สมรสอสุรา เล่ม ๑

by อนาวิล

'ไมยราพฝากใจไว้กับแมลงภู่
ทศกัณฐ์ฝากใจไว้กับพระอาจารย์ แต่เขาฝากใจไว้กับเธอ'
รักพิษดารของยักษ์และมนุษย์ที่ทั้งสามโลกจับตามอง
.
.
เมื่อ 'ความรัก'เหวี่ยงเขาและเธอจากสุดขอบกาลเวลามาบรรจบกัน
เรื่องราวสุดพิศดารของนางรำโฉมงามผู้อ่อนหวานปานน้ำผึ้งค้างปี
ผู้มาท้าไฟว์กับเขา...หนุ่มหล่อเขี้ยวลากดิน
.
.
ใช่ เกือบจะเหมือนนิยายรักหวานแหววแล้ว
ถ้าไม่ติดว่าผู้ชายคนนั้นดันเป็นยักษ์พิลึกที่มีบ้านอยู่ในวัด
มีลูกน้องเป็นโหงพราย มีศัตรูเป็นคนขับรถเมล์ มีปลาลิ้นหมาเป็นเพื่อน
และมีเจ้ากรรมนายเวร...เป็นกระรอกบ้าแบรนด์เนม!

448 pages, Paperback

Published October 1, 2017

Reviews

[Patrawan Dear]

#สมรสอสุรา เล่ม 1 / อนาวิล

เรื่องนี้เล่าเรื่องด้วยภาษาวัยรุ่น สำนวนชวนขำ แต่ดูคล้ายจะล้น ๆ เป็นกันเองแบบไม่คำนึงถึงความสุภาพสละสลวย พอภาษาแบบนี้มาปนกับคาถาและบทสวดต่าง ๆ เราก็เลยรู้สึกกระอักกระอ่วนใจ เพราะแนวนี้เราคงเลยวัยที่จะอินไปไกลมากแล้ว

นอกจากนี้ การเดินเรื่องยังค่อนข้างช้า แบบจงใจจะเล่นกับภาษาและมุกตลก ต้องสารภาพว่าผิดที่ป้าเองแหละที่แก่เกิน เลยรู้สึกวิงเวียน อันที่จริงแล้ว เรื่องแนวแปลก แทรกด้วยตำนานและหลักธรรมที่น่าสนใจแบบนี้ สาว ๆ อาจจะชอบหรือชอบมาก แต่คงไม่ใช่แนวของป้าละนะ ป้าจึงขอพักไปอ่านเรื่องอื่นก่อน ทำใจได้เมื่อไหร่จะกลับมาอ่านเล่มจบนะคะ

อย่างไรก็ตาม ทั้งหมดที่กล่าวมานี้ เป็นแค่ความเห็นส่วนตัว คนเราความชอบไม่เหมือนกัน โปรดอย่าเชื่อป้าจนกว่าคุณจะได้พิสูจน์ด้วยตนเอง

เพิ่มเติมอีกนิด ตัวเรื่องจะเป็นอย่างไรก็ตาม แต่ตอนพิเศษกระแทกใจแบบไม่ล้นเกิน ชอบจริง ๆ ค่ะ

[รำพึง ลำพัง]

นี่คือการบ่นแบบปัจเจกบุคคล คงไม่ต้องกำกับนะว่านี่คือ ความคิดเห็นส่วนตัว (มันก็ความหมายเดียวกันนี่หว่า) บางคนอาจจะอ่านแล้วไม่คิดแบบเรา


ตอนแรกแค่ว่าจะหยุดอ่านไปสักพัก แต่พอตอนนี้ก็ไม่รู้สึกอยากอ่านแล้ว
เปิดตอนจบดูละ (นึกถึงแก้วกุมภัณฑ์เลย)
.
จากที่ได้อ่านไป สิ่งที่ทำให้รู้สึกรำคาญคือ

