What do you think?
Rate this book
Η τσαλακωμένη ουρά
«Φυσικά θα ήταν τεράστια έκπληξη για μένα να δω τον Ωγκύστ… Έχει να περάσει περί τα 80 χρόνια από ’δώ. Και άσε που είναι και νεκρός τα τελευταία 32.» Μ’αυτά τα παράξενα λόγια, η μυστηριώδης κυρία υποδέχθηκε την έκπληκτη Ρω…
Ο Σταύρος Κιουτσιούκης διακρίνεται για το έξυπνο και πολύ ιδιαίτερο χιούμορ του. Ως δημιουργός κόμικς έχει γράψει και εικονογραφήσει κάποια πολύ όμορφα και αστεία άλμπουμ.
Η Έφη Θεοδωροπούλου διαθέτει μια πολύ όμορφη σχεδιαστική γραμμή που δανείζεται κάτι από το ύφος και τις ρευστές μορφές των εναλλακτικών bandes dessinées και αυτό είναι το πρώτο της κόμικ «μεγάλου μήκους».
Οι δυο τους αφηγούνται μια παραμυθένια και όμορφα εικονογραφημένη ιστορία όπου ο χρόνος και ο έρωτας βυθίζονται στο απαλό τρίχωμα μιας τσαλακωμένης ουράς. Η Ένατη Διάσταση, πιστή στην εκδοτική της παράδοση, συνεργάζεται, για μια ακόμη φορά, με τον Σταύρο Κιουτσιούκη, δίνει, για μια ακόμη φορά, εκδοτικό βήμα σε μία ταλαντούχο και νεοεμφανιζόμενη δημιουργό και παρουσιάζει, για μια ακόμη φορά, ένα παράξενο κόμικ άλμπουμ.
Ο Σταύρος Κιουτσιούκης διακρίνεται για το έξυπνο και πολύ ιδιαίτερο χιούμορ του. Ως δημιουργός κόμικς έχει γράψει και εικονογραφήσει κάποια πολύ όμορφα και αστεία άλμπουμ.
Η Έφη Θεοδωροπούλου διαθέτει μια πολύ όμορφη σχεδιαστική γραμμή που δανείζεται κάτι από το ύφος και τις ρευστές μορφές των εναλλακτικών bandes dessinées και αυτό είναι το πρώτο της κόμικ «μεγάλου μήκους».
Οι δυο τους αφηγούνται μια παραμυθένια και όμορφα εικονογραφημένη ιστορία όπου ο χρόνος και ο έρωτας βυθίζονται στο απαλό τρίχωμα μιας τσαλακωμένης ουράς. Η Ένατη Διάσταση, πιστή στην εκδοτική της παράδοση, συνεργάζεται, για μια ακόμη φορά, με τον Σταύρο Κιουτσιούκη, δίνει, για μια ακόμη φορά, εκδοτικό βήμα σε μία ταλαντούχο και νεοεμφανιζόμενη δημιουργό και παρουσιάζει, για μια ακόμη φορά, ένα παράξενο κόμικ άλμπουμ.
