What do you think?
Rate this book
Borgerokko maffia
In Nederland kent iedereen de Mocro maffia, een criminele zooi van Noord-Afrikaanse komaf die er al jaren de misdaadkronieken vult met extreem en ongecontroleerd geweld. Dit rauw en voorts niet al te snugger straattuig stootte in de georganiseerde misdaad op door mee de hand te leggen op de internationale drugshandel, die achter de façades van de Nederlandse coffeeshops en het Nederlandse gedoogbeleid woekert. In Amsterdam, Rotterdam, Breda en Tilburg wordt de Mocro maffia nu rijk en vet van hasj, cocaïne en heroïne en etaleert er, druipend van agressieve arrogantie, zijn voorkeur voor dure Moncler-jasjes, parka's van Canadian Goose, Gucci-schoudertasjes, Porsches Cayenne en Audi's RS6.
Maar zoals het druppelt in Brussel als het regent in Parijs, zo haken ook Amsterdam en Antwerpen in elkaar. De Vlaamse stad aan de Schelde is belangrijk voor de ruige Mocro maffia in Nederland. Ze gebruikt de haven van Antwerpen immers om haar partijen drugs uit Zuid-Amerika en Afrika binnen te trekken. En voor die Belgische activiteiten heeft ze in Borgerhout zelfs een heus filiaal opgericht, bemand door lokale Marokkaanse vaders en zonen, ooms en neven, zelfs moeders en dochters. Die begonnen allemaal in dienst van, als 'uithalers' die op verzoek van de Nederlandse drugsbazen, meestal voor een habbekrats, de ladingen drugs uit de containers pikken. Maar ondertussen rijden de drugscriminelen in Borgerhout steeds vaker voor zichzelf en is het vroegere Borgerokko nu Coke City geworden, een internationaal gangsterhol, een draaischijf van waaruit drugs over Europa worden verspreid en misdaadgeld naar Marokkaanse steden als Tanger en Nador stroomt.
Maar zoals het druppelt in Brussel als het regent in Parijs, zo haken ook Amsterdam en Antwerpen in elkaar. De Vlaamse stad aan de Schelde is belangrijk voor de ruige Mocro maffia in Nederland. Ze gebruikt de haven van Antwerpen immers om haar partijen drugs uit Zuid-Amerika en Afrika binnen te trekken. En voor die Belgische activiteiten heeft ze in Borgerhout zelfs een heus filiaal opgericht, bemand door lokale Marokkaanse vaders en zonen, ooms en neven, zelfs moeders en dochters. Die begonnen allemaal in dienst van, als 'uithalers' die op verzoek van de Nederlandse drugsbazen, meestal voor een habbekrats, de ladingen drugs uit de containers pikken. Maar ondertussen rijden de drugscriminelen in Borgerhout steeds vaker voor zichzelf en is het vroegere Borgerokko nu Coke City geworden, een internationaal gangsterhol, een draaischijf van waaruit drugs over Europa worden verspreid en misdaadgeld naar Marokkaanse steden als Tanger en Nador stroomt.
- GenresNonfictionCrime
224 pages, Paperback
Published April 1, 2017
2 people are currently reading
52 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 11 of 11 reviews
October 30, 2021
Wat begon als een interessant stukje onderzoeksjournalistiek, werd gaandeweg steeds cynischer en subjectiever. De auteur kon duidelijk zijn persoonlijke politieke voorkeur en maatschappelijke vooroordelen niet wegsteken en dat irriteerde me mateloos. Ik las dit boek namelijk niet om zíjn individuele mening te horen. Als mij objectieve journalistiek wordt beloofd, dan verwacht ik dat ook. In plaats daarvan kreeg ik op sommige momenten paginalange sarcastische sneren en klaagzangen over linkse politiek, stedelijke gentrificatie en hipsters met bakfietsen op de Dageraadplaats. De auteur weigert in dit boek simpelweg om op neutrale toon over de veelal Marokkaans-Belgische criminelen in Antwerpen te schrijven, hij doet het consequent met duidelijke afkeer, haat en misprijzen. Dat constante toontje leidde mij gigantisch af van de inhoud. Bovendien sprong hij hier en daar nogal snel uit de bocht met voorbarige conclusies. Teleurgesteld in dit boek, terwijl er écht wel veel interessante informatie in zit. Dit had gewoon door iemand anders moeten geschreven worden.
February 14, 2019
Het begon goed en ik had goeie verwachtingen voor dit boek. Maar hoe verder ik kwam in het boek hoe eentoniger en saaier het werd. Veel stukken in dit boek zijn gewoon een aaneenschakeling van straatnamen en namen die keer op keer hetzelfde vertellen. Ook vond ik dit boek niet echt neutraal en zelf haatdragend. Met veel moeite heb in dit boek dan toch nog uitgelezen. Een gemiste kans.
