Abraham Tuschinski en zijn zwagers Hermann Ehrlich en Hersch Gerschtanowitz openen in 1912 een exclusief theater voor film in de Hoogstraat in Rotterdam. Abraham is een man met visie, en vooral met lef. Zelfs in de Eerste Wereldoorlog durft hij zijn filmtheaters uit te breiden en legt hij het slecht bekendstaande buurtje Duvelshoek in Amsterdam plat om van de grond af aan een schitterend theater te bouwen. Alles lijkt de mannen voor de wind te gaan, tot Abraham reddeloos verliefd wordt op Jet, de vrouw van zijn zwager en zakenpartner Hermann Ehrlich.
Tanya Commandeur (Haarlem, 1969) studeerde Romaanse Talen en Culturen. Zij werkt als freelance (eind-)redacteur en vertaler voor diverse tijdschriften.
3.5 sterren. Het verhaal van de Pools-Joodse familie Tuschinski, eenvoudig verteld. Door de familiegeschiedenis heen loopt de dreiging van de opmars naar WO II, evenals de naïviteit dat het allemaal wel los zou lopen. Tanya Commandeur heeft een prettige manier van schrijven, soms een beetje Simone van der Vlugt, maar ik dacht zelfs even aan Couperus tijdens het lezen. De verhalen van mijn moeder over het vooroorlogse Rotterdam en de stad in en na het bombardement kwamen weer tot leven. Alleen: zanger Ronnie Tauber? Zou dat niet Richard Tauber moeten zijn?
Niet echt een literair hoogstandje maar ik ben een grote fan van het Tuschinski theater in Amsterdam en daarom alleen al de moeite waard. Ook weer een ander perspektief op de aanloop van WWII.
Een prachtig en goed geschreven boek over de geschiedenis van de Tuschinski-theaters, en in het bijzonder over de familie achter dit imperium. Wat mij direct aantrok, was de vermelding op de achterflap dat er ooit een Tuschinski-theater in de Hoogstraat in Rotterdam stond. Huh? Ik dacht dat alleen het beroemde Tuschinski-theater in Amsterdam bestond? Het verhaal is niet alleen fascinerend, maar ook aangrijpend en verdrietig 😢
Ik had nog nooit iets van Tanya Commandeur gelezen (sterker nog: ik had eigenlijk nog nooit van deze schrijfster gehóórd) en begon daarom misschien een beetje sceptisch aan deze historische roman, maar ik moest mijn mening al snel bijstellen. Het boek is beeldend geschreven en omvat de periode tussen 1912 en 1942 en gaat niet alleen over de theaters, maar ook over een onmogelijke liefde. Als geboren en getogen Rotterdammer was het leuk om bekende straten voorbij te zien komen en ik heb ook nooit geweten dat het eerste theater van Tuschinsky in de Hoogstraat stond!
Het boek vind ik 2,5 ster waard. De geschiedenis an sich is heel interessant. Alleen wordt het verhaal naar mijn smaak te sentimenteel verteld, en staat het bol van een oubollig soort romantiek.
Ik vind de schrijfstijl van Commandeur erg prettig. Het is op het eerste gezicht simpel, waardoor je zou kunnen denken dat het een eenvoudig boek is, maar dat is niet zo. Wat het wel is? Tanya Commandeur is geen literair schrijver maar een storyteller. In de Engelstalige boekenwereld wordt daar regelmatig een mooi onderscheid in gemaakt en de 1 is daarin zeker niet minder dan de ander. Een voorbeeld van een Engelse 'storyteller' is de populaire auteur Jeffrey Archer. Zijn schrijfstijl lijkt op die van Commandeur, in dat ze beiden nooit diep ingaan op (of uitweiden over) gevoelens, gedachtes, details. In plaats daarvan... vertellen ze gewoon het verhaal. Gebeurtenis voor gebeurtenis. En dat is helemaal prima! Verwacht hier dus geen mooie beeldspraak, metaforen, diepere lagen of bijzondere karakterontwikkeling. Wel kun je rekenen op een verhaal dat direct boeit en met een prettige vaart wordt verteld. 'Lekker lezen', zo zou ik de leeservaring van dit boek omschrijven. Dat het gebaseerd is op een waargebeurde geschiedenis maakt het extra interessant.
De geschiedenis van de Pools/joodse familie Tuschinsky en die van zijn vrouw Manja. Samen met zijn zwagers bouwde Abraham Tuschinsky zijn beroemde filmtheaters. De dreiging van WO II is goed voelbaar. Toch gaan de zaken goed, beroemde artiesten treden op en trekken veel publiek. Men wil de zinnen verzetten. Toch worden de inkomsten steeds lager. Als Abraham verliefd wordt op zijn schoonzuster Jet loopt de samenwerking tussen de drie compagnons ook niet meer zo goed. Goed verteld, duidelijk veel en grondig onderzoek gedaan. Sommige stukken konden me wat minder boeien, zoals de vele scenes met Jet. Ook Manja en haar zus kwamen niet echt goed uit de verf.