48 pages
Published April 1, 2016
15 people want to read
About the author
Έφη Θεοδωροπούλου
11 books8 followersΗ Έφη Θεοδωροπούλου γεννήθηκε στη Νάουσα και για την ώρα ζει στη Θεσσαλονίκη. Είναι απόφοιτος του τμήματος φιλολογίας της φιλοσοφικής σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Το 2015 κυκλοφόρησε την πρώτη της αυτοέκδοση με τίτλο «I want to be a comicbook». Έχει συνεργαστεί με διάφορες αυτοεκδόσεις αλλά και εκδοτικούς οίκους, “Δωδώνη”, “Jemma Press”, “9η Διάσταση”, ‘’fanzine chimeres’’, λογοτεχνικό περιοδικό ‘’Τεφλόν’’. Το 2016 κυκλοφόρησε το πρώτο της μεγάλου μήκους κόμικ ‘’Η τσαλακωμένη ουρά’’, σε σενάριο Σταύρου Κιουτσιούκη, από την 9η διάσταση. Επίσης έχει εικονογραφήσει εκπαιδευτικά βιβλία και παραμύθια, ενώ έχει πάρει μέρος και σε ομαδικά ανθολόγια και καταλόγους εκθέσεων, ‘’The very closed circle” κ.α. Έχει πάρει μέρος σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις σχεδίου, κόμιξ κλπ ‘’default’’, ‘’lobart’’, ‘’Παράξενες Μέρες’’, ‘’Εν Αιθρία’’ κ.α. Έχει συνεργαστεί με το socomic.gr, ενώ σήμερα ασχολείται με τοιχογραφίες (σχολείων και ιδιωτικών/δημοσίων χώρων), παίρνει μέρος σε αντίστοιχα φεστιβάλ και παράλληλα παραδίδει μαθήματα ζωγραφικής και κόμιξ σε παιδιά δημοτικού και νηπιαγωγείου.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 8 of 8 reviews
July 25, 2017
Λατρεύω την Έφη Θεοδωροπούλου. Είναι μία από τους 5 αγαπημένους μου δημιουργούς κόμιξ, το σχέδιό της είναι καταπληκτικό. Αλλά πιστεύω ότι θα πρέπει είτε να εκδίδει βιβλία για τα οποία γράφει η ίδια το σενάριο, είτε να συνεργαστεί με κάποιον άλλον πέρα από τον Σταύρο Κιουτσιούκη. Της ταιριάζουν πιο "ολοκληρωμένα" σενάρια και ιστορίες, πράγμα που δεν βρήκα στην Τσαλακωμένη ουρά αλλά ούτε και στην Pizza Peperoni. Σε κάποια μελλοντική συνεργασία με κάποιο σεναριογράφο που θα καταφέρει να κλείσει συμφωνία για μεγαλύτερα βιβλία (γιατί λόγω κρίσης γνωρίζω ότι είναι δύσκολο), σίγουρα θα απολαύσουμε μια ιστορία αντάξια του σχεδίου της.
December 31, 2023
The Crumbled Tail
In this comic, while laying on the beach, Ro finds an old diary from 1934, that ends on the 5th of August, the same day that Ro found it. So, she takes her friend to find the house of the woman from the diary, but while riding on her bicycle, she falls and she hits her head. This enables her to see the house, as well as the woman from the diary, who tells her about her foxes, which Ro should try and bring back to her from the forest.
Although this has a lot of very fun comedic and surreal elements, on a first glance, it's not exactly what you expect when you pick up a comic from Kioutsioukis. That being said, nostalgia seems to be a common theme between his comics as well as fairytales, so it's not actually that far from some of his other works. It's a very sweet comic that has a great energy and makes the readers feel the protagonist's need for childlike adventures. Ro used to find "treasures" in the sand and as years go by she's still trying to do the same. This childlike wonder makes her a very fun and interesting character to read and I'm glad the whole comic has this vibe which leads to a great pacing.
The artwork by Efi Theodoropoulou is really gorgeous. Of course, her style has evolved a lot through the years, but even in this older example of her work you can see her brilliance, in her simple, but beautiful lines, the expressive faces and the great layouts.
Overall, this was a very good read, which would've probably benefited if it was a bit longer, but I still thoroughly enjoyed it.
In this comic, while laying on the beach, Ro finds an old diary from 1934, that ends on the 5th of August, the same day that Ro found it. So, she takes her friend to find the house of the woman from the diary, but while riding on her bicycle, she falls and she hits her head. This enables her to see the house, as well as the woman from the diary, who tells her about her foxes, which Ro should try and bring back to her from the forest.
Although this has a lot of very fun comedic and surreal elements, on a first glance, it's not exactly what you expect when you pick up a comic from Kioutsioukis. That being said, nostalgia seems to be a common theme between his comics as well as fairytales, so it's not actually that far from some of his other works. It's a very sweet comic that has a great energy and makes the readers feel the protagonist's need for childlike adventures. Ro used to find "treasures" in the sand and as years go by she's still trying to do the same. This childlike wonder makes her a very fun and interesting character to read and I'm glad the whole comic has this vibe which leads to a great pacing.
The artwork by Efi Theodoropoulou is really gorgeous. Of course, her style has evolved a lot through the years, but even in this older example of her work you can see her brilliance, in her simple, but beautiful lines, the expressive faces and the great layouts.
Overall, this was a very good read, which would've probably benefited if it was a bit longer, but I still thoroughly enjoyed it.