January 28, 2023
Dat er een probleem is rond invoer van cocaïne in Antwerpen, is iedereen duidelijk.
Maar dergelijk eenzijdig en ongenuanceerd schrijven werkt alleen maar polariserend. De vinger, waarvan ik verwachtte dat deze recht en onderbouwd op de wonde ging worden gelegd, wordt daarentegen gebruikt om op populistische wijze alles en iedereen als schuldige aan te wijzen. Ik mis een constructieve insteek, maar mogelijk is dat niet de bedoeling.
Maar dergelijk eenzijdig en ongenuanceerd schrijven werkt alleen maar polariserend. De vinger, waarvan ik verwachtte dat deze recht en onderbouwd op de wonde ging worden gelegd, wordt daarentegen gebruikt om op populistische wijze alles en iedereen als schuldige aan te wijzen. Ik mis een constructieve insteek, maar mogelijk is dat niet de bedoeling.
March 14, 2018
Raf Sauviller is onderzoeksjournalist en werkt voor het Vlaamse tijdschrift Humo. Hij is gespecialiseerd in het misdaadmilieu en publiceerde er eerder artikels en onder andere de boeken Zwarte diamant (2014) en Maffia (2016) over.
In 2017 kwam Borgerokko Maffia uit van zijn hand, een boek waarin hij betoogt dat terwijl de ‘mocro maffia’ in Amsterdam de drugshandel in handen heeft, zij ook hun relaties hebben aangesproken in Antwerpen en deze internationale misdaadbranche in het Antwerpse district Borgerhout door lokale Marokkaanse families en hun handlangers wordt beheerd. True crime in eigen land dus.
De haven van Antwerpen was de belangrijkste reden voor de Nederlandse misdaadbendes om af te zakken naar de Vlaamse metropool, de spil voor de cocaïnehandel in Europa, en waar grote volumes drugs toekomen uit voornamelijk Zuid-Amerika en Noord-Afrika. Hoe sommige wijken in Borgerhout de kweekvijver zouden zijn voor ‘uithalers’ (van de aangekomen containers) aan het begin van de Antwerpse keten waarvan er sommigen zouden uitgroeien tot echte maffiabonzen in de nieuwe ‘Coke City’ en van waaruit misdaadgeld naar Tanger en Nador zou stromen, verhaalt Sauviller hier. De getto’s in kwestie verspreiden het toonbeeld van de patser en de hang naar materialistische bluf met veel bling bling. Het gedoogbeleid in Nederland met coffeeshops in Amsterdam, Rotterdam, Breda en Tilburg voor wietverkoop wordt aangewezen als ‘kweekgrond’ voor de illegale handel in hard drugs, en de oorzaak van de uitbreiding naar België.
Sauviller werd in 2012 zelf bedreigd en dit is zijn uitgangspunt om zijn boek mee aan te vatten waardoor er direct een bepaalde spanning in het boek kruipt. Daarna gaat hij verder door in te zoomen op de belangrijkste Borgerhoutse bendes en hun vertakkingen over heel de wereld van hun Nederlandse vaders tot hun Marokkaanse, Oost-Europese en Italiaanse families. Pijnlijk is zijn conclusie dat de Antwerpse haven één van de slechtst beveiligde en gecontroleerde is, vanwege zijn ligging en uitgebreidheid en omdat voor de meeste betrokken partijen de behandeltijd van de omgezette goederen het voornaamste is. Terwijl de haven van Rotterdam veel makkelijker kan beveiligd worden en het ook is blijkbaar. Daarnaast zouden de Belgische politie en het gerecht bepaald ook geen voorbeeld van efficiëntie zijn om deze internationale handel in te dijken. Gecorrumpeerde havenarbeiders en zelfs douaniers spelen er eveneens hun rol in. Het gaat over hoe misdaadgeld wordt witgewassen en er gefraudeerd wordt via valse postbusvennootschappen en over hoe niets ontziende drugsoorlogen tussen verschillende lokale én internationale bendes worden uitgevochten, de misdadigers elkaar bedriegen en er jammer genoeg ook onschuldige slachtoffers door vallen. Er is tenslotte toch sprake van een aantal initiatieven van de overheid die wel de beoogde doelstellingen zouden behalen.
