Menno Lanting wijst je in zijn nieuwe bestseller 'De disruptieparadox' de weg naar echte innovatie. Als bedrijven ten onder gaan, is dat maar zelden een direct gevolg van disruptie, oftewel van een innovatie die de bestaande markt compleet verdringt. De oorzaak is eerder dat organisaties lang niet altijd meer in staat zijn om op een onderscheidende en winstgevende manier te anticiperen op de snel veranderende behoeften van consumenten. En hierin zit de grote paradox voor de gevestigde partijen, want hoe ga je op een disruptieve manier een superieure klantbeleving realiseren als je daar in je huidige business al niet in slaagt? Menno Lanting onderzocht het fenomeen disruptie en hoe organisaties ermee omgaan. 'De disruptieparadox' ontkracht de mythe van disruptie, schetst de verborgen paradoxen en geeft 5 stappen naar echte innovatie.
Hoe zorg je ervoor dat je als organisatie relevant blijft? De uitdagingen in veel markten zijn immers groot en divers. Technologische innovaties volgen elkaar in rap tempo op, klantgedrag verandert voortdurend en zowel de kapitaal- als arbeidsmarkt zorgen daarbovenop voor spannende vraagstukken. Om maar niet te spreken over veranderingen die het gevolg zijn van ontwikkelingen op het wereldtoneel.
Menno Lanting beschrijft in “De Disruptieparadox” wat disruptie is en maakt de term aan de hand van 4 paradoxen hanteerbaar. De vraag die zich vervolgens opdringt is wat er nodig is om relevant te blijven, juist omdat we in een tijd leven die veel aanknopingspunten voor disruptie biedt. Nu is disruptie niet een doel op zich. Maar door klanten en hun behoeften echt centraal te stellen, technologische innovaties slim te combineren, te zorgen voor een goed functionerende waardeketen en de organisatie zo in te richten dat die innovatie echt goed ondersteunt, verhoog je de kans om relevant te blijven aanzienlijk.
Wat me het meest boeide (en frustreerde) was de enorme impact die mensen en menselijke denkbeelden hebben op de mate waarin en de manier waarop innovaties worden gebruikt om relevant te blijven. Want hoe geavanceerd en innovatief nieuwe oplossingen ook mogen zijn, uiteindelijk zijn het mensen die er waarde aan toekennen en er betekenis aan geven. In hoeverre zijn organisatie(structuren) en management(lagen) ondersteunend aan innovatie, continu leren en verbeteren? Worden mensen gestimuleerd en in staat gesteld om te groeien en te leren? Of wordt innovatie (vaak onbedoeld) beperkt?
"De Disruptieparadox" is dan ook goede kost voor iedereen die zich ervan bewust is dat datgene blijven doen wat je altijd deed, er uiteindelijk voor zorgt dat je minder krijgt van wat je altijd kreeg. Door het stimuleren van autonomie, betekenisgeving en het bieden van de juiste randvoorwaarden in termen van middelen, leiderschap en structuren is er veel meer mogelijk dan je op het eerste gezicht zou vermoeden.