzijden te lezen, zegt al genoeg. Het begon nochtans goed, ik herkende zijn welbekende stijl, vond het nog altijd goed geschreven, ik moest af en toe eens goed lachen. En alhoewel het zeker zijn bedoeling is, zoals meestal, dat het in wezen nergens over gaat, duurt het nu allemaal veel te lang. Pfff, blij dat ik ervan af ben. Zal mijn statistieken hier op Goodreads in 2023 wat opkrikken, zo is het nog ergens goed voor geweest. Het gaat nog even duren voor ik me nog eens aan je geschriften waag, Herman.

[Rianne Werring · Rating 2 out of 5]

Wat zou men van mijn schrijven vinden, vraagt het personage Brusselmans zich in dit boek af. Zelf oppert hij op tragikomische wijze: 'Bagger met een saus van droplul', en een betere omschrijving voor deze ruim 800 pagina's aan anti-literatuur kan ik me bijna niet indenken. Herman eet, Herman slaapt, Herman naait, Herman eet een vlootje Duitse yoghurt op zijn Ikea-bank, Herman twijfelt over zijn relatie met zijn veel jongere vriendin Lena, Herman prijst Phoebe die halverwege het boek toch ineens Tania genoemd wordt, Herman kust de urne van zijn lang overleden hondje Woody. En dat ruim 800 pagina's lang, doorregen met absurde gebeurtenissen en referenties naar bekende en minder bekende personen, die meestal in een column over overschatte personen eindigen.

TL:DR: Lees 'Mank' van dezelfde auteur.

[Michael · Rating 3 out of 5]

Een mooi boek met op het eerste zicht wederom veel absurdititeiten en banale herhalingen in typische Brusselmans-wijze maar onder deze eerste laag ligt het verhaal van een ouder wordende man die worstelt met zijn leeftijd en de confronterende liefde voor een veel jonger iemand, wat niet altijd over een leien dakje gaat.
Door de omvang lijkt het me meer een boek voor de liefhebbers van Brusselmans en zijn oeuvre.

[Stijn Van Caneghem · Rating 4 out of 5]

Je moet het maar doen, meer dan 800 pagina’s vullen met nonsens en absurditeit zonder dat het tegensteekt. De juiste woorden op de juiste plaats zorgen voor heel wat hilariteit en gegrinnik.
Met veel plezier gelezen. 👍🏼

[Jérèmie-Samuël · Rating 5 out of 5]

Een onmiskenbaar meesterwerk over de ontluikende relatie tussen hem en zijn vriendin. Met 832 pagina’s zijn dikste boek tot op heden en een waar monument voor zowel de Nederlandse literatuur als de liefde. Een schande dat de telling niet tot boven de 4 sterren uitvalt.

[Sofie Dhoore · Rating 4 out of 5]

Heel graag gelezen. Ik lees het liefst z’n (semi)-autobiografische boeken. Geen 5 sterren omdat ik minder moest lachen, al was het best amusant.

[Walter Heyse · Rating 2 out of 5]

Facebook op zijn Brusselmans...

[Jan Heemskerk]

Gekregen van hockey vriendjes voor verjaardag