แมวในสายฝน และเรื่องสั้นคัดสรรอื่นๆ

by Ernest Hemingway, สุนันทา วรรณสินธ์ เบล (Translator), รังสิมา ตันสกุล (Editor)

รวมเรื่องสั้นสุดคลาสสิคของของนักเขียนอเมริกันผู้ยิ่งใหญ่ เออร์เนสต์ เฮมิงเวย์ ที่เราคัดและเล็งแล้วว่าควรค่าแห่งการทำความรู้จัก เข้าใจ ล้วงลึกถึงกลเม็ดเด็ดพรายการปรุงแต่งงานประพันธ์จากถ้อยคำเรียบง่าย สั้น กระชับ ด้วยท่วงทำนองการเล่าเรื่องเฉพาะตัว เจ้าของรางวัลพูลิตเซอร์ และรางวัลโนเบล สาขาวรรณกรรม ปี 1954

ในเล่มนี้ประกอบด้วยเรื่องสั้นทั้งหมด 11 เรื่อง

-เรื่องสั้นๆ
-อุบัติขึ้นในมิชิแกน
-แมวในสายฝน
-แนวเขาคล้ายโขลงช้างเผือก
-จุดสิ้นสุดของบางสิ่ง
-ชายชราที่สะพาน
-ท่าเทียบเรือที่เมืองสเมอร์นา
-ทหารกลับบ้าน
-หมอและภรรยาหมอ
-พ่อและลูกชาย
-หิมะแห่งยอดเขาคิลิมันจาโร

120 pages, Paperback

Published January 1, 2017

About the author

Ernest Miller Hemingway was an American novelist, short-story writer and journalist. Best known for an economical, understated style that significantly influenced later 20th-century writers, he is often romanticized for his adventurous lifestyle, and outspoken and blunt public image. Most of Hemingway's works were published between the mid-1920s and mid-1950s, including seven novels, six short-story collections and two non-fiction works. His writings have become classics of American literature; he was awarded the 1954 Nobel Prize in Literature, while three of his novels, four short-story collections and three nonfiction works were published posthumously.
Hemingway was raised in Oak Park, Illinois. After high school, he spent six months as a cub reporter for The Kansas City Star before enlisting in the Red Cross. He served as an ambulance driver on the Italian Front in World War I and was seriously wounded in 1918. His wartime experiences formed the basis for his 1929 novel A Farewell to Arms. He married Hadley Richardson in 1921, the first of four wives. They moved to Paris where he worked as a foreign correspondent for the Toronto Star and fell under the influence of the modernist writers and artists of the 1920s' "Lost Generation" expatriate community. His debut novel The Sun Also Rises was published in 1926.
He divorced Richardson in 1927 and married Pauline Pfeiffer. They divorced after he returned from the Spanish Civil War, where he had worked as a journalist and which formed the basis for his 1940 novel For Whom the Bell Tolls. Martha Gellhorn became his third wife in 1940. He and Gellhorn separated after he met Mary Welsh Hemingway in London during World War II. Hemingway was present with Allied troops as a journalist at the Normandy landings and the liberation of Paris. He maintained permanent residences in Key West, Florida, in the 1930s and in Cuba in the 1940s and 1950s. On a 1954 trip to Africa, he was seriously injured in two plane accidents on successive days, leaving him in pain and ill health for much of the rest of his life. In 1959, he bought a house in Ketchum, Idaho, where, on July 2, 1961 (a couple weeks before his 62nd birthday), he killed himself using one of his shotguns.

Reviews

[Pawarut Jongsirirag · Rating 3 out of 5]

รวมเรื่องสั้นของปาป้า เฮมิงเวย์
(เล่ม 3 ในชุดเรื่องสั้นคลาสสิคของไลบราลี่เฮาส์)

อ่านจบเเล้วมี 2 สิ่งเเวบมาในหัวทันที คือ ชอบลักษณะการเขียนของเฮมิงเวย์อยู่เหมือนกัน การใช้คำอย่างกระชับ น้อยเเต่มากนี่เป็นอะไรที่โดดเด่นดี ตอนเเรกอ่านจะอึดอัดหน่อยเเต่พอชินเเล้วก็อ่านเพลินดี

