แมงมุมสังหาร

明智小五郎事件簿 #3

by Edogawa Rampo, ปณต ไชยมงคล (Translator)

ผลงานรหัสคดีโดยฝีมือปรมาจารย์นักเขียนอมตะที่โด่งดังตลอดกาลในญี่ปุ่น "เอะโดะงะวะ รัมโปะ"

ผู้หญิงหลายรายกลายเป็นเหยื่อ! ความโหดร้ายของมันเขย่าขวัญผู้คนไปทั่ว ความหวาดกลัวแผ่ลามกว้างขวาง แต่ใครเล่าจะปราบมันได้

กลวิธีของฆาตกรรายนี้ช่างซับซ้อน บั่นทอนขวัญกำลังใจของตำรวจและนักสืบยิ่งนัก อย่าได้ย่างเข้าไปในรัศมีความร้ายกาจของมันเด็ดขาด เพราะถ้าพลาด นั่นหมายถึงชีวิต

และแล้ว นักสืบอะเกะชิ โคะโงะโร มือฉมังก็ปรากฏตัว ไอ้แมงมุม? หรืออะเกะชิกันแน่? ที่จะพ่ายแพ้เกมอำมหิต ผู้พิชิตต้องวางแผนอย่างรัดกุม เพราะไอ้แมงมุมโหดร้ายเหนือมนุษย์ทั่วไป

Genres: Mystery

296 pages, Paperback

First published August 10, 1987

About the author

Hirai Tarō (平井 太郎), better known by the pseudonym Rampo Edogawa ( 江戸川 乱歩), sometimes romanized as "Ranpo Edogawa", was a Japanese author and critic who played a major role in the development of Japanese mystery fiction.

Reviews

[Mizuki · Rating 3 out of 5]

3 stars. For my beloved author Edogawa Rampo, I want to give Kumo Otoko (translation: Spider Man, not to be confused with The Amazing Spiderman) more stars, but...I can't. Comparing with Rampo's other works, this one is just so-so.

Though Kumo Otoko honestly doesn't fall short in entertainment value and shock value. A lot of beautiful girls were murdered by the madman who called himself Kumo Otoko in many, many gruesome, sickeningly imaginative methods, and the entire story plays out like some Detective Soap Operas. Part of me is satisfied by the boundless cruelty and creative wickedness Rampo had managed to demonstrate in his novel, but I can't ignore this novel isn't half as elegant, dreamy, charming and breathtaking as Rampo's other masterpieces.

If you like dramatic, graphic murder mystery, then Kumo Otoko will suit your taste, but if not...read other books by Edogawa Rampo.

[Angel 一匹狼 · Rating 3 out of 5]

The problem with many writers is that they end repeating themselves. And this kind of happens in this 蜘蛛男 (The Spider-Man) to monsieur Rampo Edogawa. It has to be noted, though, that this one was written when he was starting his ero-grotesque period and leaving behind his more mystery oriented stories.

And this suffers from it.

It all starts quite well,... well, if you are expecting to see a very dark story, with some gruesome situations. You get my point. A very strange man decides to open an art office and asks for secretaries to work there. Many young women go for the interview, but he just decides to contract one of the latest, and then, with some cunning and slyness, gets her to go with him after work. And...

Saying that Edogawa likes gruesome and grotesque situations is an understatement. Here we have fights, blood, craziness, a very surrealistic evil plan and a great fight of wills between the bad guy, known as The Spider-Man (no relation) and professor Kuroyanagi, an expert on serial killers and bad people in general. Edogawa does a good job of pitting these two against each other in very different and exciting situations. But he can't get the story to be original or crazy enough, which works against it. It is not as bloody as it could have been and drags a little in the middle. It has a couple of missteps along the way (and some decisions that I think just were made because the story had to be stretched like gum, being serialized as it was). Edogawa keeps talking to the reader as always, which curiously, I don't think it takes from the story. Luckily enough, it picks up the pace in the last part, and ends in a satisfying way, with a couple of nice twists, that even if expected probably by some, add to the fun.

And a small spoiler, we can enjoy an appearance by the great Akechi Kogorō, which I always enjoy reading about.

Fun, but nothing otherworldly.