Als lezer kan je de feiten uit het boek moeilijk dubbel checken, daarvoor is deze informatie te ‘inside’, al zal je knikken dan wel nee schudden ter goed- of afkeuring bij sommige stellingen van Sauviller of bepaalde dingen uit het straatbeeld al dan niet herkennen. De auteur blijkt zelf ook hier en daar wat gemengde gevoelens op te roepen. Hier zou naast zijn stellingen ook zijn duidelijke weerzin in het boek tegen een bepaalde politieke stroming net zoals tegen - enigszins meer verdedigbaar - een bepaalde pamperpolitiek, debet aan kunnen zijn. Op dit vlak had dit boek wel wat neutraler kunnen zijn, wat echter geen voorwaarde is voor een goed boek. Nieuwsgaring die de interesse van de lezer wegdraagt, bekijken van verschillende kanten is dan ook geen schande. Sauviller presenteert hier de feiten van zijn onderzoek in een heldere taal en het toch vrij sensationele boek leest vlot en is goed toegankelijk voor zij die meer willen weten over de besproken materie.
Deze recensie verscheen eerder als Hebban-recensie. Zie ook: https://www.hebban.nl/recensies/natha...
In 2017 kwam Borgerokko Maffia uit van zijn hand, een boek waarin hij betoogt dat terwijl de ‘mocro maffia’ in Amsterdam de drugshandel in handen heeft, zij ook hun relaties hebben aangesproken in Antwerpen en deze internationale misdaadbranche in het Antwerpse district Borgerhout door lokale Marokkaanse families en hun handlangers wordt beheerd. True crime in eigen land dus.
De haven van Antwerpen was de belangrijkste reden voor de Nederlandse misdaadbendes om af te zakken naar de Vlaamse metropool, de spil voor de cocaïnehandel in Europa, en waar grote volumes drugs toekomen uit voornamelijk Zuid-Amerika en Noord-Afrika. Hoe sommige wijken in Borgerhout de kweekvijver zouden zijn voor ‘uithalers’ (van de aangekomen containers) aan het begin van de Antwerpse keten waarvan er sommigen zouden uitgroeien tot echte maffiabonzen in de nieuwe ‘Coke City’ en van waaruit misdaadgeld naar Tanger en Nador zou stromen, verhaalt Sauviller hier. De getto’s in kwestie verspreiden het toonbeeld van de patser en de hang naar materialistische bluf met veel bling bling. Het gedoogbeleid in Nederland met coffeeshops in Amsterdam, Rotterdam, Breda en Tilburg voor wietverkoop wordt aangewezen als ‘kweekgrond’ voor de illegale handel in hard drugs, en de oorzaak van de uitbreiding naar België.
Sauviller werd in 2012 zelf bedreigd en dit is zijn uitgangspunt om zijn boek mee aan te vatten waardoor er direct een bepaalde spanning in het boek kruipt. Daarna gaat hij verder door in te zoomen op de belangrijkste Borgerhoutse bendes en hun vertakkingen over heel de wereld van hun Nederlandse vaders tot hun Marokkaanse, Oost-Europese en Italiaanse families. Pijnlijk is zijn conclusie dat de Antwerpse haven één van de slechtst beveiligde en gecontroleerde is, vanwege zijn ligging en uitgebreidheid en omdat voor de meeste betrokken partijen de behandeltijd van de omgezette goederen het voornaamste is. Terwijl de haven van Rotterdam veel makkelijker kan beveiligd worden en het ook is blijkbaar. Daarnaast zouden de Belgische politie en het gerecht bepaald ook geen voorbeeld van efficiëntie zijn om deze internationale handel in te dijken. Gecorrumpeerde havenarbeiders en zelfs douaniers spelen er eveneens hun rol in. Het gaat over hoe misdaadgeld wordt witgewassen en er gefraudeerd wordt via valse postbusvennootschappen en over hoe niets ontziende drugsoorlogen tussen verschillende lokale én internationale bendes worden uitgevochten, de misdadigers elkaar bedriegen en er jammer genoeg ook onschuldige slachtoffers door vallen. Er is tenslotte toch sprake van een aantal initiatieven van de overheid die wel de beoogde doelstellingen zouden behalen.
Als lezer kan je de feiten uit het boek moeilijk dubbel checken, daarvoor is deze informatie te ‘inside’, al zal je knikken dan wel nee schudden ter goed- of afkeuring bij sommige stellingen van Sauviller of bepaalde dingen uit het straatbeeld al dan niet herkennen. De auteur blijkt zelf ook hier en daar wat gemengde gevoelens op te roepen. Hier zou naast zijn stellingen ook zijn duidelijke weerzin in het boek tegen een bepaalde politieke stroming net zoals tegen - enigszins meer verdedigbaar - een bepaalde pamperpolitiek, debet aan kunnen zijn. Op dit vlak had dit boek wel wat neutraler kunnen zijn, wat echter geen voorwaarde is voor een goed boek. Nieuwsgaring die de interesse van de lezer wegdraagt, bekijken van verschillende kanten is dan ook geen schande. Sauviller presenteert hier de feiten van zijn onderzoek in een heldere taal en het toch vrij sensationele boek leest vlot en is goed toegankelijk voor zij die meer willen weten over de besproken materie.