เนื้อหาค่อนข้างพยายามสอดแทรกมุกจนน่ารำคาญ (1)
คำทับศัพท์ที่เยอะมากๆ (2) ไม่ได้ไปเช็กต่อนะ ว่าผิดรึป่าว ขี้เกียจ
.
ความพยายามในการยัดเยียดในเชิงศาสนา ถ้าเราอายุน้อยกว่านี้สักสิบปี เราคงเฉยๆ ที่จะอ่านมัน (3)
.
หลักๆ คือ เนื้อเรื่องไม่ได้สนุกจนเราต้องรีบอ่านเพื่อให้รู้ตอนต่อไป
เพราะงั้นความเร็วในการอ่านค่อนข้างช้า พออ่านช้าปุ๊บ
สั-ว์ คำผิด การสะกดผิด การผันวรรณยุกต์ผิด
ที่สะดุดแล้วสะดุดอีก เพราะต้องหยุดไปหาข้อมูลว่าเราผิดหรือเขาผิดกันแน่วะ
(ข้อดีคือได้ ถกเรื่องการผันวรรณยุกต์กับการที่ตัวเองต้องไปนั่งอ่านภาษาไทยยาวเกินหนึ่งหน้าเอสี่)

-ไม่ขำค่ะ-

การเอาเนื้อเพลงมาใส่ (ขอเจ้าของเรียบร้อยรึยังคะ 55 อย่าว่างั้นงี้เลย มันทำให้นึกถึงลิลิตบุษบาอะนะ)
กลอนที่เอามา (จากในส่วนที่ได้อ่าน) ดันเอากลอนของคนอื่นมาใส่ซะงั้น(5)

มีอะไรอีก

ยักษ์น่ารำคาญมาก พล่ามบ้าพล่ามบออะไรนักหนา (4)
ไม่ใช่แค่ยักษ์ แต่ดูเหมือนมีอีกหลายตลคที่พล่ามเยอะจนมีแต่น้ำไม่มีเนื้อ

สุดท้ายรู้สึกผิด ที่ไปแนะนำให้พี่เขากดซื้อนิยายเรื่องนี้ ;^;
เพราะเราก็ไปโม้เหม็นไว้ว่านิยายแบบนี้ เน้นเอกลักษณ์ความเป็นไทย
นักเขียนนอกจากจะได้แสดงความน่าสนใจของตัวละครที่มาจากความเชื่อปรัมปรา ที่ทำให้ไม่น่าเบื่อ และก็ยังจะได้แสดงฝีมือในกลอนแต่งกลอนอันไพเราะเพราะพริ้ง

สิ่งที่เจอคือ... เฮ้ออออ (ขอโทษที เราค่อนข้างโดนลิลิตบุษบาหลอกหลอนน่ะ ยิ่งนึกแล้วยิ่งเซ็ง)

อ้อ อีกอย่าง ถ้าอยากจะบรรยายอะไรเป็นภาษาอังกฤษ
อย่าง always smiles น่ะนะ ใส่ภาษาอังกฤษมาทั้งบรรทัดเลยเถอะ
(หรือบางทีนิยายไทยเดี๋ยวนี้อาจจะชอบทำแบบนี้ เราก็ไม่ค่อยได้อ่าน)

อีกอย่างเราค่อนข้างไม่เก่งภาษาอังกฤษซะด้วย ช่วยแปลคำทับศัพท์ใส่ตรงเชิงอรรถทีสิ
ภาษาไทยก็เช่นกัน ทำให้เราต้องมารู้สึกสับสน

อะไรที่ใช้ภาษาไทยได้โดยไม่ต้องทับศัพท์มันจะดูสวยงามกว่านี้
ในเมื่อต้องการทำนิยายที่เน้นความเป็นไทย




คำผิดที่เจอ (ที่เหลือไปหาเอาเองเถอะ)

*เชี่ย ชอช้างคืออักษรต่ำคำตาย เพราะงั้นมันเลยเป็นรูปเอกเสียงโท
มีคนแนะนำให้ผันแบบนี้ เชีย เฉี่ย เชี่ย เชี้ย เฉีย (โม่งแตกละ 5555)

*อนาถ ที่มาจากคำว่า อเนจอนาถ

*ไลก์ ที่มาจากการทับศัพท์ของคำว่า like

นักเขียนไทยไม่ควรเอาแต่พึ่งคนพิสูจน์อักษรจริงๆ นะ
(พลิกไปดู บก. กับคนพิสูจน์อักษรคนเดียวกัน เหอะๆ)