6

[Kamons · Rating 4 out of 5]

คนที่ชอบในบรรยากาศของนิยายสืบสวนญี่ปุ่นยุคเก่า แนวๆ คินดะอิจิต้องเล่มนี้เลยจ้า ได้กลิ่นอายเดียวกัน

สำหรับเนื้อเรื่อง ถ้าเป็นคอนิยายสืบสวน อ่านๆ ไปก็คิดว่าคงพอจะคาดเดาตัวเจ้าแมงมุมนี่ได้แหละ แต่อย่างที่บอกทริกไม่ใช่สิ่งสำคัญ ความมีกลิ่นของนิยายสืบสวนนี่แหละที่มันให้มันสนุก อีกอย่างพออ่านๆ ไปนึกว่ามันจะจบ เอ้ย..ไม่จบ
เรื่องยืดๆ ไปอีกนิด นึกว่าจะจบ เอ้ย..ไม่จบ
เป็นแบบนี้สัก 2-3 รอบ เออ แปลกดีไม่เคยอ่านเจอนิยายแบบนี้
สรุป คอคินดะอิจิหยิบเล่มนี้ได้เลยจ้า

[Pete WK. · Rating 3 out of 5]

เป็นเล่มที่สองในชุดยอดนักสืบอาเคจิ ที่เราได้อ่าน เล่มแรกก็คือ ฆาตกรรมบนเนิน D (ซึ่งเราก็ไม่ได้ปรับทับใจเท่าไหร่)


เนื้อเรื่องก็คือมีฆาตกรโรคจิตที่ต้องการสร้างงานศิลปะจากการฆ่าคน ฉายาของมันก็คือไอ้แมงมุม
อาจจะเป็นเพราะเราคาดหวังมากเกินไปมั้ง เพราะจากเล่ม ฆาตกรรมบนเนิน D เราไม่ค่อยชอบเท่าไหร่
ก็คิดว่าอาจจะเป็นเพราะมันสั้นเกิน เป็นแค่ตอนสั้นๆ เนื้อเรื่องเลยและอะไรต่างๆมันเลยดูห้วน

พอเป็นแมงมุมสังหาร เราก็เลยคาดหวังไว้ว่า เป็นเนื้อเรื่องขนาดยาวแบบนี้ มันจะต้องมีลุกเล่นลุกหลอก
มีความสนุกแบบที่ตอนสั้นๆให้ไม่ได้แน่ๆ แต่มันกลับไม่ใช่แบบนั้นเลย
อาจจะเพราะค่อยข้างคุ้นชินกับคินดะอิจิมากกว่าละมั้ง



อ่านไปแรกๆ ก็ยังสนุกอยู่นะ แต่ละบทก้เป็นตอนสั้นๆ เลยอ่านได้เรื่อยๆ ไม่รู้สึกหนื่อย
พอไปถึงกลางเรื่อง เรอ่มตะหงิดๆกับทริคต่างๆของไอ้แมงมุม เพราะมองในมุมของคนที่อยู่ในเหตการณ์
มันก็ไม่มีทางที่จะทำอะไร หรือหายตัวไปแบบไม่มีใครเจอได้


แล้วไอ้กลางเรื่องที่ว่านี่แหละ เราดันนึกอะไรขึ้นมาได้
กลายเป็นว่าเราเดาไอ้แมงมุมได้แล้วว่าเป็นใคร ทั้งๆทีี่เพิ่งถึงครึ่งเรื่อง
ก็มาจากไอ้ทริคต่างๆมันน่าฉงนนั่นแหละ ถ้าเราเดาออกว่าใครเป็นไอ้แมงมุม พวกทริคต่างๆที่ไม่น่าจะทำได้
มันก็จะสามารถอธิบายได้ง่ายมากๆ

ตอนที่อ่านไอเราก็ยังไม่ปักใจเชื่อ คิดว่าต้องมีอะไรมาหลอกเราแน่ๆ สุดท้าย ไม่หลอก ไม่พลิกโผอะไรทั้งนั้น
เฉลยมาแบบกับที่เราคอดไว้เป๊ะ
แถมท้ายเรื่องก็มีความเล่นใหญ่เกินเบอร์มาก


สุดท้ายแล้ว เล่มนี้ก็ยังไม่ใช่ผลงานที่เราประทับใจ
อีกเหตผลนึงอาจจะมาจากที่เราชอบแนวฆาตกรรมที่เกิดจากคนใกล้ตัวของคนถูกฆ่า แล้วตัวเอกต้องมาสืบให้รู้ว่าใครคือฆาตกร
เราชอบฆาตกรรที่แรงจูงใจมันเกิดจากตัวบุคคลต่อตัวบุคคล ไม่ใช่แนวฆาตกรโรคจิตฆ่าคนเพื่อแค่อุดมการณ์บางอย่าง

ซึ่งไปดูหนังสือชุดยอดนักสืบอาเคจิที่เหลือ มีความเป็นไปได้ว่า เกือบทุกเล่มจะเป็นแนวไล่ล่าชิงไหวชิงพริบกับฆาตกร (ฮืออ)
แล้วเราซื้อมาตุนไว้เกือบครบแล้วด้วย 55555

จะพยายามเปิดใจมากกว่านี้ก็แล้วกัน จะบอกว่ามันไม่สนุก มันเชย ก็คงพูดแบบนั้นไมไ่ด้
เพราะเรื่องนี้ก็ถูกแต่เมื่อเกือบร้อยปีทีี่แล้วนู่น ความผิดไม่ได้อยู่ที่นิยายเลย อยู่ที่ตัวเรานี่แหละ
ว่าจะยอมเปิดใจและปิดหูปิดตาเพื่อที่จะเสพผลงานพวกนี้มั้ย