September 27, 2021
Γλυκουλι. :)
September 10, 2017
Ολόκληρη η κριτική στο Smassing Culture
Η τσαλακωμένη ουρά: η παιδικότητα του Saint-Exupéry συναντά το ελληνικό κόμικ
Ο Σταύρος Κιουτσιούκης γράφει και η Έφη Θεοδωροπούλου σχεδιάζει μια από τις πιο γλυκόπικρες και ευαίσθητες ιστορίες για όσα μας κάνουν να νοσταλγούμε την παιδική μας ηλικία…
O Σταύρος Κιουτσούκης μας έχει συνηθίσει σε δουλειές τύπου Νικολέτ, προκλητικές με έναν τρόπο. Αυτή τη φορά λοιπόν περιμέναμε κάτι πιο υπερβολικό στα όρια του γελοίου και του παράλογου, αλλά διαψευστήκαμε. Δεν έχει σεξουαλικές φαντασιώσεις ,ούτε ερωτικά βοηθήματα.«Η τσαλακωμένη ουρά» είναι μια τρυφερή ιστορία, σαν παρμένη από παιδικό όνειρο. Σε αυτό συνέβαλε και η Έφη Θεωδοροπούλου με το αέρινο και μινιμαλιστικό σχέδιο, που θυμίζει κάτι από ευρωπαϊκό κόμικς.
Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή. Βρισκόμαστε στο έτος 2001, καλοκαίρι σε μια ελληνική παραλία στην Καλλικράτεια της Χαλκιδικής. Εκεί η Ρω, μια νεαρή κοπέλα, βρίσκει ένα ημερολόγιο με ημερομηνία της τελευταίας εγγραφής 5 Αυγούστου, όπως ήταν και εκείνη την μέρα, οπότε αποφασίζει να ακολουθήσει τις δραστηριότητες της μυστηριώδους γράφουσας. Από εκεί και έπειτα το παρόν μπλέκεται με το παρελθόν και το πραγματικό με το φανταστικό, έτσι ώστε η Ρω να ξαναζήσει τα γεγονότα της 5ης Αυγούστου, με την γριά κυρία του ημερολογίου, τον σοφέρ της Ωγκύστ και την έπαυλή της με τις αλεπούδες. Σε αυτό το φανταστικό ταξίδι, η Ρω μπλέκει και τον φίλο της σε ένα συναρπαστικό ταξίδι στο χρόνο, σε μέρη και καταστάσεις που κάτι τους θυμίζουν…
H αλεπού ως κεντρικό σύμβολο στο κόμικ λειτουργεί ως στοιχείο μετάβασης από το πραγματικό στο φανταστικό παράλληλο σύμπαν. Είναι το στοιχείο της αθωότητας που τσαλακώνεται από την πίεση της καθημερινότητας, εξ’ ου και ο τίτλος, είναι αυτό το μικροπράγμα που κάνουμε όταν θέλουμε να ταξιδέψουμε και να ξεφύγουμε. Ως ζώο έχει μια ταύτιση στον κόσμο της λογοτεχνίας με την νόηση και την εξυπνάδα, ενώ άλλοτε συμβολίζει την μεταμόρφωση. Στο «μικρό πρίγκιπα», η αλεπού ζητά από τον μικρό πρίγκιπα να τον δαμάσει, αυτός αρνείται και μέσα από την μικρή ιστορία αναδεικνύεται η σημασία της φιλίας και της αποδοχής του άλλου ως αυθύπαρκτη οντότητα. Ακόμη και η εποχή μιας μακρινής εποχής έχει τη σημασία της.Το 1935 που είναι το παράλληλο σύμπαν με το 2001, έχει μια ασφάλεια ότι ως χρονολογία συμβολίζει κάτι νοσταλγικό και αγνό και έτσι μας είναι ευκολότερο να δημιουργήσουμε αυτή την νοητή απόσταση χρόνων από το παρόν της ιστορίας. Σε δεύτερο επίπεδο αποτελεί μοτίβο στα σενάρια του Σταύρου, το νοσταλγικό στυλ, ειδικά σε αυτοκίνητα, όπως αποδεικνύεται και από το τέλος του κόμικ.