ที่บอกว่าเหมือนเรื่องลิลิตบุษบา ไม่ใช่ว่าลิลิตดีกว่านะ แต่ไปดอยกลอนชาวบ้านมาใส่ (พอแต่งเองแล้วพังพินาศมาก) เนื้อเพลงเพลงที่ก็น่าจะไปดอยมาเหมือนกัน แต่ถามว่า ถ้าให้บอกใครเรื่องไหนดีกว่าก็ลิลิตอะนะ ถึงแม้จะเป็นเรื่องที่เนื้อหากระโดดไปกระโดดมา แต่ก็ใช่ว่าดีอยู่ดี เป็นนิยายที่ไม่เหมาะกับคนอยากเสพความสวยทางภาษา หรือชอบความเป็นไทย(ที่
ได้แนวคิดทางศาสนาจากอินเดียอีกที) ทั้งสองเรื่อง แต่ลิลิตน่าจะไม่มีคำผิดมั้งนะ
###########################################

คำทับศัพท์บางคำก็ผิดอีก
ผันวรรณยุกต์ก็มีผิด
เล็กๆ น้อยๆ มันบ่งบอกถึงความใส่ใจนะ
.
การใช้เคาะวรรค ไปปรึกษากันก่อนดีมั้ยว่า บางคำก็เคาะถูก บางคำไม่เคาะหลังเลย ติดกันเป็นพรืด
ไม่พูดถึงเรื่องการใช้บรรทัดเปลืองนะ

--------------------------------------------------------------------
ที่บ่นออกไปเพราะเราอารมณ์เสีย (ล้วนๆ) เชื่อว่าเรื่องต่อๆ ไปนักเขียนต้องมีพัฒนาการแน่ๆ ถึงแม้ว่าเราจะไม่มีโอกาสได้เห็น เราได้เคยอ่านบทแรกๆ ในเด็กดีนานมากแล้วคิดว่ามันต้องมีดี แต่พอได้อ่านจริงๆ มันทำทุกอย่างพัง เราชอบยักษ์หน้าสวย
เราหมายถึงเราชอบผู้ชายหน้าสวย วาจาเชือดเฉือด ปากคมกริบราวกับใบมีด ไม่ใช่คนที่พล่ามอะไรก็ไม่รู้จนเราเหนื่อยจะอ่าน และ(ยังรู้สึกผิดถึงทุกทุกครั้งที่เห็นชื่อนิยาย) เราบอกให้พี่สาวซื้อโดยไม่แคร์สนพ. (เพราะส่วนตัวเราไม่ชอบสนพนี้) แต่งานก็ออกมาพัง อยู่ดี.

เป็นกำลังใจให้ หวังว่าภายภาคหน้านักเขียนจะได้เจอบอกอเก่งๆ สนพ.เจ๋งๆ เพื่อยกระดับงานเขียน

[Ning · Rating 2 out of 5]

เป็นเรื่องทึ่อ่านในเว็บอยู่ตอน สองตอนแล้วรู้สึกว่าน่าสนใจดี เลยตามสอยตอนเป็นเล่มมา

รู้สึกผิดคาด..
ความน่าสนใจยังคงมีอยู่ แต่ความน่าเบื่อก็มีอย่างล้นเหลือเหมือนกัน

ทึ่งก่อน.. จับโน่น มาผสมนี่ วรรณคดีไทย บทสวด ตำนาน โน่นนี่.. แสดงว่าทำการบ้านมาระดับนึงเลย

เสียดาย.. บทตลก 3 บาท 5 บาทก็เล่น เล่นที่ย่อหน้า ทุกบทสนทนา น่าเบื่อ ไม่ขำ นานๆยิงทีเอาให้เข้า ให้ตรงจะดีกว่า ปล่อยตลอดๆ มันลดทอนความน่าสนใจ ความน่าเชื่อถือลงไปหมด

ความอืด.. จบเล่มหนึ่ง ไม่ถึงไหน.. ตัดออกบ้างได้ไหม .. ถามใจเธอดู ..

เล่มนี้ใช้เวลาอ่านนานมาก อยากเท แต่ยังอยากรู้
เลยค่อยๆอ่านไป วันละบท สองบท สลับกับเรื่องอื่นไปเรื่อยๆ แต่หลังๆ สแกนกรรมดีกว่า เข้าหัวเท่าไหร่ก็เท่านั้น

[Polyj]

เริ่มต้นมาสองสามบทแรกดูน่าสนุกดี แต่อ่านต่อๆไปปรากฏว่าล้นเกิน เรื่องไม่กระชับ ใส่มุกมากไปทำให้ดำเนินเรื่องช้า
เราว่าคนเข���ยนน่าจะสนุกนะ เวลาทำออกมาทีละตอนแล้วค่อย ๆ อ่านไปคงรู้สึกตลก แต่พอมาอ่านต่อเนื่องทั้งเล่ม มันเห็นชัดเลยว่ามุกเยอะไปจนทำให้เนื้อเรื่องดรอป ถ้าปรับสมดุลให้ดีกว่านี้จะดีมาก
ขอยังไม่ให้คะแนนนะคะ เพราะเอาจริง ๆ ก็คืออ่านข้าม ๆ ซะส่วนใหญ่
แต่เล่มพิเศษ เทวานฤมิต ดีมาก