อย่างที่สอง ไม่ค่อยเข้าใจในสิ่งที่เรื่องสั้นเหล่านี้สื่อเท่าไหร่ เพราะตัวเนื้อหาเหมือนเป็นบทบรรยายเหตุการณ์ที่ตัดมาช่วงเสี้ยงนึงเเล้วมาขยายให้เราได้ดู โอเค เข้าใจบรรยากาศเรื่องสไตล์ปาป้าที่ค่อนข้างไปทางเเมนๆ เรื่องของลูกผู้ชาย เข้าป่าล่าสัตว์ ความเเข็งนอกอ่อนในของผู้ชาย เเต่ก็รู้สึกว่ามันยังมีสารอะไรมากกว่านี้ที่ปาป้าต้องการสื่อออกมาเเต่เรายังเข้าไม่ถึง

เเต่ยอมรับว่าทั้งหมดทั้งมวล สไตล์ของปาป้านี่เป็นอะไรที่เด่นมาก เเละคงติดตามงานของเเกต่อๆไป

[Makmild · Rating 3 out of 5]

ตอนแรกไม่เคยคิดจะอ่านงานของเฮอร์มิงเวย์เลย แม้จะรู้จัก The old man and the sea เพราะมันดัง (จนตอนนี้ก็ยังไม่อ่าน) เพราะไม่ค่อยอยากอ่านงานคลาสสิกค่ะ รู้สึกว่างานคลาสสิกอ่านยากจริงๆ แต่บังเอิญมีเหตุได้อ่าน แมวในสายฝน เรื่องแรกแล้วประทับใจมาก (แบบมากๆ) เลยหาเรื่องอ่านๆ ตามอ่านต่อ

เป็นครั้งแรกในชีวิตเลยค่ะที่ได้รู้จักการอ่านระหว่างบรรทัดที่แท้ เรื่องสั้นของเฮอร์มิงเวย์เหมือนจะไม่มีอะไรแต่มีอะไรแทรกเต็มไปหมด การบรรยายที่สั้น กระชับ แต่ได้ความหมายสองชั้น (หลายชั้น) ทำให้เราเห็นภาพเหมือนนั่งดูหนังสั้นๆ เรื่องนึงที่ถ่ายถอดชีวิตและประสบการณ์ชั่วขณะนึงของตัวละครออกมา แม้ตัวหนังสือจะจับภาพไปที่ตัวละคร แต่เรื่องราวระหว่างบรรทัดที่ไม่ได้บรรยายออกมากลับมีพลังมากพอๆ กันกับตัวละครหลัก นั่นเลยทำให้เรื่องสั้นเล่มนี้ทั้งอ่านง่ายและยากไปพร้อมๆ กัน

อีกหนึ่งเรื่องสั้นที่ชอบคือ พ่อและลูกชาย เป็นเรื่องสั้นที่ทำให้เราเห็นพลังของคำอย่างชัดเจนเลยค่ะ แบบว่า ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าฉากร่วมรักจะสามารถอธิบายได้ด้วยคำสั้นๆ ไม่กี่คำ อะค่ะ บ้าบอมาก(ความหมายดี)

[Nantiny · Rating 3 out of 5]

3.5
ช่วงแรกอ่านไปก็ อืออ...อะไรวะเนี่ย เรื่องมันลอยๆแล้วก็จบ (เป็นบางเรื่องเท่านั้น)
แต่ตอนที่อ่านไปสักพัก ก็นึกถึงงานเขียนของ 2 คนที่เคยอ่าน คือ เจ ดี ซาลินเจอร์ ในเก้าเรื่องสั้น ที่ดูกวนๆ เมากาวหน่อยๆ แต่แฝงความรวดร้าวจากผลพวงของสงครามโลกครั้งที่สอง
กับอีกคน มิลาน คุนเดอรา ในเล่มแช่มช้า ที่อ่านไปงงว่าเนื้อหามันคืออะไรกัน เลยต้องอ่านแบบปล่อยวางว่าเนื้อเรื่องมันสื่ออะไร แต่ให้ตามอารมณ์ของตัวละครในเรื่องไปก่อน
ก็ อืมม ก็คงเหมือนความคิดคนเราเนี่ยแหละ ให้ตัวละครพรรณาไหลไปเรื่อย สุดท้ายถึงจะค่อยๆเปิดเปลือยออกมา แต่เรื่องของอารมณ์ ความรู้สึก มันก็ขึ้นอยู่กับอารมณ์ร่วมกับตัวผู้อ่านอีก อินไม่อินก็ว่ากันไป

แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น เฮมิงเวย์ นี่มาก่อน ซาลินเจอร์ กับ คุนเดอรา

ชอบสุดก็ตอน "ชายชราที่สะพาน" หมดจด กินใจ ตั้งแต่ต้นจนจบ ตัวละครใช้คำที่สนทนากันน้อย แต่สื่ออารมณ์ให้คนอ่านสะเทือนใจต่อชายชราได้มากอยู่
อื่นๆมี "แมวในสายฝน" ก็อย่างว่าแมวมักไม่อยู่ให้เปียกฝนนานนักหรอก ตามธรรมชาติแล้ว
และ "ทหารกลับบ้าน" อารมณ์ของคนที่ไร้จุดหมาย หลังกลับมาจากสนามรบที่เจอเรื่องคอขาดบาดตายมา ก็แหละใครจะไปมีอารมณ์ใช้ชีวิตแบบปกติเหมือนเดิมได้อีก สภาพใจมันไม่เหมือนเดิมแล้ว

แต่คิดว่าถ้ามีพื้นฐานเรื่องประวัติศาสตร์มากหน่อย เช่นพวกสงครามโลกครั้งที่สอง สงครามกลางเมืองที่สเปน ก็จะเข้าใจบริบทที่ผู้เขียนต้องการสื่อยิ่งขึ้น ว่าเขาหมายถึงอะไร เช่นตอน "ท่าเทียบเรือที่เมืองสเมอร์นา" เพราะสังเกตว่าเฮมิงเวย์เขาใช้คำน้อย และไม่อธิบายด้วย

ปล. ประโยคที่ชอบ ช่วยเตือนสติ
"บางทีเราอาจไม่มีวันทำได้ และนั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมเราผัดวันประกันพรุ่ง และเลื่อนการเริ่มลงมือทำออกไป"

...อ่านแล้วย้อนกลับมาพิจารณาตัวเองทันที...

(ในประโยคเราเปลี่ยนจากเขียน* (คำในเล่ม)เป็น ทำ ให้ได้บริบทกับตัวเอง)

[รพีพัฒน์ อิงคสิทธิ์ · Rating 2 out of 5]

ไม่รู้ว่าต้นฉบับแย่ แปลไม่ดี หรือผมไม่สามารถสื่อสารกับงานของเฮมมิงเวย์ได้ หรือทั้ง 3 อย่าง บอกตามตรงว่าผมอ่านไม่รู้เรื่อง ไม่เก็ท ไม่อิน และรู้สึกอยู่ทุกนาทีว่าเมื่อไหร่มันจะจบ

แต่มีเรื่องนึงมั้งที่รู้สึกสนุกดี (แต่ลืมไปแล้ว)​

[Klin กลินท์]

อ่านหมายเลข ๔/ ๒๕๖๑ : แมวในสายฝน และเรื่องสั้นคัดสรรอื่น ๆ
Cat in the Rain and other selected stories.
งานของ เออร์เนสต์ เฮมิงเวย์ Hemingway แปลโดย สุนันทา วรรณสินธ์

รวมเรื่องสั้นคลาสสิค 11 เรื่องที่เรียบง่ายในแบบฉบับของ Hemingway ทว่าเข้มข้นและซ้อนซ่อนความหมายให้ผู้อ่านได้ค้นพบเจอด้วยตนเอง
จากหลากหลายเรื่องราวที่บอกเล่าและสะท้อนความสัมพันธ์ของมนุษย์ในฐานะต่าง ๆ ของสังคมในชีวิตธรรมดาสามัญประจำวัน
: เรื่องสั้นๆ /อุบัติขึ้นในมิชิแกน / แมวในสายฝน /แนวเขาคล้ายโขลงช้างเผือก /จุดสิ้นสุดของบางสิ่ง /ชายชราที่สะพาน /ท่าเทียบเรือที่เมืองสเมอร์นา /ทหารกลับบ้าน/ หมอและภรรยาหมอ /พ่อและลูกชาย /หิมะแห่งยอดเขาคิลิมันจาโร