«Υπάρχουν πράγματα στη ζωή που είναι καλό να μην τα κάνεις μόνος σου», αυτό είναι το κεντρικό μότο του κόμικ που αποτελεί συγχρόνως και κομμάτι του προλόγου. Σίγουρα η συνεργασία σεναρίου και σχεδίου σε αυτό το κόμικ είναι από αυτές τις επιτυχημένες περιπτώσεις του ρητού. Αν και η Έφη Θεωδοροπούλου πρώτη φορά επιχειρεί να ασχοληθεί με μια μεγάλου μήκους δουλειά, εντούτοις φέρνει εις πέρας το σχεδιαστικό κομμάτι, καταφέρνοντας να εκφράσει με λεπτές λιτές γραμμές και σχήματα, τις απαιτήσεις που θέτει το σενάριο του Σταύρου Κιουτσούκη, ο οποίος απέδειξε ότι μπορεί να μεταπηδήσει εύκολα σε διαφορετικά στυλ θεμάτων και αφήγησης.
Εμείς να ευχηθούμε καλή επιτυχία στο κόμικ «Η τσαλακωμένη ουρά» στα Ελληνικά Βραβεία Κόμικς 2017 στην κατηγορία Καλύτερου Κόμικ και αναμένουμε άλλα έργα από την 9η διάσταση και τον Σταύρο Κιουτσούκη.
Η τσαλακωμένη ουρά: η παιδικότητα του Saint-Exupéry συναντά το ελληνικό κόμικ
Ο Σταύρος Κιουτσιούκης γράφει και η Έφη Θεοδωροπούλου σχεδιάζει μια από τις πιο γλυκόπικρες και ευαίσθητες ιστορίες για όσα μας κάνουν να νοσταλγούμε την παιδική μας ηλικία…
O Σταύρος Κιουτσούκης μας έχει συνηθίσει σε δουλειές τύπου Νικολέτ, προκλητικές με έναν τρόπο. Αυτή τη φορά λοιπόν περιμέναμε κάτι πιο υπερβολικό στα όρια του γελοίου και του παράλογου, αλλά διαψευστήκαμε. Δεν έχει σεξουαλικές φαντασιώσεις ,ούτε ερωτικά βοηθήματα.«Η τσαλακωμένη ουρά» είναι μια τρυφερή ιστορία, σαν παρμένη από παιδικό όνειρο. Σε αυτό συνέβαλε και η Έφη Θεωδοροπούλου με το αέρινο και μινιμαλιστικό σχέδιο, που θυμίζει κάτι από ευρωπαϊκό κόμικς.
Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή. Βρισκόμαστε στο έτος 2001, καλοκαίρι σε μια ελληνική παραλία στην Καλλικράτεια της Χαλκιδικής. Εκεί η Ρω, μια νεαρή κοπέλα, βρίσκει ένα ημερολόγιο με ημερομηνία της τελευταίας εγγραφής 5 Αυγούστου, όπως ήταν και εκείνη την μέρα, οπότε αποφασίζει να ακολουθήσει τις δραστηριότητες της μυστηριώδους γράφουσας. Από εκεί και έπειτα το παρόν μπλέκεται με το παρελθόν και το πραγματικό με το φανταστικό, έτσι ώστε η Ρω να ξαναζήσει τα γεγονότα της 5ης Αυγούστου, με την γριά κυρία του ημερολογίου, τον σοφέρ της Ωγκύστ και την έπαυλή της με τις αλεπούδες. Σε αυτό το φανταστικό ταξίδι, η Ρω μπλέκει και τον φίλο της σε ένα συναρπαστικό ταξίδι στο χρόνο, σε μέρη και καταστάσεις που κάτι τους θυμίζουν…
H αλεπού ως κεντρικό σύμβολο στο κόμικ λειτουργεί ως στοιχείο μετάβασης από το πραγματικό στο φανταστικό παράλληλο σύμπαν. Είναι το στοιχείο της αθωότητας που τσαλακώνεται από την πίεση της καθημερινότητας, εξ’ ου και ο τίτλος, είναι αυτό το μικροπράγμα που κάνουμε όταν θέλουμε να ταξιδέψουμε και να ξεφύγουμε. Ως ζώο έχει μια ταύτιση στον κόσμο της λογοτεχνίας με την νόηση και την εξυπνάδα, ενώ άλλοτε συμβολίζει την μεταμόρφωση. Στο «μικρό πρίγκιπα», η αλεπού ζητά από τον μικρό πρίγκιπα να τον δαμάσει, αυτός αρνείται και μέσα από την μικρή ιστορία αναδεικνύεται η σημασία της φιλίας και της αποδοχής του άλλου ως αυθύπαρκτη οντότητα. Ακόμη και η εποχή μιας μακρινής εποχής έχει τη σημασία της.Το 1935 που είναι το παράλληλο σύμπαν με το 2001, έχει μια ασφάλεια ότι ως χρονολογία συμβολίζει κάτι νοσταλγικό και αγνό και έτσι μας είναι ευκολότερο να δημιουργήσουμε αυτή την νοητή απόσταση χρόνων από το παρόν της ιστορίας. Σε δεύτερο επίπεδο αποτελεί μοτίβο στα σενάρια του Σταύρου, το νοσταλγικό στυλ, ειδικά σε αυτοκίνητα, όπως αποδεικνύεται και από το τέλος του κόμικ.