[Pribprawww · Rating 4 out of 5]

รวบเล่ม 1+2

ชอบพล็อต อ่านได้แบบสนุก นข.น่าจะทำการบ้านเยอะเพราะรวบรวมข้อมูลต่างๆไว้หลากหลายเลย แต่ตัดคะแนนเรื่องภาษา เป็นภาษาที่อ่านได้นะ แต่นิยายแนวนี้ โดยส่วนตัวเราอยากได้ภาษาที่ไม่ติดเล่นอะ 5555 ไม่ต้องบรรยายเริดหรูอลังการ ไม่ต้องวิจิตรงดงามขนาดนั้น แต่อยากให้ภาษาสวยกว่านี้ ภาษาในเรื่องนี้ถ้าเป็นหมวดรักวัยรุ่นจะไม่อะไรเลย อีกอย่างที่ทำให้เสียอรรถรสคือมุกตลก 5 บาท 10 บาทที่ใส่มาเยอะมากๆๆๆๆๆๆๆ มุกไม่ฮาพาเครียดจริงๆนะ 🥲

[nanziiy · Rating 2 out of 5]

เรื่องย่อคือน่าสนใจมาก เปิดเรื่องมาคือน่าสนใจ แต่พออ่านไปเรื่อยๆ มันไม่มีเสน่ห์ให้อ่านต่อเลย เหมือนพยายามตลก
เราคิดว่าเรื่องนี้จะตลกแนวๆ princess story ของมิรินอินเดอะมูน แต่ไม่เลย ชั้นเชิงต่างกัน ขอโทษด้วยที่เอามาเทียบเพราะคิดว่าจะคล้ายๆ กัน นี่พยายามอ่านๆ ข้ามๆ ให้มันจบเล่มมาก ไม่เคยอ่านไรแล้วฝืนใจเท่านี้มาก่อน แต่ก็อยากทราบว่ามันจะเป็นยังไงต่อไป

[Anya · Rating 1 out of 5]

นักเขียนทำการบ้านมาดีมาก และพล็อตเรื่องก็ดีมากเช่นกัน แต่มาตกม้าตายในรายละเอียดนี่แหละ เล่นมุขมากเกินไปจนน่ารำคาญ คนอ่านเลยอารมณ์ค้างเผลอลืมสาระดีๆที่แทรกมาบ้าง ภาษาแหวกแนวเกิน ใช้ภาษาอังกฤษทับศัพท์มาในหนังสือแบบไม่มีเชิงอรรถเลย เกรงใจคนอ่อนอังกฤษบ้าง ศัพท์วัยรุ่น เช่น 'โนสนโนแคร์' นี่ก็น่าปวดหัวมาก รั่วเกินไป จนทำลายความตั้งใจดีๆแต่แรกของพล็อตเรื่องไปเลย หนังสือแบบนี้แนวเกินป้าจะรับได้จริงๆ

[Kaw_econ · Rating 5 out of 5]

ฮามากๆ คนเขียนเก่งแหะ

[Breezy Riz · Rating 3 out of 5]

อ่านจบไปหนึ่งเล่มแล้วยังรู้สึกก้ำกึ่งอยู่ระหว่างสนุกกับไม่สนุกค่ะ
คือในเล่มนี่มีปล่อยมุกกระจุยกระจาย
ตัวละครก็ออกแนวกวนและเกรียน
แต่ยังแอบรู้สึกเนือยๆ และ ขำได้ไม่สุดเวลาอ่าน
ขออ่านเล่มสองก่อน แล้วอาจจะมาปรับแก้ดาวให้เรื่องนี้อีกที
ปล.แต่ส่วนดีของเรื่องนี้ที่เราชอบคือพล็อตค่ะ เป็นพล็อตที่แปลกใหม่ เอาเรื่องธรรมมะ คติความเชื่อ กับเทพเจ้าหลาย ๆ มายำรวมกัน และเห็นได้ชัดว่าคนเขียนทำการบ้านมาดีในจุดนี้