Deze recensie verscheen eerder als Hebban-recensie. Zie ook: https://www.hebban.nl/recensies/natha...
June 18, 2018
4/10
Zelf geboren zijnde in Borgerhout 50 jaar geleden, heb ik heel wat veranderingen zien gebeuren. Dit "verslag" van onderzoeksjournalist (what's in a name) Raf Sauviller heeft een meer als gegronde basis, maar het is uiteindelijk een opsomming van feiten en gegevens die iedereen kan bijeensprokkelen. Drie kwart gaat ook niet over "Borgerokko" - een populistische titel om lezers te lokken - , terwijl hij onderweg ook nog even afgeeft op Tom Lenaerts en - godbetert - Tanja Dexters. Onze Raf is soms rechts, dan weer links (de politiek is rot, ja misschien moet ik hem wel gelijk geven), en de politieke wereld doet niet genoeg en de politie ook. Zoals een collega-lezer al zei op Goodreads: een flutboek. De backcover had me eigenlijk al moeten waarschuwen: 2 quotes van Het Nieuwsblad (Raf Sauviller geldt als een specialist georganiseerde misdaad) en Het Laatste Nieuws (Een spannend overzicht van 20 jaar drugsmisdaad in Antwerpen), de grootste kwaliteitskranten van Vlaanderen.
Zelf geboren zijnde in Borgerhout 50 jaar geleden, heb ik heel wat veranderingen zien gebeuren. Dit "verslag" van onderzoeksjournalist (what's in a name) Raf Sauviller heeft een meer als gegronde basis, maar het is uiteindelijk een opsomming van feiten en gegevens die iedereen kan bijeensprokkelen. Drie kwart gaat ook niet over "Borgerokko" - een populistische titel om lezers te lokken - , terwijl hij onderweg ook nog even afgeeft op Tom Lenaerts en - godbetert - Tanja Dexters. Onze Raf is soms rechts, dan weer links (de politiek is rot, ja misschien moet ik hem wel gelijk geven), en de politieke wereld doet niet genoeg en de politie ook. Zoals een collega-lezer al zei op Goodreads: een flutboek. De backcover had me eigenlijk al moeten waarschuwen: 2 quotes van Het Nieuwsblad (Raf Sauviller geldt als een specialist georganiseerde misdaad) en Het Laatste Nieuws (Een spannend overzicht van 20 jaar drugsmisdaad in Antwerpen), de grootste kwaliteitskranten van Vlaanderen.
March 14, 2020
Het boek gaat over een interessant thema dat toch wel aanwezig is in het dagelijkse leven van veel mensen. De auteur toont zich echter zeer subjectief en dat werkt eerder storend tijdens het lezen. Veel van de informatie en feite die worden aangevoerd, worden ook niet verantwoord, wat jammer is. Het werk is goed geschreven in die zin dat het vlot leest, maar iets te sensationeel voor de lezer die zich wil verdiepen in deze materie.
December 24, 2019
Naar aanleiding van Mocromaffia en Wraak dit boek maar gaan lezen.
In tegenstelling tot de eerder genoemde boeken is dit boek van deze “onderzoeks”journalist een cynische reeks van rants en klaagzang over wat er allemaal wel niet deugt met een zweem van al dan niet lowkey islamo- cq xenofobie.
Teleurstellend, want het onderwerp had wel potentie voor een mooi overzicht.
In tegenstelling tot de eerder genoemde boeken is dit boek van deze “onderzoeks”journalist een cynische reeks van rants en klaagzang over wat er allemaal wel niet deugt met een zweem van al dan niet lowkey islamo- cq xenofobie.
Teleurstellend, want het onderwerp had wel potentie voor een mooi overzicht.
April 22, 2017
Onfrisse literatuur.
June 19, 2017
Tendentieus, bijeengescharrelde wijsheden uit de Hollandse schandaalpers, weinig echte onderzoeksjournalistiek. Is 'Razende Raf' zijn mojo kwijt. Is hij de laatste tijd nog wel op de Turnhoutse Baan geweest? Houdt hij geen lamme hand over aan al die overschrijverij?
Een flutboek.
De 'Borgerokko maffia' wordt hiermee niet verontrust, 'mij gedacht'!
Een flutboek.
De 'Borgerokko maffia' wordt hiermee niet verontrust, 'mij gedacht'!
January 6, 2018
Vlot geschreven boek, welke je een inzicht geeft in de misdaad in Borgerhout en dan vooral met betrekking op de drugshandel. Geen echte onderzoeksjournalistiek maar wel onderbouwd met interviews.
November 12, 2017
Slechte rip-off van "Mocromaffia". Het enige wat uit dit boek blijkt, is hoe slecht de Belgische/Vlaamse overheid haar zaakjes heeft geregeld.
Displaying 1 - 11 of 11 reviews