[Ryoji Seta · Rating 3 out of 5]

สไตล์การดำเนินเรื่องทำให้รู้สึกเหมือนเป็นผู้ชมที่กำลังดูหนังโรงอยู่ แปลกดี
เดาคนร้ายได้ไม่ยาก ตัวเอกออกมาตอนท้ายเรื่อง อะเกะชิฉลาดมาก แต่มีความมั่นใจในตัวเองสูงเกินไป ทำให้พลาดท่าฆาตกรง่ายไป ฆาตกรตายง่ายไป จบแบบงงๆ เหมือนจะต้องมีต่อ
ตัวเด่นอีกตัวที่ปูมาว่าเป็นหญิงที่ดูฉลาด แต่มาโดนฆ่าเพราะความโลกสวยของนางในตอนท้าย แต่ก็สมควรตายแล้ว (อ่านแล้วหงุดหงิดความโง่ของนางสุด)
โดยรวมอ่านได้เพลินๆ

[KunPunnawat · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้ หลายคนคิดว่าเหมือนจะซ้ำกับเล่มอื่น
แต่ต่างกันในแง่มูลเหตุจูงใจ วิธีการฆาตรกรรม และลานเซ็นท์ของฆาตรกร
อยากจะให้เยอะกว่านี้แต่ตลกตรงเรื่องเขตเมือง
กับอะไรหลายๆอย่างที่มันเป็นไปไม่ได้ในชีวิตจริงแม้ในยุคนั้นก็ตาม

[Luk-Wa · Rating 4 out of 5]

ใจจริงอยากให้3.5 ชอบช่วงครึ่งเล่มแรกมาก เลยปัดให้4ละกัน ดำเนินเรื่องสนุก ฆาตกรฆ่าโหด ต่างกับเล่มอื่นๆเลย

แต่ไหงพอครึ่งหลัง ช่วงไล่ล่า น่าเบื่อมากก เยิ่นเย้อ จริงๆควรจบได้กระชับกว่านี้ แอบเสียดาย เลยทำให้ความสนุกช่วงแรกหายไปเลย

[NARUMON · Rating 3 out of 5]

เดาง่ายไปหน่อย และค่อนข้างย้วย รู้สึกว่ามันยาวเกินความจำเป็น

อ่านแล้วแอบนึกถึงจอมโจรคิดส์ (ซึ่งคิดส์คงเอามาจากเรื่องนี้มากกว่า)

[Supakorn · Rating 3 out of 5]

เปิดเรื่องได้น่าสนใจแต่เดาง่ายไปหน่อยแหละ ถ้าใครเคยอ่านงานของรัมโปะ หรือ คินดะอิจิมาก่อนน่าจะเดาได้ไม่ยาก
แถมท้ายๆเล่มรู้สึกว่าน่าเบื่อหน่อยๆแหละ แต่โดยรวมอ่านได้เรื่อยๆ สนุกดี

[Wachansa · Rating 4 out of 5]

เรื่องนี้สนุกเด้อออ ว่าไม่ได้ น่าติดตามตื่นเต้นระทึกขวัญกันทั้งเรื่อง เสียนิดนึงตอนจบเล่นใหญ่แบบขาดๆ เกินๆ ไปหน่อย แต่สำหรับคอสืบสวนสอบสวนสยองขวัญแนะนำเลย

[Iggyizzy2000 · Rating 3 out of 5]

โดยส่วนตัวกับเรื่องนี้แล้วคิดว่าเรื่องดำเนินอย่างสนุกในช่วงต้นแต่เริ่มมาแผ่ว
เนื่องจาก เดาว่าใครคือฆาตกรได้ไม่ยากตั้งแต่กลางเรื่อง
ทำให้ที่เหลือเหมือนนั่งอ่านแผนการณ์ของมันมากกว่า
ทำให้เรื่องดูค่อนข้างธรรมดาไม่ซับซ้อนอะไร
แถมช่วงท้ายยืดเยื้อมากจะจบแต่ก็ไม่จบซะที

จุดไคล์แม๊กก็ไม่น่าเชื่อถือดูลอยๆเหมือนดูหนังไอ้มดแดงมากกว่า

แต่อย่างไรก็ตามนิยายก็อ่านได้เรื่อยๆ
สนุกแบบนิยายแนวผจญภัย

[AppleJii Punchanard · Rating 5 out of 5]

ชอบบรรยากาศในเนื้อเรื่องที่ทำให้นึกถึง คินดะอิจิ รุ่นคุณปู่ ที่คิดถึง เนื้อเรื่องปูไว้ดีแม้จะเดาทางง่ายไปซักหน่อย