«Υπάρχουν πράγματα στη ζωή που είναι καλό να μην τα κάνεις μόνος σου», αυτό είναι το κεντρικό μότο του κόμικ που αποτελεί συγχρόνως και κομμάτι του προλόγου. Σίγουρα η συνεργασία σεναρίου και σχεδίου σε αυτό το κόμικ είναι από αυτές τις επιτυχημένες περιπτώσεις του ρητού. Αν και η Έφη Θεωδοροπούλου πρώτη φορά επιχειρεί να ασχοληθεί με μια μεγάλου μήκους δουλειά, εντούτοις φέρνει εις πέρας το σχεδιαστικό κομμάτι, καταφέρνοντας να εκφράσει με λεπτές λιτές γραμμές και σχήματα, τις απαιτήσεις που θέτει το σενάριο του Σταύρου Κιουτσούκη, ο οποίος απέδειξε ότι μπορεί να μεταπηδήσει εύκολα σε διαφορετικά στυλ θεμάτων και αφήγησης.
Εμείς να ευχηθούμε καλή επιτυχία στο κόμικ «Η τσαλακωμένη ουρά» στα Ελληνικά Βραβεία Κόμικς 2017 στην κατηγορία Καλύτερου Κόμικ και αναμένουμε άλλα έργα από την 9η διάσταση και τον Σταύρο Κιουτσούκη.
October 7, 2024
Αξιοπρεπής δουλειά που "γαλλο-βελγίζει" επαρκώς, χάνοντας όμως κάπου τον δρόμο της. Κάπου ήθελε να παίξει με την κυκλικότητα του χρόνου και του μοτίβου, κάπου ήθελε να κάνει κάτι μεταξύ παραμυθιού και μαγικού ρεαλισμού, κάπου κόπηκε γύρω στις 4 σελίδες νωρίτερα από ό,τι έπρεπε.
Κυρίως, νιώθω ότι ενώ μπορούσε να αφήσει τον αναγνώστη με μια γλυκιά ή μια πικρή αίσθηση (έστω μια γλυκόπικρη), δεν μπόρεσε να διαλέξει μεταξύ των δύο, αφήνοντάς τον με μια "Ε; Πώς;" αίσθηση.
Όχι άσχημο, σε κάθε περίπτωση.
Κυρίως, νιώθω ότι ενώ μπορούσε να αφήσει τον αναγνώστη με μια γλυκιά ή μια πικρή αίσθηση (έστω μια γλυκόπικρη), δεν μπόρεσε να διαλέξει μεταξύ των δύο, αφήνοντάς τον με μια "Ε; Πώς;" αίσθηση.
Όχι άσχημο, σε κάθε περίπτωση.
February 23, 2020
Όμορφη ιστορία, της οποίας το ονειρικό/σουρεάλ σενάριο ταιριάζει απίστευτα με το σχέδιο.
April 27, 2022
Μια σύντομη (και σχετικά παράξενη) ιστορία που σε μαγνητίζει και σε ταξιδεύει από το πρώτο καρέ! Ενδιαφέρουσα πλοκή, υπέροχο σκίτσο.
February 21, 2020
Το σχέδιο είναι πολύ όμορφο, αλλά η ιστορία θα μπορούσε να είναι καλύτερη. Ένιωσα σαν κάτι να λείπει, σαν να τελείωσε πολύ γρήγορα και απότομα, ενώ υπήρχε potential.
Displaying 1 - 8 of 8 reviews