Πουλιά ταξίδευαν στο δρόμο μας

by Arseny Tarkovsky

«Αναμφισβήτητα ο πατέρας μου είναι ο μεγαλύτερος ρώσος ποιητής. Έχει έναν δυναμικό λυρισμό κι ένα πνευματικό σφρίγος, που τον καθιστούν ποιητή στην πιο αμιγή του μορφή. Γι' αυτόν, το κυρίαρχο είναι η πνευματική έννοια της ζωής. Είναι μετριόφρων. Ποτέ δεν έγραψε κάτι για να γίνει διάσημος, για να προβληθεί. Έζησε δύσκολα χρόνια...»
Αντρέι Ταρκόφσκυ

Genres: Poetry

78 pages, Paperback

Published March 1, 2007

About the author

Arseny Alexandrovich Tarkovsky (Russian: Арсений Александрович Тарковский, June 25 [O.S. June 12] 1907, Elisavetgrad – May 27, 1989, Moscow) was a prominent Russian poet and translator. His poems appeared in the films The Mirror and Stalker, directed by Andrei Tarkovsky, his son.

He was a friend of Marina Tsvetaeva, and is sometimes referred to as the "Last Love of Marina Tsvetaeva". Being younger than Anna Akhmatova and Marina Tsvetayeva he imbibed the poetic traditions of the Silver Age generation and interpreted them through the prism of his personality in his creativity.

He composed his own poetry throughout his life, but did not publish it until his fifties.

Reviews

[Irou Li Cherry]

"-Μίλα!
-Μίλα! Γιατί δε μιλάς;
-Μίλα! Δε με νοιάζει τι θα πεις, μίλα!
-Μίλα! Μίλα!
Πες της...πες της...γιατί δεν της λες ότι κάθε στιγμή μαζί ήταν γιορτή.
Επιφάνεια, οι δυο σας μόνοι μέσα στον κόσμο.
Ότι ήταν πιο θαρραλέα, πιο αναλάφρη κι από πουλί,
ότι κατέβηκε ορμητική δυο δυο τα σκαλιά σαν ίλιγγος και μέσα από την υγρή πασχαλιά σε οδήγησε στο βασίλειό της, στην άλλη πλευρά, πίσω από τον καθρέφτη.
Πες της, γιατί δεν της λες,
ότι όταν ήρθε η νύχτα, άνοιξαν διάπλατα οι πύλες της αγίας τράπεζας,
ότι στο σκοτάδι έλαμψε η γύμνια σας, καθώς γείρατε.
Ότι άνοιξες τα μάτια σου και την είδες στο πλάι σου και είπες...
Πες της το..."

[Melania Damianou · Rating 5 out of 5]

"Σε προαισθήματα δεν πιστεύω και προλήψεις.
Δεν φοβάμαι. Στα δηλητήρια και τις συκοφαντίες
δεν υποχωρώ. Θάνατος δεν υπάρχει.
Αθάνατοι όλοι. Αθάνατα όλα.
Μην τον φοβάσαι τον θάνατο στα δεκαεφτά.
Μήτε στα εβδομήντα.
Θάνατος δεν υπάρχει. Ούτε σκοτάδι.
Υπάρχει μόνο φώς κι αλήθεια.
Είμαστε όλοι στην ακροθαλασσιά κι εγώ
ένας απ αυτούς που μαζεύουν τα δίχτυα
όταν μέσα τους πιάνεται η αθανασία"

Ζωή, ζωή/από την συλλογή Λευκή μέρα/Αρσένι Ταρκόφσκι

[Alexander Mastros · Rating 5 out of 5]

Πολύπλευρη συλλογή ποιημάτων. Μεγάλη ποικιλία στα είδη των ποιημάτων.
Κυρίως θα ήθελα να τονίσω πως με εντυπωσίασε ο λυρισμός και η μελωδικότητα καθε ποιήματος. Δεν μπορώ καν να φανταστώ την δύναμη που έχει το πρωτότυπο (στα ρωσικά).

"Χθες και σήμερα

Σε περίμενα χθες απ'το πρωί.
Μου είχαν πει πως δεν θα 'ρχοσουν.
Και ο καιρός -θυμασαι;-
Αληθινή γιορτή! Βγήκα χωρίς παλτό.

Ήρθες σήμερα, κι η μέρα
Είναι τοσο μουντή και πένθιμη
Τώρα που βρέχει κι είναι η ώρα περασμένη,
Τώρα που οι βροχοστάλες λούζουν τα παγερά κλαδιά,
Τώρα που ούτε λέξη ούτε μαντήλι
Μπορεί να τις σκουπίσει."