“ลุงเปิดกรงนกพิราบไว้หรือเปล่า” ผมถาม
“เปิดสิ”
“ถ้างั้นพวกมันก็จะบินหนีไป”
“ใช่ พวกมันจะบินหนีแน่นอน แต่ตัวอื่น ๆ ล่ะ อย่าคิดถึงตัวอื่น ๆ ล่ะ อย่าคิดถึงตัวอื่น ๆ ดีกว่า” เขาพูด
“ถ้าลุงพักหายเหนื่อยแล้ว ก็ควรไปต่อ” ผมแนะนำ “ลองลุกขึ้นและพยายามเดินดูครับ”
“ขอบคุณนะ” เขาพูดและลุกขึ้นยืน ตัวโอนเอนไปมาแล้วนั่งลงในฝุ่น
“ฉันดูแลสัตว์” เขาพูดอย่างเลื่อนลอย แต่ไม่ได้พูดกับผม “ฉันเพียงแค่ดูแลสัตว์” ,น.43

อ่านไปเรื่อยๆ :ลองหาอ่านดูครับ :) #แมวในสายฝนและเรื่องสั้นคัดสรรอื่นๆ #CatInTheRainAndOtherSelectedStories #เออร์เนสต์เฮมิงเวย์ #Hemingway #สุนันทาวรรณสินธ์ #อ่านไปเรื่อยๆ #อ่านไปฟังไป #IntoTheBook #อ่านแล้วอ่านเล่า #BooksBAR #AtTheReader #กลินท์แลนด์ #KlinLand #กลินท์และหนังสือ #KlinAndBooks #อ่านในใจ #อ่านเพลิน #ณอ่านTheReaderTheKlinLibrary ณ อ่าน The Reader- The Klin Library

[m.marz · Rating 2 out of 5]

ไม่ชอบเล่มนี้เลย ไม่รู้ว่าเป็นเพราะแปลไม่ดีหรือนี่���ือสไตล์​การเขียนของเขา ถ้าใช่ก็รู้สึกเสียดายมากๆ เพราะเป็นสไตล์​ที่ไม่ถูกจริตเลย เข้าใจว่างานเขียนของเฮมิงเวย์มักใช้คำน้อยๆ กระชับ และไม่ซับซ้อน​ แต่คิดว่ามันก็ไม่น่าจะห้วนและอ่านแล้วชวนขัดๆ ไปหมดแบบนี้

ส่วนอื่นต้องยอมรับว่าจุดเด่นด้านการสอดแทรกช่วงเวลาทางประวัติศาสตร์​ลงไปในงานนั้นเป็นจุดที่ว่าไม่ได้เลยจริงๆ ประทับใจเรื่องชายชราบนสะพานที่สุดในเล่มแล้ว แต่หลังจากนี้ให้หยิบงานของเขามาอ่านอีกก็อาจจะขอพักไปก่อน มีเวลาคงลองเรื่องใหม่ดูเผื่อความรู้สึก​จะต่างออกไป

สรุปแล้วเล่มนี้น่าเสียดายมากๆ

[Meena Narag · Rating 2 out of 5]

ฉันอ่านเล่มนี้ไม่จบ เป็นงานเขียนที่เข้าใจยาก คนอื่นอาจจะชอบ แต่ฉันอ่านแล้วไม่ได้อะไร คือหนังสือไม่ได้ให้อะไรกับฉันนอกจากอารมณ์ความรู้สสึกเว้าแหว่งที่ไม่มีเหตุผลของตัวละคร เราอาจจะไม่เข้าใจบริบทสังคมที่หนังสือบรรยายถึง เลยไม่อิน

[Malaivee Swangpol · Rating 5 out of 5]

เพลิน ดีป จึ้ก

[w. · Rating 3 out of 5]

ไม่เคยอ่านงานของ Hemingway เลย ชอบเรื่องแมวในสายฝนที่สุด พอมาอ่านงานคลาสสิกแล้วเราต้องปรับตัวกับภาษาที่ใช้ บางทีก็งง แต่รู้สึกดีที่ได้อ่านงานใหม่ๆบ้าง