Ik las Uit liefde, meneer Tuschinski razendsnel uit. En juist daarom zit ik een beetje in twijfel hoeveel sterren ik 'm ga geven. Enerzijds vond ik het verhaal heel mooi, aangrijpend, en ook verdrietig. Aan de andere kant is het niet heel geweldig geschreven. Vooral de eerste helft leest het boek alsof het is geschreven voor een heel jong publiek en dat vond ik erg jammer. Naarmate het verhaal vordert wordt het toch wel beter en kon het me beter bekoren. Ik zit ergens op 3,5. en omdat het toch wel een indruk op me heeft achtergelaten maak ik er 4 van. Ik zou 'm toch wel aanraden aan mensen die van dit soort historische verhalen houden. Ook al is het geromantiseerd.
Het verhaal over de oorspronkelijk uit Polen afkomstige Joodse Abraham Tuschinski en zijn familie. Hoe met name Abraham met niets aankomt in NL , hij zijn beide zwagers Gerstanowich en Ehrlich zakenpartners maakt. Eerst sticht hij in Rotterdam meerdere filmhuizen en theaters, later open hij in Amsterdam theater Tuschinski . En hoe het bombardement van Rotterdam in het begin van de oorlog àlles vernietigde. 3 telgen uit de familie overleven de oorlog en richten de Nv Maatschappij Tuschinski op. Dit is wat mij trok in dit boek. De liefde van Abraham voor zijn schoonzus Jet is wat minder fris maar wordt tenslotte geaccepteerd door de overige familieleden.
Ontroerend en inspirerend. Ik kon dit boek slechter wegleggen dan de gemiddelde thriller...! Hoe mooi om te lezen over zo'n groots man: Abraham Icek Tuschinski. Hoe verdrietig om te lezen hoe de Grote Oorlog deze joodse families overviel... Wat een onrecht! :-( Altijd goed om je dat weer te beseffen... Ik moest wat traantjes laten.
Het boek is geschreven in een toegankelijke stijl die soms wat naar eenvoudig neigt. Desalniettemin, ik vond het verhaal aansprekend en aangrijpend. Aanrader!
No doubt a ton of research went into this book and I can only praise that. The story itself was not super interesting for me. I did enjoy reading about the amazing drive this family had and the results of their work, but I didn't feel drawn to the book and couldn't read it in one go.
Ik vind dit een prachtig verhaal. Bovendien heeft Commandeur een prettig leesbare schrijfstijl, die zorgt voor levendige personages. Het is een indrukwekkend verhaal waar meerdere thema's een rol spelen. Het einde is hartverscheurend, maar helaas wel de werkelijkheid. Lezen!
Mooi verhaal, interessant om over de geschiedenis van de prachtige Tuschinski bioscoop te lezen. Wist niet dat er zo'n droevig verhaal achter zat. Score: 7
Interessant om te lezen over het leven van de familie Tuschinkski. Ik had geen idee van dit verhaal achter de naam Tuschinkski, mooi maar intens droevige afloop.
Mooi verhaal over het leven van de familie Tuschinski en zijn theaters. Gebaseerd op historische feiten, hier en daar wat romantisch en fantasievol aangevuld.
Twijfels tussen 3 of 4 sterren. Soms wilde ik afhaken maar omdat Commandeur de tijdsgeest en feitelijke gebeurtenissen zo invoelbaar beschrijft overwon de nieuwsgierigheid.
De Joodse Abraham Tuschinsky en zijn vrouw Manja zijn in 1904 van Polen naar Rotterdam geemigreerd. Abraham was oorspronkelijk kleermaker maar opende met zijn vrouw een pension voor Poolse emigranten en liet vanaf 1911 vier bioscopen in Rotterdam bouwen en in 1921 een in Amsterdam (nu onderdeel van Pathe). Hij had twee zakenpartners: Manja's broer Ehrlich en de man van Manja's zus Chaja, Herman Gerschtanowitz (de opa van Winston G). Dan wordt hij verliefd op Ehrlich's vrouw Jet en ze krijgen een affaire. Deze komt al snel uit maar hoe ga je dan samen verder?
Schrijfstijl: soepel en sfeervol. Er zit veel sfeer van die tijd in en veel namen van Joodse klassiekers.
Karakters: plat.
Plot: het gaat vooral over de relatie tussen Abraham en Jet. Het is onwerkelijk dat de auteur snel door de dood van de zoons van A&M heenjakkerd. **Spoiler**: de oorlog wordt ook kort genoemd en hoe het met de zwagers en hun vrouwen is afgelopen.
Eindoordeel: erg oppervlakkig. Je leest er snel doorheen en hoeft je niet te concentreren. Alleen voor het mooie tijdsbeeld de moeite waard om te lezen.
Voor de liefhebber van Nederlandse historische boeken prima kost, maar niet heel meeslepend voor de periode die wordt beschreven (1912-1940). De emigratie van de Poolse familie Tuschinski, de opkomst van hun theaters en de ontwikkelingen in de filmindustrie tegen de achtergrond van de roaring twenties blijven wat tam; er had meer in gezeten. Hetzelfde geldt voor de buitenechtelijke relatie tussen Tuschinski en zijn schoonzus. Deze relatie zet de familiebanden op scherp, is intens, gedoemd te falen en toch voel je dat nauwelijks. De beschreven periode en relaties hadden zich voor meer geleend, maar het was een toegankelijk geschreven boek dat je makkelijk wegleest.
Wat kan Commandeur het allemaal mooi opschrijven. Op mooie manier wordt de geschiedenis van de immigrant Tuschinski verteld. Goed gedocumenteerd en tot het eind aan toe bijzonder interessant. Ga ik zeker weer lezen!